پسرم یک قهرمان است - آکا

پسرم یک قهرمان است

پسرم یک قهرمان استاینکه پسر شما یک موهبت شود یا مایه دردسر، ۷۰ درصد به پدر و مادرش بستگی دارد و نحوه رفتار آن ها با کودک و تنها ۳۰ درصد مربوط به شانس و اقبال و بخت است! اگر می خواهید عدد ۷۰ درصد را حداقل به ۹۹ درصد برسانید قدم به قدم ۱۴ قدم زیر را بخوانید.

روانشناسی خانواده,پسرم یک قهرمان است

۱) با پسرتان دوست باشید. به او بگویید هر وقت مشکلی برایش پیش می آید به سراغ شما بیاید و به او اطمینان دهید که شما هم قبل از هر قضاوتی به حرف هایش گوش می کنید و سپس به او کمک می کنید. به او بگویید که برای همیشه پسر شما خواهد بود، چه رییس جمهور شود، چه کارگر، چه فقیر و چه ثروتمند.
۲) پسرتان را در معرض شرایط سخت مختلف زندگی قرار دهید. بگذارید با دوستانش به سفرهای کوتاه برود و علایقش را دنبال کند، اجازه دهید خودش باشد. او را تحت فشار نگذارید، شکیبا باشید، تنها چیزی که او نیاز دارد زمان است و تنها شما هستید که می توانید این فرصت را به او بدهید.
۳) به پسرتان اجازه دهید خودش راهش را انتخاب کند. به پسرتان فشار نیاورید که کار و حرفه شما را دنبال کند و به خودتان وابسته اش نکنید، بگذارید مدتی از شما دور شود و کارهای مختلف را امتحان کند، سپس بگذارید راهش را خودش انتخاب کند.
۴) از پسرتان یک قهرمان بسازید. پسر شما همچون الماس نتراشیده است، با صبر و استقامت، رفتارهای ناهنجار و خشونت آمیزش را از بین ببرید. تنها پدر و مادر هستند که می توانند از پسرشان یک قهرمان بسازند یا او را به زمین بکوبند. گاه گاهی از پسرتان به عنوان یک قهرمان یاد کنید، چه در زمینه درسی، ورزشی و چه در کارهای روزمره.
۵) پسرتان را به خواندن کتاب تشویق کنید. بکوشید کتاب خواندن برایش عادت شود، این کار را از کودکی به او آموزش دهید.
۶) با افراد خوب و منطقی نشست و برخاست کنید. به خاطر داشته باشید که نمی توانید بستگان تان را انتخاب کنید اما انتخاب دوستان تان در دست و اختیار شماست. نیازی نیست دوستان زیادی داشته باشید، بهتر است در انتخاب همان چند دوست دقت بیشتری کنید.
۷) اشتباهات پسرتان را ببخشید. بیشتر پدرها دوست دارند پسرشان کار آن ها را ادامه دهد. اما پسرها هرگز نمی فهمند که سهم آن ها در این فداکاری چیست. مراقبش باشید اما نظرتان را بر او تحمیل نکنید. چنان چه مرتب از او بخواهید که فقط خواسته های شما را برآورده کند به جز انزواطلبی چیزی عایدش نمی شود، اجازه دهید اشتباه کند و از اشتباهاتش درس بگیرد.
۸) وقت بیشتری برای پسرتان بگذارید. پدران و گاه مادران بیشتر وقت شان را صرف کار و پول درآوردن و وظایفشان نسبت به اعضای خانواده می شود. اما گاهی لازم است به حرف های پسرتان گوش بدهید. اجازه دهید هر چه در قلبش هست به شما بگوید. کمتر حرف بزنید و بیشتر گوش بدهید. مجبور نیستید مدرک دانشگاهی داشته باشید، مجبور نیستید تئوری نسبیت اینشتین را بدانید. شما فقط به قلبی پر از محبت نیاز دارید.
۹) از پسرتان در برابر دیگران انتقاد نکنید. جر و بحث، کتک زدن و فریاد کشیدن سبب می شود پسرتان احساس حقارت و ضعف کند. چنان چه احساس کردید از دست او عصبانی هستید، خودتان را کنترل کنید. از همه مهم تر، بار خواسته های غیرواقعی خودتان را روی دوش او نگذارید. بچه ها دوست دارند بیش از آن که مورد انتقاد قرار بگیرند، الگو و نمونه باشند.
۱۰) پسرتان را مسوولیت پذیر بار آورید. از همان کودکی مسوولیت های کوچکی مانند مرتب کردن اتاقش و اسباب بازی هایش را به او واگذار کنید. به او بیاموزید از انجام کارهایی که به او محول شده خجالت نکشد! به عقیده روان شناسان از زمان تولد تا ۸ سالگی (صدماه اول) باید ۵ کار را فرا گرفته باشد:
▪ محبت کردن
▪ نظم و انضباط
▪ احترام گذاشتن
▪ مسایل ساده دینی
▪ حس سازگاری. از ۸ سالگی به بعد (صدماه دوم) است که باید معنای پول و ارزش آن را به او آموزش دهید. پس از ۱۶ سالگی بیشتر این آموزش ها کم رنگ تر خواهند بود.
۱۱) به پسرتان یاد بدهید شکست را بپذیرد. به او یاد بدهید که چه در پیروزی و چه در شکست مودب و مهربان باشد. به او بگویید که همیشه پیروزی مهم نیست بلکه جرأت شرکت در مسابقه هم اهمیت دارد.
۱۲) پسرتان را لوس بار نیاورید. مراقبت های بیش از حد ممکن است مانع از این شود که او خود تجربه به دست آورد و نسبت به شرایط پیرامونش بینش صحیحی داشته باشد. اجازه بدهید پسرتان مستقل شود. دوست دارید تمام چیزهای خوب دنیا را به پسرتان بدهید اما گاهی وقت ها نمی توانید. به خاطر بسپارید که بعضی مواقع از کلمه «نه» هم استفاده کنید.
۱۳) پسرتان را با دیگران مقایسه نکنید. بدانید هر پسری استعدادهای نهفته ای دارد که شاید دیگری نداشته باشد، با این مقایسه کردن ها سبب می شوید پسرتان اعتماد به نفسش را از دست بدهد.
۱۴) خودتان را به جای پسرتان بگذارید. هرگز از پسرتان انتظار قدردانی نداشته باشید و در صورتی که پسرتان از شما تشکر کرد رفتاری دوستانه با او داشته باشید.
کلام آخر، موقعیت وشرایط پسرتان را با ربع قرن پیش و جوانی خودتان مقایسه نکنید، همه چیز تغییر کرده است. در مقابل رفتارهای پسرتان صبور باشید. او خیلی باهوش تر و عاقل تر از آن چیزی است که شما فکر می کنید. بهتر است منصف باشید و خودتان را جای پسرتان بگذارید و بفهمید نیازها و احساسات او با شما خیلی فرق دارد. بدون این که منتظر جوابی از طرف او باشید نیازهایش را برآورده کنید.

روزنامه جوان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران