آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات -آکا

آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات
,جدیدترین اخبار سلامت ،جدیدترین اخبار پزشکی ،گیاه درمانی،طب گیاهی،طب سنتی،سفردرمانی،تغذیه سالم،رژیم و کاهش وزن، پرتال جامع سلامت,[categoriy]

آکاایران: آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات


آکاایران: آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات

 کارمندانی را می شناسیم که می گویند بارها برایشان پیش آمده به خانه رفته اند و مهمان هایشان را پشت در دیده اند یا آنها را در خانه کنار بچه ها دیده اند که انتظارشان را می کشیده اند. این یعنی مهمان های آنها​ درک نمی کنند که بستگان کارمندشان نیاز به استراحت، حریم خصوصی و… دارند.
 این هفته آنها آمدند خانه اینها، هفته پیش اینها رفته بودند خانه آنها، هفته بعد قرار است باز اینها بروند خانه آنها، هفته تمام نشده آنها باز می آیند خانه اینها، می روند، می آیند… می روند، می آیند… تا کی ادامه دارد؟ خودشان هم نمی دانند، اما اگر همین طور پیش بروند احتمالا در هفته های آینده به جای هر هفته یکبار، هر هفته سه چهار بار به هم سر می زنند.

آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات

به گزارش آکاایران: ریش سفیدهای فامیل می گویند: «این دو خانواده هنوز اصول رفت و آمد فامیلی را بلد نیستند. هنوز نمی دانند نباید در دید و بازدید زیاده روی کرد و هر دفعه که به خانه هم می روند، بلد نیستند چطور مهمان ها و صاحبخانه های خوبی باشند…».

دقیقا در نقطه مقابل این دو خانواده، همسایه هایشانند. آنها و فامیل نزدیک شان در کوچه روبه رویی، سال به سال، سراغی از هم نمی گیرند. نه این که از هم دلخوری داشته باشند، مساله این است که اعتقاد دارند وقتی کاری با هم ندارند، لزومی ندارد برای احوالپرسی به هم سر بزنند. ریش سفیدهای فامیل می گویند: «این دو خانواده هنوز اصول رفت و آمد فامیلی را بلد نیستند و نمی دانند دید و بازدید و روابط فامیلی چقدر برایشان لازم است…».

این گزارش​ درباره رفت و آمدهای فامیلی است که دقیقا شبیه به چاشنی غذاست. اگر زیاد باشد حتما دلتان را می زند و اگر کم باشد حتما دلتان برایش تنگ خواهد شد و اگر هم نشود، کمبودش به سلامت تان ضرر خواهد زد. مبحث دید و بازدید فامیلی فقط این نیست که چه وقت و چند بار در هفته انجام شود. نکات دیگری هم دراین باره وجود دارد که ما سعی می کنیم به برخی از آنها اشاره کنیم.

ساعتی به مچ دستتان ببندید

هرچقدر هم احساس کنید محبوب و دوست داشتنی هستید، هرچقدر هم دیگران پشت گوشی تلفن به شما اصرار کنند حتما سری به آنها بزنید، دلیل نمی شود هر ساعتی دلتان خواست به خانه شان بروید. همان طور که پیشتر هم اشاره کردیم رفت و آمد تابع اصولی است که یکی از آنها​ وقت شناسی است.

خانواده ای را می شناسم که عادت دارند هر ساعتی از شبانه روز که حوصله شان سر می رود به مهمانی بروند. باور کردنی نیست، اما آشنایان نزدیک آنها تعریف می کردند​ چند بار، این خانواده وقتی زنگ درخانه​شان را زده اند که آنها در رختخواب بوده اند یا حتی پلک شان سنگین شده بوده و خواب بوده اند که آنها از راه رسیده اند و انتظار پذیرایی گرم داشته اند.

این خانواده حتی برای عید دیدنی رفتن هم تابع زمان خاصی نیستند. سال گذشته، آنها رکورد شکستند و برای عید دیدنی رفتن صبح زود را انتخاب کردند و نتیجه این بود: صاحبخانه ها با موهای به هم ریخته و چشم های پف کرده به استقبال شان آمدند و به جای لباس رسمی، پیژامه و لباس خواب به تن داشتند و آنقدر بهت زده و گیج بودند که حرف خاصی برای گفتن نداشتند و در یکی دو خانه هم​ از مهمان های ناخوانده شان خواهش کردند در صبحانه با آنها شریک شوند.

این خانواده همیشه انتظار استقبال گرم صاحبخانه را دارند و اگر بستگان شان سعی کنند حتی در لفافه به آنها بفهمانند که کارشان چندان درست نیست، بسرعت دلخور می شوند و قهر می کنند و آن وقت است که فامیل باید وقتی را صرف آشتی دادن آنها کنند و به همین خاطر​ همه عادت کرده اند با وجود نارضایتی شان از رفتار غیرطبیعی این خانواده سکوت کنند.

یکی از علت هایی که آنها معمولا نیمه شب ها به مهمانی می روند این است که هیچ کدام تابع برنامه مشخصی برای زندگی نیستند.
اعضای این خانواده، شغل آزاد دارند و لازم نیست در زمان مشخصی سر کار باشند. آنها عادت کرده اند حوالی صبح بخوابند و ظهر از خواب بیدار شوند و از آنجا که روزشان راس ساعت ۱۲ ظهر آغاز می شود برایشان طبیعی است​ ساعت ۱۲ و نیم یا یک شب به مهمانی بروند. حالا لابد می پرسید پس چه شد ​ آن سال عید کله سحر به مهمانی رفتند؟!

در واقع، آنها​ به هوای عید دیدنی، صبح زود بیدار نشده بودند بلکه اصلا در طول شب نخوابیدند و به همین علت توانستند هفت صبح زنگ در خانه اقوام را فشار دهند.

مساله وقت شناسی در دید و بازدید به این که نباید صبح زود و نیمه شب به خانه بستگان بروید محدود نمی شود. خیلی از ما حتی وقتی با صاحبخانه برای حضور راس ساعتی معین قرار می گذاریم بموقع در مهمانی حاضر نمی شویم.

برای مردم کشور ما این مسأله دیگر امری طبیعی شده است که وقتی خانواده ای به مهمانی دعوت می شوند، یکی دو ساعتی تاخیر داشته باشند و حتی صاحبخانه به خاطر آنها​ برنامه هایش را تغییر دهد؛ مثلا شام را دیرتر سر سفره بیاورد، اما این رفتار در کشورهای دیگر رایج نیست.
همین تازگی یکی از دوستانمان که در کشوری دیگر زندگی می کند، تعریف می کرد خانواده ای خارجی، آنها را برای صرف شام به خانه شان دعوت کرده اند. خانم خانه به دوست ما گفته است​ راس ساعت ۸ شب شام خواهند خورد.

دوستمان بر اساس عادتی که در کشور خودمان پیدا کرده، ساعت ۹ شب به خانه آنها رسیده است. خانواده خارجی با رویی باز از آنها استقبال، اما بعد​ هرچه دوست ما و همسرش به انتظار شام نشسته اند خبری نشده و به همین خاطر سرانجام ناچار شده اند برخیزند و تشکر کنند و راهی خانه شوند.
دوستمان می گوید: «وقتی جلوی در رسیدیم خانم صاحبخانه و همسرش​ بدرقه مان کردند و او گفت حیف شد​برای صرف غذا تشریف نیاوردید. ما شام مفصلی تدارک دیده بودیم!»

جالب این است که دوست ما و همسرش تنها مهمان های دعوت شده به این مهمانی بودند، اما صاحبخانه حاضر نشد تاوان بی نظمی آنها را بدهد و صبر کند.

شلوغ کاری عاقبت خوبی ندارد

شلوغش نکنید! اصلا حسن نیست که شما سه چهار جور غذای مختلف سر سفره گذاشته اید و یک روز تمام را صرف سفره آرایی کرده اید تا هندوانه را به شکل کفشدوزک در آورید و ترب های قرمز را به شکل موش! آن هم در مهمانی ای که هر هفته تکرار می شود! این نوع شلوغ کاری ها گرچه ممکن است در دفعات اول لذتبخش و سرگرم کننده به نظر برسد، اما در دفعات بعدی اشتیاق تان را برای مهمانی رفتن و مهمانی دادن می گیرد.

وقتی شما سعی می کنید سفره ای زیادی رنگین برای مهمانتان تدارک ببینید او هم ناچار می شود در مهمانی بعدی به شیوه خودتان جبران کند، دفعه بعد شما مجبورید مهمانی تان را مجلل تر از مهمانی او برگزار کنید و طبیعتا او هم ناچار است در جبران لطف شما، مراسمش را باشکوه تر از دفعه قبل برگزار کند.

این پله پله بالاتر رفتن ها قرار است تا کجا پیش برود؟ کسی نمی داند شاید تا وقتی که جیب یکی از دو طرف یاری نکند و او مجبور شود رفت و آمدش را متوقف کند یا شاید تا زمانی که هر دو طرف آنقدر وقت و انرژی بگذارند که تسلیم شوند و همان طور که در هر مهمانی، یک پله سطح پذیرایی شان را بالاتر برده اند، تصمیم بگیرند پله پله پایین بیایند و مهمانی های ساده تری برگزار کنند.

گاهی هم این روال متوقف نمی شود؛ یعنی دو طرف با آن که در مضیقه مالی قرار دارند یا فرصت کافی برای پذیرایی های آنچنانی ندارند، حاضرند روال عادی زندگی شان را تغییر بدهند، فشار را تحمل کنند و به خیال خودشان آبرو​​ نگه دارند و جلوی بستگان کم نیاورند.

بارها از خانم ها شنیده ام​ گفته اند خودشان هم تمایلی به بریز و بپاش در مهمانی هایشان ندارند، اما اگر چند نوع غذا نپزند و پذیرایی مجلل از اقوام نداشته باشند آنها این رفتار را به منزله بی ادبی صاحبخانه تلقی می کنند و امکان دارد دلخور شوند و به همین خاطر، خانم های صاحبخانه برای اثبات ادب و احترامشان همیشه مجبور هستند سفره های هزار رنگ پهن کنند و سنگ تمام بگذارند.

فرض کنید یکی از بستگان به خانه شما می آید و شما برای او مهمانی ساده برگزار می کنید. اگر او این رفتار را توهین به خود تلقی کند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ چند احتمال وجود دارد: اول این که او دیگر به خانه شما نخواهد آمد و با شما قطع رابطه خواهد کرد. دوم این که در لفافه یا حتی آشکارا به شما گوشزد می کند که این رفتار درست نیست.

حالا بهتر است هرکدام از این احتمال ها را به شکل منطقی بررسی کنیم. اگر این عضو فامیل، صرفا به هوای پذیرایی به خانه شما آمده و آنقدر این مساله برایش مهم بوده که حاضر است روابط حسنه اش را با شما به این خاطر که سفره رنگینی برایش نچیده اید قطع کند، چرا باید برای نگه داشتن او با چنین خصوصیاتی تلاش کنید؟ در حالت دوم که او مستقیم یا غیرمستقیم از رفتار تان ابراز دلخوری می کند نیز می توانید برایش درباره علت ساده برگزار کردن مهمانی توضیح بدهید مثلا بگویید​کار را آسان گرفته اید تا زمان بیشتری را کنار او بگذرانید و بیشتر با هم مراوده داشته باشید.

بهانه های​کشکی برای قطع دید و بازدید

غم انگیز است، اما به دوره ای رسیده ایم که برخی مردم به بهانه های مختلف صله رحم را قطع کرده اند، اما از دیدگاه ما هیچ کدام از بهانه هایی که آنها برای قطع صله رحم می آورند قانع کننده نیست. در ادامه، برخی از این بهانه ها را با هم بررسی می کنیم و برای آنها پاسخ هایی ارائه می دهیم:

بهانه اول: مرغ کیلویی… برنج کیلویی… سیب کیلویی… پرتقال کیلویی… آن وقت چطور انتظار دارید با فامیل رفت و آمد کنیم وقتی یک مهمانی ساده چند صد هزار تومان خرج برمی دارد… .

پاسخ: کسی منکر گرانی اجناس نیست. ما هم به بازار سر می زنیم. ما هم خرید می کنیم، اما چرا اصرار دارید دید و بازدید را تا این حد پیچیده کنید که حتما مهمان ها را برای یک وعده غذایی نگه دارید. اگر وعده شام یا ناهار را حذف کنیم پذیرایی آسان تر و کم خرج تر خواهد شد. مطمئن باشید کسانی که برای دیدن خودتان آمده اند، به این که سیب و پرتقال توی ظرف بلور روی میز خانه تان به اندازه کافی مرغوب هست یا نه، اهمیتی نمی دهند و این میوه ها هم با نخی نامرئی به آبروی شما بسته نشده است!

بهانه دوم: کارمان زیاد است فرصت مهمانی دادن و مهمانی رفتن را نداریم.

پاسخ: آدم های موفق کار می کنند که زندگی کنند، نه این که زندگی کنند تا بتوانند بیشتر کار کنند.

بخشی از زندگی ما​ تفریحات سالم است و یکی از آن تفریحات، رفت و آمد با بستگان است. اگر برای همه کارهایتان در طول روز برنامه ریزی کنید حتما وقت اضافه ای در آخر هفته برای دید و بازدید پیدا خواهید کرد و حتی بد نیست یک روز در ماه خودتان مهمانی برگزار​ و همه بستگان را دور هم جمع کنید.

حتی گاهی می توانید با مهمان هایتان در پارک یا مکانی تفریحی قرار بگذارید. با این روش، هم تفریح کرده اید و هم دیدارها تازه شده است.

بهانه سوم: ما از بستگانمان کینه داریم. آبمان با هم توی یک جوی نمی رود.

پاسخ: ما اصرار نداریم با همه کسانی که با آنها مشکل دارید رفت و آمد کنید، اما اولا بسیاری از مشکلات و سوء تفاهم ها قابل حل است و ثانیا​ همه ما بین اقوام و بستگانمان خانواده هایی را می شناسیم که از نظر فکری به ما نزدیک تر هستند.
این گروه را برای رفت و آمد های دائم انتخاب کنید و البته دشمنی با گروه های دیگر را هم کنار بگذارید و فقط ارتباط با آنها را محدود کنید؛ چون به هر حال، حتی داشتن یک دشمن هم زیاد است و احتمال دارد در آینده برایتان دردسرساز شود.

بهانه چهارم: چه لزومی دارد خانه قوم و خویش ها برویم. ما راه های دیگری برای تفریح کردن داریم!

پاسخ: به چند علت نگه داشتن پیوند های خانوادگی از طریق دید و بازدید بسیار مهم است: اول این که در دینمان بر صله رحم بسیار تاکید شده است.

دوم این که هر یک از بستگان ما، یک تکیه گاه اجتماعی برایمان به حساب می آیند که اگر روزگار بر ما زیادی سخت گرفت، می توانیم از آنها به شیوه های مختلف کمک بخواهیم. این کمک گاهی فقط فکری است، یعنی ما درباره مشکل​مان با آنها مشورت می کنیم و آنها راهنمایی مان می کنند و گاهی هم کمک شان مادی یا حتی معنوی است مثلا ما از آنها پول قرض می گیریم یا می خواهیم برایمان دعای خیر کنند.

سوم این که ملاقات با بستگان​ به شما کمک می کند فرزندانی اجتماعی با روابط عمومی قوی تربیت کنید که می دانند در موقعیت های مختلف و جمع های گوناگون چگونه رفتار کنند.

… و آخرین علت این که از نظر روان شناسی، ملاقات با خویشان و آشنایان، نشاط آور است و از میزان افسردگی و استرس می کاهد و بخصوص این که صله رحم، اعتماد به نفس شما و خانواده تان را به واسطه داشتن پشتیبان های اجتماعی، بالا می برد.

دید و بازدید با افراد خاص

گروه های خاصی هستند که برای رفت و آمد با آنها باید بیشتر از دیگران مراقب باشید و قوانینی نانوشته را رعایت کنید. نخستین گروه خانواده هایی هستند که فرزندان محصل دارند. نگویید «به ما ربطی ندارد، می رویم مهمانی… بچه ها هم بروند اتاق دیگر درس شان را بخوانند…»، نگویید «ما که بچه بودیم، مهمان می آمد می رفتیم گوشه ای درسمان را می خواندیم به کار کسی هم کاری نداشتیم…»، بچه ها ربات نیستند و طبیعی است​ وقتی در خانه شان مهمان باشد، دیرتر می توانند تمرکز کنند، سخت تر درس می خوانند و حتی شاید حضور شما بهانه ای دستشان بدهد که کتاب و دفتر را کنار بگذارند. به همین خاطر ​ پیشنهاد می کنیم در روز های غیرتعطیل و بخصوص در ایام امتحان ​ به خانه بستگانی که فرزندان محصل دارد، نروید.

دومین گروهی که باید در سرزدن به آنها بیشتر مراقب باشید، سالمندان هستند. منظورمان این نیست که به خانه آنها نروید، بلکه منظورمان این است​ اگر به خانه شان می روید انتظار نداشته باشید​ مثل مهمان های عادی روی مبل لم بدهید و صاحبخانه اسباب پذیرایی را برایتان حاضر کند.

آنها سالمند هستند و سالمندی یعنی استخوان هایی که قرچ قرچ می کنند، تنی که درد می کند، حوصله ای که زود سر می رود و خستگی​ که تمامی ندارد. در این شرایط منتظر نباشید بروند آشپزخانه و برایتان ظرف میوه، زیردستی، چای، نقل و نبات بیاورند. چه اشکالی دارد از جا برخیزید و کمکشان کنید و از خودتان و بقیه مهمان ها پذیرایی کنید؟

سومین گروهی که باید در رفتن به خانه شان محتاط باشید ،کارمندها هستند. درکش برای غیرکارمندها شاید دشوار باشد، اما زندگی کارمندی آدم ها را وا می دارد تابع زمان خاصی برای بیدار شدن و خوابیدن باشند بنابراین بهتر است در روزهای کاری مهمان شان نشوید. آنها نمی توانند مانند کسانی که شغل آزاد دارند در روزهای غیرتعطیل تا هر زمان که مایلند بیدار بمانند.

از طرفی باید در نظر داشته باشید​ زن و شوهرهای کارمند وقتی از اداره به خانه می آیند، بشدت خسته اند و نیاز به استراحت دارند. همچنین باید در نظر داشته باشید در ساعتی به خانه کارمند ها بروید که آنها از اداره به خانه رسیده و استراحت کرده باشند.

می گویید «این توصیه یک اصل واضح و مبرهن است و همه آن را می دانند. ​» اشتباه می کنید ! ما کارمندانی را می شناسیم که می گویند بارها برایشان پیش آمده به خانه رفته اند و مهمان هایشان را پشت در دیده اند یا آنها را در خانه کنار بچه ها دیده اند که انتظارشان را می کشیده اند. این یعنی مهمان های آنها​ درک نمی کنند که بستگان کارمندشان نیاز به استراحت، حریم خصوصی و… دارند.

چهارمین گروه، بی بضاعت های فامیل هستند. همه ما در میان بستگان​مان کسانی را داریم که وضع مالی مناسبی ندارند.
قرار نیست با این گروه قطع رابطه کنیم، بلکه اتفاقا باید به آنها سر بزنیم و چه بسا لازم باشد گاهی به شکلی غیرمستقیم و محترمانه کمکشان کنیم. مساله ای که در دید و بازدید با این گروه اهمیت دارد، این است که مراقب باشید آنها برای پذیرایی از شما فشار مالی مضاعفی را تحمل نکنند.
برای مثال اگر می دانید آنها از نظر مالی وضع مساعدی ندارند چه لزومی دارد​ یک وعده غذا در خانه آنها بخورید؟

هرچند زوج های جوان را ـ که تازه زندگی مشترکشان را آغاز کرده اند ـ نباید در گروه بی بضاعت ها قرار داد، اما بهتر است وقتی به خانه آنها می روید هم برای وعده غذایی نمانید.

به هر حال، آنها تازه زندگی مشترک را آغاز کرده اند و به همین دلیل، هم مدیریت مالی خانه برایشان دشوار است و امکان دارد در ماه های اول زندگی مشترک پول کم بیاورند و هم ممکن است مدیریت کردن یک وعده غذایی در خانه برای عروس و داماد کم سن و سال سخت باشد.

پنجمین گروه مورد نظرمان مستاجرها هستند بخصوص آنها که با صاحبخانه شان در یک آپارتمان زندگی می کنند. در رفت و آمد با این گروه باید به چند نکته دقت کنید.
اول این که اگر فرزند خردسالی دارید کنترلش کنید تا زیاد این طرف و آن طرف ندود یا در راهرو شلوغ نکند چون شیطنت او بهانه دست صاحبخانه می دهد که بعد از رفتن شما​ به مستاجرش گلایه کند.

نکته دیگر این است که بهتر است پس از تمام شدن مهمانی​ به خانه خودتان بروید! نه این که در خانه آنها اتراق کنید.

این توصیه هم گرچه مانند مورد قبلی، اصلی واضح است اما خیلی ها آن را رعایت نمی کنند؛ یعنی به مهمانی می روند و شب همان جا می مانند و این کارشان​ برای آن گروه از بستگان که مستاجر هستند، شرایط سختی ایجاد می کند چون بعدتر باید جوابگوی صاحبخانه باشند.

منبع :

آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات گردآوری توسط بخش روانشناسی روابط اجتماعی سایت آکاایران
تبلیغات