سرخک، بیماری سرخک

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد سرخک، بیماری سرخک ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +سرخک را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت سلامت آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد بیماری سرخک را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: سرخک نوعی عفونت سیستم تنفسی است که یک ویروس آر.ان.آ از خانواده پارامیکسوویریده آن را ایجاد می کند. علائم سرخک شامل تب، سرفه، آبریزش بینی، و راش پوستی در نقاط مختلف بدن است. با ما همراه شوید و این مطالب را مطالعه کنید تا با این بیماری بیشتر آشنا شوید.

سرخک,سرخک کودکان,علایم سرخک

بیماری سرخک

آکاایران: سرخک بیماری ویروسی واگیردار است و می تواند بسیار کشنده باشد. سرخک به وسیله ویروس سرخک (paramyxovirus) ایجاد می شود. سرخک یک بیماری عفونی، مسری، ویروسی و واگیردار در اثر یک ویروس RNA از خانواده پارامیکسوویریده ایجاد می شود. توسط ترشحات تنفسی گسترش پیدا می کند. که بیشتر در اطفال خردسال دیده می شود، شاید بیشتر کودکان قبل از ورود به کودکستان به این ناخوشی مبتلا شده باشند ولی این احتمال وجود دارد که عده ای در دوران کودکستان یا دبستان بدان مبتلا می آیند سرخک در کودکان خردسال (از شش ماهگی تا دو سالگی) سبک تر می باشد ولی بعد از آن بصورت شدیدتری بروز می کند. قبل از تهیه واکسن و تزریق آن ، همه کودکان به این بیماری مبتلا می شدند.

علایم بیماری

در صورت دیدن سرفه ، توکسیک ، تب کم شدت و دیدن راش بر روی صورت و تنه و اندامها باید به بیماری سرخک مشکوک شد. که این راشها بعدا بصورت لکه های قهوه ای در می آید. بیماری سرخک شدیدا مسری است و سرایت آن اغلب بطور مستقیم یعنی از راه تماس صورت گرفته و کمتر اتفاق می افتد که بیماری بطور غیرمستقیم یعنی بوسیله اسباب بازی و وسائل بکار رفته بیمار به دیگر کودکان سرایت کند. علت آن این است که میکروب سرخک در خارج از محیط بدن استقامت کمی دارد. دوران نهفتگی مرض 8 تا 19 روز (بطور متوسط 12 روز) است یعنی افراد سالم 8 تا 19 روز بعد از این که به بیماران نزدیک شده و تماس گرفتند علائم بیماری را هویدا می سازند. در دوره نهفتگی معمولا علامت مهمی وجود ندارد. ممکن است در اخر دوران نهفتگی مختصر تبی وجود داشته باشد. ویروس در خون بیماران و ترشحات گلو و بینی و چشم آنان وجود دارد. 

برخلاف تصور عوام ، سرخک بو ندارد یعنی سرعت انتشار آن در نقاط دور دست شدید نیست. در بیمارستان از یک تخت به تخت دیگر به توسط پرستار و پزشک یا خود بیماران می تواند انتقال یابد، انتقال آن از یک اطاق به اطاق دیگر نیز امکان پذیر است ولی انتقال از یک عمارت به عمارت دیگر و از همسایه به همسایه دیگر نادر است و بعبارت دیگر اگر مادر از یک طفل سرخکی در همسایگی خود دیدار کند نمی تواند ناخوشی را به فرزند خود پس از مراجعت در منزل انتقال بدهد برای اینکه عامل بیماری بزودی در محیط خارج از بین می رود. تلفات سرخک بیشتر در اطفال 3 تا 5 سال در گروه فقرا با شرایط تغذیه و زندگی بد است. بیماری بیشتر در فصل سرما دیده می شود تمام ملل و نژادها به این ناخوشی مبتلا می گردند. 

سرخک قبل از پیدایش علائم بطور واضح و کامل ، مسری است ولی در دوران پوسته ریزی قابل سرایت نیست. در کلاسها آموزگاران باید دقت کنند اطفالی را که دچار آبریزش بینی و چشم باشند و یا اینکه سرفه و عطسه کنند اگر سابقه ابتلا به سرخک نداشته بطور موقت از آموزشگاه خارج نمایند و سپس در منزل چگونگی بیماری آنها را تحقیق کنند در صورتی که علائم سرخک تظاهر کند تا شانزده روز از ورود آنان به کودکستان یا آموزشگاه ممانعت نمایند. 

اگر در معرض این ویروس قرار گرفتید، بدانید که 10 تا 12 روز طول می کشد تا علائم ظاهر شود و چند روز بعد از ظهور علائم، لکه های پوستی ظاهر می شود. علائم عبارتند از :

تب بیشتر از 3/38 درجه سانتیگراد

بثورات پوستی (جوش) که بیشتر از 3 روز باقی بماند

سرفه

زکام

قرمزی چشم ها (ورم ملتحمه)

سرخک از طریق تنفس منتقل می شود و به شدت واگیردار است. در واقع ۹۰٪ افراد فاقد ایمنی که با بیمار مبتلا به سرخک زندگی می کنند این بیماری را از او می گیرند. دورهٔ نهفتگی به طور میانگین ۱۴ روز است و دو تا چهار روز پیش از آغاز بیماری قابلیت سرایت خود را از دست می دهد.

عوارض بیماری

آکاایران: سرخک در مبتلایانی که سن کمی داشته باشند، نوزادان، کودکان دچار سوءتغذیه، افراد که سیستم ایمنی بدنشان خوب کار نمی کند، منجر به عوارض جدی از جمله کوری، التهاب مغز یا آنسفالیت، اسهال شدید، عفونت گوش و ذات الریه می شود. مجموعه این عوارض می تواند منجر به مرگ شوند.

اسهال

عفونت گوش

پنومونی

نابینایی در اثر کمبود مواد مغذی از جمله کمبود ویتامین A

تورم حاد مغز(انسفالیت): خیلی کم است. 6 روز بعد از ظهور دانه ها، انسفالیت رخ می دهد. علائم انسفالیت: سردرد، تهوع، سفتی گردن، خستگی،تشنج و کوما.

Subacute sclerosing panencephalitis (SSP): از موارد نادر است. مغز و نخاع را درگیر می کند. به علت عفونت سیستم مرکزی اعصاب در اثر ویروس سرخک ایجاد می شود. علائم این مشکل، یک سال بعد از اینکه فرد سرخک گرفت، شروع می شود. فرد دارای عملکرد مغزی پایین، تشنج و حتی مرگ می باشد. هیچ درمانی برای این عارضه وجود ندارد.

پیشگری و درمان

بیماران سرخکی باید از شروع بیماری تا شانزده روز از دیگران مجزا بوده در این مدت مانع به مدرسه رفتن آنها شد. بستری کردن بیماران سرخکی در بیمارستان دور از احتیاط است. سرخک را ممکن است با تزریق 25/0 میلی لیتر بر حسب هر کیلوگرم وزن بدن گاماگلوبین تا 5 روز بعد از قرار گرفتن در معرض آلودگی متوقف ساخت با مصرف واکسن بدست آمده از ویروس زنده یا ضعیف شده سرخک بدون آلوده کردن محیط می توان ایمنی فعال ایجاد کرد. گرچه کودک مبتلا به سرخک را باید در دوران مسری بودن آن از دیگران کاملا جدا کرد. ولی کودک مبتلا به بیماری سرخک مخصوصا در مرحله کاتارال (آبریزش از بینی ، عطسه و سرفه) که هنوز بیماری مشخص نشده است، نیز واگیردار می باشد. بنابراین بهترین اقدام تزریق واکسن سرخک است که باید به همه کودکان تزریق گردد. 

واکسن سویه های ضعیف شده (Attenovax ,Schwarz) که از پاساژ سویه B ادمونیتون اولیه در کشت سلولی جوجه تهیه شده اخیرات توصیه شده است آنتی واکسن با چند واکنش موضعی یا عمومی همراه است. واکسیناسیون حداقل 20 سال مصونیت می دهد ولی دوره کامل ایمنی معلوم نمی باشد. واکسن زنده سرخک را نباید به زنان باردار ، مسئولیت درمان نشده بیماران مبتلا به لوسمی یا لنفوما و یا افرادی که داروهای متوقف کننده واکنش ایمنی دریافت می دارند تجویز کرد. مهیا ساختن مایعات ، تجویز داروهای ضد تب در صورت بستری شدن در بیمارستان ، ایمنی سازی بیمار الزامی است. جز در موارد خاص واکسن سرخک را می باید در 15 ماه اول زندگی کودک تزریق کرد معهذا در صورت اپیدمی مرض می توان واکسن را در سن کمتر از 15 ماه تزریق کرد ولی لازم است تزریق دوم در سن 24-15 ماهگی انجام گیرد. هنگامی که واکسن به تنهایی یا همزمان همراه با واکسن سرخجه و اوریون تزریق شود اثر یکسان خواهد داشت. در میان افراد واکسینه نشده که غالبا از طبقه پائین اجتماعی ، اقتصادی می باشند سرخک شایع می باشد. بیماری بندرت در افراد واکسینه شده گزارش شده است. علت شکست واکسیناسیون را به تزریق زودتر بچه ها یعنی هنگامی که هنوز آنها دارای آنتی کور خنثی کننده مادری هستند و یا واکسن کهنه و نامطلوب نسبت می دهند. 

چون این بیماری ویروسی است دارویی که دوران بیماری را کوتاه یا درمان کند وجود ندارد. بنابراین دوران بیماری سرخک باید طی شود و کودک بهبود یابد. پدر و مادر باید تب کودک را هر 6 ساعت اندازه گیری نمایند و داروهای پایین آورنده تب را در زمانی که تب کودک بالا است به او بدهند اما سرخک پس از خوب شدن، ایمنی دائمی می دهد یعنی دیگر ابتلای مجدد به این بیماری امکان ندارد. ایجاد بخار آب در اتاق کودک برای کاهش یافتن سرفه های خشک کودک موثر می باشد. چون در زمانی که کودک دچار قرمزی و ورم چشم است نور زیاد او را ناراحت می کند، بنابراین بهتر است اتاق او را تاریک نمایید و او را به خوردن مایعات تشویق کنید، ولی اگر کودک غذای ساده دیگری خواست به او بدهید. دادن آنتی بیوتیک در بیماری سرخک اثری ندارد و نباید داده شود. درمان با ویتامین A خوراکی به مقدار 100 هزار واحد در سنین 6 ماهگی تا یک سالگی و 200 هزار واحد برای کودکان بزرگتر از یک سال ، عوارض بیماری را کم خواهد کرد. اگر کودک دچار عوارضی گردید باید در بیمارستان بستری و درمان شود. 

گردآوری: بخش سلامت آکاایران

سرخک، بیماری سرخک گردآوری توسط بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات