هدیه ی تبیان به عاشق ها - آکا

عشق

 هرچه گویم عشق را شرح و بیان    چون به عشق آیم خجل گردم از آن

گویند «عشق» را از عشقه گرفته‌اند و آن گیاهی است دارای گل آذینی با چترهای ساده و برگ های پهن و پنجه‌ای و ساقه‌ی قلابدار که معمولاً به درختان دیگر می‌پیچد و از آنها بالا می‌رود و چون در محل اتکا به درخت پایه ریشه فرعی خارج می‌کند و مواد غذائی درخت پایه را می‌مکد از این جهت مضر است زیرا درختان پایه را خشک می‌کند و نیز اگر به دیوار بچسبد چون ریشه‌های فرعی آن در دیوار فرومی‌رود دیوار را خراب می‌کند. در فارسی به آن عشق پیچک یا به طور خلاصه پیچک می‌گویند.
عشق، همان محبت شدید است که در اثر عوامل شناخته یا ناشناخته در انسان ایجاد می‌‌شود و آثاری از خود بر جای می‌گذارد. این محبت به گونه‌ای است که همه‌ی ذهن و فکر آدمی را به خود مشغول می‌کند.

عاشق کسی است که به چیزی آنقدر دلبستگی و محبت داشته باشد که نتواند از آن دل برکند، جدایی از او را تحمل نکند و همواره محبوب و معشوقش را در یاد و خاطر داشته باشد.گاهی مراتب شدید و قوی  عشق در جسم عاشق نیز اثر می‌‌گذارد و او را لاغر و رنجور کرده و رنگ چهره‌اش را زرد می‌نماید.

 

اکنون در صدد بیان خواص و آثار عشق نیستیم که این مجال دیگری می‌طلبد. سخن در معشوق است. معشوق هرکه یا هرچه باشد لابد به دلیل خوبی‌ها و کمالاتی که دارد عاشق، به او دلبستگی پیدا کرده است. زیرا معنا ندارد که بگوییم عاشق بدی‌ها و نواقص معشوق شده است. بنابراین هرچه معشوق دارای کمالات بیشتر و نواقص کمتری باشد عشق به او هم بیشتر و عمیق‌تر خواهد بود پس اگر معشوق کمال بی‌نهایت بود و هیچ نقص و کمبودی نداشت عشق به او هم بی‌نهایت است. از همین‌ جاست که گفته می‌شود عشق به خداوند عشقی حقیقی، کامل و بی‌نهایت است.

 

از سوی دیگر باید توجه داشت که نگرش توحیدی به انسان می‌آموزد که هر کمالی در هرجا یافت شود در واقع پرتوی از کمال بی‌نهایت الهی است. دیگر موجودات هرچه و هرکه باشند از خود هیچ ندارند و هر خوبی و کمالی که در آنها یافت شود مال خداوند است. نتیجه‌ی این سخن آن است که در واقع عشق به غیر خداوند امکان ندارد و بی‌معناست. یعنی انسان عاشق هرچه شود عاشق خدا شده است.

بنابراین نه تنها عشق به خداوند بالاترین عشق‌هاست بلکه باید گفت که عشق به غیر خدا ناممکن و محال است. به این ترتیب شاید تقسیم عشق به آسمانی و زمینی نیز بی‌معنا شود. زیرا همه‌ی عشق‌ها با نگرش توحیدی به گونه‌ای عشق آسمانی است.  اگر کسی فکر کند که عاشق موجودی غیر از خدا شده است، در واقع به اشتباه افتاده. نه اینکه در عشق اشتباه کرده باشد بلکه در معشوق اشتباه کرده است. یعنی عاشق کسی شده که از خود هیچ ندارد و صاحب اصلی کمال را فراموش کرده است. شبیه آنکه کسی با مشاهده‌ی یک تابلوی نقاشی زیبا به تحسین نقاشی بپردازد و نقاش را فراموش کند. 

از این رو باید گفت که اگر انسانی دل به معشوقی زمینی بسته لازم است در آن تجدید نظر جدی کند. زیرا معلوم می‌شود به بیراهه رفته و از توحید فاصله گرفته.

 اغلب اوقات عشق‌های زمینی -  عشق دو انسان از جنس مخالف به یکدیگر- با کشش غریزه‌ی جنسی آغاز شده و با همان هم ادامه می‌یابد و با خاموشی یا خمودی غریزه نیز خاموش یا خمود می‌شود.

نکته‌ی دیگری را هم که نباید از نظر دور داشت آن است که اغلب اوقات عشق‌های زمینی -  عشق دو انسان از جنس مخالف به یکدیگر- با کشش غریزه‌ی جنسی آغاز شده و با همان هم ادامه می‌یابد و با خاموشی یا خمودی غریزه نیز خاموش یا خمود می‌شود. از این رو بسیاری معتقدند که این گونه عشق‌ها – عشق زن و مرد به یکدیگر- در اغلب موارد، اصلا عشق نیستند و تنها تجلیات و ظهورات غریزه‌ی جنسی می‌باشند.   

,روانشناسی روابط اجتماعی

 

 

 

عشقهایی کز پی رنگی بود      عشق نبود عاقبت ننگی بود.

 

 

 

 

نشانه‌اش هم آن است که کسانی که فاقد غریزه‌ی جنسی هستند هیچگونه کشش یا عشقی به جنس مخالف از خود بروز نمی‌دهند.

بنابراین دانستیم که عشق‌‌های زمینی را – بدون نگرش توحیدی- به سختی می‌توان عشق نامید. بویژه اگر این عشق در سنین جوانی یا نوجوانی شکل گرفته باشد. زیرا در این سنین غرایز نیز جوان و قوی هستند و بنابراین تسلط بیشتری بر نگرش و خواسته‌های انسانی دارند.

دقیقا به همین دلایل است که نباید نسبت به روابط دختر و پسر بی‌توجه بود. این روابط اگر بدون توجه به ضوابط عرفی و شرعی صورت گیرد، صدمات جبران ناپذیری در ابتدا به خود دختر و پسر و در مراحل بعد به خانواده‌‌ و حتی جامعه وارد می‌آورد. بسیار روشن است که ارتباط دوستی دختر و پسر با هیچ یک از سنت های پذیرفته شده‌ی اجتماع ما و با قوانین شرع مقدس اسلام همخوانی ندارد.

 

نویسنده :حجت الاسلام و المسلمین محمد سادات منصوری

عضو شورای علمی تبیان

تنظیم برای تبیان :داوودی

 

از شما کاربران عزیز می خواهیم در صورت تمایل راجع به موضوع فوق در انجمن های تخصصی تبیان به بحث بنشینید.

مقالات مرتبط :

آیا می توان از عشق زمینی به عشق حقیقی رسید ؟

ایثارگری عشق

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش روانشناسی روابط اجتماعی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات