منطقه ممنوعه کجاست؟ - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد منطقه ممنوعه کجاست؟ ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت خانواده آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آیا شما دوست دارید کسى سرزده و بى خبر ، وارد خانه شما بشود؟

شما براى زندگى وخانه خویش، حریمى قایل هستید و دوست ندارید که آنها نادیده گرفته شود.

پیامبر اکرم(ص) که رفتارش مایه درس و الگو براى همگان است ،وقتى به در خانه کسى مى آمد ، رو به روى در نمى ایستاد ، بلکه سمت راست یا چپ قرار مى گرفت و مى فرمود: «السلام علیکم ». با این سلام دادن بلند ، اجازه ورود مى گرفت. زیرا آن روزها هنوز معمول نشده بودکه همه در برابر خانه شان پرده بیاویزند. (1) .

با «در زدن »، «اجازه گرفتن »، یا الله گفتن، زنگ زدن، سرفه کردن، پا برزمین کشیدن یا به هر وسیله ی ممکن باید صاحب خانه یا ساکن اتاق را خبر داد.

با «در زدن »، «اجازه گرفتن »، یا الله گفتن، زنگ زدن، سرفه کردن، پا برزمین کشیدن یا به هر وسیله ی ممکن باید صاحب خانه یا ساکن اتاق را خبر داد. اگر اجازه ورود داده شد ، وارد مى شویم ، و گرنه بدون هیچ ناراحتى برمى گردیم. همچنان که اگر ما در شرایط نامساعدبودیم و براى ورود کسى به خانه یا محل کار، تمایل نشان ندادیم ،انتظار داریم که نرنجد و این را « توهین » تلقى نکند.

امام صادق(ع) مى فرماید:

براى ورود به خانه اى، اذن گرفتن و اعلام، سه بار است: بار اول ، تابشنوند. بار دوم براى آنکه خود را جمع و جور کنند. در مرتبه سوم اگرمایل بودند اجازه دهند ، والا، اذن نمى دهند و اجازه گیرنده برمى گردد:«الاستیذان ثلاثة: اولهن یسمعون، والثانیة یحذرون و الثالثة ان شاؤوا اذنوا و ان شاؤوا لم یفعلوا، فیرجع المستاذن ». (2) .

 

سرزده وارد خانه شدن، حتى خانه ی خود نیز ناپسند است. در آداب سفر آمده است که پیامبر اکرم(ص) نهى کرد که اگر کسى شبانه ازمسافرت برگشت، سرزده وارد خانه شود، مگر آنکه قبلا اعلام کند وخبر دهد: «نهى رسول الله(ص) ان یطرق الرجل اهله لیلا اذا جاء من الغیبة حتى یؤذنهم.» (3) .

از زبان قرآن بشنویم که مى فرماید:

«اى ایمان آورده ها! به خانه هایى جز خانه خویش وارد نشوید. مگر آنکه قبلاخبر دهید و اذن بگیرید و بر اهل خانه سلام کنید. این برایتان بهتر است. باشد که پندبگیرید. اگر در خانه، کسى را نیافتید ، وارد خانه نشوید تا آنکه به شما اجازه دهند واگر به شما گفتند: « برگردید »، شما هم برگردید. این برایتان پاکیزه تر (ورشددهنده تر) است.» (4) .

منطقه ممنوعه کجاست؟
,روانشناسی روابط اجتماعی

 

نگاه

نهاد «خانواده »، از مقدس ترین نهادهاست. سلامت و استوارى آن نیز، مورد توجه اسلام است. نوع برخوردها نسبت به تحکیم رشته هاى این نهاد ، یا گسستن پیوندها ی آن مؤثر است. خانواده و خانه، حد و حریمى دارد که باید رعایت شود و موردتعدى و «مرزشکنى » قرار نگیرد. تهاجم و تعدى به این حدود و حقوق ،گاهى هم از طریق « نگاه » است که کنترل آن ضرورى است :

در روایات ، «نگاه » همچون تیرى مسموم از تیرهاى شیطان قلمدادشده است. گاهى «گناه »، در پى یک «نگاه » پدید مى آید. و اگر کسى نتواندچشم ها و پلک هاى خود را تحت اختیار و کنترل داشته باشد ، به روزسیاه مى نشیند. حیف است که انسان از راه نگاه، جهنمى شود. به فرموده حضرت على(ع): چشم ها شکارگاه شیطان است: «العیون مصائدالشیطان.» (5) .

این سخن نیز از حضرت مسیح(ع) است که:

«ایاکم و النظر الى المحذورات فانها بذر الشهوات و نبات الفسق »; (6) .

از نگاه به آنچه «ممنوع » است بپرهیزید ، چرا که چنین نگاهى بذرشهوت و رویش فسق و گناه است.

چرا بى اجازه؟

احترام گذاشتن به حقوق فردى، شرط اخوت اسلامى در یک جامعه مکتبى است و پاى بندى به این اصول، ضامن تداوم دوستی هاست.

اگر کسى یادداشتى یا نامه اى مى نویسد ، نباید دزدانه به آن نگاه کرد. اگر دو نفر با هم صحبت خصوصى مى کنند ، چه حضورى، چه تلفنى، «گوش ایستادن » و به نجواها گوش کردن و «استراق سمع » کردن وشنود گذاشتن، جایز نیست.

 

اگر پاکتى براى شخصى فرستاده مى شود و تاکید مى کنند که «شخصا مفتوح فرمایید»، دیگرى حق باز کردن و مطالعه آن را ندارد (مگربا اجازه طرف اصلى). اگر گفتند: راضى نیستیم مطالب این دفتر را بخوانى، یا اگر مطلبى و انتقادى و مقاله اى نوشتند و با نوشتن «امضاء محفوظ » گفتند که راضى به افشاى نام نیستند، افشاى آن خلاف ادب و قانون و وجدان است.

 

پس، مجموعه آنچه « راز شخصى » و اسرار زندگى خصوصى محسوب مى شود ، بسیار است. تنها در خانه و اتاق و نامه و راز هم خلاصه نمى شود. ممکن است حتى نوعى از غذا و میوه و خوراکى درخانه و یخچال و ... کسى باشد ولى دوست نداشته باشد دیگران بدانند.یا یک بیمارى یا نقص عضو و جسم در کسى باشد که نخواهد دیگرى آن را بداند. یا در شرایط بحرانى خاصى قرار داشته باشد که نخواهدمردم بدانند. همه ی اینها در قلمرو «حریم شخصى » است و ورود به آن «اجازه » مى خواهد.

 

در ارتباطات، گاهى با خویشاوندان ودوستان بسیار صمیمى مواجه هستیم، ولى هرگز این «مجوز» ورود به «منطقه ممنوعه » از زندگى شخصى آنان شمرده نمى شود ، مگر آنکه «اذن صریح » داشته باشیم.

بکوشیم تا در سخن، نگاه، رفتار، معاشرت و ارتباط ، از آنچه خارج از قلمرو «اذن » و «اجازه » قرار دارد ، وارد نشویم.

 

پی نوشت ها :

1) تفسیر فخر رازى، ج 23، ص 198.

2) وسائل الشیعه، ج 14، ص 141.

3) مکارم الاخلاق، ص 266.

4) نور، آیه 27 و 28.

5) غرر الحکم، ج 1، ص 335.

6) میزان الحکمه، ج 10، ص 71.

 

منبع : tebyan.net

منطقه ممنوعه کجاست؟ گردآوری توسط بخش روانشناسی روابط اجتماعی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات