۵ تغییر ساده برای اینکه پدر و مادر بهتری باشید -آکا

,جدیدترین اخبار سلامت ،جدیدترین اخبار پزشکی ،گیاه درمانی،طب گیاهی،طب سنتی،سفردرمانی،تغذیه سالم،رژیم و کاهش وزن، پرتال جامع سلامت,[categoriy]

آکاایران: ۵ تغییر ساده برای اینکه پدر و مادر بهتری باشید


آکاایران: ۵ تغییر ساده برای اینکه پدر و مادر بهتری باشید

به عنوان یک والد همیشه بهترین را برای فرزندتان می خواهید اما از آنجایی که هیچ والدی دفترچه راهنمای منحصر به فرد خودش را ندارد پدر و مادری کردن همواره یک آزمون و خطاست. برای همین است که گاهی وقتی حتی به چند هفته قبل خودتان برمی گردید بخاطر رفتاری که داشته اید غمگین می شوید.‏
کودک یک پارچ آب را روی فرش خالی می کند؛ در این موقعیت ما می توانیم به شیوه های بسیار متفاوتی واکنش نشان بدهیم. اما گاهی ما در برابر یک پارچ خالی شده روی فرش بهترین واکنش را نشان نمی دهیم. معمولاً خشمگین می شویم چون یک بچه کوچک توانسته ما را به دردسر بیندازد. ممکن است غر بزنیم، تنبیه کنیم، دادو بیداد کنیم یا حرف های نامربوط بزنیم. کمتر والدی است که در شرایط سخت رفتار و واکنش درست را بشناسد. ما فریاد می زنیم و با این واکنش فکر می کنیم یک هدف تربیتی را دنبال کرده ایم؛ چون کودک باید یاد بگیرد پارچ آب وسیله بازی نیست. اما پیامی که به این بهانه به کودک می رسانیم اصلاً چیز خوبی نیست.‏
به گزارش آکاایران: ‏حتماً شما هم در یکی از این چند شرایط زیر قرار گرفته اید. برای اینکه بدانید چه واکنشی مناسب تر است این یادداشت را بخوانید.‏
فرصت های بی شمار
گاهی لازم است از کودکی که اشتباه می کند برخی از فرصت ها را بگیرید. این از شما والد بدی نمی سازد بلکه باعث می شود اشتباه بزرگتری نکنید. مثلاً با تعدادی از خانواده ها به پارک رفته اید. وقت رفتن رسیده است و باید بروید که شام بخورید. شما کودک را چندین بار صدا می کنید و می گویید باید برویم.اما دوباره خودتان مشغول صحبت با دیگران می شوید. ۵ دقیقه بعد یک داد بلند سر کودک می زنید که چرا دست از بازی نمی کشد. با این حال خودتان آنجا ایستاده اید و هیچ کاری نمی کنید. حالا صدایتان را بلندتر می کنید که چرا او از تاب پایین نمی آید و یادآوری می کنید که اگر دست از بازی برندارد امشب را بدون شام می خوابد. کودک باز هم توجهی نمی کند و با خوشحالی بازی می کند.‏
جایگزین رفتاری بهتر
کودک بیچاره هیچ تقصیری ندارد. او حرکتی از شما نمی بیند پس حرف تان را نادیده می گیرد و از فرصتی که دوباره در اختیارش است استفاده می کند. اگر واقعاً می خواهید او شما را جدی بگیرد باید قاطعانه رفتار کنید و روی محدودیت ها پافشاری کنید و فرصت بیشتر فراهم نکنید. بگویید «می خواهیم برویم خانه و شام بخوریم. تا ۵ دقیقه دیگر بازیت را تمام کن.» سپس حرف زدن با دیگران را قطع کنید. او وقتی قاطعیت شما را ببیند طور دیگری رفتار خواهد کرد. در برابر رفتار خوب او وعده بدهید که به زودی او را به پارک می آورید.‏
الگوی نامناسب رفتاری
ما می خواهیم بچه های با ادبی داشته باشیم که با دیگران مودبانه رفتار کنند. اما خود ما چطور رفتار می کنیم وقتی یک نفر در صف خرید جلوی ما می ایستد و یا وقتی که کسی موقع رانندگی باعث می شود پشت چراغ قرمز گیر کنیم؟ آیا ما آنقدر خونسرد هستیم که فحش ندهیم و بی ادبانه اظهار نظر نکنیم؟ آیا شما از آنهایی هستید که وقتی دیگران عصبانی تان می کنند به بدترین شکل پاسخ می دهید؟
جایگزین رفتاری بهتر
یادتان باشد که یک جفت گوش همیشه در حال گوش دادن به شماست. همه ما آدمهایی هستیم که گاهی احساساتی، عصبی، پرخاشگر و بدخلق می شویم. شاید نتوانید این حالت را فورا متوقف کنید اما از فرزندتان برای چنین برخوردی عذرخواهی کنید: «ببخشید که عصبانی شدم و با آن فرد بد حرف زدم.» بعد هم توضیح بدهید که چرا اینقدر ناراحت شدید و چرا الان باید عذر خواهی کنید. شما به او یاد می دهید که ما باید بابت هر رفتار انسانی پاسخگو باشیم.‏
تمرکز بر موضوعات منفی
کارهای روزمره زیاد هستند. فهرست کارهایی که باید انجام بدهید را نگاه می کنید و آن را خارج از توان و روحیه خودتان می بینید. شروع می کنید به غر زدن و شکایت از آن ها. چون بخشی از آنها بخاطر فشارهای اضافه ای است که کودک به شما می آورد راحت ترین کار برای تخلیه فشاری که تحمل می کنید غر زدن به کودک است: «هیچ وقت تختت را مرتب نمی کنی»، «چرا کاپشنت روی زمین است؟» و «هنوز مشق هایت را ننوشته ای» و «اگر جای تو بودم موهایم را اینطور نمی بستم.» ما فکر می کنیم این شیوه حرف زدن کودک را وادار خواهد کرد تا خودش را اصلاح کند اما همیشه عکس این اتفاق می افتد.‏
جایگزین رفتاری بهتر
خیلی خوب است که توقع دارید فرزندتان درست رفتار کند اما اینکه آن را چطور یادآوری می کنید هم مهم است. استفاده از ادبیات منفی و داوری کننده در حالی که می خواهید او را تغییر بدهید فقط شعله ور کردن آتش است. بهتر حرف بزنید: «خیلی خوب می شود اگر کاپشنت را سر جایش بگذاری»، «چرا دوست نداری مشق هایت را بنویسی؟»
رشوه دادن
خیلی از والدین برای بهبود رفتار کودک به او رشوه می دهند به ویژه در موقعیت هایی که می خواهند او کاری به کارشان نداشته باشد و یا برای اجتناب از بد رفتاری کودک. خیلی از ما به کودک رشوه داده ایم تا در سوپر مارکت گریه نکند، حرفی از دعوای خانوادگی جلوی دیگران نزند، یا بخاطر همسایه بداخلاقی که از دویدن های کودک دائم شکایت می کند او را با یک تبلت روی مبل نشانده ایم.‏
جایگزین رفتاری بهتر
برای اینکه کودک گریه نکند او را برای کارهای خوبی که کرده تشویق کنید؛ یادش بیاورید که هفته گذشته در مهمانی بچه خوبی بوده است. این یادآوری مسلماً حواس کودک را از درخواست یک بسته شکلات یا عروسک منحرف می کند چون او واقعا می خواهد که خوب باشد و تحسین شود.‏
ناهماهنگی پدر و مادر
این می تواند رفتار غلطی را در کودک نهادینه کند. او از شما یک بسته شکلات می خواهد در حالی که می داند برای دندان هایش خوب نیست و فقط یک روز در هفته حق خوردن شکلات را دارد. از شما درخواست می کند و شما در پاسخ می گویید «من مشکلی ندارم اما مادرت خوشش نمی آید باید از او اجازه بگیری.» حالا او سراغ مادرش می رود؛ انتظار دارید مادر چه پاسخی بدهد؟
جایگزین رفتاری بهتر
اگر این واقعاً یک قانون است و از قضا مادر چنین قانونی را بنا کرده است شما باید تحت هر شرایطی فقط موافقتتان را با مادر نشان بدهید مگر اینکه از قبل به توافق جدید دیگری رسیده باشید. ممکن است یکی از شما سهل گیرتر از دیگری باشد با این حال نباید این باعث ناهماهنگی تان باشد. «به نظرم تصمیم خوب را قبلاً گرفته ایم. تو می توانی روز جمعه شکلات بخوری.»
فریاد زدن
فریاد زدن معمولاً یک راه مؤثر برای رسیدن به نتیجه است. اما کودکی که بارها صدای بلند شما را شنیده است خیلی زود این عادت رفتاری را یاد می گیرد. فریاد زدن شامل، فحش دادن، کتک زدن، تهدید و تنبیه نیز می شود. شما فکر می کنید فقط یک داد کوچک زده اید اما این می تواند برای کودکتان به اندازه یک تنبیه بدنی معنا داشته باشد. در نهایت این نوع رفتار باعث افسردگی، اختلال اضطراب و کمبود اعتماد به نفس در کودک می شود.‏
جایگزین رفتاری بهتر
صدایتان را پایین بیاورید. حتی وقتی عصبانی نیستید با آرامش و صدای آرام و پایین حرف بزنید. اگر صدای ملایم تر را تمرین کنید متوجه می شوید که در شرایط ناراحت کننده هم چندان صدایتان را بالا نمی برید. هر چقدر صدایتان ملایم تر، پایین تر و مهربان باشد کودک توجه بیشتری به شما خواهد کرد. از این به بعد متفاوت عمل کنید به جای موضوعی که همیشه با صدای بلند و با فریاد مطرح می کردید آن را با صدای یواش بگویید کودک به سمتتان می آید با دقت گوش می دهد.‏

منبع :

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران