بیماری ویتیلیگو یا برص

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد بیماری ویتیلیگو یا برص ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +بیماری +ویتیلیگو را کلیک نمایید و یا در دسته بیماری و بهداشت از سایت سلامت آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد بیماری ویتیلیگو را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: پیسی یا برص یا لک و پیس و یا ویتیلیگو یک اختلال تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیت ها (سلولهایی که رنگدانه تولید می کنند) در قسمتهایی از پوست، غشاهای مخاطی و شبکیه تخریب شده اند. در نتیجه لکه های سفید پوست درنواحی مختلف بدن ظاهر می شوند. مویی که در نواحی مبتلا به پیسی رشد می کند معمولاً سفید می شود.

بیماری ویتیلیگو,بیماری ویتیلیگو چیست,بیماری ویتیلیگو و درمان آن

بیماری برص

آکاایران: ویتیلیگو نوعی بیماری التهابی پوست است. این بیماری معمولا به صورت لکه های سفید رنگ و به طور قرینه در دو سمت بدن خود را نشان می دهد. آن را به نام های " برص " و " پیسی " نیز می شناسند.

ویتیلیگو (برص ـ لک و پیس ) یک اختلال تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیتها (سلولهایی که رنگدانه تولید می کنند) در پوست،غشاهای مخاطی و شبکیه تخریب شده اند. در نتیجه لکه های سفید پوست در نواحی مختلف بدن ظاهر می شوند. مویی که در نواحی مبتلا به ویتیلیگو رشد می کند، معمولاً سفید می شود.

حدود ۱ـ۲ درصد جمعیت دنیا یا ۴۰-۵۰ میلیون نفر، ویتیلیگو دارند. ۹۵% افراد قبل از ۴۰ سالگی علائم را نشان داده اند. بیماری تمام نژادها و هر دو جنس را یکسان تحت تأثیر قرار می دهد. بنظر می رسد ویتیلیگو در افراد مبتلا به بیماریهای اتوایمیون شایعتر است(بیماریهای اتوایمیون بیماریهایی هستند که در آنها سیستم ایمنی شخص علیه ارگانها یا بافتهای بدن خودش واکنش نشان می دهد). این بیماریهای اتوایمیون عبارتنداز : پرکاری غده تیروئید، نارسایی قشر غده فوق کلیه، آلوپسی آره آتا و آنمی پرنسیوز. 
ویتیلیگو می تواند بیماری ارثی باشد، یعنی در بین افراد فامیل بروز کند. اطفالی که والدینشان مبتلا به این بیماری هستند بیشتر احتمال ابتلا به ویتیلیگو را دارند. بااین حال بیشتر اطفالی که یکی از والدینشان مبتلا به ویتیلیگو باشند، به بیماری مبتلا نمی شوند و بیشتر افراد مبتلا به ویتیلیگو سابقه ای از این بیماری را در فامیل ندارند.

مواد غذایی یکی از بخش های مهم زندگی هر فردی است و تنها راه تامین انرژی به شمار می آید. هر کس باید از یک برنامه غذایی سالم و مغذی پیروی کند تا سیستم ایمنی بدن را قوی تر کند و به مبارزه ی کارآمد با بیماری بپردازد. افراد مختلف دستورالعمل های متفاوتی برای درمان این بیماری ارائه می دهند اما هیچ کدام از آن ها به طور کامل عمل نمی کنند، قطعا اگر رژیم درمانی خاصی وجود داشت تا به حال راجع به آن شنیده بودیم.

مواد غذایی که باید مصرف شوند:

  • غلات: غلات کامل، ارزن، حریره جو، جوی دو سر، برنج و پاستا (غلات فرآوری شده توصیه نمی شوند).
  • نان ها: فقط نان سبوس دار.......
  • میوه ها: زغال اخته (البته در این باره اختلاف نظر وجود دارد)، گلابی، گیلاس، موز، آناناس، سیب، انبه، زردآلو، انگور.
  • سبزی جات: گوجه فرنگی، چغندر، هویج، سیب زمینی، خیار، کدو، کدو حلوایی، اسفناج، کلم بروکلی، کلم بروکسل، گل کلم، سیر، لوبیا، قارچ، پیاز، لوبیای فرانسوی، فلفل قرمز، شنبلیله، شلغم، جعفری، زیره سیاه، فرآورده های سویا، عدس و لپه ها.
  • نوشیدنی ها: چای کم رنگ بدون قند، 6 تا 7 لیوان آب در روز، عسل همراه با چای سبز با طعم نعنا، آب میوه.
  • آجیل و خشکبار: مغزهای گردو، بادام، پسته، خرمای سیاه، انجیر و زردآلو.
  • روغن ها: روغن زیتون و سایر روغن های گیاهی.
  • سایر موارد: تخمه کدو تنبل، لوبیا، گوشت فقط به صورت آب پز، شکر زرد.
  • * مقدار زیادی زنجبیل و زردچوبه در غذاها استفاده کنید.
  • * بهتر است که برنامه غذایی خیلی کم نمک داشته باشید.
  • * از تابش آفتاب در صبح زود بهره مند شوید تا اشعه ی مفید آن را دریافت کنید.
  • مکمل ها: دانشمندان پی برده اند که بسیاری از افراد مبتلا به ویتیلیگو دچار کمبود فولیک اسید، ویتامین B12، ویتامین C، پانتنوئیک اسید(B5)، مس و رویهستند.
  • ویتامین B12 و فولیک اسید باید با هم مصرف شوند.

آن چه نباید مصرف شود:

  • چربی ها، ادویه ها و نمک زیاد
  • نان و آرد سفید، غذاهای دودی یا سرخ شده، شکلات، چای پُررنگ، کره و مارگارین، الکل، قهوه، بستنی، خردل، تمبر هندی، نوشیدنی های مزه دار شده.
  • ماهی و غذاهای دریایی(در افراد مختلف فرق می کند)
  • خیار شور

متاسفانه بسیاری از موارد این بیماری قابل درمان نیستند. 70 تا 75% بیماران به درمان های دارویی، نور درمانی و لیزر درمانی پاسخ میدهند .هدف اصلی در درمان های رایج ویتیلیگو، بهبود وضعیت ظاهری پوست است و روند درمان نیاز به زمان طولانی دارد که معمولا 6 تا 18 ماه به طول می انجامد، انتخاب نوع درمان به تعداد، محل و گستردگی ضایعات بستگی دارد. استروئید موضعی می تواند در برگرداندن رنگ پوست به لکه های سفید کمک کند، بخصوص اگر این درمان در مراحل اولیه بیماری شروع شود. درمان باید حداقل تا 3 ماه ادامه یابد تا بهبود قابل ملاحظه ایجاد شود.

گردآوری: بخش سلامت آکاایران

بیماری ویتیلیگو یا برص گردآوری توسط بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات