روستای همیشه خنک - آکا


 

روستای بالاده در بخش چهاردانگه ساری یکی از روستاهایی است که به خاطر ویژگی‌های منحصربه‌فرد جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی از ظرفیت‌ها و جاذبه‌های طبیعی فراوانی برخوردار است و به‌عنوان منطقه نمونه گردشگری در استان مازندران معرفی شده است.

 

این منطقه حدودا در ارتفاع 2500 تا 2800متری قرار داشته و آب و هوای کوهستانی و سردی دارد. بالاده در واقع در جنوب شرقی ساری و شمال سمنان و بین رشته کوه‌های البرز که از غرب به شرق کشیده شده‌اند - جایی که رطوبت و خنکای جنگل در کویر سمنان رو به خشکی می‌گراید- قرار گرفته است.‌

بارش نخستین برف پاییزی در آبان بر بلندای کوه چهارنو شروع می‌شود و برف تا اوایل خرداد در دره‌های این منطقه باقی می‌ماند. در فصل بهار سراسر منطقه با گل‌های رنگارنگ وحشی و شکوفه‌های درختان آذین‌بندی می‌شود و عطر گل‌های بهاری مشام آدمی را می‌نوازد و چشم‌اندازی‌هایی بدیع به وجود می‌آورد. در فصل تابستان نیز که هوای مازندران در اغلب مناطق دست‌کم به 38درجه سانتی‌گراد می‌رسد و به‌خاطر رطوبت بالا نفس کشیدن برای انسان مشکل می‌شود، در این منطقه گرمای هوا به ندرت به 20درجه می‌رسد.

دامنه‌های شاهدژ تا ارتفاع 2500متری پوشیده از جنگل است و در تاج قله، دیوار سنگی سفید و براقی در آفتاب پرنور کوهستان چون نگینی درخشان بر مخملی زمردین دیدگان را به خود معطوف می‌دارد

در شمال روستای بالاده قله شاهدژ قرار دارد که در واقع سمبل و نماد این روستاست. دامنه‌های شاهدژ تا ارتفاع 2500متری پوشیده از جنگل است و در تاج قله، دیوار سنگی سفید و براقی در آفتاب پرنور کوهستان چون نگینی درخشان بر مخملی زمردین دیدگان را به خود معطوف می‌دارد. در بالای این قله زمینی سرسبز و نیمه‌هموار با پوشش علفی حدود یک‌هزار مترمربع قرار دارد که نشانه‌‌ای از دژ و اماکن مسکونی کهن در آن به چشم می‌خورد؛ البته امروزه جز تکه‌های خشت و سنگ‌چین‌ خرابه‌هایش چیزی از آنها باقی نمانده است.

علاوه بر قله شاهدژ، آبشارهایی مثل آبشار بندگا و غارهایی چون غار رستم‌مدن و غارهای دیوار جنوبی قله شاهدژ در این منطقه وجود دارد که تماشای آنها لذت سفر خنک تان را چند برابر می کند.

مازندران, روستای بالاده, چهاردانگه ساری,شهرهای استان مازندران- دیدنی های استان مازندران

روستای بالاده در زمستان با 14خانوار حدود 64نفر جمعیت دارد و در فصل تابستان با 300خانوار جمعیت آن به هزارنفر می‌رسد. البته بیشتر مردمان این روستا سالخورده هستند و شغل آنها دامپروری و کشاورزی است.

دامنه شمالی این روستا به دلیل شرایط ویژه اقلیمی، از سوی حفاظت محیط‌ زیست ایران به منطقه حفاظت شده حیات‌وحش تبدیل شده است. در این منطقه حیوانات وحشی مانند خرس، یوزپلنگ، گراز، گرگ، گوزن کوهی، روباه، شغال، راسو، سمور، مارهای سمی و همچنین پرندگانی مانند عقاب کوهستان، کرکس، باز، کبک و کلاغ زندگی می‌کنند. در ضمن درختان تنومند و کهنسال مرس، انجیلی، ممرز، کچب، موزی و درختچه میوه‌های جنگلی نظیر زرشک، ولیک و درختچه‌های سرو جنگلی خوابیده بر زمین با نیم متر ارتفاع و بوته‌های بزرگ گون از پوشش گیاهی ارتفاعات این منطقه به‌حساب می‌آیند.

 

 

بخش گردشگری تبیان

برگرفته از همشهری آنلاین


گردآوری ایران شناسی آکاایران
zavaran

اخبار اکاایران

تبلیغات