شهرستان های استان کردستان - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد شهرستان های استان کردستان ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت ایرانگردی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

شهرستان‌ سنندج‌:

 

شهرستان های استان کردستان
,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

سنندج‌ مرکز این‌ شهرستان‌ و استان‌ کردستان‌ است‌ که‌ در فاصله‌ 520 کیلومتری‌ جنوبی‌ غربی‌ تهران‌ در مسیر آسفالته‌ میاندوآب‌ ـ کرمانشاه‌ و زنجان‌ ـ کرمانشاه‌ قرار دارد. به‌ دلیل‌ کوهستانی‌ بودن‌ منطقه‌ کردستان‌، شهر سنندج‌ که‌ دارای‌ دشت‌، قشلاق‌ و رودخانه‌ است‌، همیشه‌ عامل‌ جذب‌ عشایر کوچ‌روی‌ کرد بوده‌ است‌. این‌ شهرستان‌ دارای‌ شهر دیگری‌ به‌ نام‌ «شوشیه‌» است‌ و جمعیت‌ آن‌ طبق‌ برآورد سال‌ 1379، 388138 نفر بوده‌ است‌.

وجه‌ تسمیه‌ شهر سنندج‌ (سنه‌ یا سنه‌ دژ) که‌ از شهرهای‌ کهن‌ و مقدس‌ است‌ به‌ آیین‌ مهر و زردشت‌ در این‌ بخش‌ ایران‌ باز می‌گردد. ارتباط‌ این‌ شهر و نواحی‌ مجاور آن‌ با اساطیر پهلوانی‌ آریایی‌ از اهمیت‌ و قدمت‌ این‌ شهر حکایت‌ می‌کند. این‌ شهر در قدیم‌ روی‌ تپه‌ بزرگی‌ در کنار رودخانه‌ قشلاق‌ به‌ نام‌ «پیالکه‌ توش‌ نوذر» قرار داشته‌. قلعه‌ حسن‌آباد که‌ دژی‌ ساسانی‌ بود، نزدیک‌ این‌ شهر واقع‌ بود و همواره‌ به‌ عنوان‌ پادگانی‌ برای‌ حمایت‌ از این‌ شعر عمل‌ می‌کرد.

شعر کهن‌ «سنه‌دژ» احتمالاً در اثر زلزله‌ و هجوم‌ مغول‌ ویران‌ شد و تا زمان‌ صفوی‌ به‌ صورت‌ دهکده‌ای‌ به‌ حیات‌ خود ادامه‌ داد. مرکز حکومتی‌ این‌ شهر پس‌ از ویرانی‌، به‌ قلعه‌ حسن‌آباد منتقل‌ شد. شهر جدید سنندج‌ در دوره‌ صفوی‌ و در روزگار شاه‌صفی‌ در سال‌ 1046 ه . ق‌ توسط‌ «سلیمان‌خان‌ اردلان‌» پایه‌ گذاری‌ شد.

سلیمان‌ خان‌ مرکز حکومت‌ را از قلعه‌های‌ حسن‌ آباد و پلنگان‌ به‌ شهر سنه‌ منتقل‌ و اقدام‌ به‌ آباد ساختن‌ آن‌ نمود. وی‌ قلعه‌ حکومتی‌ را با استحکام‌ تمام‌ در بالای‌ تپه‌ای‌ بنا نهاد و عمارات‌، حمام‌، مسجد و بازار را در خارج‌ و اطراف‌ قلعه‌ ساخت‌. او با احداث‌ یک‌ رشته‌ قنات‌ در دشت‌ «سرنووی‌» در فاصله‌ هزار قدیمی‌ شهر که‌ در سال‌ 1309 ه . ق‌ در اثر توسعه‌ شهر داخل‌ محدوده‌ شهر شده‌ بود آب‌ را به‌ داخل‌ شهر و میان‌ قلعه‌ هدایت‌ کرد.

گسترش‌ شهر مربوط‌ به‌ زمان‌ «امان‌الله‌ خان‌ اردلان‌» است‌. او قلعه‌ حکومتی‌ را توسعه‌ دادو چندین‌ تالار و عمارت‌ در آنجا ساخت و در فاصله‌ سال‌های‌ 30 ـ 1220 ه . ق‌ با احداث‌ عمارت‌های‌، بازار، کاروان‌سرا و مسجد از جمله‌ مسجد معروف‌ به‌ «دالاحسان‌» در میان‌ شهر به‌ توسعه‌ شهر پرداخت‌. همچنین‌ در سال‌ 1222 ه . ق‌ باغ‌ و عمارت‌ خسروآباد را توسعه‌ بخشید.

گفتنی‌ است‌ سنندج‌ به‌ لحاظ‌ موقعیت‌ جغرافیایی‌ و فعالیت‌های‌ شهرسازی‌ عصر صفوی‌ و قاجار، از بافت‌ شهری‌ سنتی‌ با ارزشی‌ برخوردار است‌ که‌ بناهای‌ مسکونی‌ و عام‌المنفعه‌ متعددی‌ مانند حمام‌، مساجد، بازار و تکیه‌ در آن‌ باقی‌ مانده‌ است‌.

مراکز دیدنی‌: بافت‌ قدیمی‌ شهر سنندج‌، مسجد دارالاحسان‌، مسجد دارالامان‌ (مسجد والی‌)، بازار قدیمی‌ و بازار سرتپوله‌، مسجد رشید قلعه‌ بیگی‌، مسجد میرزا فرج‌الله‌، قرآن‌ نگل‌ در مسجد روستای‌ نگل‌، مسجد وزیر، مسجد خورشید لقاخانم‌، مسجد وکیل‌، مسجد و تکیه‌ عبدالله‌ بیگ‌، مسجد ملااحمد قیامتی‌، مسجد آویهنگ‌، کلیسای‌ سنندج‌، امامزاده‌ پیر عمر، امامزاده‌ هاجر خاتون‌ امامزاده‌ طاقه‌ گوره‌، مقبره‌ شرف‌الملک‌، بقعه‌ شیخ‌نجم‌الدین‌، پل‌ قشلاق‌، حمام‌ پاشاخان‌، حمام‌ خان‌، حمام‌ دوخزینه‌، حمام‌ شیشه‌، حمام‌ صلاحی‌، حمام‌ عبدالخالق‌، حمام‌ وکیل‌ الملک‌، عمارت‌ آصف‌ دیوان‌، عمارت‌ و باغ‌ آیت‌الله‌ مردوخ‌، عمارت‌ امجدالاشراف‌، عمارت‌ سرهنگ‌ آزموده‌ اردلان‌، مجموعه‌ عمارت‌ شیخ‌ محمدباقر غیاثی‌، خانه‌ گله‌داری‌، خانه‌ مجتهدی‌، عمارت‌ مشیر دیوان‌، خانه‌ معمارباشی‌، عمارت‌ ملالطف‌الله‌ شیخ‌الاسلام‌، عمارت‌ ملک‌التجار، عمارت‌ وکیل‌ الملک‌، عمارت‌ خسروآباد، ساختمان‌ شهرداری‌، باغ‌ امیریه‌، باغ‌ امانیه‌، آبیدر، موزه‌ سنندج‌ و موزه‌ تاریخ‌ طبی.

شهرستان‌ سقز :

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

شهر سقز مرکز شهرستانی‌ به‌ همین‌ نام‌ از استان‌ کردستان‌ است‌ که‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌های‌ مهاباد و مراغه‌ از آذربایجان‌، از شرق‌ به‌ شهرستان‌ دیواندره‌ و از غرب‌ به‌ بانه‌ محدود است‌. جمعیت‌ این‌ شهرستان‌ 208599 نفر و شهر دیگر آن‌ صاحب‌ است‌.

سقز در سرزمین‌ اقوام‌ مانایی‌ ـ مادی‌، بر سر راه‌ کاروانی‌ همدان‌ به‌ آذربایجان‌ و دیاربکر و موصل‌ به‌ زنجان‌ و قزوین‌ و ری‌ قرار داشت‌ و به‌ دلیل موقعیت‌ چهار راهی‌، از مراکز مواصلاتی‌ دنیای‌ قدیم‌ بود.

درباره‌ وجه‌ تسمیه‌ این‌ شهر باید گفت‌ در نخستین‌ اتحاد ماد، این‌ شهر با نام‌ «ایزیرتا»، پایتخت‌ مادها مطرح‌ بود. در این‌ زمان‌، سرکردگان‌ ماد در اطراف‌ شهر استحکاماتی‌ برای‌ خودساختند که‌ از آن‌ جمله‌ «زبویه‌» و «قپلانتوی‌» کنونی‌ را می‌توان‌ نام‌ برد. پس‌ از آن‌ سکاها به‌ تجدید بنای‌ شهر پرداختند و سقز را به‌ نام‌ اسکیت‌ (ساکز) به‌ عنوان‌ پایتخت‌ خود انتخاب‌ کردند. نام‌ امروز سقز از نام‌ قوم‌ سکا، اسکیت‌ و سکز به‌ یادگار مانده‌ است‌ و سکز احتمالاً همان‌ ساکز است‌ دو وجه‌ تسمیه‌ دیگر نیز در مورد این‌ شهر نقل‌ شده‌ است‌.

مراکز دیدنی‌: بازار سقز، مسجد دو مناره‌، مسجد شیخ‌ مولاناآباد، مسجد جامع‌ تورجان‌، تپه‌ باستانی‌ زبویه‌، کاروانسرای‌ سقز، بافت‌ قدیمی‌ شهر سقز.

شهرستان‌ قروه‌:

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

قروه‌ یکی‌ از شهرستان‌های‌ استان‌ کردستان‌ است‌ که‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ بیجار و از شرق‌ و جنوبی‌ شرقی‌ به‌ شهرستان‌ همدان‌ از جنوب‌ به‌ شهرستان‌ سقز و از غرب‌ به‌ شهرستان‌ سنندج‌ محدود است‌. مهمترین‌ رودخانه‌ این‌ شهر، رودشور نام‌ دارد.

شهر قروه‌، مرکز این‌ شهرستان‌، در فاصله‌ 87 کیلومتری‌ شمال‌ سنندج‌ و در مسیر همدان‌ ـ سنندج‌ قرار گرفته‌ است‌. عوامل‌ موثر در پیدایش‌ این‌ شهر، چمه‌ جوشان‌ در شمال‌ آن‌، رودهای‌ متعدد و دشت‌ حاصل‌خیزی‌ است‌ که‌ تا قرن‌ها موجب‌ حیات‌ آن‌ به‌ صورت‌ آبادی‌ کوچکی‌ بود. بعدها قرار گرفتن‌ در مسیر راه‌ ارتباطی‌ شرق‌ به‌ غرب‌ سبب‌ توسعه‌ آن‌ ابادی‌ شد.

جمعیت‌ قروه‌ 206797 نفر و شهرهای‌ آن‌ قروه‌، دهگلان‌، سریش‌آباد، دزج‌، دلبران‌ است‌.

مراکز دیدنی‌: پل‌ فرهادآباد، مقبره‌ شیدای‌ نازار، بقعه‌ باباگرگر، حمام‌ قصلان‌، آثار صخره‌ای‌ فرهادتاش‌، چشمه‌ وینسار و باباگرگر

شهرستان‌ مریوان‌:

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

مریوان‌ مرکز شهرستانی‌ به‌ همین‌ نام‌ است‌ که‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ سقز، از شرق‌ و جنوب‌ شرقی‌ به‌ شهرستان‌ سنندج‌، از جنوب‌ به‌ بخش‌ نوسود از شهرستان‌ پاوه‌ و از غرب‌ و شمال‌ غربی‌ به‌ خاک‌ عراق‌ محدوداست‌. شهر مریوان‌ در 125 کیلومتری‌ شمال‌ غربی‌ سنندج‌ قرار دارد.

شهرستان‌ مریوان‌ با جمعیتی‌ حدود 210787 نفر دارای‌ چهار بخش‌ است‌ و با مساحت‌ 5/3229 کیلومتر مربع‌، از نظر وسعت‌ پنجمین‌ شهرستان‌ استان‌ محسوب‌ می‌شود به‌ جز شهر مریوان‌ شهرهای‌ «سروآباد» و «چناره‌» در این‌ شهرستان‌ قرار دارند.

سابقه‌ مریوان‌ به‌ پیش‌ از اسلام‌ باز می‌گردد. با توجه‌ به‌ آثار باستانی‌ موجود، احتماملاً در دوره‌ پارت‌ و ساسانی‌ این‌ شهر از نقاط‌ مهم‌ ایران‌ محسوب‌ می‌شد. دریاچه‌ زیبای‌ زریوار نیز این‌ نظر را مستند می‌سازد که‌ مریوان‌ سابقه‌ بسیار طولانی‌ در تاریخ‌ ایران‌ دارد.

مریوان‌ را در تاریخ‌ و متون‌ قدیم‌ «مهروان‌»، متشکل‌ از واژه‌ «مهر» و «وان‌» به‌ معنی‌ جایگاه‌ مهر، نامیده‌اند. این‌ شهر به‌ علت‌ موقعیت‌ میان‌راهی‌ بین‌ تیسفون‌ و تخت‌ سلیمان‌، مراغه‌ و دینور از مراکز شهری‌ بسیار کهن‌ کردستان‌ بود. در دوران‌ اسلامی‌ و در قرن‌ سوم‌ ه . ق‌ این‌ شهر به‌ دلیل‌ داشتن‌ و دژ به‌ نام‌های‌ «دژان‌» و «دزان‌» از شهرت‌ بسیار برخوردار بود. برخی‌ مریوان‌ را منسوب‌ به‌ «مروان‌بن‌ حکم‌ عرب‌» می‌دانند.

قدمت‌ فعلی‌ شهر مریوان‌ به‌ حدود یک‌ قرن‌ پیش‌ می‌رسد. در آن‌ زمان‌، یکی‌ از بزرگان‌ قاجار به‌ نام‌ «فرهاد میرزا معتمدالدوله‌» که‌ در این‌ منطقه‌ حکومت‌ می‌کرد به‌ دستور ناصرالدین‌شاه‌ قاجار در سال‌ 1282 ه . ق‌ قلعه‌ای‌ متحکم‌ در این‌ شعر ساخت‌ که‌ به‌ شاه‌آباد (دژشاهپور) مشهور شد بعدها در کنار همین‌ قلعه‌ نظامی‌، روستایی‌ به‌ نام‌ قلعه‌ «مریوان‌» نام‌ گذاری‌ شد شهر مریوان‌ تا سال‌ 1344 رسماً «دژ شاهپور» نامیده‌ می‌شد.

مراکز دیدنی‌: قلعه‌ هلوخان‌ (ایمام‌) از دوره‌ صفوی‌، دریاچه‌ زریوار، پل‌ کاران‌، روستای‌ دیدنی‌ اورامانات‌ تخت‌، روستای‌ درکی‌، آبشار کوبله‌، آبشار بل‌ و مقبره‌ پیرشالیار

شهرستان‌ بیجار:

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

شهر بیجار مرکز این‌ شهرستان‌، در 140 کیلومتری‌ شمال‌ شرقی‌ سنندج‌ و در مسیر راه‌ آسفالته‌ سنندج‌ ـ زنجان‌ قرار دارد. رودخانه‌ دایمی‌ قزل‌اوزن‌ از شمال‌ و شمال‌ باختری‌ این‌ شهر می‌گذرد.

شهرستان‌ بیجار به‌ جز مرکز آن‌، دارای‌ شهرهای‌ یاسوکند و بابارشانی‌ است‌ و جمعیت‌ آن‌ حدود 116073  نفر برآورد شده‌ است‌.

درباره‌ وجه‌ تسمیه‌ بیجار اطلاعات‌ دقیق‌ و مشخصی‌ وجود ندارد، ولی‌ آنچه‌ مسلم‌ است‌ این‌ واژه‌ از ریشه‌ پهلوی‌ است‌. گروهی‌ معتقند که‌ واژه‌ «بیدزار» بوده‌، یعنی‌ محلی‌ که‌ درختان‌ بید فروان‌ دارد و چون‌ در زبان‌ کردی‌ به‌ جای‌ «زار» ، «جار» گفته‌‌ شود، «بیدجار» و «بیجار» نام‌ گرفته‌ است‌. قدمت‌ این‌ شهر به‌ عنوان‌ یک‌ آبادی‌ به‌ صدر اسلام‌ باز می‌گردد که‌ در سال‌ 23 ه . ق‌ فتح‌ شد و آن‌ آبادی‌، امروزه‌ در وسط‌ شهر کنونی‌ به‌ نام‌ قلعه‌بانی‌ (قلعه‌ بانو) یا تبرک‌ یا کهنه‌ باقی‌ مانده‌ است‌.

مراکز دیدنی‌: برج‌ آشقون‌ بابا، برج‌ اوج‌ گنبدخان‌، برج‌ ینگی‌ ارخ‌، حمام‌ حسن‌آباد، بازار بیجار، پل‌ صلوات‌آباد، پل‌ قجور، امامزاده‌ عقیل‌، بقعه‌ پیر خضر، مقبره‌ شیخ‌ فاضل‌ گروسی‌، چنگیز قلعه‌، قلعه‌ قم‌چقای‌، بافت‌ قدیمی‌ شهر حسن‌ آباد یاسوکند، روستای‌ خسروآباد گروس‌ و مسجد آن‌، روستای‌ صلوات‌آباد.

شهرستان‌ بانه‌:

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

مرکز شهرستان‌ بانه‌ در فاصله‌ 270 کیلومتری‌ شمال‌ باختری‌ سنندج‌، در ابتدای‌ راه‌ آسفالت‌ بانه‌ ـ مهاباد قرار گرفته‌ است‌.

شهرستان‌ بانه‌ دارای‌ چهار شهر بانه‌، آرمرده‌، بوئین‌، کانی‌ سور است‌ و جمعیت‌ آن‌ حدود 119332 نفر برآورد شده‌ است‌.

تا اواسط‌ قرن‌ سیزدهم‌ ه . ق‌ نام‌ اصلی‌ شهر بانه‌ «به‌ روژ» به‌ معنی‌ آفتاب‌گیر بود و اسنادی‌ هم‌ موجود است‌ که‌ در همه‌ آنها، مرکز قصبه‌ «به‌روژ» نامیده‌ شده‌ است‌. وجه‌ تسمیه‌ بانه‌ را از کلمه‌ کردی‌ «بان‌» به‌ معنی‌ پشت‌ بام‌، به‌ دلیل‌ وجود ارتفاعات‌ این‌ ناحیه‌ و خود شهر بانه‌ می‌دانند از آب‌ رودخانه‌ بانه‌ که‌ از میان‌ شهر می‌گذرد و چشمه‌های‌ دایمی‌ احمد آباد و پیرمراد که‌ در حوالی‌ شهر واقع‌ شده‌ جهت‌ آشامیدن‌ استفاده‌ می‌شود.

مراکز دیدنی‌: حمام‌ خدری‌، کوه‌ آربابا.

شهرستان‌ دیواندره‌:

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

شهرستان‌ دیواندره‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ تکاب‌، از شرق‌ به‌ بیجار، از جنوب‌ به‌ سنندج‌، از غرب‌ به‌ سقز و از جنوب‌ غربی‌ به‌ بخش‌ سرشیو شهرستان‌ مریوان‌ محدود می‌شود. شهر دیواندره‌ مرکز شهرستان‌ در فاصله‌ 99 کیلومتری‌ شمال‌ سنندج‌ و در مسیر جاده‌ آسفالت‌ سنندج‌ ـ سقز قرار دارد. شهر دیگر این‌ شهرستان‌ زیرینه‌ است‌ و جمعیت‌ شهرستان‌ طبق‌ برآورد سال‌ 1379 ، 88983 نفر بوده‌ است‌.

وجه‌ تسمیه‌ دیواندره‌ به‌ دو کلمه‌ «دیوان‌» و «دره‌» باز می‌گردد. دیوان‌ محلی‌ است‌ که‌ مجریان‌ قانون‌ در آنجا سکونت‌ دارند که‌ عدلیه‌ نیز نامیده‌ یم‌ شود و دیواندره‌ که‌ در میان‌ «دره‌» و «کوه‌» واقع‌ شده‌ در قدیم‌ مقر حکومت‌ و جایگاه‌ قانون‌ و عدالت‌ بود. قدمت‌ این‌ شهر به‌ حدود 200 سال‌ پیش‌ می‌رسد.

مراکز دیدنی‌: غار باستانی‌ کرفتو، کوه‌ چهل‌ چشمه‌.

شهرستان‌ کامیاران‌:

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

کامیاران‌ از شهرستان‌های‌ تازه‌ تأسیس‌ استان‌ کردستان‌ است‌ که‌ مرکز آن‌ شهر کامیاران‌، در فاصله‌ 65 کیلومتری‌ جنوب‌ شهر سنندج‌ واقع‌ است‌.

موقعیت‌ مناسب‌ شهر که‌ در مسیر جاده‌ کاروانی‌ قدیمی‌ شمال‌ غرب‌ به‌ سمت‌ جنوب‌ غربی‌ است‌، موجب‌ رونق‌ و توسعه‌ شهر کامیاران‌ شده‌ است‌. این‌ شهرستان‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ سنندج‌، از جنوب‌ به‌ کرمانشاه‌، از شرق‌ به‌ سنقر کلیایی‌ و از غرب‌ به‌ پاوه‌ و استان‌ کرمانشاه‌ محدود است‌. جمعیت‌ این‌ شهرستان‌ 106100 نفر و شهر دیگر آن‌ «موچش‌» است‌.

بخش‌ شرقی‌ و شمال‌ شرقی‌ کامیاران‌ کوهستانی‌ است‌ و دره‌های‌ زیبا و خوش‌ آب‌ و هوایی‌ دارد و در بخش‌ جنوبی‌ به‌ دشت‌ کرمانشاه‌ متصل‌ است‌.

مراکز دیدنی‌: بقعه‌ پیرعکاشه‌، مقبره‌ شیخ‌ عباس‌ کومایین‌، روستاو قلعهپالنگان‌ و نقش‌ برجسته‌ اورامان‌ .

 

 

منبع : tebyan.net

شهرستان های استان کردستان گردآوری توسط بخش شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات