والدین خوبی باشیم - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد والدین خوبی باشیم ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت خانواده آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

والدین خوبی باشیم

چگونه می توانیم والدین خوبی باشیمدر این مقاله چند نکته مهم را به شما یاد آور می شویم:

والدین خوب,والدین خوب,خصوصیات والدین خوب,[categoriy]

۱- هیچ گاه با فرزند خود وارد جنگ قدرت نشوید: جنگ قدرت معمولاً زمانی رخ می دهد که کسی فکر می کند اختیار و اراده خود را از دست داده است و برای به دست آوردن دوباره آن تلاش می کند. والدین مسئولیت کنترل کردن کودک را برعهده دارند، اما در پاره ای مواقع کودک احساس می کند که این رفتار والدین به منزله از دست رفتن قدرت او است. به همین دلیل کودک عصبی و افسرده می شود. برای حل این مشکل اقدامات زیر ضروری است:
- به جای دستور دادن به کودک، از او سئوال کنید.
- به کودک بیش از یک گزینه برای انتخاب کردن پیشنهاد کنید.
- استفاده از حربه خنده و شوخی در هنگام وقوع جنگ قدرت، می تواند پایانی بر این جدال باشد.
۲- هر چند وقت یک بار به کودک عبارات محبت آمیز بگویید، به خصوص موقعی که انتظار ندارد. انتقاد از دیگران معمولاً نشان دهنده نحوه قضاوت در مورد آنهاست. دانستن این نکته که چگونه می توان از کودک انتقاد کرد مطمئناً می تواند گام مهمی در بهبود روابط میان کودک و والدینش باشد. تحسین و ستایش کودک در موقعی که کودک انتظار آن را دارد تنها نشان می دهد که والدین به کاری که موظف به انجام آن هستند، واقف هستند. وقتی که کودک کار بدی انجام می دهد، معمولاً نحوه انتقاد والدینش و تنبیهی را که بعداً در مورد وی اتخاذ می کنند در ذهنش مجسم می کند. کودک می تواند تشخیص بدهد که فعل او بد بوده یا خوب، به شرطی که یاد بگیرد در مورد افعال شخصی خویش قضاوت بکند.
- پدر و مادر می توانند کلمات محبت آمیز و دلنشینی در مورد یکی از صفات شخصی کودک به او بگویند، این عمل به کودک نشان می دهد که او همیشه صفتی که شایسته تحسین شدن باشد، دارد.
- پدر و مادر می توانند به خاطر کاری که کودک انجام داده، او را تحسین کنند. در این صورت کودک یاد می گیرد که یک کار خوب می تواند سرچشمه هزاران احساس لطیف دیگر باشد.
- پدر و مادر می توانند از خوبی های دیگران در حضور کودک صحبت کنند. این عمل به کودک یاد می دهد که می تواند نسبت به دیگران احساس خوب و مثبتی داشته باشد، حتی وقتی که در آن جا حضور ندارند.
- پدر و مادر می توانند از زیبایی یک درخت، غروب خورشید و یا هر پدیده دیگری صحبت کنند. این رفتار به کودک یاد می دهد که می تواند نسبت به پدیده های روزمره نیز احساس رضایت خاطر داشته باشد.
۳- کارهایی را که کودک به تنهایی می تواند انجام بدهد، به عهده خودش واگذار بکنید. وقتی پدر و مادر فکر می کنند که باید تمام کارهای کودک را انجام بدهند، کودک هیچگاه احساس مسئولیت و استقلال را یاد نمی گیرد. کارهای شخصی کودک را به او واگذار کنید.
وقتی کودک از شما تقاضای کمک می کند، از او بپرسید: من چه کاری می توانم برای تو انجام بدهم؟ در این صورت کودکان یاد می گیرند که جواب های منطقی بدهند. اما کودکانی که همیشه تقاضای کمک می کنند، هیچ گاه نمی توانند آن چه را که به آن نیاز دارند، تجزیه و تحلیل بکنند. والدین خوب به کودکانشان فرصت تقاضای کمک را می دهند، نه این که همواره و بدون دلیل به آنها کمک بکنند.
۴- یاد بگیرید که وقتی اشتباه می کنید، یا به وعده های خود عمل نمی کنید از کودک عذرخواهی کنید. والدین حتی وقتی اشتباه می کنند، برای خود دلیل دارند. یکی از مهم ترین مشکلات موجود عقایدی هستند که معذرت خواهی کردن از کودک را نشانه ضعف والدین می دانند. به همین دلیل اولین گام مؤثر در این رابطه، مبارزه عملی با این عقاید قدیمی و باطل است. همچنین دسته ای دیگر از والدین فکر می کنند که تنها راه آموزش کودکان اعمال قدرت است. آنها نیز هیچ گاه تن به معذرت خواهی کردن از فرزندان خویش نمی دهند. در ضمن نباید از معذرت خواهی به عنوان ترفندی برای آرام کردن شرایط استفاده کرد، بلکه این عمل باید با صداقت و آگاهی کامل صورت بگیرد.
- وقتی والدین از کودک عذرخواهی می کنند، وی یاد می گیرد که هر فردی می تواند انسان خوبی باشد، اما مرتکب اشتباه هم بشود.
- کودک یاد می گیرد که باید اشتباهات خود را بپذیرد تا بتواند آنها را تصحیح بکند.
- کودک می آموزد که اگر چه عذرخواهی کردن کار مشکلی است، اما انسان همواره باید توانایی انجام این کار را داشته باشد.
- عذرخواهی کردن نمونه عینی آموزش صداقت به کودکان است.
- کودک یاد می گیرد که عذرخواهی کردن گونه ای از احترام به طرف مقابل است.
- در نهایت عذرخواهی کردن والدین از کودک، به کودک یاد می دهد که او هم می تواند از پدر و مادرش معذرت خواهی بکند و به این روش احساس پشیمانی خود را فراموش کند.

روزنامه همشهری
ویرایش و تلخیص:آکاایران

۱- هیچ گاه با فرزند خود وارد جنگ قدرت نشوید: جنگ قدرت معمولاً زمانی رخ می دهد که کسی فکر می کند اختیار و اراده خود را از دست داده است و برای به دست آوردن دوباره آن تلاش می کند. والدین مسئولیت کنترل کردن کودک را برعهده دارند، اما در پاره ای مواقع کودک احساس می کند که این رفتار والدین به منزله از دست رفتن قدرت او است. به همین دلیل کودک عصبی و افسرده می شود. برای حل این مشکل اقدامات زیر ضروری است:
- به جای دستور دادن به کودک، از او سئوال کنید.
- به کودک بیش از یک گزینه برای انتخاب کردن پیشنهاد کنید.
- استفاده از حربه خنده و شوخی در هنگام وقوع جنگ قدرت، می تواند پایانی بر این جدال باشد.
۲- هر چند وقت یک بار به کودک عبارات محبت آمیز بگویید، به خصوص موقعی که انتظار ندارد. انتقاد از دیگران معمولاً نشان دهنده نحوه قضاوت در مورد آنهاست. دانستن این نکته که چگونه می توان از کودک انتقاد کرد مطمئناً می تواند گام مهمی در بهبود روابط میان کودک و والدینش باشد. تحسین و ستایش کودک در موقعی که کودک انتظار آن را دارد تنها نشان می دهد که والدین به کاری که موظف به انجام آن هستند، واقف هستند. وقتی که کودک کار بدی انجام می دهد، معمولاً نحوه انتقاد والدینش و تنبیهی را که بعداً در مورد وی اتخاذ می کنند در ذهنش مجسم می کند. کودک می تواند تشخیص بدهد که فعل او بد بوده یا خوب، به شرطی که یاد بگیرد در مورد افعال شخصی خویش قضاوت بکند.
- پدر و مادر می توانند کلمات محبت آمیز و دلنشینی در مورد یکی از صفات شخصی کودک به او بگویند، این عمل به کودک نشان می دهد که او همیشه صفتی که شایسته تحسین شدن باشد، دارد.
- پدر و مادر می توانند به خاطر کاری که کودک انجام داده، او را تحسین کنند. در این صورت کودک یاد می گیرد که یک کار خوب می تواند سرچشمه هزاران احساس لطیف دیگر باشد.
- پدر و مادر می توانند از خوبی های دیگران در حضور کودک صحبت کنند. این عمل به کودک یاد می دهد که می تواند نسبت به دیگران احساس خوب و مثبتی داشته باشد، حتی وقتی که در آن جا حضور ندارند.
- پدر و مادر می توانند از زیبایی یک درخت، غروب خورشید و یا هر پدیده دیگری صحبت کنند. این رفتار به کودک یاد می دهد که می تواند نسبت به پدیده های روزمره نیز احساس رضایت خاطر داشته باشد.
۳- کارهایی را که کودک به تنهایی می تواند انجام بدهد، به عهده خودش واگذار بکنید. وقتی پدر و مادر فکر می کنند که باید تمام کارهای کودک را انجام بدهند، کودک هیچگاه احساس مسئولیت و استقلال را یاد نمی گیرد. کارهای شخصی کودک را به او واگذار کنید.
وقتی کودک از شما تقاضای کمک می کند، از او بپرسید: من چه کاری می توانم برای تو انجام بدهم؟ در این صورت کودکان یاد می گیرند که جواب های منطقی بدهند. اما کودکانی که همیشه تقاضای کمک می کنند، هیچ گاه نمی توانند آن چه را که به آن نیاز دارند، تجزیه و تحلیل بکنند. والدین خوب به کودکانشان فرصت تقاضای کمک را می دهند، نه این که همواره و بدون دلیل به آنها کمک بکنند.
۴- یاد بگیرید که وقتی اشتباه می کنید، یا به وعده های خود عمل نمی کنید از کودک عذرخواهی کنید. والدین حتی وقتی اشتباه می کنند، برای خود دلیل دارند. یکی از مهم ترین مشکلات موجود عقایدی هستند که معذرت خواهی کردن از کودک را نشانه ضعف والدین می دانند. به همین دلیل اولین گام مؤثر در این رابطه، مبارزه عملی با این عقاید قدیمی و باطل است. همچنین دسته ای دیگر از والدین فکر می کنند که تنها راه آموزش کودکان اعمال قدرت است. آنها نیز هیچ گاه تن به معذرت خواهی کردن از فرزندان خویش نمی دهند. در ضمن نباید از معذرت خواهی به عنوان ترفندی برای آرام کردن شرایط استفاده کرد، بلکه این عمل باید با صداقت و آگاهی کامل صورت بگیرد.
- وقتی والدین از کودک عذرخواهی می کنند، وی یاد می گیرد که هر فردی می تواند انسان خوبی باشد، اما مرتکب اشتباه هم بشود.
- کودک یاد می گیرد که باید اشتباهات خود را بپذیرد تا بتواند آنها را تصحیح بکند.
- کودک می آموزد که اگر چه عذرخواهی کردن کار مشکلی است، اما انسان همواره باید توانایی انجام این کار را داشته باشد.
- عذرخواهی کردن نمونه عینی آموزش صداقت به کودکان است.
- کودک یاد می گیرد که عذرخواهی کردن گونه ای از احترام به طرف مقابل است.
- در نهایت عذرخواهی کردن والدین از کودک، به کودک یاد می دهد که او هم می تواند از پدر و مادرش معذرت خواهی بکند و به این روش احساس پشیمانی خود را فراموش کند.

روزنامه همشهری
ویرایش و تلخیص:آکاایران

والدین خوبی باشیم گردآوری توسط بخش مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات