نیمی کارمند ، نیمی سیاستمدار - آکا

دانستن چگونگی رفتار با مردم به اندازه ی شایستگی های فـنـی و مـدیریتی اهمیت دارد. به بدترین کارفرمایی که تـا به حـال داشـتـه ایـد فـکر کـنـید. بـه یـاد آوریـد کـه چطـور فقدان مهارتهای رفتار با دیگران در او باعث دلسردی و عدم بهره وری دیگران گردید.

یک انسان موفق نیمی کارمند است، نیمی سیاستمدار.او می داند کار کردن با دیگران به خصوص در دنیای کنـونـی کـه مملوء از انسانهای دمدمی مزاج و زود رنج اسـت، روال ارتباطی خاصی را می طـلبد. او سـخـن یـکـی از بــزرگان جامعه شناس کـه "هنـگـام برخورد با مردم به خاطر داشـته باشید با مخلوقات منطق طرف نیستید،بلکه بامخلوقـات احـساسـات،مـوجوداتـی که سرشارازتبعیض،روحــیات پیشداوری و تعصب می باشند، و با غرور و خودبینی دست به گریبانند طرف هستــید،" را مد نظر دارد.

در ایـن مقاله به 5 مورد از قـوانـیـن اصـلـی ارتـبـاطات انـسانی در فضای اشاره می کنیم. برای مهارت یافتن در آنها، باید این قوانین را جزئی از خود درآورید :

1- دیگران را با نام صدا بزنید

این خوشایند ترین صدا برای گوش هر کسی است. وقتی نام فردی را به کار می برید، در حقیقت پیغام خود را به صـورتی اختصاصی و تـنها برای شـخـص او مبـدل مـی سـازیــد. همچنین علاقمندی و میزان اهمیت شما را نسبـت به فرد می رسـاند. این یک ابزار ساده فریبنده برای کاستن از جبهه گری های شخص می بـاشـد چـرا که یک نوع وجه ضمان و تـعهــد به وجود می آورد. جملات خود را با اسامی افراد آمیـخته، و بـا سـؤالاتــی نــظـیـر، "علی، امروز خوب هستی؟" آغاز کنید.

2- اشتباه خود را بپذیرید.

ممکن است تصورکـنید که اگر اشتباهی که مرتکب شده اید را به گردن نگیرید، وجهه خود را از دست خواهید داد. این کار درست نیست.

اعتراف به اشتباهات در مـحیط کـار یکی از ستوده ترین اعمال است چون اندک افرادی مبادرت به آن می نـمایـنـد. بـیـامـوزیــد که چـگونه تـکبـر و خـودخـواهـی را کنار گذاشته و بپذیرید که کامل نیستید. فقط در این کـار زیاده روی نکنید

لازم نـیست با عذرخواهی های فـراوان در جـلسـات ، اقـدام به بیان اشتباهات خود نمایید. یک جمله "من اشتباه کردم و متوجه آن می شوم،" کفایت میکند.

3- دیگران را با معیارهای بالا درنظر بگیرید .

اندک افرادی در بین ما، که معمولا عقل کل خطاب میگردنـد، بـه نـظر می رسد اینگونه فکر میکنند که هیچ کسی جز خودشان قادر به انجام صحیح امور نمی باشد. جزء این گروه از افراد نباشید. به قابلیتهای دیگران اعتماد کنـید. در واقـع به آنـهـا در انـجام دادن کارها به بهتریـن وجـه ممـکن اطـمـیــنان داشتـه بـاشید. ایـن به مـعنای داشتن انتظارات بیش از حد نیست. باور داشتن یک فرد ، او را تشـویـق بـه انـجـام کـارها با حداکثر توان نموده و از نا امیدی جلوگیری به عمل می آورد.

4- علاقه ای صادقانه و صمیمی از خود نشان دهید.

"کارها خوب پیش میره علی جان؟خوبه، میشه این پرونده ها رو برام چک کنی؟" این به معنای ابراز علاقه نبوده و بیشتر به دوستی خاله خرسه شباهت دارد. هر فردی در دفتر کار شما دارای سابقه ای غنی از علایق، تجارب و سلایق می بـاشد. حـتـی اگر نقطه اشتراکی با هم ندارید، در مورد اطرافیانتان اطلاعات کسب کنید.

اگر یکی از همکاران شما گفت که شرکت در گیم های آنلاین را دوست دارد، در مورد آن از او سؤال نمایید ؛ حتی اگـر بـرای شـما جالب نیست. نه تنها می توانید چیز جدیدی یاد بگیرید، اگر در آینده به آن گرایش پیدا کنـیـد، از امتیازاتـی برخوردار خواهید گشت. مردم دوست دارند که دیگران آنها را به خاطر داشته باشند.

5- از دیگران تعریف و تمجید نمایید .

فقط نگویید "خوب بود." در مورد تعریف خود صریح تر بوده و نشان دهید که در مورد آنچه که فرد در حقیقت انجام داده آگاهی دارید. "علی، تـو خیـلی خوب جلسه را اداره کردی به خصوص وقتی هـمـه از مسیـر مـوضوع اصـلـی منـحرف شده بودند،" این یک مثال خوب است. در عین حال سعی کنید به ندرت و فقط زمانی که واقـعا نـیـاز است انتقاد نمایید. انتقاد را طوری بیان کنید که مانند یک نصیحت سازنده از طرف دوسـتـی قـابـل اعـتـمــاد در نظر گرفته شود.

 

ادامه دارد ...

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش روانشناسی روابط اجتماعی سایت آکاایران

اخبار اکاایران