انرژیهای پنهان شوخی -آکا

,[categoriy]

آکاایران: انرژیهای پنهان شوخی


آکاایران آنچه در یک جامعه برای دولتمردان مهم است بالا بردن روحیه فردی و اجتماعی و پیشگیری از افسردگی و اضطراب است. در نقطه مقابل آن هرچه افراد در جامعه افسرده و دارای اضطراب و نگرانی باشند کارایی و بازدهی آنها ...

به گزارش آکاایران کارشناسان بالا رفتن روحیه و شادمانی را در بازده اجتماعی افراد مؤثر میدانند

خنداندن و شاد کردن دیگران یکی از رفتارهای شاخص افراد برای برقراری ارتباط اجتماعی یا حتی عمق بخشیدن به آن روابط است. در این رابطه چه عنصری بهتر از شوخی میتواند مؤثر و مثمرثمر باشد.

شوخی در شکل و شمایل واقعی خود، یعنی دور کردن فضای غم و اندوه و نزدیک کردن افراد به فضایی شیرین و شادیآور همراه با خنده، آن هم برای افرادی که دوستشان داریم یا میخواهیم با آنها ارتباط برقرار کنیم. آنچه از شوخی برمیآید؛ خنده است. خندهای که نه تنها موجب رفع تنش و راحتی میشود، بلکه پرخاشگری را نیز کاهش میدهد. فرایند خنده به نیم کره راست مغز مربوط میشود، این فعال شدن در اثر محرکهای طنز و شوخی انرژی روانی محبوس را به جریان میاندازد که نتیجه آن رفع پرخاشگری و رساندن فشار روانی به نقطه صفر است. از سوی دیگر خنده موجب ترشح مادهای به نام «آندروفین» در مغز میشود که عاملی برای کاهش افسردگی است.

شوخی؛ جابهجایی موقعیت

تصور اینکه شوخی از کجا آغاز شده یا حتی اولین شوخی صورت گرفته توسط چه کسی بوده است مشخص نیست اما میتوان آن را در رفتار اولیه افراد با دیگران جستوجو کرد یعنی آن زمانی که افراد میخواهند پایههای روابط فردی و اجتماعی خود را با دیگران عمق ببخشند.
دکتر فربد فدایی، روانشناس شوخی را شکلی از ساز و کار دفاعی جابهجایی روانی عنوان میکند. او در اینباره میگوید: «در این ساز و کار، عاطفه یا واکنشی که در موقعیت اصلی خود مجالی نیافته است، در موقعیت دیگری که ابراز آن واکنش یا عاطفه خطری ندارد ابراز میشود. به عنوان مثال کارمندی که در برابر توهین رئیس خود خشمگین شده است اما جرأت ابراز خشم ندارد، چند ساعت بعد در برابر ایراد جزئی همسرش از کوره در میرود. در شوخی نیز زمانی که فرد خود را در موقعیتهایی که در شوخی بیان میشود تصور میکند (جابهجایی انجام میدهد) و این امر موجب لذت بردن او میشود. بیشتر شوخیها و لطیفههایی که بین مردم گفته میشود در این مقوله قرار میگیرند.»

با این همه به اعتقاد بسیاری از کارشناسان علوم ارتباطات توسعه و افزایش حجم شوخیها و بازسازی لحظههای طنز در ذهن افراد خلاق با مسائل، اوضاع و شرایط اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه ارتباط مستقیم دارد. به صورتی که هر اتفاق در دل جامعه با عکسالعملهای مختلف قشرها و گروههای مختلف روبهرو میشود که برای گروهی خوشایند و برای دیگران غیر از آن است.

جرقه شوخی در بسیاری از مواقع در موقعیتهای کلامی، زمانی و مکانی شکل میگیرد و هرچه این موقعیتها زیادتر باشد در نتیجه میزان آن نیز افزایش پیدا میکند.
اماناللـه قراییمقدم، جامعهشناس و آسیبشناس اجتماعی معتقد است میزان شوخیها در یک جامعه، رابطهای مستقیم با سطح رفاه و آرامش آن جامعه دارد. این جامعهشناس در ادامه میگوید: «هرچه افراد یک جامعه در رفاه بیشتری قرار داشته باشند، میزان شوخطبعی و نشاط در آن جامعه افزایش پیدا میکند و نقطه مقابل آن در جامعهای که غم و اندوه بر آن حاکم باشد، مردم آن جامعه شوخیها و سربهسر گذاشتنها را قبول ندارند.»

شوخی و ایجاد فضای طنز در حالت کلی خود اقدامی برای صمیمی شدن ارتباط دوستانه و حضور مفید، شادیآور و روحیهدهنده است.
قراییمقدم درباره ایجاد این نوع شوخیها میگوید: «در کشوری مانند ایران باتوجه به نکتهسنجی و باریکبینی مردم و همچنین غنای فرهنگی، مردم برای هر رویداد شعر، قطعه ادبی و همچنین طنز میسازند و آن را دستمایه روابط اجتماعی خود میکنند اما آنچه که مشخص است هر چه کشوری از لحاظ فرهنگی غنیتر باشد، در خلق مضامین طنز نیز غنیتر است.»
شاید به واسطه همین نکته است که هر جامعهای سعی میکند به واسطه مثلها، متلها و انواع و اقسام روشهای شادی آور مانند لطیفهها، جوکها و بسیاری موارد دیگر آن را در جامعه خود اشاعه دهد.

با این همه قراییمقدم چهرههای دیگری از شوخی نیز معرفی میکند. چهرههایی چون هجو و استهزا که شوخی به قصد تخریب است. او در اینباره میگوید: «بطور کلی یک دستمایه کلی از این نو مسائل در جهان وجود دارد و آن این است که در بیشتر کشورهای دنیا، کسانی که در پایتخت زندگی میکنند، بطور کلی پایتختنشینها، گروه دیگر از مردم را که در خارج از محدوده پایتخت زندگی میکنند را دستمایه استهزا یا هجو خود قرار میدهند.


شوخی، تیغ دو دم

دنیای شوخی، دنیای دور کردن افراد از ناراحتیها، غمها و مشکلات اجتماعی است و هر کسی سعی میکند در این دنیا جایگاهی برای خود مهیا یا آنکه خود را با آن درگیر کند. دنیای شوخی دنیایی محدود و کوتاه است. با این همه در بسیاری از موارد استفاده از این اسباب و عامل آسایش به دلیل آنکه در زمان، مکان و موقعیت مناسب به درستی مورد استفاده قرار نمیگیرد، نتیجه عکس به خود میگیرد و زمینه ساز بعضی از سوءتفاهمها و کینهها و دشمنیها میشود. دکتر یونس علیزاده، روانشناس بالینی معتقد است آن چه در دنیای شوخی با توجه به دوره کوتاه و زودگذر آن اهمیت دارد محتوای شوخیهایی است که باعث تقویت رفتار و احساس متقابل افراد به یکدیگر میشود اما گاه افراط در آن موجب پائین آمدن حرمت انسانها و عاملی برای آسیبپذیری شخصیت انسان و همچنین روابط با دیگران میشود. علیزاده در ادامه با تأکید در حفظ حرمت در این دنیا میگوید: «حفظ حرمت متقابل در شوخیها عاملی برای ایجاد یک محیط نشاطآور و پیشگیریکننده از مسائلی مانند اضطراب و افسردگی میشود.»

کار و شوخی

آنچه در یک جامعه برای دولتمردان مهم است بالا بردن روحیه فردی و اجتماعی و پیشگیری از افسردگی و اضطراب است. بهگونهای که هر چقدر روحیه افراد یک جامعه از بعد روحی و روانی بالاتر باشد، کارایی و بازده کارایی آنها در سطح بالاتری قرار میگیرد و مشارکت در امور اجتماعی افزایش پیدا میکند، در نقطه مقابل آن هرچه افراد در جامعه افسرده و دارای اضطراب و نگرانی باشند کارایی و بازدهی آنها و همچنین سطح مشارکت مردم در امور اجتماعی کاهش پیدا میکند.

شاید بیدلیل نباشد که یکی از دلایل گرایش مدیران شهری به طنز و اشاعه شوخیها به این دلیل باشد. بهگونهای که پرداختن به سوژههای طنز در سینما، تلویزیون، رادیو و حتی برگزاری مراسمهای اینچنینی در سطح شهر از اهمیت ویژهای برخوردار است. به اعتقاد مونا فتحعلیخانی، روانشناس بالینی اهمیت پرداختن به شوخی و طنز بهاندازهای است که حتی مدیران ادارهها و کارخانهها سعی میکنند تا با استخدام روانشناسان یا طنزپردازان و حتی ارسال مطالب طنز فضای شوخی را بین ساعت استراحت کارمندان و کارگران ایجاد کنند تا به واسطه آن روحیه کارمندان خود را در سطح مطلوب نگه دارند. این روانشناس بالینی اهمیت این موضوع را تا اندازهای عنوان میکند که سرفصل با این محتوا در روانشناسی صنعتی مطرح است.

منبع:ایران

منبع :

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران