در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد رژیـم غــذایی در سوختگی ها ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته رژیم غذایی از سایت سلامت آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

رژیـم غــذایی در سوختگی ها

    رژیـم غــذایی در سوختگی ها
آکاایران: رژیـم غــذایی در سوختگی ها

آکاایران: رژیـم غــذایی در سوختگی ها
انرژی مورد نیاز در سوختگی ها
بررسی میزان انرژی موردنیاز بیماران سوختگی یک روند مداوم است و براساس پیشرفت بهبودی بیمار تعدیل می یابد. تصمیم گیری درباره میزان انرژی مورد نیاز در بیماران سوخته به صورت مجموعه ای از فاکتورها مانند میزان متابولیسم پایه، درصد از بدن که دچار سوختگی شده، حمایت تنفسی، عفونت، سپسیس، اختلالات عملکردی چند ارگانی و… مشخص می شود. مصرف انرژی در بیماران سوخته از ۱۵ تا ۱۰۰ درصد ممکن است متغیر باشد ولی حداکثر انرژی قابل محتمل ۲ برابر REE است. تعیین ترکیب صحیح پروتئین، کربوهیدرات و چربی موجود در رژیم غذایی حمایتی از اولویت های مهم بیماران سوختگی است. برخی از مطالعات رژیم هایی با حداقل ۵۰ درصد کالری از کربوهیدرات،  ۲۵درصد از پروتئین و ۱۵ درصد چربی ها را توصیه می کنند. بیماران دچار سوختگی به صورت ویژه به بارکلی چربی حساس هستند و این حساسیت را با تاثیر منفی بر طول مدت بستری و بررسی یک عفونت نشان داده اند. به علت این حساسیت آشکار توصیه می شود که لیپیدهای مصرفی غیر تغذیه ای بیماران سوخته از جمله پروپوفول آرامبخش که می تواند به مقدار ۱۵ تا ۳۰ گرم در روز در بالغین هم برسد، نیز کنترل و چک شود. مطالعات بیشتری برای مشخص شدن اثر رژیم غذایی درشت مغذی ها بر فاز حاد و آسیبها نیاز است تا فهم ما را از نقش دقیق درشت مغذی ها در درمان بیماران سوختگی شدید و بیماران ترومایی افزایش دهد ولی به طور کلی پیشنهاد می شود از رژیم غذایی پرکربوهیدرات، پروتئین متوسط و کم چرب در درمان بیماران سوخته استفاده شود.
 
کربوهیدرات ها در سوختگی ها
کربوهیدرات ها منبع اصلی انرژی در رژیم های غذایی هستند. گلوکز، سوخت متابولیکی اصلی در تمام اجزاء سلولی بهبود دهنده ی زخم محسوب می شود و بهترین منبع انرژی غیر پروتئینی در بیماران آسیب های حرارتی است. در حقیقت کربوهیدرات ها برای صرفه جویی در پروتئین ها عالی هستند. بافت های معینی مثل بافت های سوخته، بافت عصبی و عناصر خونی به طور اجتناب ناپذیری گلوکز مصرف می کنند. توجه داشته باشید که تغذیه ی بیش از حد و قندخون بالا می تواند اثر منفی بر درمان سوختگی بگذارد. افزایش قندخون می تواند باعث اختلال در جریان خون به سمت زخم شده و بنابراین باعث کاهش اکسیژن و ریز مغذی های کافی و لازم برای التیام زخم بشود. علاوه بر این کاهش ایمنی حاصل از افزایش قندخون با بهبود ضعیف زخم های سوختگی همراه است .کموتالیکس و فاگوسیتوز پروسه های ضروری برای التیام زخم هاست که هر دوی این پروسه ها در قندخون بالا به هم می ریزند. در نتیجه نگه داشتن قندخون در حد نرمال برای دستیابی به مناسب ترین شرایط برای بهبود سوختگی ها ضروریست. بنابراین تامین احتیاجات انرژی بیماران سوخته باید به وسیله پروتئین ها و لیپیدها نیز علاوه بر کربوهیدرات ها همراه باشد.
 
پروتئین در سوختگی ها
از آنجا که گلیکوژن به عنوان نخستین ماده تولید کننده انرژی در حالت استرس تنها نیاز کمتر از یک روز را برآورده می سازد. پروتئین ماهیچه های اسکلتی به عنوان یک منبع مهم انرژی تلقی می شود. همراه با شروع افزایش متابولیسم در سوختگی پروتئین نیز از دست می رود که توسط افزایش تولید اوره اندازه گیری می شود. همراه با شروع افزایش متابولیسم در سوختگی، پروتئین نیز از دست می رود که توسط افزایش تولید اوره اندازه گیری می شود. حمایت تغذیه از طریق مواد مغذی اضافی چه از راه دهان، تغذیه با لوله و یا تجویز درون رگی ممکن است از دست رفتن نیتروژن را کندتر کند. از دست دادن ۳۰ درصد پروتئین بدن منجر به کاهش قدرت عضلانی برای تنفس، عملکرد ایمنی اندام ها و نهایت مرگ خواهد شد. چندین بیماری باعث افزایش میزان متابولیسم پروتئین می شود که یکی از بدترین آنها آسیب های سوختگی است. شواهد اخیر استفاده از رژیم های پروتئین را در بیماران دچار سوختگی تشویق می کنند و همچنین توصیه شده است ۲۰ تا ۲۵ درصد کل کالری از پروتئین هایی با ارزش بیولوژیکی بالا (HBV) باشد.تجویز ۲ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بیماران سوخته پیشنهاد می شود. نیاز پروتئینی کودکان دچار سوختگی عموماً بالاتر از RDA است و تجویز ۵/۲ تا ۳ گرم به ازای کیلوگرم وزن بدنشان در روند پیشنهاد شده است. البته هرگونه تغذیه ی بیش از حد پروتئینی در بیماران سوخته منجر به افزایش تولید اوره فاقد بهبود و یا ساخت پروتئین های عضلات می شود. در شرایط سوختگی، استفاده از چند آمینواسید خاص ممکن است اثر فارماکولوژیک در بهتر شدن شرایط بیمار داشته باشد
 
چربی ها در سوختگی ها
در مقایسه با شرایط گرسنگی، که بدن با تجزیه ی چربی ها و تولید کتون بادی از نابودی عضلات بدن مانع می شود و انرژی کافی تولید می کند در سوختگی توانایی بدن در استفاده چربی بعنوان منبع انرژی بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. رژیم بیماران سوختگی رژیمی کم چرب است ولی ترکیب چربی های استفاده شده بسیار مهمتر از کمیت آنهاست. براساس گزارشات موجود، افزودن روغن ماهی به رژیم بیماران سوخته عملکرد ایمنی در آنها را بهبود می بخشد. در مورد روغن های مصنوعی و MCT ممکن است بتواند سنتز کبدی پروتئین ها را افزایش داده و متابولیسم پروتئین و انرژی را کاهش دهند.
 
گلوتامین در سوختگی ها
گلوتامین ماده ی مغذی مهمی برای بسیاری از سلول ها به خصوص سلول های روده و گلبول های سفید است زیرا گلوتامین در آنها به عنوان منبع انرژی استفاده می شود. در تحقیقات اخیر نشان داده شده که مصرف گلوتامین در رژیم بیماران سوخته مدت زمان درمان را کوتاه کرده و از نظر بهبود زخم ها نتیجه ی بهتری حاصل می شود. ولی در حال حاضر مشکل است یک دوز مشخص و مخصوص و یک سیر یا طول مدت دقیق مصرف گلوتامین برای بیماران سوخته توصیه شود (دوز مجاز گلوتامین ۳۵/۰ گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن در روز است).
 
آرژینین در سوختگی ها
آرژینین در زمان سوختگی به عنوان اسید آمینه ی ضروری مشروط محسوب می شود. آرژنین دارای خصوصیات قابل اهمیتی از جمله: تقویت عمل سیستم ایمنی، کاهش قدرت شکنندگی زخم ها، افزایش ذخیره کلاژن، تحریک آزادسازی هورمون رشد (نقش گشاد کننده ی عروق) و… است (دوز مجاز مصرفی آرژنین ۳ گرم در روز است)
 
اسید آمینه های شاخه دار (BCAA) در سوختگی ها
BCAA ها خاصیت آنابولیکی دارند ولی مکمل یاری با اسیدهای آمینه ی BCAA مانند لوسین، والین و ایزولوسین نقش مفیدی ندارد.
 
ویتامیندر سوختگی ها
ویتامین C یک ویتامین محلول در آب است که در سنتز کلاژن و عملکرد سیستم ایمنی دخیل است. کلاژن پروتئین عمده ی بافت فیبری پوشش همبند و پوست است. در زمان سوختگی میزان نیاز افراد به ویتامین C افزایش می یابد به طوری که در اطفال زیر ۳ سال با سوختگی ۱۰ درصد ،روزانه به ۵۰۰ میلی گرم ویتامین C به صورت ۲۵۰ میلی گرم دو بار در روز نیاز است. ولی بزرگسالان و اطفال بالای ۳ سال با سوختگی بالاتر از ۲۰ درصد به میزان ۱۰۰۰ میلی گرم ویتامین C در روز یعنی ۵۰۰ میلی گرم ویتامین C دو بار در روز نیاز دارند. در دوز های پایین زیست دسترسی ویتامین C تقریبا کامل است (۸۹ درصد برای ۱۵ میلی گرم ویتامین C) اما در دوزهای بالا مثلا ۱۲۵۰ میلی گرم به زیر ۵۰ درصد کاهش می یابد. بنابراین پیشنهاد می شود که ویتامین C در دوزهای منقسم تجویز شود. دوزهای بالاتر از یک گرم در روز ویتامین C می تواند باعث تشکیل سنگهای اگزالاتی نیز شود.
 
منبع : zendegionline.ir
.
منبع : salamatdigital.com
رژیـم غــذایی در سوختگی ها گردآوری توسط بخش رژیم های لاغری ، رژیم های چاقی سایت آکاایران
تبلیغات