وقتی مادر تنها سرپرست است - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد وقتی مادر تنها سرپرست است ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت خانواده آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

وقتی مادر تنها سرپرست است

وقتی مادر تنها سرپرست استاز شمار نیازهای روحی کودکان و نوجوانان، بهره مندی از محبت و عاطفه والدین است. محبت، در دین اسلام به عنوان یکی از نیازهای روحی و روانی کودک در تربیت پذیری وی نقش تاثیرگذاری دارد و بارها بر آن سفارش شده است که برای نمونه می توان به سیره عملی ائمه معصومین(ع) اشاره کرد.

روانشناسی خانواده,وقتی مادر تنها سرپرست است

پیامبر اعظم(ص) در این زمینه می فرمایند: «فرزندان خود را در خوب شدن یاری رسانید زیرا هر که بخواهد می تواند نافرمانی را از وجود فرزند خود بیرون ببرد.» با قدری تامل و تفکر در این حدیث می توان دریافت که والدین با رفتارهای صحیح و ابراز محبت در قبال فرزندان خود می توانند راهگشای موفقیت کودکان خود در جامعه باشند.
حال اگر یکی از ارکان اصلی خانواده بنابر دلایلی حضور نداشته باشد، مشکلات گاه مضاعفی بر سر راه تربیت کودک پدید خواهد آمد، چرا که با حذف پدر یا مادر، خانواده از ساختار اصولی خود خارج شده و روابط عاطفی حاکم بر آن تغییر شکل خواهد داد.
به ویژه اگر مادر، سرپرست کودکان باشد، روابط عاطفی بین او و کودکان بر اثر حجم زیاد کار و مشکلات مالی خانواده کمتر خواهد شد. همچنین تنهایی مادر سبب روان پریشی و افسردگی او شده و قادر به تامین نیازهای عاطفی و روانی کودکان خود نخواهد بود و این امر زمینه ساز اختلال رفتاری و روانی در کودکان در قالب پرخاش و گریز از همسالان و به مرور زمان به شکل افسردگی و خودکم بینی ظاهر می شود.
● کمبودهای تربیتی
محیط خانواده برای هر یک از ما نزدیک ترین و پردوام ترین ارتباطات اجتماعی را فراهم می سازد. فرد در خانواده رشد می کند و پایه های اصلی شخصیت و سلامت روان او در دوران کودکی در همین محیط، پی ریزی می شود. کودکان بسیاری از تفاوت ها، ارزش ها و اعتقادات خود را از پدر و مادر می آموزند و این آموخته ها را در رفتار با جامعه بروز می دهند.
تربیت صحیح این دو جنس، نیازمند دو شخصیت است که در قالب پدر و مادر، نقش پیدا می کنند. فقدان این دو عضو سبب بروز معضلات بسیاری در خانواده خواهد شد، به عنوان مثال کودکی که تنها ازنعمت مادر بهره مند باشد در آینده قادر به اداره صحیح و سازماندهی مثبت خانواده خود نخواهد بود، زیرا سازماندهی خانواده، مستلزم وجود مدیری لایق و بهره گیری از تدابیر مناسب است.
در ضمن مدیر خانواده باید از روحیه بالا و کافی برخوردار باشد و قطعاً فردی که در کودکی از تدبیر پدر بهره مند نبوده و مادر نیز در برآوردن نیازهای عاطفی قدرت لازمه را نداشته، دچار خلأ عاطفی شده و تدبیر کافی را برای مدیریت اهل منزل خود نخواهد داشت.
● نقصان در الگوپذیری
روان شناسان الگوگیری را فرآیندی می دانند که شخص طی آن رفتارهایی را از طریق مشاهده فراگیرد و آن ها را دوباره تولید کند. فرایند الگوپذیری در نهایت به ساخته شدن شخصیت فرد می انجامد و ساختمان و اسکلت شخصیت وی براساس رفتارهایی در قالب واژه «الگوپذیری» تعریف می شود. در نظام تربیتی خانواده، کودک با دو منبع الگو مواجه است، در این مرحله قوای شناختی و هوشی او توسط رفتار و ارتباط والدین با کودک گسترش یافته است. برای ایجاد الگوهای رفتاری مناسب نیاز به وجود پدر و مادر در خانواده است تا با رفتار و عمل و عکس العمل خویش در برابر مسایل گوناگون، هویت اصلی کودک را شکل ببخشند.
مسلماً در خانواده تک سرپرست، پدر یا مادر به تنهایی قادر به ایجاد شرایط مناسبی برای الگوپذیری کودک نخواهند بود و این ناتوانی زمینه ای خواهد شد که کودک در مناسبات اجتماعی نیز دچار مشکل شود زیرا او در خانواده تنها از یک منبع الگو گرفته و در نتیجه برای برخورد با جنس دیگر دچار شکست و یا مشکل شده و همین امر موجب دوگانگی شخصیت در رفتار و گفتار او می شود.
● راهکارهای پیشنهادی
الف) مادرانی که در این شرایط به سر می برند، می توانند با ایجاد محیط دوستانه و سالم در خانواده و نیز برقراری نظام تربیتی مطلوب، از ایجاد معضلات و ناهنجاری ها در کودکان و نوجوانان خود پیشگیری کنند.
ب) آموزش مادر برای برخورد با فرزندانی که تنها از یک سرپرست، برخوردار هستند، کمک موثری در تربیت فرزندان می کند. ضمن آن که انسان در هر دوره سنی، نیازها وتمایلات متفاوتی نسبت به سنین دیگر عمر خود دارد و مادر باید از این نیازها و طرز برخورد با فرزند در مقاطع سنی گوناگون اطلاعات کافی داشته باشد.
ج) در این جا می توان به نقش دولت و نهادها و سازمان های مربوطه اشاره نمود. زیرا شبکه های مرتبط با امور خانواده، به ویژه در بخش دولتی، با سرمایه گذاری در این خصوص می توانند نیازهای این خانواده ها را شناسایی کرده و با تامین امکانات مادی و نیازهای معنوی آنان را تحت حمایت مستقیم قرار دهند.
د) با تاسیس مراکز فرهنگی و تربیتی جهت آموزش مادران و شیوه تربیت می توان گام موثری را در برقراری نظام فرهنگی و تربیتی اسلامی برداشت.
بی تردید مادرانی که از حمایت ها و امکانات ویژه برای نگهداری فرزندانشان برخوردار می شوند با نشاط و شادابی درونی به ابراز احساسات مادرانه خود به فرزندانشان خواهند پرداخت و در ادامه سازگاری کودک با محیط خانواده و جامعه و کاهش رفتار پرخاشگرانه یا انزوای کودک را به همراه دارد.

روزنامه جوان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

وقتی مادر تنها سرپرست است گردآوری توسط بخش مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات