شاهزاده شهر قزوین - آکا


امامزاده شاهزاده حسین,امامزاده شاهزاده حسین ساوه,امامزاده شاهزاده حسین قزوین,شهرهای استان قزوین- دیدنی های استان قزوین

با آنکه شیخ مفید تاکید کرده که امام رضا (ع) تنها یک فرزند داشتند، اما برخی از روایت های تاریخی تعداد فرزندان ایشان را دو، چهار و پنج فرزند عنوان کرده اند. تا آنجا که حمدالله مستوفی، مورخ قزوینی، در تاریخ گزیده اش می نویسد: «در آن مقبره مشهدی است از آن پسر علی بن موسی الرضا (ع). وفات آن پسر در 2سالگی بود و گویند که حسین نام داشته است.» این یکی از معتبرترین روایت هایی است که درباره شاهزاده حسین (ع) قزوین وجود دارد. زیارتگاه معروفی که از قرن سوم هجری به بعد یکی از زیارتگاه های اصلی شهر قزوین بوده و این روزها در رده جاذبه های تاریخی و فرهنگی و مذهبی ایران به شمار می رود.

با وجود آنکه بنای زیارتگاه در حمله مغول و کشمکش های دوره صفوی آسیب کلی دید و بازسازی شد، هنوز هم ضریح نفیس چوبی آن را که از شاهکارهای بی نظیر منبت کاری و گره چینی مجوف محسوب می شود می توانید ببینید

بنای اصلی این امامزاده به دوره صفویه تعلق دارد اما بعدها در آن تغییراتی داده شد و کم کم به شکل امروزی در آمد. با وجود آنکه بنای زیارتگاه در حمله مغول و کشمکش های دوره صفوی آسیب کلی دید و بازسازی شد، هنوز هم ضریح نفیس چوبی آن را که از شاهکارهای بی نظیر منبت کاری و گره چینی مجوف محسوب می شود می توانید ببینید. اما به جز این ضریح که عمر آن به سال 806 هجری بر می گردد، بقیه بنا از آثار دوران شاه طهماسب صفوی، شاه صفی و ناصرالدین شاه قاجار  به جا مانده است.

امامزاده شاهزاده حسین,امامزاده شاهزاده حسین ساوه,امامزاده شاهزاده حسین قزوین,شهرهای استان قزوین- دیدنی های استان قزوین

صحن این امامزاده دو در ورودی اصلی شمالی و جنوبی دارد و دو در فرعی شرقی و غربی. آستانه سردر شمالی توسط سعدالسلطنه – فرماندار قزوین در زمان ناصرالدین شاه – بازسازی شده و نقوش هندسی، تزیینات کاشی هشتی زیبای ورودی، درهای بلند وشش مناره کوچک بر فراز آن، تشخص ویژه ای به بنا بخشیده است.

دهخدا در لغت نامه اش این درباره این زیارتگاه می نویسد: «در سال 1306 ه. ش . که آقا باقر اصفهانی ملقب به سعدالسلطنه حکومت قزوین را از طرف میرزاعلی اصغرخان اتابک عهده دار بود به دستور وی و با پول او ساختمان پیشین را کوبید و بنای کنونی را بنیاد کرد. آنگاه کتبیه سردر شمالی متعلق به زینب بیگم دختر شاه طهماسب را در بالای در جنوبی قرار داد که اکنون نیز موجود است.»

صحن بزرگ امامزاده که با 52 ایوانچه گرداگرد بقعه را فراگرفته، نمونه اعلای هنر کاشیکاری و معماری دوره قاجار است. در جهات چهارگانه حرم، چهار در قرار دارد که درهای شرقی و غربی فاقد تزیینات چشمگیر، درِ جنوبی خاتم کاری و درِ شمالی از آثار دوره شاه طهماسب صفوی است که با منبت کاری زیبایی تزیین شده و کتیبه ای به تاریخ 967 هـ. ق دارد.عمارت بقعه که در وسط صحن قرارگرفته، شش گوشه و مزین به آئینه کاری با طرح بته جقه و قابسازی هایی بیضوی از گچبری و کاشی کاری نفیس است. دو نگاره دیواری هم از نقاشان قاجاری در حرم مطهر و کتیبه هایی از خوشنویسان آن دوره در چهار رواق کوچک پیرامون حرم خودنمایی می کند.

سقاخانه هشت ضلعی نسبتا بزرگی که در روبروی بقعه قرار دارد، یکی از جاذبه های این صحن است که در کنار طرح خاص سر در ایوان اصلی، تزئینات سقف، گچبری ها و آیینه کاری ها ارتفاع پوش بالایی گنبد و کاشی کاری ها، به شکوه بنا اضافه کرده است.


گروه گردشگری تبیان


گردآوری ایران شناسی آکاایران
  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب
zavaran
رزرو هتل آپارتمان در مشهد

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران