آکاایران: Carmustine (BCNU) کارماستین موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
توجه: موارد و مقدار مصرف کارموستین ممکن است تغییر کند. بنابراین، برای تجویز این دارو باید به منابع جدید پزشکی رجوع شود.
دوزاژ معمول بزرگسالان: مقدار mg/m2 200-150 هر 6 هفته یا mg/m2/day 100-75 به مدت 2 روز هر 6 هفته از راه وریدی مصرف می شود.
رژیم جایگزین: مقدار mg/m2 120-75 در روزهای 1 و 2 هر 8-6 هفته یا mg/m2 80-50 در روزهای 1، 2 و 3 هر 6 تا 8 هفته از راه وریدی تجویز می شود.
سرطان اولیه مغز: mg/m2 200-150 هر 8-6 هفته به صورت دوز یکجا، یا mg/m2 120-75 در روزهای 1 و 2 هر 6 تا 8 هفته یا mg/m2 65-20 هر 6-4 هفته، یا mg/kg 1-5/0 هر 6-4 هفته و یا mg/m2/day 80-40 به مدت 3 روز هر 6 تا 8 هفته از راه وریدی تجویز می شود.
پیوند مغز استخوان اتولوگ
رژیم ترکیبی: تا میزان mg/m2 0-300 از راه وریدی تجویز می شود.
تک درمانی: تا مقدار mg/m2 1200 مصرف می گردد. (در موارد مصرف دوزهای بالاتر از g/m2 2 با نکروز کشنده همراه بوده است.)
تنظیم دوز: تنظیم دوز دارو در نارسایی کلیوی توسط FDA تأیید نشده است، ولی روش تنظیم دوز زیر توسط بعضی منابع توصیه می گردد:
در کلیرانس کراتی نین ml/min 60-46، 80% دوز معمول مصرف می شود، در کلیرانس کراتی نین ml/min 45-31، 75% دوز معمول تجویز می گردد و در کلیرانس کراتی نین ml/min 30 یا کمتر از آن، بهتر است از ترکیب جایگزین دیگری به جای این دارو استفاده شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: در سابقه حساسیت مفرط به دارو یا هر یک از اجزای فرمولاسیون، منع مصرف دارد.
در صورت بروز هر یک از موارد زیر،مصرف دارو باید قطع شود یا مقدار مصرف کاهش یابد: نارسایی کلیوی یا کبدی (ممکن است دارو تجمع یابد)، اختلالات خونی (این دارو دارای عوارض جانبی بر روی خون است)، بیمارانی که اخیراً داروهای سیتوتوکسیک مصرف کرده اند یا با پرتونگاری درمان شده اند.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: آتاکسی، گیجی.
قلبی ـ عروقی: هایپوتانسیون (با دوزهای بالای وریدی و به دلیل محتوای الکل اتفاق می افتد).
پس از جراحی: تشنج، ادم مغزی.
پوست: هایپر پیگمانتاسیون پوست بر اثر تماس تصادفی دارو با پوست، ریزش مو.
دستگاه گوارش: تهوع و استفراغ شدید که معمولاً 4-2 ساعت بعد از مصرف دارو شروع شده و 6-4 ساعت طول می کشد و لازم است بیماران به صورت پروفیلاکسی داروی ضد تهوع دریافت کنند..
ادراری ـ تناسلی: مسمومیت کلیوی.
خون: کاهش فعالیت مغز استخوان (این عارضه وابسته به مقدار مصرف، تجمعی، تأخیری و محدود کننده دوز است)، لکوپنی (42-35 روز بعد از درمان شروع شده و 56-42 روز بعد بهبود می یابد)، ترومبوسیتوپنی (28 روز بعد از مصرف دارو شروع شده و بعد از 42-35 روز بهبود می یابد)، آنمی.
کبدی: افزایش برگشت پذیر سطح بیلی روبین، آلکالن فسفاتاز و AST در 25-20 درصد از بیماران ایجاد می گردد.
متابولیک: امکان افزایش اسیداوریک خون در بیماران مبتلا به لنفوم در مواردی که تخریب سلولی به سرعت صورت می گیرد، وجود دارد.
موضعی: درد شدید و سوزش در محل انفوزیون، فلبیت.
تنفسی: تا 50% بیمارانی که دوزهای تجمعی بالاتر از mg/m2 1400 را دریافت نموده یا دوزهای ذکر شده در پیوند مغز استخوان را دریافت می کنند، می توانند دچار فیبروز بینابینی ریه شوند که این اتفاق می تواند تا 3 سال با تأخیر نیز به وقوع بپیوندد، هر چند در بیمارانی که دوزهای پایین تر دریافت می کنند این عارضه نادر است.
سایر عوارض: کمردرد، فلاشینگ صورت، درد شکمی، بی اشتهایی، زخم های دهانی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: لکوپنی، ترومبوسیتوپنی، تهوع و استفراغ.
درمان: اقدامات حمایتی، مانند انتقال فرآورده های خونی، مصرف آنتی بیوتیک های لازم برای عفونتهای احتمالی و مصرف داروهای ضد استفراغ.
تداخل دارویی:
تداخل دارویی
سایمتیدین در صورت مصرف همزمان با کارموستین، مسمومیت مغز استخوان ناشی از مصرف کارموستین را افزایش می دهد. مکانیسم این تداخل مشخص نیست. از مصرف همزمان این داروها باید خودداری کرد.
ترکیبات ضدنئوپلاسم می توانند جذب گلیکوزیدهای قلبی را کاهش دهند که این اثر می تواند تنها شامل دیگوکسین بوده و اثری بر دیژیتوکسین نداشته باشد. در صورت مصرف همزمان باید بیماران پیگیری شوند.
داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی می توانند منجر به افزایش اثرات و سمیت ناتالیزومب شوند، به ویژه در مصرف همزمان خطر بروز عفونت ها افزایش پیدا می کند.
تراستوزوماب باعث افزایش اثرات نوتروپنی ناشی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی می شود و لازم است در صورت مصرف همزمان، بیماران مانیتور شوند.
داروهای ایمنوساپرسیو منجر به کاهش اثرات درمانی واکسن های غیرفعال می شوند در حالیکه اثرات و سمیت ناشی از واکسن های زنده را افزایش داده و ممکن است عفونت های ناشی از واکسن ایجاد گردد، لذا از مصرف همزمان آنها با واکسن های زنده، بایستی پرهیز شود.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
کارموستین از طریق متابولیت های خود آنزیمهای لازم برای تشکیل DNA را مهار کرده و از این راه اثر سمی بر روی سلول اعمال می کند.
همچنین، می تواند با آلکیلاسیون و اتصال متقاطع (Cross-Linking) دو رشتة DNA و RNA از ساخت DNA و RNA و پروتئین جلوگیری کند. نشان داده شده است که بین کارموستین و لوموستین مقاومت متقاطع وجود دارد.
فارماکوکینتیک:
فارماکوکینتیک
جذب: از دستگاه گوارش جذب نمی شود.
پخش: به سرعت از پلاسما خارج می شود. بعد از تجویز وریدی، کارموستین و متابولیت های آن به سرعت در داخل مایع مغزی ـ نخاعی (CSF) انتشار یافته و غلظتی بیش از 50% غلظت سرمی دارو در CSF ایجاد می کنند. همچنین، در شیر مادر ترشح می شود. این دارو اتصال پروتئینی بالایی دارد.
متابولیسم: به مقدار زیاد در کبد متابولیزه و به متابولیت های فعال تبدیل می شود.
دفع: حدود 70-60 درصد کارموستین و متابولیت های آن طی 96 ساعت از راه ادرار دفع می شوند؛ حدود 10-6 درصد بقیه، به صورت دی اکسیدکربن از راه ششها دفع می شود. گردش روده ای ـ کبدی و ذخیره شدن دارو در بافت چربی ممکن است موجب بروز مسمومیت دیررس خونی شود.
اشکال دارویی:
اشکال دارویی:
Injection, Powder: 100 mg
اطلاعات دیگر:
طبقه بندی فارماکولوژیک: ترکیب آلکیله کننده (نیتروز اوره)
طبقه بندی درمانی: ضد نئوپلاسم
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
1- برای آماده کردن محلول تزریقی کارموستین، سه میلی لیتر الکل مطلق به ویال افزوده و سپس 27 میلی لیتر آب استریل برای تزریق به آن اضافه می شود. محلول حاصل حاوی mg/ml 3/3 کارموستین در 10 درصد اتانول است. این محلول را می توان با محلول کلرور سدیم تزریقی یا دکستروز پنج درصد تزریقی برای انفوزیون وریدی رقیق کرد. مقدار 250 میلی لیتر را باید حداقل طی 2-1 ساعت انفوزیون کرد.
2- برای انفوزیون کارموستین و تعویض دستگاه انفوزیون، باید از دستکش استفاده کرد، زیرا تماس دارو با پوست باعث ایجاد رنگ قهوه ای روی آن می شود. در صورت تماس دارو با پوست، محل تماس باید به سرعت و به خوبی با آب شسته شود.
3- محلول تزریقی کارموستین در ظرفهای پلاستیکی ناپایدار است و باید در ظرفهای شیشه ای تجویز شود.
4- کارموستین ممکن است در دمای بیش از 6/26 درجه سانتی گراد تجزیه شود.
5- اگر پودر درون ویال به مایع تبدیل شده یا ظاهر روغنی به خود گرفته باشد، علامت تجزیه آن است. باید چنین ویالی را دور انداخت.
6- محلول کارموستین را می توان تا 24 ساعت در یخچال نگهداری کرد.
7- کارموستین را نباید طی انفوزیون با داروهای دیگر مخلوط کرد.
8- در صورتی که تعداد پلاکتها کمتر از mm3 /100000 خون باشد، باید از هرگونه تزریق عضلانی خودداری کرد.
9- برای کاهش درد به هنگام انفوزیون، می توان محلول را رقیقتر یا از سرعت انفوزیون کم کرد.
10- برافروختگی شدید پوست ممکن است طی انفوزیون وریدی بروز کند، ولی طی 4-2 ساعت از بین می رود.
11- تجویز داروهای ضداستفراغ قبل از انفوزیون کارموستین، تهوع ناشی از مصرف این دارو را کاهش می دهد.
12- شمارش کامل سلولهای خونی باید به طور مرتب انجام شود.
13- امکان بروز مسمومیت ریوی در افرادی که سیگار می کشند، بیشتر است.
14- بلافاصله پس از بروز اولین علامت نشت دارو به خارج رگ، باید، انفوزیون قطع گردیده و موضع آن با محلول mEq/ml 5/0 بیکربنات سدیم به قدر کافی انفیلتره شود.
15- لازم است داروهای ضد انعقاد خون و فرآورده های حاوی آسپرین با احتیاط تجویز شدند. علائم خونریزی در بیمار باید به دقت پیگیری شوند.
16- کارموستین از سد خونی ـ مغزی عبور می کند و به همین دلیل می توان آن را در درمان تومورهای اولیه مغز مصرف نمود.
نکات قابل توصیه به بیمار
1- مراقب علائم عفونت و مسمومیت مغز استخوان (تب، گلودرد، کم خونی، خستگی، کبودی سریع، خونریزی از لثه یا بینی، مدفوع سیاه قیری) باشید. درجة حرارت بدن خود را هر روز اندازه بگیرید.
2- برای آزمایشهای خون، هر هفته یا هر زمان که مورد نیاز بود به پزشک مراجعه کرده و مراقب علائم و نشانه های عفونت باشید.
3- از نزدیک شدن به افراد مبتلا به عفونت خودداری کنید و در صورت بروز علائم عفونت بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.
4- از مصرف سرخود فرآورده های بدون نسخه حاوی آسپرین خودداری کنید، زیرا ممکن است موجب خونریزی شوند. در صورت بروز هرگونه علائم خونریزی، فوراً به پزشک اطلاع دهید.
مصرف در شیردهی: متابولیت های فعال کارموستین در شیر مادر ترشح می شوند. از اینرو، به دلیل بروز عوارض جانبی شدید، اثرات موتاژنیک و کارسینوژنیک، شیردهی در دوران مصرف این دارو باید قطع شود.
مصرف در بارداری: کارموستین می تواند منجر به بروز سمیت در جنین شود. بایستی در طی درمان با کارموستین از بارداری پرهیز گردد.
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
کارموستین ممکن است غلظت ازت اورة خون (BUN)، آلکالین فسفاتاز سرم، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و بیلی روبین سرم را افزایش دهد.
.

منبع :

گردآوری توسط بخش اطلاعات دارویی سایت آکاایران
تبلیغات