Image result for ‫فیبروم رحمی‬‎

آکاایران:  فیبروم‌ها توده‌های عضلانی هستند و منشاء آنها بافت عضلانی رحم است. حدود 95 درصد موارد این توده‌ها خوش‌خیم هستند و درصد بدخیمی در آنها خیلی کم است، اما این توده‌های خوش‌خیم گاهی مشکلاتی برای خانم‌ها ایجاد می‌کنند.
 
شیوع فیبروم رحمی بین جمعیت زنان زیاد است و در خانواده‌هایی که مادر یا خواهر فیبروم دارند، احتمال اینکه سایر خانم‌های هم ژنتیک با آنها فیبروم داشته باشند، زیاد است. با افزایش سن یعنی بعد از 45 سالگی نیز میزان شیوع افزایش پیدا می‌کند. البته در بعضی از خانم‌ها رشد فیبروم از سن بلوغ شروع می‌شود.
 
 

انواع فیبروم رحم

فیبروم‌ها می‌توانند درون یا روی رحم قرار بگیرند:
۱. فیبروم داخلی

این نوع فیبروم شایع‌ترین حالت فیبروم رحم است و در دیواره ماهیچه‌ای رحم به‌وجود می‌آید. فیبروم داخلی می‌تواند بزرگ شود و باعث کشیدگی و بزرگ شدن رحم بشود.
۲. فیبروم ساب‌سِروز

این دسته از فیبروم رحم نیز در خارج از آن شکل می‌گیرند و رشد فیبروم باعث می‌شود، یک سمت رحم بزرگ‌تر به‌نظر بیاید.
۳. فیبروم ساقه‌دار (پدانکولیت)

وقتی فیبروم ساب‌سروز، قاعده‌ای باریک و دراز پیدا می‌کند، به فیبروم ساقه‌دار تبدیل می‌شود.
۴. فیبروم ساب‌موکوزال

فیبروم ساب‌موکوزال نیز در سطح میانی ماهیچه رحم (میومتریوم) رشد می‌کند. این دسته از فیبروم‌ها به‌ندرت ایجاد می‌شوند، اما درصورت به‌وجود آمدن باعث دردهای عادت ماهیانه و خون‌ریزی زیادی می‌شوند. همچنین مشکلاتی نیز در بارداری فرد به‌وجود می‌آورند.

  Image result for ‫فیبروم رحمی‬‎
 

علامت فیبروم‌ها چیست؟

در معاینه و شرح‌حال، بیماران اغلب از خونریزی زیاد، درد شدید هنگام عادت ماهانه، لکه‌بینی و گاهی هم بزرگی شکم شکایت دارند، ولی برای تشخیص قطعی فیبروم سونوگرافی و گاهی هم ام‌آر‌آی کمک‌کننده است. در سونوگرافی تعداد، ابعاد و مکان فیبروم تشخیص داده می‌شود.

 

کدام فیبروم خطرناک است؟

بعضی از فیبروم‌های رحمی ممکن است رشد ثابتی داشته باشند و ماه‌ها و سال‌ها تغییری در آنها ایجاد نشود، اما بعضی از فیبروم‌ها رشد قابل‌ملاحظه‌ای دارند. معمولا این روند رشدی پزشکان را از این بابت که احتمال بدخیمی مطرح باشد، نگران می‌کند و چنین بیمارانی باید خیلی دقیق‌تر تحت کنترل قرار گیرند.

علت ایجاد فیبروم رحم چیست؟

 

علت ایجاد فیبروم رحم چندان مشخص نیست، اما دلایلی وجود دارد که احتمال وقوع آن به شرح زیر است:

    هورمون‌ها: استروژن و پروژسترون هورمون‌هایی هستند که از تخمدان‌ها تولید و ترشح می‌شوند. این هورمون‌ها کمک می‌کنند تا بعد از هر عادت ماهیانه پوشش رحمی از نو ایجاد شود که احتمال وجود فیبروم را در رحم را بالا می‌برد.
    سابقه خانوادگی: اگر مادر، خواهر یا مادربزرگ شما دچار فیبروم رحم باشد، احتمال وقوع فیبروم رحم در شما نیز وجود خواهد داشت.
    بارداری: بچه‌دار شدن و بارداری باعث افزایش میزان استروژن و پروژسترون در بدن می‌شود. فیبروم رحم در خلال بارداری امکان تولید و بزرگ شدن دارد.

 
چه کسانی درمعرض ابتلا به فیبروم رحم هستند؟

    خانم‌های باردار؛
    افراد با سابقه خانوادگی در این زمینه؛
    افراد بالای ۳۰ سال؛
    افراد با نژاد آمریکایی-آفریقایی؛
    افراد دچار اضافه‌وزن.

Image result for ‫فیبروم رحمی‬‎

علائم و نشانه‌های فیبروم رحم

علائمی که فیبروم رحم در بدن ایجاد می‌کند، تا حدود زیادی به اندازه و موقعیت قرار گرفتن آن در بدن وابسته است. اگر فیبروم خیلی کوچک باشد یا فرد در دوران یائسگی به‌سر ببرد، احتمالا وجود فیبروم رحم با هیچ نشانه‌ای همراه نخواهد بود. فیبروم‌ها در خلال یائسگی یا بعد از آن کوچک و منقبض می‌شوند.

نشانه‌های کلی وجود فیبروم رحم به این صورت است:

    خون‌ریزی شدید با وجود لخته‌های خون در فواصل یا هنگام عادت ماهیانه؛
    کمر درد یا ناراحتی و درد در ناحیه لگن؛
    افزایش درد در هنگام عادت ماهیانه؛
    درد در هنگام آمیزش جسمی؛
    عادت ماهیانه‌ای که طول بکشد؛
    احساس فشار در شکم؛
    تورم و بزرگ شدن شکم.

شیوه تشخیص فیبروم رحم

برای انجام آزمایش‌های لازم در ناحیه لگن باید به پزشک متخصص زنان مراجعه بشود. این آزمایش موقعیت، اندازه و شکل رحم را ارزیابی و معاینه می‌کند. ممکن است انجام آزمایش‌های دیگری نیز لازم باشد:
۱. سونوگرافی

در سونوگرافی از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده می‌شود تا تصویر درون رحم روی صفحه نمایش‌گر ظاهر شود. این تصویر به پزشک کمک می‌کند تا موقعیت درونی رحم را به‌خوبی ببیند و وجود فیبروم را بررسی کند. سونوگرافی واژینال نیز نوعی از سونوگرافی است که مبدل سونوگرافی در درون واژن قرار می‌گیرد و می‌تواند تصاویر دقیق‌تری از درون رحم نشان بدهد.
۲. ام‌آرآی از ناحیه لگن

به کمک تصویرسازی مغناطیسی (M.R.I) می‌توان از تمامی نقاط تخمدان، لگن و رحم تصویربرداری کرد.

 

درمان های خانگی برای فیبروئید و فیبروم رحمی :

1. چای سبز برای درمان فیبروئید و فیبروم رحمی:

مطالعات نشان می دهد که چای سبز دارای ترکیباتی به نام Epigallocatechin gallate (EGCG) است که رشد سلول های فیبروئیدی را مهار می کند و در نهایت میزان مرگ و میر آنها را افزایش می دهد این ترکیبات اثرات ضد التهابی، antiproliferative و آنتی اکسیدانی را ارائه می دهد.محققان دریافتند که علاوه بر کاهش اندازه فیبروئیدها، چای سبز می تواند شدت علائم فیبرینی را کاهش دهد.نوشیدن دو یا سه فنجان چای سبز یا مصرف 400 میلی گرم کپسول چای سبز را برای چند ماه ادامه دهید.

درمان های خانگی

 

2. درمان  فیبروئید و فیبروم رحمی با شیر:

زنانی که چهار بار یا بیشتر از تولیدات لبنی در وعده های غذایی خود استفاده می کنند 30 درصد کاهش میزان فیبروئید رحم را تجربه کرده اند. محققان معتقدند که کلسیم موجود در لبنیات ممکن است به کاهش تکثیر سلولی کمک کند بنابراین، در رژیم روزانه خود، شیر و فراورده های لبنی بیشتری را قرار دهید.شما همچنین می توانید شیر را با ملاس ترکیب کنید که غنی از آهن و سایر مواد مغذی است، به مبارزه با کم خونی ناشی از خونریزی فیبروئیدها کمک میکند.

اعتقاد بر آن است که ملاس فلفل سیاه به کاهش فیبروئید کمک می کند ، یک یا دو قاشق ملاس را در یک فنجان شیر گرم مخلوط کنید و آن را یک یا دو بار در روز به طور مرتب حداقل چند ماه بخورید.

3. قاصدک برای درمان  فیبروئید:

بسیاری از متخصصین داروهای گیاهی معتقدند که عملکرد ضعیف کبد منجر به تولید هورمون های اضافی و فیبروئیدها می شود T قاصدک به سم زدایی کبد و حذف استروژن بیش از حد از بدن کمک می کند.

سه قاشق غذاخوری ریشه قاصدک را در سه و نیم فنجان آب بجوشانید.

بگذارید 15 دقیقه بجوشد.

این چای را سه بار در روز برای حداقل سه ماه بنوشید.

4. روغن کرچک:

روغن کرچک همچنین دارای اسید ریکینولیک با خواص ضد التهابی است.داروهای زیر ممکن است به کاهش فیبروئیدها کمک کنند و همچنین در کاهش درد نیز تاثیرگذار هستند.

پارچه پنبه ای را در روغن کرچک قرار دهید .

آن را روی شکم بگذارید و با پوشش پلاستیکی بپوشانید.

یک پد حرارتی یا بطری آب گرم روی آن قرار دهید و آن را با حوله بپوشانید.

برای حدود یک ساعت آن را ترک کنید و سپس آن را بردارید.

تکرار 3 یا 4 بار در هفته حداقل یک ماه یا تا زمانی که بهبودی را مشاهده کنید،ضروری است.

نکته:از این درمان در طول قاعدگی استفاده نکنید.

درمان های خانگی

 

5.درمان  فیبروئید و فیبروم رحمی با سیر: 

سیر دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی طبیعی است که باعث کاهش رشد تومورها و فیبروئید های رحم می شود بنابراین، روزانه چند حبه سیر بخورید. اگر طعم و بوی سیر برای شما خیلی قوی است، شیر بنوشید. سیر همچنین به کاهش بروز فیبروئید کمک می کند.

6. شیر خردل برای درمان فیبروئید:

این درمان گیاهی به متابولیزه کردن و از دست دادن بیش از حد استروژن کمک می کند. استروژن هورمون تولید مثل است که سلولها را تحریک می کند تا عوامل رشد را آزاد کنند، که به نوبه خود باعث رشد فیبروئید می شود. به سادگی 10 تا 25 قطره تنتور این گیاه را سه بار در روز برای سه تا چهار ماه مصرف کنید.

 

7. سرکه سیب برای درمان فیبروئید و فیبروم رحمی:

یک قاشق چای خوری سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. شما همچنین می توانید یک قاشق غذاخوری از ملاس بلکستراپ یا یک شیرین کننده طبیعی برای طعم دهی اضافه کنید.هر روز آن را به صورت منظم بخورید به تدریج دوز سرکه سیب را افزایش دهید.

درمان های خانگی

 

 

گردآوری توسط بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکاایران
تبلیغات