چیزهایی که مغز را آزار میدهند -آکا

چیزهایی که مغز را آزار میدهند
,[categoriy]

آکاایران: چیزهایی که مغز را آزار میدهند

آکاایران: زندگی روزانه می تواند پر از چیزهای آزاردهنده ای باشد که آدم را به ستوه می آورد. از صدای بلند زنگ یک تلفن، گفت وگوهای پرسروصدای آدم ها، صدای هورت کشیدن سوپ یک نفر، تا انتظار … انتظار و انتظار برای رسیدن قطار یا پرواز هواپیمایی که تاخیر دارد.

به گزارش آکاایران: جویی پالکا- از نویسندگان کتاب “دانش آنچه ما را آزار می دهد” – ، خبرنگار حوزه دانش و فن یک شبکه رادیویی در آمریکا به چند موردی پرداخته که تقریبا برای همه آدم ها آزاردهنده است.

او می گوید که این اتفاق ها می تواند در لحظاتی غیرقابل پیش بینی از زندگی رخ دهند.

 

چرا صدای ناخن روی تخته سیاه آزارمان می دهد؟

پژوهشگران معدودی به دنبال بررسی علمی صدایی بوده اند که با کشیده شدن ناخن روی چیزی مثل تخته سیاه تولید می شود. بعضی آدم ها نسبت به صدای کشیده شدن قاشق یا چنگال روی سطح یک بشقاب و داخل قابلمه هم حس مشابهی دارند.

به نظر می رسد که حس افراد نسبت به چنین صداهایی، ربطی به فرکانس این صداها ندارد، بلکه بیشتر ناشی از میزان “خشن” بودن صداست.

خشن بودن یک صدا، به کیفیت آن ربط دارد و این که دامنه اش در یک دوره مشخص چند بار به توالی، بالا و پایین می رود.

گفته می شود که هرچه این دامنه سریع تر و طوری تغییر کند که قابل پیش بینی نباشد، آزاردهنده تر خواهد بود.

 

اما سوال اینجاست که چرا چنین چیزی باید مخل آسایش ما باشد؟

یک ایده این است که صدای جیغ یک نوزاد (یا آدم بزرگسال) کیفیت یا همان خشونت مشابهی دارد. در نتیجه احتمال داده می شود که وقتی صدای کشیده شدن ناخن روی سطحی مثل تخته سیاه را می شنویم، همان حسی به ما دست می دهد که با شنیدن صدای جیغ یک نفر داریم؛ حسی که برایمان آزاردهنده است.

 

چه زمانی یک مکالمه تلفنی تحمل ناپذیر می شود؟

در دنیای مدرن، یک مکالمه تلفنی هم می تواند آزاردهنده باشد.

مغز ما فقط یک دریافت کننده منفعل صدا و مکالمات نیست. ما مدام در حال “گوش کردن” و شنیدن صداهای اطراف هستیم و مغزمان این صداها را ارزیابی می کند.

در واقع، در یک مکالمه، مغز با پیش بینی هایی که از لغات احتمالی بعدی دارد، دریافت اطلاعات مشخصی را انتظار می کشد.

وقتی با کسی در حال گفت وگو هستیم، به طور طبیعی و بدون آنکه حواسمان باشد، با ارزیابی وضعیت، کلمه بعدی طرف مقابل را از قبل در ذهن خود می سازیم. اما در یک مکالمه تلفنی، نمی توان چنین کاری کرد، چون فقط بخشی از داده های مورد انتظار مغز را دریافت می کنیم.

مغز ما در حال گوش دادن و گوش دادن است و ناگهان با یک “صخره شناختی” روبه رو می شود؛ جایی که می خواهد بداند کلمه بعدی چیست، ولی هیچ راهی برای دانستنش وجود ندارد، چون تلفن تنها ابزار ارتباطی ما با طرف مقابل است و مغز نمی داند آنسوی دستگاه دقیقا چه می گذرد.

 

چرا عشق زندگی مان می تواند آزاردهنده ترین فردی باشد که می شناسیم؟

هر خصیصه مثبت و پذیرفته اجتماعی، نکات و ویژگی های منفی هم دارد.

وقتی فردی به نظرمان نجیب و مهربان می رسد، به او علاقه مند می شویم، ولی همزمان، احتمالا هزینه اجتماعی این “مهربان بودن” را نادیده گرفته ایم. چون بقیه آدم ها هم به این ویژگی او واقفند و ممکن است بخواهند از آن سوءاستفاده کنند.

در نتیجه، بعد از آن که روزهای اول آشنایی سپری شد، به احتمال زیاد، از این که محبوبمان همیشه تا آخر وقت سر کار است یا می خواهد پیش دوست بدحالش برود، ناراحت می شویم.

کم کم در روزهای بعد، این ناراحتی جای خود را به آزار روحی می دهد و ناگهان درمی یابیم که عشق زندگی مان یکی از آزاردهنده ترین آدم هایی است که می شناسیم.

وضعیت مشابه وقتی رخ می دهد که به فردی تودار و صبور دل ببندیم و بعد، از این که او احساساتش را بروز نمی دهد، دلخور و شاکی شویم.

بحث اینجاست که وقتی در ابتدا با چنین افرادی قرار می گذاریم تا با آنها آشنا شویم، هزینه اجتماعی رفتارهای پسندیده شان را نادیده می گیریم، چون هنوز مست دیدارشان هستیم.

اما بعد، درمی یابیم که به همراه این رفتار خوشایند، هزینه ای اجتماعی وجود دارد و اینجاست که کم کم عشق زندگی مان “روی مغز و روان مان می رود.”

 

‘حرص درآوریم’ و برنده باشیم

بعضی وقت ها ورزشکاران به عنوان یک فن، سعی می کنند با بعضی رفتارهای آزاردهنده، حرص رقیبشان را درآورند و “روی اعصاب آنها بروند” تا کم کم عرصه بازی را از آن خود کنند.

مثال مشهور چنین کاری، در فینال جام جهانی ۲۰۰۶ میلادی رخ داد؛ وقتی که زین الدین زیدان با سر به سینه مارکو ماتراتزی کوبید و از بازی اخراج شد.

قبل از این حرکت، هر دوی آنها حرف هایی با هم رد و بدل کرده بودند و ماتراتزی توانست با حرف هایی تحریک کننده، اعصاب زیدان را به هم بریزد. می شود گفت که او به دنبال توهین به زیدان نبود، بلکه بیشتر حرصش را درآورد و نتیجه هم معلوم است.

روانشناسان می گویند که ورزشکاران تقریبا در تمام عرصه های رقابتی در حال چنین کاری هستند و سعی می کنند با رفتارهای “حرص درآر” کنترل امور را از دست رقیب خارج کنند.

 

کدام بخش مغز درگیر است؟

در یک پژوهش، به شرکت کنندگان گفته شد که در یک آزمون شرکت کنند. اما قبل از شروع آزمون، آزمایشگر شروع به شکایت کرد و گفت که آنها کارشان را به درستی انجام نمی دهند.

در واقع، آزمایش این بود که مشخص شود شرکت کنندگان بعد از این رفتار آزمایشگر چطور عمل می کنند.

در این وضعیت، بخشی از مغز که تحت تاثیر قرار گرفت و فعال شد، قشر سینگولیت قدامی بود که دروازه بان امور احساسی مغز خوانده می شود و مسیر ورود دریافت های احساسی به قشر مغز و در نهایت، واکنش انسان است.

در یک دوره ای، جراحان مغز و اعصاب، این بخش از مغز را با جراحی خارج می کردند. این کار بیشتر برای کاهش احساس درد در افراد انجام می شد، ولی مشخص شد افرادی که تحت این جراحی قرار گرفته اند، در موقعیت های مشابه، به اندازه دیگران حرص نمی خورند.

منبع :

چیزهایی که مغز را آزار میدهند گردآوری توسط بخش مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده سایت آکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات