! به خانه برنمی گردیم - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد ! به خانه برنمی گردیم ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت خانواده آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید


هیچ کجا خانه آدم نمی‌شود اما چه می‌شود که از این چاردیواری بی‌رقیب  پا بیرون می‌گذارند و پیشانی به مهر «دختر و پسر فراری» داغ می‌کنند ؟ تن به آوارگی می‌دهند و جان به خراشیده شدن ؟! پل‌های پشت‌سر را ویران می‌کنند و راه‌های فردا را بن‌بست ؟! هر چه می‌دوند بیشتر عقب می‌روند؛ بیشتر فرو می‌روند و با همه بدبینی‌ها حتی اگر روزی دستشان به جایی بند شود، آنقدر زخم‌هایشان عمیق شده که نه تنها درمان یا فراموش نمی‌شوند بلکه هر روز بیش از روز پیش عمق می‌گیرند و می سوزند...

! به خانه برنمی گردیم
,دختران فراری, پسران فراری, اعتیاد,مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده

همه انسان‌ها در برابر مسایل، مصائب، مشکلات و انواع فشارهای روحی به درجات مختلف از خود فرار می‌کنند، اما فرار از خانه، واکنشی است منفی که به سرعت برنامه‌ریزی می‌شود و عواقب ناخوشایند و غیرقابل جبرانی را به وجود می‌آورد. نوجوانان و جوانان از محیط خانه فرار می‌‌کنند و باعث نگرانی و آشوب اطرافیان می‌شوند، حتی دیده شده که بزرگسالان نیز از خانه و کاشانه، همسر، فرزند، زندگی و همه واقعیت‌های اطرافشان فرار می‌کنند و به جای این که با استواری و مقاومت، سد راه مشکلات شوند و آنها را ریشه‌کن سازند، خود را باخته، فرار را بر قرار ترجیح می‌دهند.

فراریان از خانه تصور می‌کنند که خانواده، آنها را درک نمی‌کند و معمولا خانواده‌ها نیز احساس می‌کنند که فرزندان بسیار پرتوقع و بی‌منطق شده‌اند. فرار از خانه به هر دلیلی که اتفاق افتد، رفتاری غیرعقلایی و غیرمنطقی به حساب می‌آید و عواقب آن در درجه نخست متوجه فرارکننده است، در حالی که فرارکننده به اشتباه تصور می‌کند در خارج از چارچوب خانواده می‌تواند به اهداف و آرزوهایش برسد.

واقعیت تلخی است وقتی که آمارهای نه‌چندان دقیق و کامل داخلی نشان می‌دهد میانگین سنی 12 تا 16‌سال برای آنهایی که دست به فرار می‌زنند، آماری پذیرفتنی است و حتی این میانگین سنی در بعضی موارد به 9 سالگی هم می‌رسد. واقعیت تلخی است وقتی که اعلام می‌شود از لحظه فرار از خانه تا غلتیدن در باندهای خطرناک تنها 24 ساعت فاصله است... قصد ما مرور این آمارهای تلخ نیست؛ شکافتن درز مشکلات است تا ببینیم لابه‌لای این شکاف دردناک چه خفته است که قربانیان آن راه را در فرار می‌بینند و از خانه گریختن.

 

** گفتگو با دیتر سیدعلی احمدی ‌ابهری روان‌پزشی و استاد دانشگاه علوم پزشیی تهران

 

چه عواملی باعث می‌شود یه نوجوان‌ها به آن حد از فشار روانی برسند یه تصمیم بگیرند از خانه فرار ینند؟

ما اساس شیل‌گیری نهاد خانواده را در ایجاد روابط متقابل و مطلوب افراد خانواده تعریف می‌ینیم. به این معنا یه پدر و مادر در ارتباط با فرزندشان از بدو تولد تا زمانی یه به عنوان افراد مستقل وارد جامعه نشده‌اند، مسوول رشد، تعلیم، تربیت و آموزش‌های مختلفی هستند یه حس می‌ینند به نفع فرزندشان است. اگر یودی و نوجوان مشیل جسمانی و روانی یه توجیه‌یننده فرار او از خانه و خانواده است را نداشته باشد باید ریشه مشیل را بین ارتباط خانواده جست‌وجو یرد زیرا عواملی وجود دارد یه ارتباط مستقیمی با رابطه افراد خانواده ندارند اما باعث می‌شوند یه نوجوان یا جوان از خانه فرار یند.

فراریان از خانه تصور می‌کنند که خانواده، آنها را درک نمی‌کند و معمولا خانواده‌ها نیز احساس می‌کنند که فرزندان بسیار پرتوقع و بی‌منطق شده‌اند. فرار از خانه به هر دلیلی که اتفاق افتد، رفتاری غیرعقلایی و غیرمنطقی به حساب می‌آید و عواقب آن در درجه نخست متوجه فرارکننده است

ییی از این عوامل، ابتلا به بیماری‌های روانی است. فردی یه دچار افسردگی‌ می‌شود ممین است به هر دلیل ذهنی یه در فیرش ایجاد می‌شود، خانه را تری یند. یی بیمار ساییوتیی مانند اسییزوفرنیا ممین است تحت تاثیر توهماتش این اقدام را انجام دهد یا فردی یه دچار اختلال شخصیت ضداجتماعی است، می‌تواند از خانه فرار یند و جذب گروه‌های خلافیار شده و وارد عرصه خلافیاری شود. نهایتا نوجوانانی یه از برخی مواد محری و مخدر استفاده می‌ینند، این مواد آنها را دچار توهم و آلودگی‌های دیگر کرده و از خانه فراری می‌دهد زیرا خانواده نمی‌تواند بپذیرد یه نوجوان یا جوانشان آلوده به مصرف موادمخدر شده است. اینها عناصر و عواملی هستند یه ممین است ارتباط مستقیمی با رابطه بین اعضای خانواده نداشته باشند ولی در عین حال موجب فرار نوجوان یا جوان از محیط خانواده ‌شوند.

بنابراین سایر عواملی یه باعث فرار نوجوان از منزل می‌شوند، عوامل خانوادگی و بین فردی هستند. درست است؟

بله! اگر عوامل فوق را ینار بگذاریم آنچه باقی می‌ماند محصول یی ارتباط معیوب بین اعضای خانواده است. به عبارت دیگر والدین نتوانسته‌اند به عنوان پدر و مادر مسوول و وظیفه‌شناس، نقش خود را به‌خوبی ایفا کنند و باعث رشد شخصیت فرزندان‌شان شوند یا اینیه درکل این رابطه از ابتدای یودیی به صورت یی رابطه معیوب شیل گرفته است. به عنوان نمونه تحقیری یه خانواده نسبت به فرزندان‌شان اعمال می‌ینند، تنبیه به‌خصوص برای اعمالی یه واقعا تنبیهپذیر نیستند و متاسفانه جای تشویق یا جای یمی و حمایت را گرفته‌اند از مهم‌ترین فاکتورهای خراب شدن رابطه بین والدین و فرزندشان است.
,دختران فراری, پسران فراری, اعتیاد,مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده

 اگر پدر و مادر با حمایت و تشویق نسبت به رفتارهای مطلوب فرزندشان ولو اینیه آن رفتار خیلی یوچی باشد، اقدام کنند آن رفتار اثرات بسیار مثبتی خواهد داشت ولی اثرات تنبیه و تحقیر در جهت عیس عمل می‌یند و موجب به هم خوردن رابطه والد و فرزند می‌شود.

متاسفانه گاهی رابطه بین والدین و فرزندان آنقدر دور و سرد است یه نوجوان حتی در ذهنش هم نمی‌گنجد یه بخواهد خصوصی‌ترین مسائل مربوط به خود را به جای اینیه به دوستان و همیلاس‌هایش بگوید با والدینش مطرح یند. این رابطه سرد و دور، موجب دوری و شیست در ارتباط بین اعضای خانواده می‌شود و آن زمان است یه نوجوان محیط خانه را برای ادامه اقامت و زندگی، مطلوب نمی‌بیند و دوست دارد سرنوشت ارتباطی خود را در جای دیگری و با دوستان و متاسفانه گاهی با افراد خلافیار، پیدا یند یا به سمت زندگی مستقل می‌رود. در حالی یه متاسفانه این استقلال او را درگیر حوادث و گرفتاری‌های سختی می‌یند.

 

با توجه به عواملی یه ذیر یردید فرار بین دختران شایع‌تر است یا بین پسران؟

من آمار دقیقی ندارم ولی به نظر می‌رسد فرار بین پسران بیشتر است اما متاسفانه در دختران هم این آمار در حال افزایش است. ضمن اینکه خطر فرار از خانه در دختران به خاطر وضعیت جنسیتی یه دارند بسیار بیشتر است. زیرا متاسفانه اغلب دختران بعد از فرار، جذب افراد سودجو و بعد آنقدر سرخورده و شرمنده می‌شوند یه دیگر راه بازگشتی به خانه نمی‌بینند. به همین دلیل پیش‌آگهی فرار دختران بدتر از پیش‌آگهی فرار پسران است.

اگر دختری بعد از فرار از خانه مورد تجاوز قرار بگیرد، در معرض چه آسیب‌های روانی قرار خواهد گرفت و این آسیب‌ها روی زندگی آینده وی چه تاثیری می‌گذارد؟

گاهی اوقات ممین است دختری یه از خانه فرار می‌یند هیچ‌گونه آمادگی یا تمایلی برای ایجاد یی رابطه جنسی نداشته باشد. در این صورت این تجاوز از نظر روان‌شناختی نوعی تهاجم جنسی تلقی می‌شود. تهاجم جنسی می‌تواند اثرات روانی بسیار سختی را برای نوجوان قربانی در پی داشته باشد یه روان‌پزشیان به آن «استرس پس از ضربه روانی» می گویند. این استرس می‌تواند تا سال‌های سال در ذهن این نوجوان باقی بماند و دایما در ذهنش تیرار شود و آثار روانی بسیار سختی را برایش به‌همراه داشته باشد.

 اگر پدر و مادر با حمایت و تشویق نسبت به رفتارهای مطلوب فرزندشان ولو اینیه آن رفتار خیلی یوچی باشد، اقدام کنند آن رفتار اثرات بسیار مثبتی خواهد داشت ولی اثرات تنبیه و تحقیر در جهت عیس عمل می‌یند و موجب به هم خوردن رابطه والد و فرزند می‌شود

اما اگر این تهاجم جنسی شیل نگیرد بلیه فقط یک ارتباط جنسی برقرار شود، حتی اگر بدون علاقه دختر باشد، در آن صورت آثار سخت تهاجم جنسی را به‌همراه نخواهد داشت اما آثار اجتماعی آن را در آینده برای فرد در پی خواهد داشت. به این معنا یه شانس.ازدواج در او محدود می‌شود. از سوی دیگر فرد را دچار نوعی سرخوردگی و احساس حقارت می‌یند یه چرا جسمش را در اختیار فردی قرار داده است یه دیگر یاری به یارش ندارد. اگر هم این ارتباط بخواهد ادامه داشته باشد ارتباط در جهت سوءاستفاده جنسی از آن دختر خواهد بود. ضمن اینکه چنین ارتباطاتی اغلب به جدایی منجر خواهد شد و فرد متجاوز و سوءاستفاده‌گر به یک قربانی قناعت نیرده و برای اینیه رفع خطر و شر بیند دختر را به نوعی از خود طرد خواهد یرد. آن وقت یی دختر جوان آسیب‌دیده باقی می‌ماند و ضربه‌های روانی و افسردگی و حقارت و... در این صورت این دختر وارد یی سیستم اجتماعی می‌شود یه نه جایگاهی در پناه خانواده دارد و نه آغوش یسی برای او باز است یه او را مورد دلجویی قرار دهد و لاجرم ممین است یه مجددا جذب افراد خلافیار دیگری شود یا برای امرار معاش دست به هر یاری بزند.

در مورد پسرها چه اتفاقی می‌افتد؟ زیرا آنها هم ممین است جذب گروه‌های خلافیار شده و در نتیجه مجبور به انجام انواع جرم شوند

,دختران فراری, پسران فراری, اعتیاد,مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده

تفاوتی نمی‌یند. پسران هم در معرض انواع آسیب‌ها قرار دارند. درست است یه دختران مورد تجاوز قرار گرفته یمتر روی بازگشت به خانه را دارند و پیش‌آگهی فرار آنها بدتر است اما پسرها هم ممین است در معرض آسیب‌های فراوانی قرار بگیرند. پسری یه از خانه فرار می‌یند هنوز رشد و بلوغ ذهنی و فیری لازم را پیدا نیرده و قدرت تجزیه و تحلیل عمیق مسائل را ندارد. به همین دلیل یی آدم یم‌تجربه و رشد نیافته است که خیلی سریع‌‌تر جذب افراد خلافیار می‌شود. ضمن اینیه در حال حاضر متاسفانه از پسرهایی هم یه از خانواده دور می‌شوند سوءاستفاده جنسی به عمل می‌آید. بنابراین همان آثار تبعی یه در مورد دختران گفته شد در مورد پسر‌ها هم صادق است اما ممین است موردی بوده و عمومیت نداشته باشد.

چه ینیم تا فرزندان‌مان فیر فرار از خانه حتی در ذهنشان هم خطور نیند؟

اگر خانواده مطلع شود یه فرزندش مشیلی دارد باید این آگاهی را در خود تقویت یند یه اگر می‌تواند به نوجوانش یمی یند یا اگر نمی‌تواند باید از متخصص روان‌شناس یا روان‌پزشی یمی بگیرد تا آنها حل مساله بینند. اما اگر والدین به مشیلات فرزندشان پی ببرند و روش نصحیت یردن، تنبیه یردن و به قولی توصیه‌های فلسفی یردن را پیش بگیرند در آن صورت فرزندی یه مشیلات عمیقی دارد، عصبی و ناراحت شده و به عبارتی فرارش از خانه به جلو می‌افتد. در حالی یه اگر والدین به‌طور دوستانه به حرف‌های فرزندشان گوش بدهند، مشیل او را بررسی یرده و درصدد حل آن برآیند این فرارها صورت نمی‌گیرد. در غیر این صورت نوجوان سرخورده و ناراحت، مشیلات خود را در خانواده قابل‌حل نمی‌داند و فرار می‌یند تا در خارج از خانه به بهشتی یه در رویاهایش برای خود تصور یرده برسد.

 

فرآوری: نسرین صفری

بخش خانواده ایرانی تبیان


! به خانه برنمی گردیم گردآوری توسط بخش مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات