زیباترین نوع دوست داشتن - آکا

,دوست داشتن, دوست داشتن همسر, نشانه های دوست داشتن,مشاوره خانواده ،روانشناسی خانواده

 

از همان آغاز دوران کودکی دختران به سراغ عروسک می روند تا لحظه های خود را با در آغوش کشیدن موجودی همسان اما کوچک تر از خود پر کنند...

 

عشق مطلقش را تکریم کنیم

 

موجودی که برای آنان نمادی از کودکشان است. او را در آغوش می کشند، به او محبت می کنند، تر و خشکش می کنند، او را می خوابانند، غذا می دهند و گاهی تنبیهش می کنند؛ اینها به نوعی تمرین مادری کردن برای این فرشته های کوچک است که قرار است روزی به جای این عروسک ها، کودکی واقعی را حمایت کنند.

 

عشق مطلق علاقه و محـبتی است  که فرد بدون اینکه هیچ گونه انتظاری از طرف مقابل داشته باشد، همه چیز به او می بخشد و هیچ حدو مرز و یا تعریف خاصی رای علاقه خود قائل نمی شود. بـعــبارت دیگر زمانیکه شما  فردی را به صـورت مـطلق دوست داشته باشید، به او ابراز احساس میـکنیـد و این کار را بدون هر گونه انتظاری انجام می دهید، توقع ندارید که طرف مقابل احساسات شما را عیناً بازتاب دهد، برای ابراز عشق و علاقه خود نیاز به زمان و یا مکان خاصی ندارید، هیچ پارامتر معینی برای اینکه کی، کجا و چرا عشق باید ابراز شود، قائل نیستید. روابط مختلفی وجود دارند که در آنها عشق و علاقه به صورت مطلق و بی قید و شرط است. علاقه ای که میان همسران ، والدین و فرزندان، خواهر و برادرها، و حتی برخی از دوستان وجود دارد، می تواند نمونه های مناسبی برای این نوع عشق و محبت به شمار رود، اما  یکی از تظاهرات جلوه گر این عشق، عشق مادرانه است.

 

نگهداری از فرزند، از خودگذشتگی به دلیل رسیدگی به نیازهای فرزند، تحمل رنج و ناکامی به دلیل سازگاری با شرایط نوزاد یا فرزندی که در حال رشد است، مهربانی و عطوفت، نگرانی و احساس مسوولیت و... همگی از ویژگی های احساس مادری هستند.

 

عشق مادرانه زیباترین نوع مهرورزی و دوست داشتن است،  زیرا مادر تمام سختی‌ها را در برابر تولد و پرورش فرزند تحمل می‌کند. بدون اینکه توقعی از او داشته باشد و تمام این محبت‌ها و تکریم‌ها بدون هیچ چشمداشت و انتظاری است. حتی اگر فرزندان احترام مادر را نگه ندارند تحت هیچ شرایطی مادر نمی‌تواند به شیوه مسالمت‌آمیزی درصدد جبران بی‌مهری فرزند برآید. بنابراین عشق و علاقه مادر به فرزندان و در تمام اموری که برایش به انجام می‌رساند بلاعوض است.

 

از آنجا که مادر در خانواده کانون محبت، الفت و امنیت محسوب شده و کودکان در سایه بارقه امید و لطف مادران پرورش پیدا می‌کنند، نیکی کردن و احترام گذاشتن به او در رأس سفارشات دینی قرار گرفته و از منظر روانشناسی و جامعه‌شناسی نیز بسیار با اهمیت تلقی می‌شود

 

با نگاهی دقیق به وظایف مادران می‌توان به این نتیجه رسید که بیشترین زحمات را برای فرزندان تا زمانی که حداقل کودک راه رفتن را می‌آموزد و استقلال پیدا می‌کند حتی در تمام زمینه‌های حسی، حرکتی، عاطفی، اجتماعی و نیازهای فیزیولوژیک به عهده مادر است. همچنین نقش مادر در تعلیم و تربیت فرزندان بر هیچ‌کس پوشیده نیست و در این زمینه روانشناسان معتقدند اگر نیازهای روحی روانی و جسمانی مادر درست و صحیح برآورده نشود تأثیرات منفی و مخربی بر رشد جنین و نوزاد خواهد داشت. به‌طور مثال اگر مادری تغذیه درست نداشته باشد سوءتغذیه او تأثیر منفی بر رشد کودک خواهد داشت. همچنین برآورده شدن نیازهای اولیه مادر معادل رشد صحیح فرزندان است.

 

همه مادران وظیفه‌شناس و مسئولیت‌پذیر بر این امور آگاهی دارند، به همین دلیل مسئولیت سنگینی در قبال رشد و تربیت فرزند احساس می‌کنند. دغدغه‌های فکری، ارضای نیازهای اولیه و اساسی فرزند همیشه بر عهده مادر بوده است. از این‌رو دانستن مشکلات و مسائلی که مادر در قبال فرزندان خود متحمل شده است وظیفه اساسی هر فرزندی عنوان می‌شود. تنها انتظار هر مادر برای جبران گوشه‌ای از تمام زحمات، قدرشناسی و احترام است. برخی زنان به خاطر تولد فرزندان گاهی دچار افسردگی بعد یا قبل از زایمان می‌شوند. دلیل اصلی این مشکلات دغدغه فکری بیش از حد برای آینده فرزندان است و این دغدغه حتی از دوره اولیه کودکی تا دوران بزرگسالی مانند (خوشبختی در ازدواج، پیدا کردن شغل مناسب، سلامت جسم و...) همیشه و به‌طور دائم برای مادر ادامه دارد. پس هیچ‌وقت نقش مادری از زندگی یک زن حذف یا کمرنگ نخواهد شد.

 

از آنجا که مادر در خانواده کانون محبت، الفت و امنیت محسوب شده و کودکان در سایه بارقه امید و لطف مادران پرورش پیدا می‌کنند، نیکی کردن و احترام گذاشتن به او در رأس سفارشات دینی قرار گرفته و از منظر روانشناسی و جامعه‌شناسی نیز بسیار با اهمیت تلقی می‌شود. روانشناسان، آرامش خانواده و استحکام پایه‌های نخستین کانون شکل‌گیری اندیشه‌ها و عواطف انسانی را در گرو امنیت خاطر و سلامت روان مادر دانسته و معتقدند در صورتی که غذای روح مادر از طریق محبت و امنیت از سوی فرزندان و همسر تأمین نشود، شکل‌گیری ارزش‌ها و پیروی از الگوهای صحیح امکان‌پذیر نخواهد بود و کشتی خانواده در توفان و طغیان زندگی به ساحل نخواهد رسید. از این رو در مضامین دینی و اسلامی، سفارش شده است تا پدر و فرزندان به منبع عاطفه و مهر در خانواده نیکی کرده و احسان و احترام نسبت او را از یاد نبرند. به گفته محققان علوم دینی، احسان به والدین مسئله‌ای بیشتر از اطاعت و احترام است و این مسئولیت مهمی است که بر گردن فرزندان نهاده شده است.

 

عشق مادرانه زیباترین نوع مهرورزی و دوست داشتن است،  زیرا مادر تمام سختی‌ها را در برابر تولد و پرورش فرزند تحمل می‌کند. بدون اینکه توقعی از او داشته باشد و تمام این محبت‌ها و تکریم‌ها بدون هیچ چشمداشت و انتظاری است

 

در قرآن کریم آیات متعددی وجود دارد که احترام به والدین را بعد از توحید و نفی شرک از واجبات بیان کرده است.

 

به عنوان مثال در آیه 23 سوره اسراء آمده است: پروردگارت فرمان داده که جز او را نپرستید و به پدر و مادرتان نیکی کنید و حتی به آنها اوف نگویید.

 

همچنین در آیه 15 سوره احقاف، انسان، به نیکی کردن به والدین سفارش شده است و در ادامه آیه فرموده شده، انسان یاد کند که مادر چگونه با رنج و زحمت، او را حمل کرده و با درد و مشقت وضع حمل نموده است.

 

مقام مادر آنچنان رفیع است که در روایتی از حضرت رسول اکرم (ص) آمده است: اگر مشغول خواندن نماز مستحبی هستی و پدرت تو را صدا کند، حق نداری نمازت را قطع کنی اما اگر مادرت تو را صدا کرد موظفی نماز مستحبی‌ات را قطع کنی و سخن مادر را اجابت کنی.

 

مادر مظهر زیباترین عواطف بشری است، در رساله حقوق امام سجاد (ع) در مورد حق مادر نسبت به فرزند این‌گونه نقل شده است:


حق مادرت این است که بدانی، او تو را در مکانی نگه‌داشته است که کسی نگه نمی‌دارد (رحم) و از میوه دلش به تو داده است که کسی به تو نمی‌دهد (شیر) و از تو با همه وجودش و با شادمانی و سرور نگهداری و نگهبانی کرده است. او ناملایمات، غم، اندوه و نگرانی‌ها را تحمل کرده و شادمان است که تو را سیر نگه دارد و خود گرسنه بماند، تو را بپوشاند و خود بدون لباس باشد، تو را سیراب کند و خودش تشنه بماند، خود در آفتاب باشد و بر تو سایه افکند، با تحمل مشقت، آرامش تو را فراهم آورد و با پذیرش رنج بی‌خوابی، تو را از لذت خواب بهره‌مند سازد.

 

شکمش ظرف وجودی تو و دامنش پناهگاه امن تو، سینه‌اش چشمه جوشانی برای رفع عطش تو و جانش فدای تو شده و سرد و گرم و ناملایمات روزگار را به خاطر تو پذیرا گشته است، پس بایستی به پاس این همه محبت و زحمت، شکرگزار او باشی و بدان که، هرگز نمی‌توانی شکرگزار او باشی مگر اینکه خدا تو را یاری کند.

 

با نگاهی دقیق به وظایف مادران می‌توان به این نتیجه رسید که بیشترین زحمات را برای فرزندان تا زمانی که حداقل کودک راه رفتن را می‌آموزد و استقلال پیدا می‌کند حتی در تمام زمینه‌های حسی، حرکتی، عاطفی، اجتماعی و نیازهای فیزیولوژیک به عهده مادر است

 

با دانستن این مسائل، قدردانی به هر طریق که ممکن است باعث سلامت روان مادر شده و سلامت روان را تضمین می‌کند، شاد کردن دل مادر، کمک در گرفتاری‌ها، دستگیری در دوره سالمندی و بیماری، توجه و محبت غیرمشروط به مادران و زحماتی که برای فرزندان متحمل شده‌اند وظیفه هر فرزندی محسوب می‌شود. همچنین گرفتن هدایای زیبا به مناسبت‌های متفاوت، تبریک مناسبت‌های مربوط به زنان، همراهی کردن آنها در گردش و تفریح و... برای مادران می‌تواند تنها گوشه‌ای از زحمات آنها را جبران کند اما افراد نباید فراموش کنند که حتی با انجام دادن سخت‌ترین کارها نمی‌توانند از عهده حق مادر خارج شوند.

منبع:سایت آفتاب /روزنامه ایران



  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران