توصیه هایی برای والدین رضاعی - آکا

توصیه هایی برای والدین رضاعی

توصیه هایی برای والدین رضاعیفرزند خواندگی پدیده ای است با تاریخچه طولانی. در کشور آمریکا ۱/۳ میلیون کودک زیر ۱۸ سال فرزند خوانده هستند (۲درصد جمعیت) که نیمی از آنها در خانواده بستگان خود و نیمی دیگر در خانواده های غریبه به فرزندخواندگی پذیرفته شده اند.

روانشناسی خانواده, والدین رضاعی

 این کودکان اغلب قبل از فرزندخواندگی مدتی بی پناهی را تجربه کرده اند چه جسمانی و چه عاطفی، مکانی ثابت و مشخص برای زندگی نداشتند و توسط مراقبان متعددی نگهداری می شده اند.
بسیاری از کودکان در دوره نوزادی به والدین رضاعی سپرده می شوند و اطلاعات کمی بین والدین تنی و رضاعی آنان مبادله می شود. آنها نیازمند عشق، پرورش، محبت، انضباط و راهنمایی هستند.
نوزادانی که به فرزندخواندگی پذیرفته می شوند، نیاز به محیطی قابل پیش بینی دارند تا احساس امنیت را در آنها شکل بدهد و بتواند آسیب ناشی از رویدادهای پیشین را التیام ببخشد. آشنایی با مراحل طبیعی رشد و نیازهای کودکان در سنین مختلف می تواند موجب کاهش تنش میان والدین و کودک شود.
● توصیه هایی برای والدین رضاعی
۱) انتظارات واقع بینانه از خود و فرزندتان داشته باشید و محدودیتهای خود را بپذیرید.
۲) به کودکان اجازه بدهید در مورد والدین تنی خود احساسات و افکار خود را داشته باشند، سعی در تغییر یا مقابله با این احساسات و افکار نداشته باشید.
۳) اگر زوجی هستید که با مسأله نازایی خود کنار نیامده اید و کودک را برای رسیدن به رؤیاهای مربوط به داشتن یک فرزند تنی ایده آل پذیرفته اید، هماهنگی بین کودک و شما دشوار می شود.
کودکان در سنین قبل از مدرسه توان درک مسأله فرزندخواندگی را ندارند و تفکر آنها عینی است، لذا فاش کردن این پدیده در این سنین می تواند موجب اغتشاش ذهن آنها گردد.
در سنین مدرسه با افزایش توانایی های شناختی کودکان، درک این پدیده ممکن می شود، با این حال کودکان در مواجهه با این حقیقت واکنشهای مختلفی نشان می دهند، گروهی دچار ناراحتی و فشار روحی می شوند و برخی با این قضیه براحتی کنار می آیند.
کودکان دبستانی اغلب بدنبال مقصری برای توجیه این اتفاق می گردند و معمولاً تخیلات پیچیده ای در رابطه با والدین تنی خودشان دارند. رو به رو شدن با واقعیت فرزندخواندگی در سنین نوجوانی مشکل تر است. دوره نوجوانی همراه با بحران هویت می باشد و فرد را به سوی مستقل شدن پیش می برد. آگاه کردن نوجوان در این سنین موجب سردرگمی او می شود و همانند سازی او را با والدین رضاعی سخت می کند.
۴) تفاوت خود را با والدین تنی درک نمایید و سعی کنید خود را آماده سازگاری با شرایط متفاوت رشدی کودک بنمایید، چون هماهنگی بهتری با کودک و وظیفه فرزند پروری خواهید داشت.
۵) به سؤالات کودکان بی اعتنایی نکنید.
۶) قبل از گفتگو با کودک، به احساسات خود در مورد والدین تنی او بپردازید.
۷) هرگز از والدین تنی کودک تصویری بد ارایه ندهید.
۸) سعی کنید در ذهن کودک تصویری واقعی از والدین تنی اش به وجود آورید.
۹) کودک را مطمئن سازید که به شما تعلق دارد، و والدین تنی او سعی در بازگرداندن او نخواهند داشت.
۱۰) اگر اطلاعاتی از والدین تنی کودک دارید، در صورت درخواست او، به میزان مناسب این اطلاعات را در اختیارش قرار دهید.
۱۱) کودک را متوجه کنید که در فرزندخواندگی خود نقشی نداشته است (بچه بد یا زشت یا ناخواسته نبوده است).
۱۲) از گفتن جملات متناقض خودداری کنید، مثلاً به علت اینکه تو را دیوانه وار دوست داشتند این اتفاق افتاد.
۱۳) خود را به عنوان ناجی کودک از شرایط بد و دهشت آور نشان ندهید.
۱۴) این مسأله را به عنوان یک واقعیت بازگو کنید و شاید بتوانید بگویید که این خواست خدا بوده است که شما فرزندی مثل او داشته باشید.
۱۵) و در نهایت این واقعیت را بپذیرید که این حق طبیعی کودک شماست که از فرزندخواندگی خود اطلاع داشته باشد. به کودکتان منتقل کنید این پیوندهای اجتماعی و قراردادی است که افراد را به هم نزدیک می کند، نه صرفاً داشتن ارتباط خونی.

سازمان آموزش و پرورش استان خراسان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران