چای کامبوجا؛ نوشیدنی شگفت انگیز

شگفت انگیز

کامبوجا

 

این نوشیدنی در گذشته در چین، روسیه و آلمان مصرف می شده است اما در حال حاضر به شکل گسترده در سرتاسر جهان مصرف می گردد. چای کامبوجا می تواند سبب افزایش مقاومت در برابر سرطان، جلوگیری از بیماری های قلبی و عروقی، بهبود عملکردهای گوارشی، تحریک سیستم ایمنی، تسریع بهبود زخم ها و همچنین فواید فراوان دیگری شود.

 

چای
چای قدیمی ترین داروی شناخته شده جهان است که در حدود 5000 سال قبل در چین، به واسطه خصوصیاتی همچون تحریک پذیری سیستم ایمنی، سم زدایی، بهبود جریان خون، کاهش دردهای مفصلی و افزایش مقاومت در برابر بیماری ها مصرف می شد. چای به عنوان یک گیاه دارویی برای نخستین بار از چین به کشورهای اروپایی راه یافت و امروزه مصرف این نوشیدنی ارزشمند بدون توجه به مزایای آن نقش مهمی در جیره غذایی مردم بازی می کند. در این میان گزارش های علمی متعدد، مصرف چای را به عنوان یک غذای عملگر در جهت حفظ سلامتی و جلوگیری از بیماری های قلبی مناسب برشمردند. خواص عملگری چای مربوط به پلی فنل های آن می باشد. «کاتچین» چای پلی فنل اصلی آن می باشد که بیشتر در چای سبز وجود دارد و بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی را در مقایسه با سایر پلی فنل های چای نشان می دهد.
تفاوت در انواع چای به دلیل تفاوت در فرآوری آن ها می باشد. چای سبز از برگ های تخمیر نیافته، چای اولانگ از برگ هایی که تخمیر نسبی (نیمه تخمیری) داشته اند و چای سیاه از برگ های تخمیر یافته به دست می آید. برگ های تخمیر شده حاوی پلی فنل های کمتر و کافئین بیشتری می باشند. به دلیل تفاوت در فراوری برگ های چای پس از برداشت، چای سبز دارای بالاترین محتوی پلی فنلی است، درحالی که محتوی کافئین در چای سیاه دو تا سه برابر چای سبز می باشد.
 

تأثیر محصولات تخمیری بر روی سلامتی
امروزه اعتقاد بر این است که بسیاری از محصولات تخمیری مانند ماست، پنیر، دوغ، سبزیجات تخمیری و کفیر که حاوی باکتری های زنده و یا متابولیت های باکتریایی تولیدی طی عمل تخمیر می باشند، تأثیر شگرفی در بهبود سلامتی دارند، ازاین رو محصولات تخمیری به دلیل وجود ترکیبات فعال فیزیولوژیک در پیکره خود، سهم بزرگی در تولید غذای عملگرا به خود اختصاص می دهند. «کامبوجا» نیز نوشیدنی است که از تخمیر چای شیرین شده با مشارکت و همزیستی باکتری های اسید استیک و مخمرها طی 14 روز حاصل می شود. این نوشیدنی تخمیری که معمولاً به صورت سرد مصرف می گردد، اولین بار در کشورهای جنوب شرقی آسیا عرضه شد و پس ازآن در روسیه و اروپای غربی و به تدریج در سراسر اروپا در قرن بیستم رواج یافت و به طور قابل ملاحظه ای در اروپا تا سال 1852 میلادی، موردمطالعه قرار گرفت. اولین گزارش علمی از روسیه در اوایل قرن بیستم و در شروع جنگ جهانی اول با عنوان داروی مرموز خانگی روسی که «نوشیدنی شگفت انگیز» نیز نامیده می شد، به چاپ رسید. مصرف آن به رفع سردرد، بیماری معده و به خصوص تنظیم فعالیت های روده ای که اغلب براساس نوع زندگی در طی جنگ دچار اختلال می شد کمک می کرد. امروزه نیز این محصول تخمیری به عنوان غذایی عملگرا نقش مهمی در درمان بیماری ها و حفظ سلامت انسان به ویژه در دوران پیری ایفا می کند.
 

فرآیند تخمیر کامبوجا از چای
چای سیاه و شکر سفید بهترین پیش سازهای لازم برای آماده سازی کامبوجا می باشند. اگرچه چای سبز نیز می تواند استفاده شود. ابتدا برگ های چای به آب جوشیده شده اضافه شده و سپس با تولید عصاره چای پس از مدت 10 دقیقه، برگ ها را از آن خارج می کنند. تحقیقات اخیر نشان می دهد که با اضافه کردن 50 گرم بر لیتر ساکارز به عصاره حاصل می توان غلظت اسیدلاکتیک و اتانول تولیدی طی عمل تخمیر را بهینه کرد، لذا با افزودن این مقدار شکر به عصاره، ماده اولیه لازم برای تخمیر را فراهم می کنند. پس از سرد شدن چای شیرین شده، آن را به درون ظرفی تمیز با دهانه ای باز منتقل کرده و محیط کشت موردنظر که حاوی باکتری های تولیدکننده اسید استیک و مخمرها می باشد به آن اضافه می کنند. پس از پوشاندن دقیق و مناسب درب ظرف با پارچه ای تمیز، جهت آماده سازی در دمای اتاق (بین 20 تا 30 درجه سانتی گراد) به مدت 8-1 هفته گرمخانه گذاری می شود، البته قابل ذکر است که خصوصیات حسی مطلوب طی 14 روز پس از عمل تخمیر در آن مشاهده می شود.

در سال 1960 میلادی محققان بیان کردند که کامبوجا اثرات سم زدایی و ویژگی های شفابخشی سرطان را داراست و با مصرف آن در یک دوره طولانی، کارایی سیستم ایمنی را افزایش می دهد

کامبوجای حاصل از چای از دو بخش تشکیل شده است: لایه نازک سلولزی شناور در سطح و مایع آبگوشتی ترش مزه در قسمت زیرین آن، بنابراین با گرفتن پوشش سطحی فرآورده حاصل، مایع باقی مانده را درون یک بطری منتقل کرده و در 4 درجه سانتی گراد آن را نگهداری می کنند. طعم این نوشیدنی طی عمل تخمیر و با افزایش زمان گرمخانه گذاری از یک میوه ترش دلپذیر به طعم سرکه ای ملایم تغییر می کند. باکتری ها و مخمرها در این فرآورده تخمیری، توانایی همزیستی بالایی در ممانعت از رشد بالقوه باکتری های آلوده کننده دارند. از جمله باکتری های اسید استیک مهم در این فرآورده می توان به استوباکتر استی، استوباکتر پاستوریانوس، استوباکتر اگزیلینوم، استوباکتر اگزیلینویدیس و باکتریوم گلوکونیکوم اشاره کرد و از مخمرهای بکار رفته در این فرآورده نیز می توان به شیزوساکرومایسس پومبی، زیگوساکرومایسس بایلی، ساکرومایسس سروزیه و گونه های برتانومایسس، پیشیا و کاندیدا اشاره کرد.
 

ترکیب شیمیایی کامبوجا
از متابولیت های عمده شناخته شده در این فرآورده می توان به اسیدهای استیک، لاکتیک، گلوکونیک، گلوکورونیک، اتانول و گلیسرول اشاره کرد. ترکیب متابولیتی و غلظت آن ها در این ماده تخمیری به منابع بکار رفته، غلظت شکر و دوره زمانی تخمیر وابسته است. اسیدلاکتیک در این نوشیدنی بیشتر به شکل «L - لاکتیک اسید» مشاهده می شود. این اسید آلی در کارکرد سیستم گوارشی، بهبود جریان خون و شرکت در تعادل اسید و باز نقش موثری ایفا می کند. همچنین به عنوان یک نگه دارنده طبیعی در بسیاری از محصولات غذایی بکار می رود. حضور «Usnic Acid» نیز در گزارش های علمی آورده شده است، این اسید قبلاً در گلسنگ ها شناخته شده و می تواند بعضی از گروه های ویروسی را غیرفعال کند. به دلیل حضور پلی فنول های چای و نیز وجود ترکیباتی همانند ویتامین ها، اسیدهای آمینه، آنتی بیوتیک ها، اسیدهای گلوکونیک، گلوکورونیک، لاکتیک و ریزمغذی های متنوع دیگر که طی فرآیند تخمیر به دست می آیند، اثرات مفیدی برای سلامتی با مصرف آن، قابل پیش بینی است.
 

اثرات سلامت بخش کامبوجا
در سال های 1950-1925 میلادی، چندین مطالعه علمی توسط پزشکان برای تأیید ادعای مردم مبنی بر درمان بیماری به وسیله مصرف این نوشیدنی تخمیری صورت پذیرفت که اثرات مفیدی چون خصوصیات آنتی بیوتیکی، تنظیم فعالیت معده- روده ای و غدد، کاهش دردهای رماتیسمی و نقرس، تأثیر مثبت بر روی سطح کلسترول، تصلب شرایین، پاکسازی خون از سموم، دیابت، دردهای عصبی و سایر مشکلات مربوط در دوران پیری تأیید شد. در سال 1960 میلادی محققان بیان کردند که کامبوجا اثرات سم زدایی و ویژگی های شفابخشی سرطان را داراست و با مصرف آن در یک دوره طولانی، کارایی سیستم ایمنی را افزایش می دهد. فعالیت آنتی بیوتیکی کامبوجا در برابر هلیوباکتر پیلوری، اشرشیاکلای، استافیلوکوکوس اورئوس، و آگروباکتریوم تومه فاسینس عمدتاً در ارتباط با تولید اسید استیک در طی تخمیر گزارش شده است.
با مصرف کامبوجا می توان PH و غلظت اسیدلاکتیک را به حالت تعادل درآورد و از بروز بیماری سرطان ممانعت نمود. کامبوجا بر روی سیستم عصبی نیز اثرات خوبی دارد و سبب ایجاد آرامش می گردد و شادی آور است. کامبوجا همچنین به طور مستقیم می تواند برای اهداف دارویی در درمان بیماری های پوستی استفاده شود. لایه نازک سلولزی در سطح فرآورده تخمیری که عمدتاً از استوباکتر اگزیلینوم در طی تخمیر چای به دست می آید برای درمان پوست مانند سوختگی ها و دیگر زخم های پوستی بکار می رود. این احتمال وجود دارد که مزایای کامبوجا به واسطه محتوای کاتینی چای آن باشد، اما فعالیت کاتکین می تواند به دلیل محیط شیمیایی در نوشیدنی تخمیر شده اصلاح شود. به طور مثال گزارش شده است که توکوفرول و آسکوربیک اسید اثرات هم افزایی بالایی بر فعالیت آنتی اکسیدانی کاتکین های چای در سیستم لینولنیک اعمال می کنند و در شرایط آزمایشگاهی اثر هم افزایی در فعالیت ضد میکروبی اتانول، اسید استیک، کلرید سدیم و روغن های اساسی به اثبات رسیده است.
همچنین چای کامبوجا می تواند به طور معنی داری سطح گلوکز خون را با مکانیزم کاهش جذب گلوکز و یا جذب از طریق مسیرهای دیگر بکاهد. پلی فنول های این چای، از فعالیت آلفاآمیلازی در بزاق ممانعت کرده و فعالیت آلفاآمیلازی روده را به دلیل کاهش در میزان هیدرولیز نشاسته به گلوکز و کاهش جذب به واسطه ترکیب با غذا می کاهد، از اینرو مصرف این چای در دوران پیری و در بیماران دیابتی توصیه می شود. 

منبع : tebyan.net

تبلیغات