خوردن ماهی قرمز

 

فواید مصرف غذاهای دریایی بر کسی پوشیده نیست و توصیه ی پزشکان به خوردن ماهی، آن هم دو بار در هفته، نشان از خواص فراوان آن دارد. اما خیلی ‌ها صرفا به علت دلچسب نبودن طعم و بوی ماهی یا میگو، این محصولات غذایی مغذی را از رژیم غذایی ‌شان حذف می‌ کنند. اگر شما هم چنین دلایلی برای حذف غذاهای دریایی از رژیم غذایی ‌تان دارید، حرف ‌های جالبی برای تان داریم، با ما همراه شوید.

اولین و مهم‌ ترین عامل نخوردن یا کم خوردن ماهی یا سایر محصولات دریایی در بین مردم، دوست نداشتن مزه آن ها است. آن هایی که ماهی دوست ندارند، فکر می ‌کنند که ماهی بدمزه است، اما در حقیقت نمی‌ دانند که شاید مشکل اصلی در نحوه طبخ خودشان باشد. بنابراین از اولین روزی که قصد درست کردن ماهی برای وعده غذایی‌ تان را داشتید، سعی کنید هر بار با ادویه‌ ها و ترکیبات معطر دیگر ماهی ‌تان را مزه‌ دار کنید تا بالاخره به طعم دلخواه‌ تان برسید. شما می ‌توانید برای این کار از فلفل سیاه یا قرمز، آب ‌لیمو یا سرکه، فلفل دلمه ‌ای یا حتی گوجه ‌فرنگی و هویج استفاده کنید. سُس ‌های مختلفی مثل خردل، چیلی یا کچاپ هم می ‌توانند برای رسیدن شما به مزه مطلوب تان کمک کننده باشند.
اگر طبخ ماهی سخت است...

شکایت خیلی از خانم‌ ها سخت بودن طبخ ماهی است. آن ها می‌ گویند چون هنگام سرخ کردن، روغن زیادی به اطراف پخش می ‌شود و این کار باعث آلودگی محیط اطراف می ‌شود، بنابراین ترجیح می ‌دهند که دفعات طبخ ماهی را محدود کنند.

ما برای این دسته از خانم ها چند توصیه داریم:

اول، روغن کمی کف تابه بریزید و ماهی را درون آن قرار دهید و در ‌آن را ببندید. این طوری هم ماهی تان مغزپخت می ‌شود و هم روغن به اطراف نمی ‌پاشد.

دوم، بعد از آبکش کردن برنج، ماهی را کف قابلمه قرار دهید و برنج را روی آن بریزید. سوم، اگر کلسترول خون تان هم بالا است می ‌توانید ماهی‌ تان را با آب ‌لیموی تازه بخارپز کنید.


اگر از بوی ماهی متنفرید...


نمی ‌توان انکار کرد که ماهی، میگو و سایر غذاهای دریایی بوی خوبی ندارند و تنفر خیلی از افراد از این محصولات به دلیل بوی ناخوشایند شان است.

شما می ‌توانید این بوی نامطبوع را با افزودن کمی آب ‌لیمو، سرکه یا هر ماده اسیدی خوراکی دیگری قبل از طبخ به ماهی، از بین ببرید.

همچنین قرار دادن ماهی به مدت نیم ساعت درون ظرفی پر از شیر هم می تواند بوی ناخوشایند آن را از بین ببرد.
اگر میگو را خیلی چرب می ‌دانید...

درست است که برخی محصولات دریایی مانند میگو کلسترول بالایی دارند. اما تحقیقات نشان داده‌اند که این نوع از کلسترول برای قلب بی ‌ضرر است. نتایج مطالعاتی هم که اخیراً روی مصرف کنندگان میگو انجام شده است، حاکی از این است که افرادی که هر روز و به مدت 3 هفته میگو مصرف کرده بودند، سطح چربی بد خون ‌شان(LDL) خیلی کم افزایش پیدا کرده بود و در عوض سطح کلسترول خوب خون شان(HDL) به طرز چشم‌ گیری افزایش یافته بود و در نتیجه این امر، خطر بیماری و حمله قلبی در آن ها پایین آمده بود.

شاید بتوان ماهی ها را بهترین منبع برای دریافت امگا 3 به شمار آورد. اگر از طرفداران زندگی و غذای سالم هستید، بد نیست که بدانید در بین انواع ماهی‌ ها، ماهی خال خالی، قزل‌ آلا، تیغ ماهی، آزاد، ماهی تن، ساردین، سفید و کولی، غنی‌ ترین ماهی ‌ها برای دریافت امگا 3 هستند، پس آن ها را بیش از انواع دیگر میل کنید.

 

اگر به ماهی آلرژی دارید


بسیاری از افراد به غذاهای دریایی آلرژی دارند و با مصرف آن ها دچار مشکل می‌ شوند. برای رفع این مشکلات راه‌ کارهای زیر را به شما توصیه می ‌کنیم:

* آلرژی به ماهی نباید سبب حذف این ماده ی مغذی از رژیم غذایی تان شود. شما ممکن است به نوع خاصی از ماهی حساسیت داشته باشید اما بهتر است قبل از حذف کلیه ماهی ‌ها از رژیم‌ تان، انواع مختلف آن را امتحان کنید. امکان دارد آلرژی شما نسبت به ماهی دودی، ماهی های جنوب یا شمال باشد. بنابراین قبل از تصمیم ‌گیری به کنار گذاشتن ماهی از سفره‌ تان، طعم تمام ماهی ها را تجربه کنید.

* قبل از خوردن میگو برای اولین بار، تکه ‌ای از آن را مزه‌ مزه کنید. زیرا آلرژی به میگو از حساسیت های شایع است که امکان دارد شما را از خوردن همه محصولات دریایی منصرف کند.

* اگر هنگام طبخ، به ماهی یا میگوی ‌تان موادی را اضافه می کنید، اطمینان کامل داشته باشید که آن افزودنی برای تان آلرژی ‌زا نباشد و شما به اشتباه تقصیر را به گردن غذای دریایی نیندازید.

* مصرف انواع آبمیوه ‌های حاوی ویتامین C مثل آب پرتقال تازه می‌ تواند در کاهش آلرژی نسبت به ماهی به شما کمک کند.

* فلفل، گوجه فرنگی یا سایر محصولات آلرژی‌ زا را همراه با غذاهای دریایی استفاده نکنید.


نگهداری ماهی


5 نکته درباره نگهداری از ماهی و میگو

همه افراد وقت کافی برای تهیه و مصرف تازه به تازه محصولات دریایی را ندارند و مجبور به خرید یکباره و نگهداری چند ماهه آن ها هستند. اگر شما هم جزو این دسته از افراد هستید، رعایت این چند نکته را برای نگهداری غذاهای دریایی جدی بگیرید:

1- بعد از خریدن ماهی و میگو، آن ها را سریعاً بسته‌ بندی کنید و درون فریزر قرار دهید. اگر زمان زیادی برای رساندن آن ها به منزل طول می ‌کشد، تا رسیدن به خانه درون محفظه‌ ای پر از یخ قرارشان دهید و اگر به صورت یخ زده تهیه‌ شان می‌ کنید، قبل از باز شدن یخ شان، آن ها را به فریزر برسانید.

2- بسته ها را به اندازه نیاز روزانه‌ تان آماده کنید تا مجبور به باز کردن چند باره یخ آن ها نشوید زیرا این کار باعث فساد محصولات دریایی می‌ شود.

3- ماهی یا میگوی تازه را بعد از شستن و قبل از طبخ، درون دستمالی نخی قرار دهید و چند ساعتی داخل یخچال بگذارید. با این کار هم از فساد و بدبو شدن ‌شان جلوگیری کرده‌ اید و هم باعث شده‌ اید که هنگام سرخ کردن روغن کمتری ببرند.

4- هوای درون بسته‌ های حاوی ماهی و میگو را قبل از قرار دادن در فریزر با دقت خالی کنید.

5- نگهداری ماهی یا میگو بیشتر از 2 روز درون یخچال و بیشتر از 4 ماه داخل فریزر توصیه نمی‌ شود.

لبنیات از منابع غنی کلسیم هستند و مصرف پنیر، شیر، ماست و دیگر فرآورده‌های این گروه همواره به گروه‌های مختلف سنی توصیه می ‌شود.
در مورد مصرف لبنیات با گوشت:
در کنار این توصیه، یکی از نگرانی‌ های ما آن است که مبادا با مصرف غذاهای پرکلسیم در کنار منابع تامین آهن، جذب این ماده حیاتی کم شود. خصوصا در کشورهایی مانند ایران که تامین آهن از جمله دغدغه‌های پزشکان است و همواره توصیه به مصرف گروه گوشت داریم.

اگر غذای پرآهن همراه با لبنیات یعنی غذای پرکلسیم استفاده شود، جذب آهن مختل می ‌شود.
در رژیم غذایی ما ایرانی ‌ها، معمولا همراه با گوشت، پنیر و شیر استفاده نمی ‌شود و تنها ماست را همراه غذا می ‌خوریم.

در مورد ماست بحث‌ های ضد و نقیض زیادی وجود دارد. بعضی ‌ها معتقدند بهتر است ماست را همراه گوشت استفاده نکرد اما واقعیت این است که هیچ موضوع اثبات شده‌ای برای کاهش اثر جذب آهن گوشت در همراهی با ماست وجود ندارد.

ما ایرادی نمی ‌بینیم که ماست را همراه با غذا و حتی منابع غنی آهن استفاده کنید. شاید این عدم تداخل در مورد ماست به خاطر وضعیت اسیدی آن و یا ترکیبات خاص به وجود آمده در حین تخمیرش باشد.

به هر حال محدودیتی در مصرف ماست نداریم اما شیر و پنیر را همراه با منابع غنی آهن استفاده نکنید.


در مورد مصرف ماست با ماهی


درست است که ما سردی و گرمی را به آن صورتی که عامه ی مردم باور دارند، باور نداریم، ولی بخشی از مسایل سردی و گرمی واقعیت دارند.

اسید لاکتیک موجود در ماست، روی عصب پاراسمپاتیک اثر می ‌گذارد. از آنجا که این عصب کند کننده است، حالت لختی در بدن به وجود می ‌آورد. این خاصیت در ماهی نیز تا حدی وجود دارد و بهتر است با هم مصرف نشوند.

به طور قطع، تناسب غذاها با هم باید حفظ شود. برخی از افراد نیز حساسیت‌ خاص غذایی دارند و امکان بروز بثورات پوستی وجود دارد. اینکه قدیمی‌ها برحسب تجربه می‌ گفتند:" این دو را با هم نخور، لک می‌زنی "، مطلب ثابت‌شده‌ای در علم پزشکی نیست و البته هنوز کسی روی آن کار نکرده است. ولی اگر عادت کرده‌ایم، چه خوب است از این بهانه استفاده کنیم.


در مورد خربزه با عسل

تضاد و ناسازگاری خربزه و عسل شاید بارزترین مثال از باورهای سالخوردگان سرد و گرم چشیده جامعه ماست که معتقدند برخی غذاها خاصیت و ماهیت «گرم» دارند و در مقابل خاصیت و ماهیت برخی از غذاها و مواد غذایی «سرد» است؛ از این رو، خوردن سردی ها یا گرمی ها با هم می تواند عوارض و عواقب زیانبار و گاه بسیار آزار دهنده داشته باشد.شما اگر در محیط آشپزخانه هم به طور تجربی مقداری عسل را روی خربزه بریزید مخلوط سفتی به دست می آید. پس از خوردن خربزه و عسل دل درد شدیدی ایجاد میشود.
موفق باشید

گردآوری توسط بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکاایران
تبلیغات