شهر ناتمام - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد شهر ناتمام ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته خوزستان از سایت ایرانگردی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید


چغازنبیل در استان خوزستان قرار دارد. به عبارت دقیق تر، درست در 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر شوش. ساخت محوطه چغازنبیل از حدود 1250 سال قبل از میلاد مسیح در دوران عیلامی‌ها آغاز شد تا شهری با نام «دوراونتاش» به جمع شهرهای ایران اضافه شود. اما حمله آشوری‌ها به ایران باعث شد تا ساخت این شهر به تعویق بیفتد و دیگر پیگیری نشود تا امروز به جای شهر تاریخی چغازنبیل، تنها محوطه ای با این نام داشته باشیم. اما در عوض چغازنبیل با همین ساختار نیمه تمامش در سال 1979 در فهرست آثار جهانی یونسکو ثبت شد. تا یکی از کهن ترین نواحی ایران، به هدف گردشگران خارجی تبدیل شود.

بازمانده های جغازنبیل

اجازه بدهید ما هم به حرمت نیت نیاکانمان، محطه چغازنبیل را شهر چغازنبیل بنامیم. در مرکز این شهر، معبد عظیمی به صورت مطبق بنا شده که امروزه دو طبقه از آن پابرجاست. این معبد، ذیقورات نام دارد که به دو تن از خدایان بزرگ عیلامی؛ «اینشوشیناک» و «نپیریشا» اهدا شده است. معبد چغازنبیل بزرگترین اثر معماری بر جای مانده از تمدن عیلامی است که تا کنون شناخته شده است. معابد دیگری هم در جبهه شمال شرقی قرار داشته‌اند و مجموعه این معابد توسط حصاری احاطه می‌شده است. در روی این دیوار ناودان‌هایی به فاصله‌های تقریبی 47 تا 50 متر قرار گرفته‌اند. این ناودان‌ها به گونه‌ای ساخته شده‌اند که آب را به بیرون حصار و به فاصله دوری هدایت کنند تا مانع نفوذ آب به زیر دیوار و اطراف ناودان شوند.در خارج از این حصار بقایای اندکی از خانه‌های شهر در سطح زمین دیده می‌شوند. دورتادور شهر هم دیوار دیگری قرار داشته که کل شهر را محصور می‌کرده است. طول این حصار خارجی حدود چهار کیلومتر است که در نزدیکی آن و در زاویه شرقی شهر کاخ‌های شاهی قرار گرفته اند. در زیر یکی از این کاخ‌ها پنج مقبره زیرزمینی کشف شده است که احتمالا به خانواده شاهی تعلق داشته‌اند. در طرف مقابل شهر و بر روی ضلع شمال غربی حصار خارجی مخزنی برای آب موجود است.

 

نیایشگاه‌های سه گانه

دروازه شوشتر,دروازه های شوشتر,زیگورات چغازنبیل,شهرهای استان خوزستان - دیدنی های استان خوزستان

روبروی جبهه جنوب غربی سه نیایشگاه شناسایی شده اند و اشیایی از آنها به دست آمده که نذوراتی بوده است که سربازان آشور میلی به غارت آنها نداشته اند.

از اشیای یافت شده در این سه نیایشگاه می توان به قرص هایی تزئینی که برای تزئین در به کار می‌رفته اند، مهره هایی از جنس خمیر شیشه، مجسمه های گراز، گاو کوهاندار، لاک پشت، پرندگان و حیوانات کوچک از جنس خمیر شیشه و انگشتری از جنس قلع با روکشی از طلا که در آن دایره ای از آهن قلم زنی شده است، اشاره کرد.

 

دروازه شمال شرقی

این دروازه بزرگترین و مهمترین دروازه تمنوس است که چهار برج دارد. دو برج در خارج و دو برج دیگر در داخل حصار واقع شده است. تمام کف دروازه با آجرهای شکسته‌ای که هنوز هم لکه‌هایی از آنها باقی مانده فرش شده بوده است. دروازه اینشوشیناک و دروازه غربی دو دروازه دیگر حصار اول بوده‌اند.

 

دروازه شوش

دروازه شوشتر,دروازه های شوشتر,زیگورات چغازنبیل,شهرهای استان خوزستان - دیدنی های استان خوزستان

این دروازه در دیوار جنوب غربی قرار دارد و به سمت شهر شوش است. چهار برج به این دروازه تکیه زده بوده اند که گذرگاه باریکی را به وجود می‌آوردند. این گذرگاه باریک نشان می‌دهد که از این دروازه فقط عده معدودی گذر می‌کرده‌اند و وارد تمنوس می‌شده‌اند. کف این دروازه با خشت شکسته فرش شده و زمین بیرون این دروازه را با سنگریزه فرش کرده اند.

اما در دیوار جنوب شرقی هم دروازه دیگری وجود دارد که به گذرگاه شاهی معروف است. قسمت مرکزی این دروازه با کفسازی زیبایی از آجرهای سالم پوشیده شده بود، که در امتداد طول دیوار جنوب غربی‌اش سکوئی به عرض 2 آجر وجود دارد. این دروازه، تنها دروازه‌ای است که پلکانی خم شده به شکل آرنج در آن وجود داشته و همین پلکان صعود به بالای برج ها و دیوار حصار را آسانتر می‌کرده است.

 

برج نورکیپرات

دروازه شوشتر,دروازه های شوشتر,زیگورات چغازنبیل,شهرهای استان خوزستان - دیدنی های استان خوزستان

این برج که پیش‌آمدگی آن بطرف بیرون است، در وسط دیوار جنوب شرقی و درنزدیکی گذرگاه شاهی قرار دارد. در ساخت این برج از آجر استفاده شده است. کمی ان طرف تر، یعنی چسبیده به حصار خارجی رو به جبهه شمال غربی ذیقورات، تاسیساتی متشکل از یک مخزن در خارج دیوار و یک حوض واقع در درون حصار وجود دارد و شبکه ارتباطی آنها یک سیستم متشکل از نهرهای کوچک بوده است.

آب ذخیره شده در مخزن از طریق همین سیستم وارد حوضی کوچک می‌شده و ساکنان چغازنبیل آب مصرفی خود را از این حوض بیرون می‌کشیدند. برای اینکه آب به این مخزن برسد کانالی نزدیک به 50 کیلومتر حفر می‌شود. این کانال از رود کرخه شروع می‌شود.


گروه گردشگری تبیان


گردآوری ایران شناسی آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات