صخره های تپنده - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد صخره های تپنده ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته آذربایجان شرقی از سایت ایرانگردی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید


شاید تنها اینجا باشد که بتوانید خانه‌هایی را ببینید که در آن واحد هم مدرن هستند و هم قدمت‌شان به دوره غارنشینی برمی‌گردد. شاید تنها اینجا باشد که گدازه‌های داغ آتشفشان به سقف محکمی برای زندگی تبدیل شده است. شاید تنها این روستا و خانه‌های شگفت‌انگیزش باشد که حتی ساکنین آن هم به خوبی نمی‌دانند قدمت خانه‌هایشان به کی برمی‌گردد.

 

اینجا کندوان است. روستای شگفتی‌های بی‌پایان و خانه‌هایی در دل صخره‌ها؛ روستایی که با همه کوچکی و دورافتادگی‌اش با شگفتی و عجایب فراوانی که دارد همه روزه صدها گردشگر خارجی و داخلی را به تماشای خود فرامی‌خواند و به یکی از عجایب ایران تبدیل شده است. برای تماشای کندوان شگفت‌آور باید مسافر دیار شهریار شوید و در فاصله 22 کیلومتری جنوب شرقی اسکو و 62 کیلومتری شهر تبریز میان دره‌ای سرسبز و باصفا نظاره‌گر عجایب بی‌پایان روستای کندوان باشید؛ روستایی که تا به امروز هیچ قوم و دیاری پیدا نشده است که همچون اهالی کندوان آوازه جهانی در کندن سنگ و سکنی گزیدن در آن داشته باشند.

چند نفر از مردم محلی می‌گفتند معماری هنرمندانه و سنگ‌تراشی در خون اهالی کندوان است حتی سال‌ها پیش برای کندن تونل سنگی و معروف کندوان مردم این روستا را برای کندن تونل دعوت کرده بودند و اصلاً نام این تونل به همین خاطر کندوان است.

 

این خانه‌های کله‌قندی همچون سلول‌های کندو زنبور عسل ساخته شده‌اند. البته فرم اولیه آنها به صورت طبیعی و بر اثر فوران آتشفشان‌های کوه سهند ایجاد شده که این گدازه‌ها بر اثر قرن‌ها بر روی هم سرد و سخت و کله‌قندی شده‌اند

 

روستای سنگی

کندوان شگفتی‌های فراوان و وصف نشدنی دارد. خانه‌هایی که در دل سنگ بنا شده و به شیوه عجیبی در تابستان‌ها خنک و در زمستان‌ها گرم است.

کندوان یکی از زیباترین و منحصربه فردترین روستاهای تاریخی کشور و تنها روستای زنده صخره‌ای جهان محسوب می‌شود.

کندوان سومین روستای صخره‌ای جهان است و دو تای دیگر یکی در ترکیه و دیگری در امریکا قرار دارد اما آنچه کندوان را از دو روستای دیگر متمایز می‌کند زندگی ساکنین در خانه‌های صخره‌ای است در حالی که دو روستای دیگر در حال حاضر بدون سکنه هستند.


روستای کندوان ,دیدنی های روستای کندوان ,جاذبه های گردشگری روستای کندوان ,شهرهای آذربایجان شرقی - دیدنی های  آذربایجان شرقی

خانه‌های مخروطی و کله‌قندی تراشیده در دل سنگ‌ها اصطلاحاً کران نامیده می‌شود.

واژه کندوان از لفظ کندو می‌آید که به نوع معماری خانه‌های روستا برمی‌گردد. این خانه‌های کله‌قندی همچون سلول‌های کندو زنبور عسل ساخته شده‌اند. البته فرم اولیه آنها به صورت طبیعی و بر اثر فوران آتشفشان‌های کوه سهند ایجاد شده که این گدازه‌ها بر اثر قرن‌ها بر روی هم سرد و سخت و کله‌قندی شده‌اند.

کندوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سهند بخش مرکزی شهرستان اسکو واقع شده است. اما اغلب به اشتباه فکر می‌کنند کندوان روستایی در نزدیکی تونل کندوان است.

 

نمونه ای در دنیا

کندوان جزو سه روستای شگفت‌انگیز دنیاست که توجه گردشگران داخلی و خارجی را به خود جلب کرده است. به طوری که سالانه 300 هزار گردشگر از این روستای تاریخی بازدید می‌کنند.

شیوه بنای خانه‌های این روستا از نوع معماری صخره‌ای به شکل مخروطی یا کله قندی مربوط به قرن هفتم هجری است.

برخی از باستان‌شناسان قدمت این روستا را به دوره‌های پیش از اسلام نسبت می‌دهند. در دل این تپه‌های بلند که ارتفاع بعضی از آنها به 40 متر می‌رسد آغل، انبار و اتاقک حفر شده که بسیار دیدنی است و صخامت جنس و طبقات تپه‌ها و مخروط‌ها از نوع اینمبریت و لاهار است که بر اثر مخلوط شدن مواد آتشفشانی سهند با گل و لای حاصل از باران سیل آسا به وجود آمده است. تشکیلات طبقات بر روی آبرفت قدیمی واقع شده و رودخانه کندوان بیش از 10 متر از آن را حفر کرده و پائین برده است.

کرانه‌های مخروطی شکل دامنه کوه‌های سهند برای گردشگران داخلی و خارجی یادآور بهترین مناظر طبیعی و تاریخی ایران است چرا که این دامنه روستای تاریخی و توریستی کندوان را در دل خود جای داده است. جاذبه‌های این روستای تاریخی به گونه‌ای است که مشاوران سازمان بین‌المللی گردشگری از دیدن آن به وجد آمدند و کندوان را یک اثر جهانی دانستند.

 

کندوان به خاطر لبنیات مرغوب و عسل طبیعی‌اش نیز شهرت دارد. مراتع

سرسبز کوه‌های سهند از مهمترین مراکز دامداری و دامنه‌های اطراف

کندوان یکی از بهترین نقاط پرورش دام در ایران به شمار می‌رود

به یادماندنی ترین ویژگی کندوان سیمای کالبدی آن است، طبیعت در این بخش از کوهستان سهند، هنرنمایی خود را به شکل صخره‌ای سنگی دوک مانند در برابر چشم آدمیان نهاده است و آدمی از زمانی که به روزگار ساسانیان می‌رسد با کندن و حفاری کردن این دوک‌های سنگی، یکی از دیدنی‌ترین و کم مانندترین نمونه‌های معماری را بازآفریده است.

در تاریخ این منطقه، این گونه نقل شده است که نخستین کسانی که به کندوان پا گذاشته‌اند، ساکنان روستایی به نام حیله‌ور – که در دو کیلومتری غرب کندوان واقع بوده است- بوده‌اند که در قرن هفتم هجری برای در امان ماندن از حمله مغول‌ها به دشتی در مقابل کندوان فعلی مهاجرت کرده‌اند و در طول مدت زمانی به تدریج درون کران‌ها را حفاری کرده و پناهگاهی امن برای خود ساخته‌اند. از شگفتی‌های دیگر روستای کندوان، آب چشمه‌های آن است و گفته می‌شود آب کندوان برای درمان سنگ کلیه مؤثر است.


روستای کندوان ,دیدنی های روستای کندوان ,جاذبه های گردشگری روستای کندوان ,شهرهای آذربایجان شرقی - دیدنی های  آذربایجان شرقی

کندوان علاوه بر اینها به خاطر لبنیات مرغوب و عسل طبیعی‌اش نیز شهرت دارد. مراتع سرسبز کوه‌های سهند از مهمترین مراکز دامداری و دامنه‌های اطراف کندوان یکی از بهترین نقاط پرورش دام در ایران به شمار می‌رود.

وجود آب معدنی، خانه‌های منحصر به فرد، دره‌های سرسبز و خرم، آب و هوای مطبوع و لبنیات و عسل مرغوب کوهستان، سبب جذب تعداد زیادی مسافر از نقاط دور و نزدیک به این روستا بخصوص در فصول مساعد سال می‌شود. 

 

 

 آتشفشان هنرمند

این روستا به سبب ویژگی معماری صخره‌ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. توده‌ها و گدازه‌های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به این فرم درآمده است.

روستای کندوان دارای مسجد، حمام،‌مدرسه و آسیاب است و کران مسجد یکی از بزرگ‌ترین کران‌های روستا را تشکیل داده است. به دلیل شکل مخروطی خاص، اغلب کران‌های دارای طبقات مختلف، از داخل با یکدیگر ارتباط ندارند، کران‌ها عموماً دارای دو طبقه بوده و در بعضی موارد سه و حتی چهار طبقه نیز در آنها ایجاد کرده‌اند.


روستای کندوان ,دیدنی های روستای کندوان ,جاذبه های گردشگری روستای کندوان ,شهرهای آذربایجان شرقی - دیدنی های  آذربایجان شرقی

ارتباط طبقات بالایی کرانها با خارج، از طریق پلکان‌های بسیار زیبایی از بدنه خود کران تأمین شده است. طبقه همکف، اکثراً اصطبل بوده و طبقات دوم و سوم و چهارم به عنوان سکونتگاه استفاده می‌شود.

در بعضی موارد از طبقه چهارم به عنوان انبار استفاده می‌شود. آبریزها اکثراً درکنار معابر و در خارج از کران‌ها و محیط مسکونی قرار دارند و هرچندخانواده به طور مشترک دارای یک آبریز هستند. آبریزها اکثراً دارای چندمحل نشیمن و انباره است که بستگی به شیب زمین دارد.

به خاطر قطر و ضخامت زیاد کران‌ها،‌ایجاد نورگیر در طبقات پائین کار بسیار مشکلی است، بدین مناسبت نورگیرها اغلب در طبقات بالا واقع شده‌اند. جنس پنجره‌ها از چوب بوده اغلب به شکل شطرنجی و در آنها قطعات کوچک شیشه تعبیه شده است.

شیارهای متعدد در روستا کران‌ها را از یکدیگر جدا و شکل طبیعی کوچه‌های روستا را ایجاد کرده است. روی بعضی شیارها پل‌هایی از چوب ساخته‌اند که کرانی را به کران دیگر مربوط می‌کند.

 


گروه گردشگری تبیان

برگرفته از ایران


گردآوری ایران شناسی آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات