خواص سس مایونز

 

سس مایونز چاشنی باب میل همه - آکاایران
اولین بار در سال1905 میلادی و در شهر منهتن بود که کارخانجات تولید سس مایونز کار خود را آغاز نمودند. سس های مایونز در شیشه و در اندازه های مختلف در سوپر مارکت ها و دیگر فروشگاه ها به فروش می رسید.

سس مایونز نوعی سس غلیظ، سفید و کرم مانند است که سرد سرو می شود. این سس، امولسیونی از روغن نباتی می باشد که در زرده تخم مرغ معلق است و سرکه یا آبلیمو و انواع ادیویه جات برای مزه دار کردن این سس مورد استفاده قرار می گیرند.
به گزارش خبرنگار سلامت نیوز، سس مایونز از آن چیزهایی است که به محض شروع رژیم های لاغری، خوردن آن حرام می شود. افراد چاق همیشه با حسرت به آن نگاه می‌کنند وبه افراد لاغری که می‌توانند با خیال راحت در سالادشان از آن استفاده می‌کنند، غبطه می‌خورند. اما آیا واقعا سس مایونز تا این حدخطرناک است و آیا غیر از ضرر چیز دیگری هم دارد؟
مایونز فایده هم دارد
شاید باور نکنید، ولی به تازگی تحقیقات بر روی سس مایونز به نتایج امیدوارکننده‌ای رسیده است. در آگوست سال 2000، نتایج تحقیقی در مجله تغذیه بالینی امریکا به چاپ رسید. به عقیده پژوهشگران امریکایی، مصرف سس مایونز در دوران قاعدگی خانم‌ها، درد ناشی از آن را در روزهای اولیه این سیکل کاهش می‌دهد.
به علاوه، از آنجایی که، ویتامین E نقش عمده‌ای در کاهش مرگ ناشی از سکته دارد، دریافت منظم آن از طریق مواد غذایی مانع از بروز سکته می‌شود.اما این حرف‌ها دلیل نمی‌شود که روزی یک پاتیل سس مایونز بخورید.
دکتر مسعود کیمیاگر، به عنوان یک متخصص تغذیه، معتقد است: <خوردن روزانه یک قاشق غذاخوری سس مایونز، در صورت تمایل، برای افراد بی‌ضرر و بلامانع است ولی نباید در مصرف این ماده غذایی افراط کرد. همواره باید حد تعادل را رعایت کرد تا همیشه بتوان از خوردن مایونز درکنار غذا و سالاد لذت برد
مختصری از شرایط تولید:
سس مایونز از دسته سس های سرد به حساب می آید زیرا در تولید آنها از حرارت دهی استفاده نمی شود مواد اولیه آن شامل روغن مایع ،تخم مرغ خام ،شکر ،نمک ، خردل ، آب،سرکه و صمغها می باشد که مهترین آنها روغن مایع ( حدود 66% ) می باشد این مواد اولیه به ترتیب خاصی وارد دستگاهی بنام میکسر شده و با همدیگر مخلوط می شوند و حدود 10 دقیقه طول می کشد تا اینکه مایونز آماده شود . تخم مرغ مصرفی بایستی از قبل شستشو و توسط مواد ضد عفونی کننده ای مثل کلر ، ضد عفونی گردیده و سپس پوسته آن جدا شده و در فرمول استفاده گردد . کلیه مواد اولیه مصرفی بایستی قبل از مصرف از نظر میکروبی و شیمیایی آزمایش شده و در صورت تائید شدن مصرف گردند .

نحوه انتخاب:
در موقع انتخاب محصول بایستی به موارد زیر توجه نمائید : 1- نام محصول 2- آدرس ومشخصات کارخانه 3- تاریخ تولید و انقضاء 4- ترکیبات تشکیل دهنده 5- پروانه ساخت از وزارت بهداشت ضمناً افراد دارای بیماری قلبی از سس مایونز کم چرب استفاده نمائید .
نحوه نگهداری و مصرف :
سس های سرد در صورتیکه در یخچال نگهداری شوند به مدت 6 ماه قابل نگهداری هستند در صورتیکه همه سس یکجا مصرف نمی شود بایستی از قاشق تمیز و خشک برای برداشتن آن استفاده کرده و سپس درب ظرف را محکم بسته و در یخچال نگهداری شود . مصرف آن نیز ممکن است به همین صورتی که خریدداری می شود و یا مخلوط با یکسری مواد مثل آب لیمو ، شکر و یا مقدار کمی ماست صورت گیرد .
هشدارها و مخاطرات:
از آنجائیکه سس مایونز دارای حداقل 66 درصد روغن می باشد برای افرادی که چاق هستند و یا دارای بیماریهای نظیر چربی بالا و بیماریهای قلبی و عروقی هستند توصیه نمی شود و این افراد می توانند از سس مایونز کم چرب استفاده نموده و یا آن مقدار سس مایونز که پزشک آنها توصیه می کند مصرف نمایند . ضمناً سس مایونزی که در آن پراکسید بالا رفته باشد ممکن است ایجاد سرطان نماید.

نوع و نحوه تشخیص فساد ظاهری:
در سس مایونز ممکن است سه نوع فساد رخ دهد: 1- فساد میکروبی همراه با بادکردگی ظرف محتوی سس ( بجز شیشه ) و یا ترش شدن آن و یا هر دوی آنها می باشد .2- فساد شیمیایی : در صورتیکه سس مایونز در هوای آزاد قرار گیرد روغن مایع موجود در آن اکسیده شده و مقدار زیادی پراکسید در آن تشکیل می گردد که باعث ایجاد بوی ماهی در سس می گردد .پراکسید در صورتیکه به مقدار زیاد وارد بدن می شود باعث ایجاد سرطان می شود . 3- گاهی اوقات نیزسس مایونز بدلیل اشکالات تولید دوفاز می گردد و فاز روغن آن جدا می گردد که این فساد فیزیکی محسوب می گردد .

بهتر است صبحانه در محیطی با صفا و آرامش بخش با حضور افراد خانواده صرف شود. باید بدانیم در دوران کودکی علاقه و بی علاقگی به غذاهای مختلف به سرعت تغییر می یابد و این دوست داشتن غذا تحت تاثیر دما، ظاهر، رنگ و طعم غذا، همچنین موقعیت مکانی و زمانی غذا خوردن است.
داشتن صبحانه ی کامل و خوب مستلزم رعایت ضوابطی در منزل است. به طور مثال خانواده ها لازم است زمان خواب شبانه و خوردن شام را طوری تنظیم کنند که بچه ها صبح، به موقع و با کمال میل صبحانه بخورند.
تحرک مختصر مثل نرمش صبحگاهی، پیاده روی یا دوش گرفتن به افزایش تمایل مصرف صبحانه کمک خواهد کرد.
پنیر و گردو، کره و مربا، تخم مرغ، عدسی، فرنی، شیر برنج، حلیم، همراه نان تازه و شیر، صبحانه های مناسبی هستند. استفاده از میوه ها و سبزیجات مثل سیب، خیار، گوجه فرنگی، کاهو، سبزی خوردن به افزایش اشتها کمک می کند. می توان نصف لیوان آب پرتقال قبل از صبحانه به کودک داد که هم موجب افزایش اشتهایش می شود و هم منبع سرشاری از ویتامین C است.
میان وعده
به طور کلی باید ماده ی غذایی مناسبی را برای میان وعده ی کودک انتخاب کنیم. این ماده باید ارزش غذایی کافی داشته باشد و رضایت بچه را تامین کند؛ بد آموزی نداشته باشد؛ از نظر بهداشتی ایمن باشد؛ و با بودجه ی اکثریت خانواده ها تناسب داشته باشد.
نکته ی حائز اهمیت دیگر آن است که غذای تهیه شده توسط مادر، نه تنها سالم تر است، بلکه انتقال دهنده ی مهر مادری نیز هست.
نان و پنیر و خیار، نان و پنیر و گردو، انجیرخشک، نخودچی، انواع مغزها(مثل گردو، بادام، فندق و...)، میوه ها به خصوص سیب، نان شیرمال، کیک و کلوچه مواد مناسبی برای میان وعده در زنگ تفریح مدرسه و مهد کودک هستند.
از جمله عناصر و مواد مورد نیاز کودک در این سنین که باید به آن توجه شود، عبارت اند از:
آهن
کودکان به علت رشد سریع همراه با افزایش هموگلوبین و میزان کل آهن بدن، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کم خونی ناشی از کمبود آهن قرار دارند.
توانایی یادگیری در کودکان مبتلا به کمبود آهن کاهش می یابد و کم خونی سبب کاهش توانایی این کودکان می شود، چرا که اکسیژن کم تری به سلول ها می رسد.
پیش گیری از کم خونی ناشی از کمبود آهن در کودکان باید در مصرف کافی مواد غذایی آهن دار متمرکز شود. مصرف مقداری گوشت قرمز بدون چربی راحت ترین راه رساندن مقدار بیشتر آهن به یک کودک است. متاسفانه تعدادی از بچه ها تمایلی به خوردن تکه های گوشت ندارند که در این موارد بهتر است گوشت چرخ کرده جایگزین شود.
نسبت بالای آهن هم (heme) در بسیاری از غذاهای حیوانی، آهن را بیشتر قابل جذب می کند. به علاوه باید به خاطر داشت که مصرف منابع حاوی ویتامین C جذب آهن غیر هم را افزایش می دهد. پس خوردن لیمو ترش، پرتقال یا گوجه فرنگی به همراه غذا به علت غنی بودن از نظر ویتامین C به جذب آهن موجود در غذا کمک می کند.
مصرف چای بعد از غذا، از میزان جذب آهن می کاهد. بهتر است چای از حدود نیم ساعت قبل از غذا تا دو ساعت بعد از غذا مصرف نشود.
کلسیم
کلسیم برای تشکیل مواد معدنی، مینرالیزاسیون و رشد بافت استخوانی در کودکانی لازم است و باید به مقدار کافی در برنامه ی غذایی وجود داشته باشد. جذب کلسیم به عواملی مثل میزان پروتئین، ویتامینD و فسفات بستگی دارد. کودکان به ازای هر کیلو گرم وزن بدن، 4-2 بار بیشتر از بزرگسالان به کلسیم نیاز دارند.
شیر و فرآورده های لبنی، منابع اصلی کلسیم هستند. برای بچه هایی که یکی از این فرآورده ها را استفاده نمی کنند باید انواع دیگری از همان گروه را جایگزین کرد، به طور مثال اگر بچه ای شیر نمی خورد، باید به او ماست بدهید.
پنیر نیز غذای مناسبی برای افزایش هوش دانش آموزان است، البته بهتر است پنیر را شب مصرف کرد، یا صبح ها به همراه گردو و بادام استفاه کنید، زیرا مصرف پنیر به تنهایی در صبح عکس العمل های عصبی را قدری کند می کند؛ این امر به دلیل تغییر نسبت کلسیم به فسفر یونیزه در پنیر است.
ویتامین D
ویتامینD برای جذب کلسیم و رسوب آن در استخوان ها مورد نیاز است. چون این ماده از تاثیر آفتاب بر بافت های زیر پوستی به دست می آید، میزان مورد احتیاج رژیم غذایی بسته به موقعیت جغرافیایی فرد و مدت زمانی که در معرض آفتاب قرار می گیرد، متفاوت است.
روی
کمبود روی سبب اختلال در رشد، کم اشتهایی و کاهش حس چشایی می شود. بهترین منابع روی؛ گوشت و غذاهای دریایی هستند.
ید
کمبود ید موجب کند ذهنی، کاهش آموزش پذیری و ضعف توانایی جسمی افراد می شود که این مشکل با مصرف نمک یددار در رژیم غذایی تا حدودی برطرف می شود.
فیبر
یکی دیگر از مشکلات تغذیه ای دانش آموزان، کمبود فیبر و سبوس غلات و ... است. برای رفع این مشکل لازم است از سبزی ها و میوه ها در رژیم غذایی بیشتر استفاده شود. همچنین بچه ها را به مصرف غلات سبوس دار (مثل نان سنگک و بربری) تشویق کرد.

موفق باشید

گردآوری توسط بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکاایران
تبلیغات