آخرین پناهگاه را دریاب - آکا

آخرین پناهگاه را دریاب
دعا

«الدعاء مخ‌ العباده: دعا مغز عبادت است.»‌این حدیث پیامبر اکرم(ص) و آیات و روایات فراوانی که در همین زمینه وجود دارد، نشان می‌دهد که دین‌داری و نیایش با هم پیوندی عمیق دارند. اصلا مگر می‌شود دینی را متصور شد که نیایش در آن، جایی نداشته باشد؟ یا مگر می‌توان نیایشی را تصور کرد که ریشه‌ای در دین‌داری نداشته باشد؟

دعا باید شدت داشته باشد!

آمار جنایت‌ها نشان داده است که به طور متوسط کسانی که به عنوان مجرم و جنایتکار در جامعه شناخته شده‌اند کسانی هستند که یا هیچ و یا بسیار اندک و جاهلانه نیایش می‌کنند. برعکس در همان سطح و در همان مسیر و در همان تیپ اجتماعی و طبقه اقتصادی، غالبا آنها که هنوز سنت نیایش را حفظ کرده‌اند از دست زدن به جنایت مصون‌اند و گاه اگر دست می‌آلایند به صورت حرفه‌ای و سربندی و سرگرمی دایمی‌شان و صفت مشخص‌شان نیست بلکه لغزشی است و یا حادثه‌ای است در زندگی‌شان. با تمام نیرو و همه ادراک و قدرت گرفتن‌ات بخواه، این معنی شدت و تواتر است.

بیماری که خود را با حالات عشق به خدا، دست به دعا برمی‌دارد و خود را با بهترین معبودش نزدیک می‌بیند درآن لحظه است که هیچ قدرتی نمی‌تواند آرامشی را که او احساس می‌کند به او ببخشد و این همان لحظه درمان است.

 دعای صبحگاهی را هیاهوی پلید طول زندگی روزانه به فراموشی می‌سپارد. این است که هر گاه دعا می‌شود و هر گاه که دل با نیایش به سوی آنها کانون عظیم جهان متصل می‌شود، بعد نیایش‌گر باید آثار این اتصال را در همه حالات و همه روابط زندگی‌ روزانه‌اش در جامعه و در خانواده و در خویش حفظ بکند تا اثر دعا به صورت یک اشتغال در درون او پرتوافکن شود و گسترش یابد در سراسر روح و هستی.

 

توبه

اثر دعا و نیایش روی جسم

آدمی در تلاش‌های سخت و جانفرسای زندگی هر گاه که ذخیره روحی‌اش به پایان می‌رسد و دست‌اش از همه جا کوتاه می‌شود، نیاز به یک

منبع : tebyan.net

آخرین پناهگاه را دریاب گردآوری توسط بخش روانشناسی روابط اجتماعی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات