علت لبخند نوزاد در خواب چیست؟ -آکا

آکاایران: علت لبخند نوزاد در خواب چیست؟

آکاایران: از همان هفته اول تولد، بیش تر مادران حس می کنند نوزادشان لبخند می زند، اما حقیقت آن است که او تلاش می کند تا این کار را انجام دهد. لبخند نوزاد یک هفته ای، لبخند متقارنی نیست. به گوشه ای از لب محدود شده و همراه با آن، چشم ها و گونه ها حرکتی انجام نمی دهند و به عبارت دیگر، هنوز ماهیچه ها برای لبخند زدن توانا نیستند! لبخند نوزاد در این سن، تنها در خواب آلودگی یا هنگام خواب دیده می شود. به این لبخند در اصطلاح، «لبخند دائمی» می گویند، چون در جواب یک نوازش یا یک حس نیست و ارتباطی به دنیای خارج ندارد.

حتی گاهی پیش می آید که تا شکم نوزاد را نوازش می کنید، حس می کنید او دارد لبخند می زند، اما متأسفانه باید بگوییم در این سن، هنوز نوزادان نمی توانند تشخیص دهند چه حالت هایی مربوط به درون بدن و چه حالت هایی مربوط به خارج از بدنشان است. او حس لطیف نوازش را درک می کند، اما نمی داند چه چیزی مسبب آن است. ساده تر بگوییم؛ لبخند گوشه لب او، واکنش هوشیارانه به اتفاق های دور و برش نیست! چشمان او به خلأ نگاه می کند، چون قدرت بینایی و سیستم عصبی او هنوز کامل نیست. لبخندش نیز نشانه احساسات و شادی اش نیست!

سه تا هشت هفتگی
بین یک تا دو ماهگی، لبخند نوزاد کامل می شود. او می آموزد با هر دو گوشه لب بخندد و در چشمانش که حالا حالت گرفته، برق شادی می درخشد. در این سن، او می تواند منشأ صداها و تصویرهایی که او را به خنده می اندازد، تشخیص دهد و واکنش او، به طور مستقیم، به محیط و اتفاق هایی که در آن می افتد، بازمی گردد! اگر بخواهیم رخدادهای این چند هفته را به طور دقیق مرور کنیم، باید بگوییم تا هفته چهارم، نوزاد نسبت به صداهای انسان به ویژه صدای تیز زنانه، واکنش نشان می دهد و این به آن علت است که سیستم شنوایی، سریع تر از بینایی کامل می شود.

 

از چهار هفتگی به بعد، نوزاد به واکنش و حالت های صورت اطرافیان توجه می کند و می خندد. به خنده او در این سن، «خنده اجتماعی غیرانتخابی» می گویند، چون او به شکل غریزی، به حالت هایی که افراد به چشم ها، پیشانی، بالای بینی و… می دهند، می خندد. هر وسیله متحرک مانند جغجغه هم او را می خندانند و این خنده از سر خوش حالی شناسایی حالت های جدید است!

شش تا هشت ماهگی
به گزارش آکاایران: در این سن، کودک شما می تواند تصمیم بگیرد که به چه چیز بخندد و نسبت به چه چیزی بی محلی کند. به عبارت دیگر، از این سن به بعد، او آگاهانه می خندد. حالا او صورت آشنا را از غریبه به خوبی تشخیص می دهد و تنها به حالت های تغییر یافته صورت های آشنا لبخند می زند و با دیدن یک صورت غریبه، یا چشم هایش را پایین می اندازد یا گریه می کند. روان شناسان به این حالت،  «نگرانی ماه هشتم» می گویند! خنده از این به بعد، کانال ارتباطی کودک با افرادی است که آن ها را می شناسد و علامت رضایت او از یک وضعیت است. برای آن که از این سن به بعد، والدین به کودکشان کمک کنند تا احساساتش را جلوه دهد، لبخند زدن به او بهترین کار است. این تبادل لبخند، به کودک کمک می کند که بتواند کم کم یک ارتباط واقعی برقرار کند و اعتماد به نفس بیابد.

چهار ماهگی
خنده نوزاد از چهار ماهگی به بعد، مثل آدم بزرگ هاست. برقراری ارتباطات لمسی، بیش از هر چیز، در این سن برای او لذت بخش بوده و باعث خنده می شود. به عنوان مثال، بوسه سفت و صدادار از شکمش یا پاهایش برایش جذاب است. صدای والدین نیز هنگامی که با او بازی می کنند، او را به خنده می اندازد. خندیدن در این سن، نشانه رشد و پیشرفت اوست. او حالا شکل اشیا و منشأ صداها و تصویرها را می شناسد و می داند چه حوادث و اتفاق هایی می تواند برایش خوشایند باشد. از آن جا که بسیاری از حالت ها برای او شناخته شده اند، پس مثلا از حرکت پدرش، اگر به شکلی غیرمتعارف راه برود یا حرف بزند، خنده اش می گیرد، اما اگر تغییرها بسیار زیاد باشند، ممکن است احساس ترس کرده و به گریه بیفتد. در این سن، تنها تغییرهایی او را به خنده می اندازد که حالت های پیش از آن را شناخته باشد و بتواند آن تغییر را با حالت های قبلی مقایسه کند.

خندیدن برای سلامتی خوب است
این موضوع که خندیدن برای سلامتی روح و جسم، بسیار مفید است، سال هاست به اثبات رسیده است. تحقیقات فراوانی نشان داده است که خنده سبب افزایش میزان ترشح آندروفین شده، حس درد را کاهش داده و با تأثیری که بر سیستم ایمنی می گذارد، سبب قوی تر شدن انسان و افزایش تحمل در مقابله با شرایط سخت می شود. خنده نیز مانند سایر فعالیت های بدنی، ضربان قلب، تنفس و گردش خون را افزایش داده و سبب سلامتی می شود. چند سال است که در کشورهای پیشرفته، از خنده درمانی در بیمارستان های اطفال کمک گرفته می شود، زیرا خنده، استرس را کاهش داده و در نتیجه، میزان نیاز فرد به دارو کم شده و درمان سریع تر انجام می شود.

راهی برای جلب توجه
خندیدن و گریه کردن، هر دو واکنش هایی غیراکتسابی است، یعنی ما آن ها را از دیگران نمی آموزیم. هر دوی آن ها به ما کمک می کنند بتوانیم با اطرافیانمان بهتر ارتباط برقرار کنیم، اما خنده برای یک نوزاد، به جز برقراری ارتباط، بهترین راه حلی است که او آن را به کار می گیرد تا والدین را مجذوب خود کند. خنده به او کمک می کند دوست داشتنی تر باشد.

منبع :

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران