چرا دخترا صورتی می پوشن؟ -آکا

آکاایران مجله سیب سبز: هنوز به دنیا نیامده که برایش تعیین می کنید چه رنگی را دوست داشته باشد و چطور لباس بپوشد. از قدیم تعیین شده که صورتی رنگ دخترهاست و پسرها به جای آنکه لباسی از این رنگ انتخاب کنند، باید سراغ آبی بروند. تلاش پدر و مادرها برای ساختن یک دختر تمام عیار از دختر کوچولوی شان و تزریق مردانگی بیشتر به پسرشان، با چنین آموزش های ساده و کلیشه ای شروع شده و در جریان زندگی ، با نمایش برخی رفتارهای خود در مقابل شان تکمیل می شود.

گاهی هم این تلاش به سرریز شدن چنین درکی منجر می شود و هر یک از دو جنس را بیش از اندازه غرق در کلیشه های جنسیتی می کند. جمعی از نویسندگان و پژوهشگران حوزه روانشناسی کودک، در کتاب مشهور «رشد و شخصیت کودک» که مهشید یاسایی آن را ترجمه کرده، توضیح داده اند که چطور زن ها و مردها از کودکی با زنانگی و مردانگی آشنا می شوند و تصویر ذهنی شان از نقش هایی که به خاطر جنسیت خود باید برعهده بگیرند یا از آنها پرهیز کنند را کامل می کنند. آنچه در ادامه می خوانید، پاسخی است که این کارشناسان برای رایج ترین سوال هایی که در زمینه هویت یابی جنسی در ذهن والدین چرخ می زند، پیدا کرده اند.

چرا دخترا صورتی می پوشن؟
,[categoriy]

آکاایران: چرا دخترا صورتی می پوشن؟

به گزارش آکاایران زنانگی در 18ماهگی

بچه ها بین 18ماهگی تا 3سالگی درباره هویت جنسی، شناختی ناقص کسب می کنند. آنها یاد می گیرند که خود و دیگران را به عنوان زن یا مرد طبقه بندی کنند. با این وجود تا قبل از اینکه کودک تان به مدرسه برود، درکش از جنسیت محدود است. برای مثال پسربچه ای که می گوید وقتی بزرگ شد می خواهد مامان شود، پدر و مادرش را حیرت زده می کند یا کودک دیگری وقتی می بیند مادرش برای جشنی لباس مردانه پوشیده متعجب می شود.

کودکان به این دلیل دچار چنین اشتباهاتی می شوند که درک ناقصی از جنسی زیست شناختی دارند و نمی توانند بفهمند که صرفا یک لباس نمی تواند جنسیت را برای همیشه تغییر دهد یا اتفاقی مثل باردار شدن و مادری که ویژگی های زیست شناسی یک زن تا اندازه زیادی آن را برای او به ارمغان می آورد برای یک مرد با شرایط خاص جسمانی اش نمی تواند اتفاق بیفتد. درواقع بچه ها در سال های پیش از دبستان فاقد آن چیزی هستند که نظریه پردازان آن را ثبات جنسیت می دانند.

 تو همیشه دختر می مانی!

ثبات جنسیت عبارت است از درک کودک از اینکه جنسیت تغییر نمی کند. کودکان ثبات جنسیت را در سه مرحله یاد می گیرند؛ اول اینکه، کودکان هویت جنسیتی را کسب می کنند، سپس می آموزند (حدود 4سالگی) که جنسیت با گذشت زمان تغییر نمی کند. در 5 یا 6سالگی اغلب کودکان می فهمند که جنسیت علی رغم تغییر در قیافه ظاهری، لباس یا فعالیت ها تغییر نمی کند. کودکان قبل از این سن ممکن است بگویند پسری که لباس دخترانه می پوشد و عروسک بازی می کند، دختر است.

البته چنین اشتباهاتی ممکن است تاحدودی به نحوه سوال کردن و جهت دهی والدین به نگاه فرزندان ربط داشته باشد. اگر از کودکان سوال شود که پسری که لباس دخترانه پوشیده دختر است یا تظاهر می کند که دختر است، غالبا درست پاسخ می دهند. البته کودکانی که نمی دانند آلت تناسلی عامل اصلی تعیین کننده زن یا مرد بودن است، ممکن است کاملا سردرگم شوند؛ اما کودکانی که از تفاوت بین آلت تناسلی زن و مرد آگاهند، می فهمند که با تغییر لباس و آرایش مو جنسیت تغییر نمی کند.

مردها ظرف نمی شویند

کودکان پیش مدرسه ای غالبا گمان می کنند قالب های جنسیتی تعیین کننده رفتار درست برای زن یا مرد است و گاهی بر این گمان خود بیشتر از بزرگسالان پافشاری می کنند. گرچه نگرش سختگیرانه بسیاری از کودکان با بزرگ تر شدن تغییر می کند اما برخی آنها با تقویت اجتماعی یاد می گیرند که باید تا ابد روی این نظر های سرسختانه پافشاری کنند و براساس آن زندگی کنند.

در حدود پنج سالگی کودکان شروع به یادگیری قالب های جنسیتی درمورد رفتار اجتماعی و شخصیتی می کنند و درصورتی که خانواده، همسالان، مدرسه و اجتماع به نگاه آنها جهت گیری سختگیرانه ای دهند تا پایان عمر ممکن است چنین پافشاری هایی را انجام دهند. برای مثال مردی که حتی اگر یک هفته تنها بماند حاضر به آشپزی کردن برای سیر کردن شکمش نمی شود، همان کسی است که تصور می کند غذا درست کردن یک کار کاملا زنانه است و اگر مردی آن را انجام دهد، به یک زن تبدیل می شود.

 چرا دخترها ماشین بازی می کنند؟

در اواسط دوران کودکی تصور کودکان درمورد انتظارات اجتماعی از مردان و زنان پیشرفته تر شده و در عین حال تفکر آنان انعطاف پذیرتر می شود. در این سال ها بچه ها بهتر می فهمند که مردم می توانند رفتارهای قالبی زنانه و مردانه را با هم ترکیب کنند و دور شدن از نقش جنسیتی را بهتر می پذیرند. البته حتی در این سنین هم کودکان غالبا فعالیت ها و نقش هایی را ترجیح می دهند که برای جنس خودشان پذیرفته شده است.

,[categoriy]

البته در این زمینه تفاوت هایی هم میان دو جنس وجود دارد. آنقدر که پسرها مجذوب فعالیت های پسرانه می شوند دخترها مجذوب فعالیت های دخترانه نمی شوند. در حقیقت بسیاری از دختران خردسال از بازی های پسرانه لذت می برند، به خصوص در دوران دبستان. از آنجا که در بیشتر جوامع نقش مردانه موقعیتی بهتر از نقش زنانه دارد، پسرها و دخترها غالبا مجذوب چیزهایی می شوند که مردانه تلقی می شود، به همین دلیل کمتر دیده می شود که یک پسر دبستانی با دخترها عروسک بازی کند اما دختر بچه های دبستانی از اینکه در یک بازی نقش تعمیرکار خودرو یا پدر خانواده را به عهده بگیرند، ابایی ندارند.

 کودک تان از شما یاد می گیرد

والدین و معلمان و همسالان رفتارهای متفاوتی را در پسرها و دخترها تقویت می کنند و در رفتار الگویابی جنسی کودکان موثرند. مثلا کودکان مادران شاغل در مقایسه با مادرانی که مدام در خانه اند درمورد نقش های جنسیتی کمتر سنتی فکر می کنند. پدری که در کارهای خانه کمک می کند باعث نمی شود که قالب های جنسیتی کودکان تغییر کند مگر آنکه مادر درمورد نقش مردانه نگرش های غیرسنتی داشته باشد. درواقع گرچه بچه ها نمونه کپی شده پدران و مادران شان نیستند اما تا اندازه زیادی با شنیدن حرف ها و مشاهده رفتار های شان یاد می گیرند که در این مورد چطور فکر کنند.

اگر شما در کودکی نگرش های سختگیرانه و سنتی درمورد نقش زن و مرد را به کودک تان تزریق کنید، نمی توانید انتظار داشته باشید که او در آینده همه این دیدگاه ها را کنار بگذارد و کلیشه ای فکر نکند. کودکان از طریق تقویت مستقیم و مشاهده دیگران توقعات و انتظاراتی که اجتماع از زنان و مردان دارد را می آموزند. البته رفتار آنها و ترجیح دادن یک نقش جنسیتی بر نقش دیگر به ارزش اجتماعی و تقویتی که از افراد مهم اطراف شان دریافت می کنند هم بستگی دارد.

پسر و دختر ندارد!

هرچند از همان اوایل کودکی تفاوت های جنسیتی بارزی هنگام بازی، فعالیت ها و انتخاب همسالان به چشم می خورد، الگویابی جنسیتی در شخصیت و رفتار اجتماعی حتی در اواسط کودکی کمتر مشخص است. پسران به طور متوسط پرخاشگر تر از دختران هستند ولی بین دو جنس هیچ تفاوت محسوسی از لحاظ وابستگی، نوع دوستی، استقلال یا سایر خصوصیات شخصیتی دیده نمی شود.

به شما نگاه می کند!

برخی روانشناسان می گویند کودکان به طور خودجوش و بدون آموزش مستقیم به هویت جنسی و دانش درباره نقش های جنسی دست می یابند. آنان با مشاهده والدین، معلمان، همسایگان، خواهران و برادران و چهره های تلویزیونی درباره رفتار زنان و مردان اطلاعاتی کسب می کنند. البته شواهد نشان می دهد کودکان که از سنین اولیه ثبات جنسی را می فهمند، بیش از کودکانی که بعدها آن را می فهمند رفتار مناسب جنسیت شان را کسب نمی کنند.

چه برنامه ای را می بیند؟

علاوه بر این همه کودکان نقش هایی را که برای جنسیت شان تغیین شده را تایید نمی کنند، هرچند که آن را درک می کنند. رسانه های جمعی به خصوص تلویزیون در جهت دادن به درک کودکان از جنسیت و نقش های متناسب با آن بسیار تاثیرگذارند. وقتی مجری برنامه تلویزیونی هر روز کلیشه هایی را در برنامه محبوب کودک تان تکرار می کند، ذهن فرزند شما برای پذیرش آن کلیشه ها آماده تر می شود.

,[categoriy]

تایید شما را می خواهد

پسرها و دخترها از اوایل کودکی در برابر رفتارهای متفاوتی تشویق و تنبیه می شوند و البته با مشاهده دیگران یاد می گیرند نقش های زنانه و مردانه را چطور تعریف کنند. وقتی به پسر کوچولو ی تان که سراغ رژلب ها رفته با لبخند و تایید نگاه می کنید، او را به سمت این رفتار سوق می دهید، اما اگر بدون نشان دادن واکنش مثبت با یک پنبه رژلب را پاک کنید، انگیزه تکرار رفتار را در او می کشید.

برای زن شدن زود است

مراقب باشید نگرانی شما درمورد خارج شدن رفتارهای کودک تان از رفتارهای اجتماع پسند، او را گرفتار بحران های تازه ای نکند! برای آموزش زنانگی و مردانگی به فرزندتان، دلیلی برای عجله کردن وجود ندارد. بچه ها در سنین مختلف به شیوه ای متفاوت این واقعیت ها را درک می کنند و اگر خیلی زود برای ارائه این آموزش ها به فرزندتان دست به کار شوید، تنها خودتان را خسته کرده اید و استرس تان را بیهوده به فرزندی که هنوز درکی از این تفاوت ها ندارد تزریق کرده اید.

اگر دختر یک سال ونیمه شما از ماشین بازی لذت می برد و پسر یکساله تان وقت خوابیدن خرس عروسکی اش را بغل می کند، نگران مخدوش شدن هویت جنسی اش نشوید. بچه ها از دوسالگی اسباب بازی ها و فعالیت هایی را انتخاب می کنند که با قالب های جنسیتی آنان جور در می آید و از این سنین است که تمایل بیشتری برای قرار گرفتن در نقش هایی که بزرگ ترهای همجنس شان آنها را ایفا می کنند در بازی ها پیدا می کنند. گذشته از این، کودکان در سال های پیش از مدرسه همبازی های همجنس خودشان را انتخاب می کنند و در حدود سه، چهار سالگی ترجیح می دهند در مهدکودک و در جمع کودکان فامیل، یک همبازی از جنس خود را برای سرگرم شدن انتخاب کنند.

یک همبازی شدن دختر کوچولوی شما با پسرهای خانواده یا عروسک دوست بودن پسر زیر دو سال تان نشانه مستعد بودنش برای ابتلا به انحراف های جنسی نیست. او هنوز آنقدر بزرگ نشده که جنسیت را به شیوه ای که شما درک می کنید درک کند. پس به نام آموزش جنسی و بالا بردن قدرت درک فرزندتان در این مورد، او را زودتر از آنچه که باید از علائق اش محروم نکنید.

منبع : برترینها

منبع :

چرا دخترا صورتی می پوشن؟ گردآوری توسط بخش روانشناسی کودک - روان شناسی کودکان و نوجوان سایت آکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات