بیماری هیدروسفالی

بیماری هیدروسفالی

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد بیماری هیدروسفالی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +بیماری +هیدروسفالی را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت سلامت آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد بیماری هیدروسفالی را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: هیدروسفالی در پزشکی به وضعیتی گفته می شود که مایع مغزی-نخاعی تولید شده درشبکه کوروئید بیش از اندازه در بطن های مغزی و دیگر حفره های مغز انباشته گردد و منجر به افزایش حجم آن ها شود.

بیماری هیدروسفالی,بیماری هیدروسفالین,بیماری هیدروسفالی در بزرگسالان

هیدروسفالی

آکاایران: هیدروسفالی یک بیماری مغزی است که نام خود را از کلمه یونانی ای به معنای آب (یعنی هیدرو) و سر (یعنی سفالوس) گرفته است. این بیماری زمانی اتفاق می افتد که مایع مغزی نخاعی (CSF) - مایع شفاف و آب مانند است که مغز و نخاع را احاطه می کند - قادر به تخلیه از مغز نباشد. در نتیجه این مایع در اطراف مغز و جمجمه جمع شده و باقی می ماند. هیدروسفالی که گاهی «آب در مغز» نیز نامیده می شود می تواند موجب شود که سر نوزادان و کودکان کوچک به دلیل تجمع بیش از اندازه مایعات در آن متورم شود. کودکان بزرگ تر که استخوان های جمجمه شان کامل شده و به هم متصل شده اند، این بیماری را به صورت سردرد های دردناک ناشی از افزایش فشار در سر تجربه می کنند.
هیدروسفالی اگر بدون درمان رها شود، می تواند به مغز صدمه بزند و در نهایت منجر به از دست دادن توانایی های ذهنی، جسمی و حتی مرگ شود. با این حال، با تشخیص زود هنگام و درمان به موقع، اکثر کودکان با موفقیت بهبود می یابند.

مایع مغزی – نخاعی، به طور مرتب در اطراف مغز و نخاع در حال چرخش است و مواد مغذی را در اختیار سلول های عصبی قرار می دهد و مواد حاصل از سوخت و ساز را دور می کند. این مایع در ساختمان مغز درون حفره های کیسه ای شکل به نام بطن مغزی یا حفره مغزی قرار دارد. بطن های مغزی (مانند بالشتک) به عنوان سپر حفاظتی برای مغز عمل می کنند.

اگر گردش این مایع به عللی دچار وقفه شود یا بیشتر از مقدار نیاز تولید شود، تجمع بیش از اندازه آن موجب افزایش فشار درون مغز می شود. در نتیجه استخوان های جمجمه برای سازگاری به اطراف کشیده می شوند و سر از حد طبیعی بزرگ تر می شود. در این شرایط بافت مغزی نیز نازک تر می شود و فشار زیاد، به آن آسیب می رساند.

علائم در سنین مختلف متفاوت است در شیرخواران به صورت افزایش سریع در اندازه دور سر یا بزرگ شدن غیر طبیعی اندازه سر باشد. در کودکان و بالغین شامل علایم افزایش فشار درون جمجمه مانند سردرد٬ استفراغ٬ تهوع٬ ادم پاپی٬ انحراف چشم ها به پایین٬ اختلال در تعادل٬ عدم هماهنگی اختلال در شناخت٬ کاهش حافظه٬ خواب آلودگی و یا کما می باشد. علائم بالینی در هیدروسفالی با مزمن شدن تفاوت میابد. دیلاتاسیون و گشادی نوع حاد بطنی بیشتر خودرا با علائم غیراختصاصی و علائم افزایش فشار درون جمجمه ای نشان می دهد. در مقابل ممکن است دیلاتاسیون نوع مزمن(به ویژه در افراد مسن) بدون نشانه و بی سروصدا مثلاً با سه گانه حکیم(تریاد آدامز) آغاز شود. تریاد آدامز یا سه گانه حکیم شامل سه نشانه است: بی اختیاری در ادرار٬ اختلال در راه رفتن٬ گیجی و منگ بودن و در زبان عام با نام خیس نیز عنوان می گردد.

مراقبت از کودک هیدروسفال

- جابه جایی کودک بطور مکرر (هر 10 دقیقه یک بار) به منظور کاستن خطر عفونت پوست سر به علت اثرات فشاری و نیز جلوگیری از پنومونی هیپوستاتیک.

- نگهداری کودک بصورت تمیز و خشک (به خصوص اطراف چین های گردن و پشت گوش) جهت کاستن خطر عفونت ناشی از استفراغ و عرق . حمایت از سر کودک هنگام جابجایی جهت جلوگیری از صدمه و فشار به گردن.

- تغذیه کودک هیدروسفال باید به مقدار کم و در دفعات زیاد باشد و بعد از تغذیه به علت احتمال استفراغ به پهلو گذاشته شود.

- این کودکان باید از انجام فعالیت هایی مثل فوتبال که احتمال صدمه به سر زیاد است، خودداری کنند.

گردآوری: بخش سلامت آکاایران

بیماری هیدروسفالی گردآوری توسط بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات