تاریخ طبیعی و کشت

خواص پودنه کوهی - آکا

منشاء پودنۀ کوهی زمستانی آفریقای شمالی است و گیاهان دایمی می باشد. به طوری که از اسم لاتین آن پیداست این گیاه، کوهستانی است که به زمین کاملاً زده کشی شده، سبک و بسیار آفتابگیر نیاز دارد. این نوع پودنه را به وسیله تقسیم شاخه های پونه می توان تکثیر نمود. عمل تکثیر را معمولاً در بهار یا پائیز انجام می دهند. که سپس رشد کرده و قد آنها به چهل و پنج تا شصت سانتیمتر خواهد رسید و بسیار انبوه و پرپشت خواهد شد. این دو گیاه، زنبورعسل را به سمت خود جذب می کند . قسمت مورد استفاده، برگ آنهاست. خشک شده پودنه های کوهی را در فروشگاههای مخصوص گیاهان خشک می توان تهیه کرد.
خواص و مشخصات
اختلاف چندانی بین دو نوع پودنه وجود ندارد به جز آنکه پودنه زمستانی از لحاظ طعم و بو تندتر و قوی تر از نوع دیگر می باشد. هر دو آنها دارای طبیعتی گرم و تند بوده و مورد مصرف آنها بیشتر در آشپزی است تا پزشکی. این دو گیاه را رومیها بسیار دوست می داشتند و زیاد استفاده می کردند. و آنها آنرا به بریتانیا بردند. معمولاً پودنه کوهی را همراه با سرکه و پودر نعناع خشک مصرف می کنند. یکی از موارد استعمال پزشکی آن تسکین درد است مشروط بر آنکه برگهای آنها را به نیش زنبور عسل یا زنبور درشت معمولی آغشته کرده باشند.
طرز استعمال و استفاده
پودنه کوهی تابستانی به نام « گیاه لوبیا» معروف و شناخته شده است، زیرا در آشپزی با انواع لوبیا به ویژه باقلا جور در می آید و هماهنگی خاصی دارد که در سوپ همراه با سیزیجات دیگر مصرف می شود. از طرف دیگر هر دو پودنه شباهت زیادی با آویشن و گلپر دارند و موارد استعمال شان یکسان است. این دو گیاه، دارای عطر و طعم متمایز با فلفل می باشند که با هر گیاه دیگری هماهنگی داشته و برای بوغلمه و پر کردن داخل شکم مرغ، اردک، غاز یا گوشت گوساله بسیار مناسب است. همچنین می توان پودنه را خرد کرده با نان خشک کوبیده مخلوط کرده و بر روی گوشت قبل از سرخ کردن پاشید. همچنین می توان در سوپ های گوشت شکار با خورشهای زیاد معطر و ادویه دار ریخت یا به مقدار کم با سبزیجات و هر ماده خوراکی که هضم آن مشکل است مصرف کرد زیرا این دو گیاه دارای روغن فراری می باشند که به هضم غذا کمک می کند.

منبع : pardad.ir

تبلیغات