در برخورد با همسرتان این رفتارها را کنار بگذارید -آکا

,[categoriy]

آکاایران: در برخورد با همسرتان این رفتارها را کنار بگذارید

آکاایران: تنها چیزی که می توان به کمی تغییر در آن امید بست، نمودهای رفتاری است که آن هم باید با ملاحظاتی ویژه ا صورت بگیرد.

به گزارش آکاایران: ریحانه ایزدی با بیان این مطلب اظهارکرد: اگر قصد دارید راحت زندگی کنید، در صدد تغییر کسی بر نیایید. تلاش کنید در رابطه با دیگران و عادات و رفتارهایشان، از سه راهکار «بشناسید، بپذیرید و مدیریت کنید» بهره ببرید.

 

وی درباره روشهای اشتباه مورد استفاده زوج های جوان برای تغییر دادن رفتار همسرشان، گفت: یکی از این روشها« اجبار»است. گاهی می خواهیم به هر قیمتی که شده رفتار همسرمان را تغییر دهیم، بنابراین به اهرم زور متوسل می شویم و از قدرتمان استفاده می کنیم. این قدرت نمایی از اخم کردن شروع می شود و تا کتک کاری و تهدید به جدایی نیز پیش می رود.

 

این روانشناس تاکید کرد: جنگ قدرت اگر تغییری هم ایجاد کند، تغییری ظاهری و از روی ترس است و تا زمانی ادامه پیدا می کند که قدرت دست شماست! در هر جنگ قدرتی، یک برنده هست و یک بازنده و شخص بازنده (ترسیده) هر زمان فرصتی پیدا کند به رفتار خود برمی گردد و در صدد تلافی برمی آید تا مرهمی بر احساسات جریحه دارشده خود بگذارد. بنابراین باید به دنبال راه حل های برد – برد بود که در آن هر دو طرف برنده باشند.

 

ایزدی با بیان اینکه «تکرار» یکی دیگر از روش های به کار گرفته شده برای تغییر همسر است، گفت: در بعضی مواقع برای تغییر رفتار همسرمان، به تکرار بیش از حد متوسل می شویم و مرتب رفتار فرد را به رویش می آوریم و از او می خواهیم آن را تغییر دهد. وقتی مسئله ای بیش از حد تکرار شود، جایگاه و اهمیت خود را از دست می دهد و به مسئله ای پیش پا افتاده تبدیل می شود.

 

وی افزود: با اتخاذ این شیوه ضمن عصبی کردن طرف مقابل، امکان موفقیت را از دست می دهیم. همسرمان یا برای خلاصی از غرغرهای دائمی، در پیش روی ما رفتار دیگری نشان می دهد یا اینکه مقابله به مثل و کاری می کند تا ما احساس کنیم چقدر رفتار پیشین او دوست داشتنی بود!

 

این روانشناس با اشاره به روش «طعنه و کنایه» گفت: روش محبوب بسیاری از افراد، استفاده از نیش و کنایه های گدازنده است. برای مثال، می خواهیم با این روش فرد را متوجه رفتار اشتباهش کنیم، اما غافل از آنیم که با این کار تنها او را می رنجانیم. جا دارد دوباره یادآوری کنیم که فرد رنجیده و ناراحت، انگیزه ای برای بهبود رفتارش ندارد. با این برخوردها احساس همسر نسبت به ما تغییر می کند و محبتش رو به سردی می گذارد.

 

ایزدی «تحقیر و تمسخر» را یکی دیگر از روش های اشتباه مورد استفاده زوجین ذکر و اظهار کرد: این روش هم دست کمی از روش قبلی ندارد. به خیال خودمان با زبان طنز مشغول گوشزد کردن اشتباه طرف مقابل هستیم، اما در همان زمان به شدت همسرمان را می آزاریم و تحقیر می کنیم و چه بسا اعتماد به نفس همسرمان را خدشه دار کنیم، به رابطه مان آسیب بزنیم و دست آخر نتیجه ای هم عایدمان نشود. بنابراین بهتر است همسران تلاش کنند به همدیگر قدرت و اعتبار ببخشند و عزت نفس همدیگر را بهبود دهند تا بتوانند باعث پیشرفت و رشد یکدیگر شوند.

 

وی افزود: یکی دیگر از روش های غلط «مقایسه» است و ما احساس می کنیم برای موفقیت در تغییر دادن رفتار همسرمان، نیاز داریم در او انگیزه ایجاد کنیم و یکی از اشتباه ترین روشهایی که به این منظور انتخاب می کنیم، مقایسه همسرمان با دیگران است. نتیجه مقایسه نیز شبیه به دو روش پیشین است و جز برانگیختن ناراحتی و حتی شاید احساس حسادت نتیجه بهتری در بر نخواهد داشت.

 

این روان شناس با اشاره به روش «معلم بازی»گفت: گاهی اوقات فکر می کنیم خودمان بی عیب و نقصی هستیم، پس وظیفه خود می دانیم در راه رفع عیوب دیگران بکوشیم. اما در این میان فراموش می کنیم همسرمان شاگرد ما و از آن مهمتر کودک نیست که ما بخواهیم نقش بزرگتر را برای او را بازی کنیم. همسرمان این روش را نمی پسندد، ناراحت می شود و ما هم به مقصود خود نمی رسیم.

 

ایزدی درباره استفاده از روش «دعوا کردن» برای تغییر رفتار همسر خود نیز اظهارکرد: هنگام دعوا مسئله مطرح می شود و طرفین متوجه موضوع می شوند، اما در یک فضای متشنج نمی توان انتظار دستیابی به نتیجه ای مطلوب داشت، بلکه باید منتظر پیامدهای ناخواسته و نامطلوب بود. در دعوا کسی به حرف دیگری گوش نمی دهد؛ بلکه هر کس می کوشد حرف های خود را بلندتر از دیگری بگوید تا حرفش به کرسی بنشیند. وقتی گوشی برای شنیدن وجود ندارد، بلندترین صدای دنیا هم به جایی نمی رسد.

 

وی با اشاره به روش «گروکشی» اظهار کرد: در این روش سعی می کنیم برآوردن خواسته های همسرمان را منوط به تغییر رفتار او قرار دهیم؛ یعنی استفاده از جمله معروف «اگر تو فلان کار را انجام دهی، آن وقت من هم بهمان کار را انجام خواهم داد». این کار موجب ایجاد سیکل معیوب لج و لجبازی می شود و به سرعت دعوا و لجبازی بالا می گیرد و رابطه تلخ می شود.

 

این روانشناس اضافه کرد: هر دو نفر خواسته هایی از دیگری دارند و می توانند از آن به عنوان سلاح استفاده کنند. این شیوه نه تنها جواب نمی دهد، بلکه به هیچ عنوان شایسته روابط میان همسران نیست و در تضاد کامل با عشق بی قید و شرط است که یکی از مهم ترین عناصر تشکیل دهنده یک زندگی موفق است.

 

وی «کنترل احساسی» را یکی از روش های غلط برشمرد و گفت: جمله هایی مانند «اگر من را دوست داری پس…» یا «با این کارت نشان دادی که مرا دوست نداری»، اغلب شنیده می شود. در این شیوه، همسران سعی می کنند با به غلیان درآوردن دیگ احساسات یکدیگر روی هم تاثیر بگذارند. ممکن است چنین روشی در مدت کوتاهی جواب دهد.

 

ایزدی تصریح کرد: اگر همسرتان یک بار دیگر آن رفتار را تکرار کند، آیا به این معناست که دوست تان ندارد؟ آیا همسرتان با طیب خاطر رفتارش را تغییر می دهد یا فشاری ناخوشایند را بر روی خود احساس می کند؟ آیا دور از انصاف نیست که عشق زیبای همسری را منوط به مواردی این چنین و گاه پیش پا افتاده، کنیم؟ این تغییر رفتار چقدر دوام خواهد داشت؟

 

وی تاکید کرد: همیشه پیش از هر اقدامی بهتر است بیندیشید که آیا این کار به هزینه هایش می ارزد. مثلا آیا لازم است این رفتار همسرم به هر قیمتی تغییر کند یا اینکه می توان آن را بپذیرم و مدیریت کنم تا از پیامدهای ناخوشایندش آسیب کمتری ببینم؟ آیا علاقه ما می تواند بسیاری از این مسائل را تحت الشعاع قرار دهد؟

 

ایزدی که با مجله سپیده دانایی گفت و گو می کرد، در پایان گفت: هر فردی برای اینکه بهتر رفتار کند، نیاز دارد احساس بهتری داشته باشد. هر روشی که موجب برانگیخته شدن احساسات منفی در فرد شود، به طور یقین او را برنمی انگیزد تا رفتار بهتری داشته باشد؛ اما ایجاد هیجانات مثبت موجب می شود که فرد برای پیشرفت و شادکامی خود و همسرش بکوشد.

منبع :

اخبار اکاایران

تبلیغات