آشنایی با تاریخچه آرامگاه بزرگان - آکا

آرامگاه حافظ

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

برای اولین بار ،  65 سال پس از درگذشت حافظ ، در سال 856 ه. ق استاد" شمس الدین محمد یغمایی" اقدام به ساخت عمارت گنبدی بر فراز آرامگاه حافظ نمود و در برابر آن حوضی بزرگ ساخت. آب این حوض از آب رکن آباد تامین می شد. این بنا در اوایل قرن یازده ه. ق در زمان سلطنت شاه عباس کبیر تعمیر شد. بعد از آن نیز نادر شاه دستور تعمیر آرامگاه حافظ را صادر کرد.

ساختمان اصلی مزار حافظ در زمان کریم خان زند در سال 1187 ه. ق  شکل گرفت. او عمارت زیبایی به سبک دیگر بناهای زندیه و تالاری که دارای چهار ستون سنگی یک پارچه بلند بود ، برای آرامگاه ساخت و باغ بزرگی در جلوی  تالار احداث کرد. سنگ مرمر بزرگی که اکنون موجود است و روی آن دو غزل از شاه غزل های حافظ با خط عالی نستعلیق حک شده، به همین دوره تعلق دارد. پس از کریم خان زند، در سال 1295 ه. ق " حاج معتمدالدوله فرهاد میرزا" که فرمانروای فارس بود، نرده ای آهنی در اطراف مزار نصب کرد و تعمیرات مختصری نیز در محوطه آرامگاه نمود. بعدها نیز خانواده قوام تعمیراتی دیگر در محوطه و بناهای اطراف به عمل آورد. در سال 1314 شمسی بر اثر تلاش های علی اصغر حکمت، اعتباری برای ساختن یک ساختمان زیبا و مجلل مقرر و ساخت آرامگاه شروع شد. نقشه ساختمان توسط باستان شناس فقید" آندره گدار" باستان شناس فرانسوی، به سبک بناهای کریم خانی با تغییرات متناسبی تهیه شد. ساختمان در سال 1317 به اتمام رسید. سطح داخلی سقف مقبره جدید که روی هشت ستون سنگی قرار دارد ، با کاشی کاری معرق رنگین پوشیده شده و هشت بیت از یک غزل حافظ روی سنگ های یک پارچه آن حک شده است.

نمای خارجی سقف آرامگاه دارای تـَرک های متعدد و چون کلاه قلندران و درویشان است. پوشش مسی این سطح به مرور زمان اکسیده شده و رنگ زنگاری زیبایی یافته است. در باغ شمالی دو حوض مستطیل بزرگ که

منبع : tebyan.net

zavaran

اخبار اکاایران

تبلیغات