برای چه زندگی می کنیم ؟ -آکا

,[categoriy]

آکاایران: برای چه زندگی می کنیم ؟

آکاایران: آکا ایران : فلسفۀ زندگی به مقولۀ هدف یا اهداف زندگی و حیات انسان در این جهان می پردازد. یک هدف، موقعیت مکان-زمانی است که یک نمود (جاندار یا غیر جاندار) را بر آن است که به آن برسد. به عبارتی و در یک جمله، نتایج مورد انتظار یک رفتار را هدف می گویند. از نظر روان شناسان، هدف محرک بیرونی است.

به گزارش آکاایران: محرک می تواند مادی و ملموس باشد مانند افزایش دستمزد، یا غیر ملموس مانند قدر دانی از تلاش کارکنان یا به دست آوردن قدرت که در برانگیختن و شدت بخشیدن به انگیزه ها و نیازها و در نتیجه فعال کردن رفتارهای آدمی به همان اندازهٔ محرک های ملموس مهم است.

در مورد هدف زندگی انسان، دیدگاه های مختلفی مطرح شده است، از جمله :

دیدگاه های دینی

باور به وجود جهانی جز جهان مادی و زندگی و بودن پس از مرگ.

در دین های ابراهیمی(اسلام٫ مسیحیت و یهودیت) و مزدیسنا(زرتشتی) باور بر این است که دنیا کشتزار آخرت است و بر پایه کارهای ما در دنیا در آخرت ما یا به بهشت می رویم و یا به دوزخ.

در دین های بودایی و هندویسم و برخی دین های آفریقایی باور بر تناسخ است.

یک گونه از تناسخ را می توان اینگونه گفت که زندگی مراحل مختلفی دارد. پایین ترین آن ها نیستی و سپس به ترتیب جمادات، گیاهان٫ جانوران٫ انسان و بالاتر از آن خداست که در دین بودا آن را نیروانا می خوانند. برای نمونه اگر انسان فرد بدی بوده باشد به مرحلهٔ پایین تر یعنی حیوانات نزول می کند.

اگر هم که خوب بوده باشد به بی نهایت (خدا یا نیروانا) می پیوندد و پس از آن دیگر نه نزول خواهد کرد و نه صعود و همیشه در آن سطح باقی خواهد ماند. باید توجه داشت که پایین ترین سطح یعنی نیستی نیز همینگونه است که پس از رسیدن به آن همیشه در آن سطح باقی خواهد ماند. تناسخ گونه های دیگری با تفاوت جزیی با گونهٔ گفته شده دارد.

دیدگاه عقلی

این روش تعیین هدف زندگی یا سعادت انسان، ریشه در نگرش یونانی دارد و عده ای از اندیشمندان با بکارگیری قواعد منطق و با مفروضات و براهین، سعادت را تعریف کرده اند.

برای نمونه ارسطو سعادت را چنین تعریف می کند: «فعالیت عقلانی توأم با عالی ترین و کاملترین فضایل در تمام عمر» و استدلال می کند که «فضیلت ملکه ای است که منحصراً موقوف به ارادهٔ ماست و متضمّن حدّ وسطی از لحاظ ماست که از راه تعقل مشخص می شود» و به دو نوع اخلاقی و عقلانی تقسیم می گردد.

چنین روشی بعدها مورد استفادهٔ حکمای ایرانی چون ابوعلی سینا و ملاصدرای شیرازی قرار گرفت. از دیدگاه این فلاسفه (که یکی از دیگر نامداران آنها نیز اسپینوزا بوده است) با شروع از بدیهیات و تعریف امور کلی مثل سعادت، می توان تکلیف تمامی امور زندگی انسان را مشخص کرد.

منبع :

گردآوری توسط بخش روانشناسی روابط اجتماعی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات