ییلاقی برای پایتخت‌نشینان - آکا


پیشنهاد ما در این آخرین روزهای بهار به اهل سفر و جاده، کمی آن‌طرف‌تر از تهران است؛ تهرانی که با همه زیبایی‌اش گاهی بسیار خسته‌کننده می‌شود و این پیشنهاد بعد از پشت‌سر گذاشتن اتوبان نسبتا شلوغ صدر از ورودی لشگرک آغاز می‌شود و بعد از طی مسافتی که اگر بی‌ترافیک بگذرانیم، 45 دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد که به جاده زیبای فشم می‌رسیم که با رستوران‌های کنار جاده و هوای خنکش‌ پذیرای مهمانانی‌ است که می‌خواهند تن خسته‌شان را چند ساعتی استراحت داده و روی تخت‌های کنار دریاچه لمی بدهند.

 

تازگی‌ها هم که بعضی از این رستوران‌ها برای راحتی و آسایش مسافران مجهز به آسانسور شده‌اند و بسیاری از مهمانانی که از پله‌های زیادی آن رستوران‌ها گلایه‌مند بودند و به طبقه‌های اول اکتفا می‌کردند و شاید حوصله کنار آب رفتن را نداشتند و عطایش را به لقایش می‌بخشیدند، حالا براحتی می‌‌توانند کنار آب بروند و با آرامش به خوردن شام یا ناهارشان در کنار صدای آرامبخش رودخانه بپردازند.

این پیشنهاد زیاد هم دور نیست، فقط کافی است دل بدهیم به جاده‌ای که آرامش دارد و سکوت. پس زودتر چمدانتان را ببندید. فشم یا شهر اوشان ـ فشم ـ ‌میگون یا همان شهر قصران (معرب کوهسران) از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش رودبار قصران شهرستان شمیرانات قرار دارد و در گفتار عامیانه بیشتر با نام اشون ـ فشم مشهور است.

میگون,میگون نو,میگون تهران,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

اوشان ـ فشم ـ‌ میگون (قصران) باغ شهری در 25 کیلومتری شمال شرقی شهر تهران با مرکزیت فشم است. اوشان ـ فشم ـ‌ میگون دارای باغ‌های میوه بسیاری است و عموما شهر کوهپایه‌ای و سردسیری محسوب می‌شود. هوایش در بهار و تابستان معتدل است. در اطرافش سه پیست اسکی قرار دارد.

روستاهای ایگل، آهار و شکراب در مسیر اوشان و همچنین روستاهای امامه در مسیر فشم و پس از آن در مسیر راست از دوراهی فشم روستای زایگان (زاگون)، لالان (لالون)، آبنیک (اونک)، گرمابدر و جانستون و در مسیر چپ از دوراهی فشم روستاهای میگون، شمشک و دربندسر از مناطق تفریحی‌ آن به شمار می‌آیند.

زبان گفتاری مردم فشم و اوشان شاخه ای از زبان فارسی پهلوی است که آن دیلمی می گویند و شباهت هایی به زبان تاتی دارد و زبان گفتاری مردم میگون تبری (مازندرانی) است

رسم و رسوم فشم نشین ها

زبان گفتاری مردم فشم و اوشان شاخه ای از زبان فارسی پهلوی است که آن دیلمی می گویند و شباهت هایی به زبان تاتی دارد و زبان گفتاری مردم میگون تبری (مازندرانی) است.

مردمان میگون و مناطق اطراف آن مانند شمشک، لالان، گرمابدر و غیره و همچنین روستای امامه زبان تبری را به لهجه نوری تکلم می کنند. و روستاهایی مثل آهار، ایگل، حاجی آباد، رودک، امین آباد و غیره نیز به مانند فشم و اوشان به زبان تاتی سخن می گویند. با این حال زبان فارسی با لهجه پایتخت نیز در بین مردمان قصران مخصوصا نسل جدید رایج است.

میگون,میگون نو,میگون تهران,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

مراسم عروسی: معمولا در تالارها و با سرو شیرینی و شام صورت می‌پذیرد. یک یا دو شب‌پیش از مراسم عروسی، مراسم حنابندان اغلب با ساز و آواز برگزار می‌شود و شرکت در آن برای عموم آزاد است. در این مراسم از مهمانان با سبزی‌پلو یا لوبیاپلو پذیرایی می‌شود. یکی از رسوم حسنه در رودبار قصران این است که مهمانانی که از طرف خانواده داماد دعوت می‌شوند، قبل از خوردن شام، مبلغی پول تحت عنوان هدیه به پدر داماد تقدیم می‌کنند که به آن در اصطلاح «سوالی» می‌گویند. این سوالی‌ها اهدایی از طرف پدر داماد در دفتری ثبت می‌شود تا در مراسم عروسی دیگران معادل به روز آن تقویم خانواده داماد گردد. این موضوع امر ازدواج را بین جوانان راحت‌تر کرده و بیشتر به فکر تشکیل خانواده می‌افتند.

میگون,میگون نو,میگون تهران,شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران

شب‌نشینی: هنوز در میان مردمان فشم مرسوم است که فامیل و آشنایان گرد هم جمع می‌شوند و به گپ و گفت می‌پردازند تا شادی کنند و خستگی را از تنشان بزدایند. این شب‌نشینی‌ها در شب‌های خاص سال، پررنگ‌تر بوده و معمولا در این شب‌ها در خانه بزرگان فامیل گردهم می‌آیند. در گذشته‌های نه‌چندان دور در شب‌های زمستان گرد کرسی‌ها می‌نشستند و از انواع شب‌چره‌ها بهره‌مند می‌شدند؛ از جمله گندم برشته، برگه زردآلو و نخودچی کشمش. گهگاه نیز میوه‌ای را روی بخاری یا آتش زغال کرسی قرار می‌دادند تا پخته شود و آن را تناول می‌کردند. مادربزرگ‌ها هم که بساط سماور نفتی خود را در اتاق پذیرایی راه می‌‌انداختند و با چای از مهمانان پذیرایی می‌کردند و در خانه‌هایشان همیشه به روی مهمانان باز بود.

دریافت سری: جهت هزینه‌های مربوط به اداره شهر و روستاها نظیر هزینه‌های مساجد و تکایا، حمام‌ها و دیگر مکان‌های عمومی مبلغی به صورت سرانه از مردم اخذ می‌شود که به آن سری می‌گویند. به خاطر بافت طایفه‌ای ساکنان مرسوم است بزرگ هر طایفه‌ای، شخصی را مسوول جمع‌آوری سری می‌کند. هر خانواده موظف است به تعداد افراد ذکور خانواده مبلغ سری را بپردازد. مسوول پرداخت سری در هر خانواده، سرپرست خانواده است و به محض این که فرزندان پسر خانواده ازدواج کنند، پدر خانواده دیگر این مسوولیت را نداشته و آن مسوولیت به خود پسر سپرده می‌شود.

 

 

بخش گردشگری تبیان

برگرفته از اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، وبگاه شمیرانات، جام جم آنلاین


گردآوری ایران شناسی آکاایران
ییلاقی برای پایتخت‌نشینان گردآوری توسط بخش شهرهای استان تهران- دیدنی های استان تهران سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات