سفر به گرمترین نقطه زمین(1) - آکا

سفر به گرمترین نقطه زمین(1)
,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

گندم بریان تپه اى به مساحت 480 کیلومتر مربع است که از گدازه هاى سیاهرنگ آتشفشانى پوشیده شده است. این تپه به عنوان گرمترین نقطه کره زمین از سوى پروفسور پرویز کردوانى معرفى شده است که دماى آن در سایه در تابستان به 67 درجه سلیسوس مى رسد و در حقیقت قطب گرمایى کره زمین بشمار مى رود.

«گندم بریان» یا «ریگ سوخته» در80 کیلومترى شمال شهر شهداد در کویر لوت واقع است و به دلیل نداشتن جاده و راه مشخص دستیابى به آن به سختى و تنها با همراهى تعداد معدودى که آشنا به مسیرها هستند امکان پذیر است. این تپه هم از لحاظ زمین شناسى و هم به عنوان یک جاذبه گردشگرى نیاز به بازشناسى و معرفى بیشتر دارد و باید زمینه دستیابى آسانتر علاقمندان به آن نیز فراهم شود. دماى هوا از آبان تا فروردین در این نقطه کره زمین قابل تحمل و طبیعى است و تنها در همین فرصت است که مى توان به سفر به گندم بریان فکر کرد.

کویرشهداد

کویر شهداد بخشى از کویر لوت به شمار مى رود. سرزمینى با پدیده ها و شگفتى هاى ناشناخته که مى تواند پنجره اى نو به صنعت طبیعت گردى ایران بگشاید. کویر، تنها یک اقلیم و جغرافیا نیست، خوب که بنگریم تن پوش فرهنگ و تاریخ را هم بر تن لوت و عریانش مى بینیم.کویر با آسمان پرستاره، سکوت، شب هاى آرام، طلوع و غروب هاى زیبا، ســراب فریبنده، کلوت هاى افسانه اى شهر مانند که به قصرهاى شکوهمند مى مانند در کنار محوطه هاى باستانى و طعم شیرین پرتقال و رطب هاى خرماى بزمانى شهداد براى همه افراد با سلایق و ملیت هاى متفاوت جذاب است.در کنار جاذبه هاى یاد شده، رود دایمى شور با بــــــلورهاى زیباى نمک، تپه گندم بریان، گدار باروت، نمک هاى تخم مرغى شکل، منطقه بدون حیات و باکترى عمق کویر، بوته هاى گز(نبکا ) در حاشیه آن، زیبایى کویر را صد چندان کرده اند. جایى که همچون سیاره هاى ناشناخته نیاز به کشف و شناسایى بیشتر دارد.

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

شب کویر هم که خیال انگیز و توصیف نشدنى است چنـــــانکه در هیچ جاى دیگرى نمى توان شب هاى سرمه اى و پرستاره را این چنین تجربه کرد. شــــب که بر کویر چتر مى گسترد مى خواهى دستت را به هواى چیدن ستاره ها بالا ببرى.اینجا آسمان و زمین بهم نزدیک ترینند. هر چه روزها آسمان و خورشید پرفروغش به نامهربانى بر زمین سوخته و تفتیده کویر گرما و آتش مى پاشند شب ها اما به جبران آن، گویى با مهربانى تمام فاصله ها را از میان برمى دارند و آسمان ستاره هاى زیبایش را به سخاوت تمام به زمین مى بخشد.

آغاز راه

دیگر بار مسافر کویر شده ایم. ماشاالله پورحسینى رئیس هلال احمر شهداد خودروى سفر به گندم بریان را مهیا کرده است. 3 نفر از بچه هاى هلال احمر و نماینده میراث فرهنگى منطقه همراهیمان مى کنند. در ابتداى مسیر و در ورودى شهداد، گروهى دیگر از امدادگران هلال احمر با شربت «کاشکیلو» که از شکوفه هاى نخل هاى منطقه بدست مى آید به استقبالمان مى آیند. نوروز امسال هم از همه گردشگرانى که به شهداد آمدند با همین شربت پذیرایى شد. ساعت 15/45 از شهداد خارج مى شویم و از جاده شهداد به نهبندان از کنار روستاهاى تکاب شکالى مى گذریم.

درختان گز با جمع شدن شن هاى روان در اطرافشان مانند گلدان هاى بیابانى در کنار جاده تا «ده سیف» خودنمایى مى کنند. به این تپه ها و گزها، نبکا گفته مى شود که ارتفاع بعضى از آنها تا 15متر هم مى رسد. بلندترین نبکاى جهان با 15متر ارتفاع در روستاى کریم آباد شهداد وجود دارد. هرچه جلوتر مى رویم زمین از پوشش گیاهى خالى تــر مى شود و تنها 5 کیلومتر پس از ده سیف در 30 کیلومترى شهداد، پوشش گیاهى کاملا ناپدید مى شود و کویر تا آنجا که چشم کار مى کند آغوش به رویمان مى گشاید.

,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

کلوت ها که مانند یک شهر بزرگ به نظر مى رسند از دور دیده مى شوند اما چون مسیر ما گندم بریان است در کیلومتر 45 از جاده اصلى جدا مى شویم و از مسیر قدیمى که کاروان هاى شتر تا دهه 30 و برخى کامیون ها تا دهه 70 از آن استفاده مى کردند راه را ادامه مى دهیم. راه مشخصى وجود ندارد، از گروه 5 نفره آنها که پیش از این تا تپه گندم بریان رفته اند راه را از بیراهه ها مى یابند و راننده خودرو با سرعتى که حداکثر به 25 کیلومتر مى رسد با احتیاط به سمت تپه مى راند. ساعت 17 به نخستین کلوت ها مى رسیم. سراب در کویر موج مى زند و کلوت هاى کوچک و بزرگ قایق وار بر آن شناورند. خدا در کویر بدون سفال و متال، رنگ و سنگ، شهرى آفریده که ساعت ها از دیدنش مبهوت مى شوى.

از میان کلوت ها که به خیابان هاى شهر کلوخى مى مانند مى گذریم در حالى که لحظه اى چشم از این عارضه هاى کلوخى که در اثر فرسایش بادى و آبى به وجود آمده اند بر نمى داریم. طول منطقه اى که کلوت ها در آن جاى دارد 145 کیلومتر و عرض آن حدود 85 کیلومتر است. شهرى بدون جمعیت و با 11هزار کیلومتر مربع وسعت که از شهرهاى بزرگ جهان بزرگتر و زیباتر است. 75 کیلومتر از شهداد و 30 کیلومتر از جاده اصلى شهداد به نهبندان دور شده ایم که به نمک هاى تخم مرغى شکل برخورد مى کنیم.

در این محل به دلیل نزدیکى به رود شور، با تبخیر آب، نمک برجاى مانده است و به مرور زمان، آب در ستون هاى ایجاد شده بالا آمده و با تبخیر بر ارتفاع نمک افزوده شده است و در نهایت نمک به صورت تخم مرغ، گنبدهاى کوچکى ساخته است.

هزار متر آن طرفتر به رود شور با بستر سفید رنگ و پوشیده از نمک مى رسیم. براى رسیدن به تپه باید از رود بگذریم اما حالت باتلاقى در بستر رود که منجر به نشستن خودرو در کف رود و گیرافتادن آن مى شود ما را از این مسیر منصرف مى کند.

 

منبع : tebyan.net

سفر به گرمترین نقطه زمین(1) گردآوری توسط بخش شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات