.

آکاایران: میرزایی نیکو: نگرانی دلواپسان تمام نشدنی است

میرزایی نیکو: نگرانی دلواپسان تمام نشدنی است

آکاایران: میرزایی نیکو: نگرانی دلواپسان تمام نشدنی است

خیلی وقت بود که مخالفان دولت منتظر فرصتی برای احضار رییس جمهور به مجلس بودند. آشفتگی موجود در عرصه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... این فرصت را مهیا کرد و حالا سوال از رییس جمهور اعلام وصول شده است. روحانی کمتر از یک ماه فرصت دارد تا در صحن علنی حاضر شده و پاسخگو باشد. حامیان دولت اما بر این باورند که رییس جمهور می تواند این موقعیت را برای خود تبدیل به فرصت کرده و با بیان ناگفته ها، خود و همکارانش را از اتهام ایجاد چنین اوضاعی تبرئه کند. قاسم میرزایی نکو، نماینده تهران و عضو فراکسیون امید در مجلس معتقد است که میزان قابل توجه بودن جلسه سوال از روحانی بستگی به تصمیم او در مورد بیان پشت پرده ها دارد.

 

این نماینده مجلس به نتیجه جلسه خوشبین است و با در نظر گرفتن شمار اندک مخالفان دولت به قانع شدن پارلمان از توضیحات رییس جمهور امید دارد. قانع کردن مجلس را اما برای روحانی کافی ندانسته و اصرار دارد که مردم باید بعد از شنیدن سخنان رییس جمهور قانع شوند. با اشاره به اینکه وکلای ملت مکانیزمی برای سنجش آرای موکلان خود به صورت مورد به مورد در اختیار ندارند، «همه پرسی» را بهترین ابزار موجود برای اطلاع از نظر مردم معرفی می کند.

 

او معتقد است که اکنون وقت همه پرسی است و روحانی به عنوان شخص اول اجرایی کشور باید ضمن دفاع از اقدامات و عملکرد خود زمینه اظهارنظر مردم در موضوعات مهم را فراهم کند. او همچنین تاکید می کند که سوال از رییس جمهور، استیضاح و حتی تغییر در کابینه مشکلی را حل نمی کند و به جای این کارها باید به فکر تقویت انسجام داخلی بود. راهکارش نیز برای تقویت انسجام توجه و عملیاتی کردن راهکارهای رییس دولت اصلاحات است.

 

سوال از رییس جمهور به جریان افتاده است. به نظر شما آقای روحانی چطور باید این موقعیت را برای خود به فرصت تبدیل کند؟

بحث سوال از رییس جمهور از یک سال قبل مطرح بوده و طیف خاصی آن را دنبال می کنند، گویی نان هر شب شان سوال و عنوان ناکارآمدی دولت و شخص آقای روحانی است. حالا که کار به اینجا رسیده به نظر من رییس جمهور باید خیلی سریع به مجلس آمده و با نمایندگان صحبت کند. حتی بهتر است که تا پایان مهلت یک ماهه نیز صبر نکند. پیشنهاد ما این بود که قبل از اعلام وصول سوال با نمایندگان صحبت و مذاکره کند اما حالا که این کار را نکردند باید هرچه سریع تر با مجلس وارد گفت وگو شود.

 

تاکید روی هرچه سریع تر به این خاطر است که فکر می کنید تاخیر در این اقدام وضعیت را پیچیده تر می کند؟

بله، اکنون سوال از رییس جمهور به جریان افتاده و استارت طرح عدم کفایت نیز خورده است. استیضاح های وزرا هم در پیش است. با توجه به شرایط ویژه کشور و اتفاق نظر همه در مورد عادی نبودن این وضعیت، طرح سوال جایگاهی نداشت و ادامه این رویه حتما وضعیت را پیچیده تر می کند. رییس جمهور نیز در نامه خود به شرایط خاص کشور اشاره و مطرح کرده که برای جلوگیری از اختلاف بین قوا، رسیدگی و پایان دادن به دل نگرانی دلواپسان ضروری است گرچه آنها همیشه دل نگرانند.

 

یعنی منافع جناحی را در این سوال پررنگ تر از عوامل دیگر می بینید؟

من احساس می کنم که از ابتدای طرح این سوال یک تقابل سیاسی وجود داشت زیرا یک عده خاصی امضا جمع می کردند و عده ای هم تلاش می کردند که تعداد امضاها به نصاب نرسد. مجموعه دولت هم تلاش هایی می کردند که کار به اینجا نرسد. آقای لاریجانی و دیگران هم خیلی تلاش کردند اما نهایتا پافشاری عده ای موجب شد که سوال اعلام وصول شود. تلاش شان بر این بود که بگویند بالاخره رییس جمهور را به مجلس آوردیم. به نظرم این نشانه خوبی نیست، مخصوصا در وضعیت فعلی. در عین حال حالا که این وضعیت ایجاد شده انتظار می رود که رییس جمهور فرصت را مغتنم شمرده و با مردم نیز سخن بگوید. به هر حال مردم نیز حق دارند که حرف های رییس جمهور را شنیده و در جریان همه مسائل باشند.

 

فکر می کنید مردم و نمایندگان انتظار شنیدن چه حرف هایی را دارند؟ روحانی چه بگوید که همه قانع شوند؟

رییس جمهور باید بپذیرد که کم گذاشته، با بدنه اصلاحات تعامل تام و تمام نداشته، با همه کسانی که او را یاری کرده و تلاش کردند که برای دور دوم در پاستور کرسی داشته باشد، نامهربانی کرده و به آنان بی توجه بوده است. مهم تر از همه به خواست مردم بی توجهی کرده و کمترین خواسته سیاسی آنان را پیگیری نکرده یا اگر هم کاری کرده به مردم گزارش نداده است. پس حالا باید بعد از عذرخواهی از ناگفته ها در مورد موانع پیش روی خود و تصمیم گیری های خارج از اختیارش بگوید. باید بگوید که مشکلات دولت از کجا نشات می گیرد.

 

پیش بینی شما در مورد نتیجه این سوال چیست؟ فضای مجلس مستعد قانع شدن از توضیحات رییس جمهور است یا خیر؟

نمایندگانی که قانع نمی شوند، عددی ندارند. شما به سابقه سوال از رییس جمهور در مجلس هم که نگاه کنید باید به این نتیجه رسید که مجلس قانع می شود. در زمان احمدی نژاد هم سوال طرح شد و نهایتا به پادرمیانی رهبری رسید و موضوع ختم به خیر شد.

 

یعنی روحانی می تواند مجلس را قانع کند؟

آقای روحانی یک دورانی خیلی تند خطاب و عتاب می کرد و همه نگران بودیم که این رویکرد ممکن است به تقابل های خاص بینجامد. اکنون نیز فکر می کنم که همین نگرانی وجود دارد. حتی به نظر می رسد خود آقای روحانی نیز به ایجاد این تقابل مایل است. تقابلی که در مورد آمدن و نیامدن روحانی مجلس ایجاد شد، می تواند ادامه یافته و به اینجا برسد که روحانی در مجلس اظهارات تندی را بیان کند.

 

به فرض که روحانی به مجلس آمده و خیلی هم تند صحبت کند. این ماجرا چه سودی برای طراحان سوال دارد؟ منفعت آنان از فراخواندن رییس جمهور در شرایط فعلی به مجلس چیست؟

نمی دانم؛ این را باید از آنها بپرسید. فکر می کنند اگر آقای ربیعی یا هر وزیر دیگری برود ظرف دو ماه آن وزارتخانه گل و بلبل می شود. اصلا این طور نیست. شاید تغییرات در حد ١٠ یا ١٥ درصد باشد اما با تغییر افراد تحول خاصی ایجاد نمی شود. فرض کنیم که اکنون استیضاح کرده، عدم کفایت رییس جمهور را کلید زده و بعد هم رییس جمهور دیگری انتخاب کنند؛ مگر با این روش شرایط کشور تغییر می کند؟ به نظر من این آدرس غلط دادن است. اگر کسی دلسوز نظام، انقلاب و پیرو خط رهبری است باید بر حل و فصل مشکلات در درون خانواده تاکید دارا باشند.

 

همه ما می دانیم که این وضعیت حاصل زحمات رادیو و تلویزیون ملی در سه، چهار سال گذشته یا زحمات شبکه های اقتصادی خارج از دولت است. این طور نیست که فقط دولت مسوول این وضعیت باشد. درست است که دولت نوک پیکان امور اجرایی کشور است و باید پاسخگو باشد اما نمی توان عوامل دیگر را نیز نادیده گرفت. امیدوارم حالا که این سوال مطرح شده به آنجا انجامد که رییس جمهور در مجلس حاضر شده و پاسخگو باشد.

 

شما فکر می کنید رییس جمهور در آن جلسه به صراحت و شفافیتی که مردم انتظار دارند، سخن بگوید یا اینکه مثل موارد قبلی گفت وگو با مردم حرف های کلی و تکراری بزند؟

با توجه به سابقه صحبت ها و موضع گیری آقای روحانی از زمان انتخابات گرفته تاکنون به نظرم می رسد که آدم جدی ای باشد و مسائل را خوب بشناسد. روحانی فردی مطلع و آشنا به مسائل امنیتی، سیاسی و اجتماعی است و می تواند خوب مطالب را تجزیه، تحلیل کند. حداقل در جلسات خصوصی که خوب صحبت می کند. بعد از همین جلسه هیات رییسه فراکسیون امید با رییس جمهور گفته بودند که مطالب رسانه ای نشود. این یعنی به هر حال ناگفته هایی وجود دارد.

 

جریان اصلاح طلب یا حامی دولت در مورد این سوال چه نگاه و رویکردی دارد. به هر حال قانع نشدن از سوال به زیان دولت است و قانع شدن نیز می تواند پالس های منفی مبنی بر نمایشی بودن عملکرد مجلس به جامعه بدهد.

اینکه قانع شدن پالس منفی مبنی بر نمایشی بودن عملکرد مجلس به جامعه می دهد درست نیست چراکه اگر قانع شوند نشان دهنده رویکرد مثبت برای حل مشکلات کشور است. اتفاقا اگر جلسه برگزار و مثبت تمام شود نتایج پرثمری را به دنبال خواهد داشت و با توجه به موضع گیری های سران اصلاحات همخوانی و همبستگی را در مقابل کسانی که برجام را آتش می زنند، نشان خواهد داد. به هر حال رویکرد نمایندگان بستگی به حرف های روحانی دارد. اگر رییس جمهور در مقابله با سوالات (گرچه وظایف وزرا و بانک مرکزی بوده است) خوب و کامل توضیح دهد، نتیجه خوبی حاصل خواهد شد.

 

با توجه به سابقه گفت و گوی های تلویزیونی رییس جمهور فکر می کنید در مجلس حرف تازه ای خواهد زد؟

دو گمانه بیشتر موجود نیست؛ یک گمانه این است که اراده ای برای بیان حرف ها نیست و تصور می شود که بیان آن فایده ای ندارد. من فکر می کنم این گمانه صحیح یا جدی نیست زیرا به هرحال روحانی سکاندار امور اجرایی کشور است و نمی تواند این طور فکر کند. گمانه دوم این است که رییس جمهور فکر می کند در این وضعیت که یک جریانی هر روز و مدام مشغول سیاه نمایی است؛ مطالب دیگری را نگفته و با اضافه کردن خاک آب را گل آلودتر از اینکه هست، کند. در پیش گرفتن این سکوت از سوی یک فرد عاقل و اندیشمند سیاسی بعید نیست. مثل همان حکایتی که قرار شد برای اثبات مادری دو زن، بچه را از وسط به دو نیم کنند و مادر واقعی مهر مادری خودش را فدای زندگی فرزند می کند.

 

گمانه دوم درست باشد احتمال دارد که در جلسه بررسی سوال نیز حرف های ویژه ای نگوید و سکوت خود را ادامه دهد.

 

این طور که رای نمی آورد.

همان طور که گفتم تعداد آنها زیاد نیست. حتی کمتر از همین ٨٠ نفر امضا کننده است. حدود ٦٠ نفر نماینده تند داریم.

 

اگر مجلس در حالی از پاسخ های روحانی قانع شود که او حرف های قابل توجه و ویژه ای نزده، امیدی در جامعه ایجاد می شود؟

به نظر من این اتفاق نمی افتد. به نظر من این سوال تکلیف را روشن می کند. یا حرف های رییس جمهور باعث می شود که به نتایج مطلوب برسیم یا چیزی در دست نداریم و مشخص می شود.

 

بهتر است که روحانی به صحن مجلس آمده و حرف های خود را بزند یا سوال منتفی شود؟

به نظر من بالاخره مملکت نیاز به پشتیبانی مردم دارد. قانع شدن یک نماینده کفایت نمی کند. من به عنوان نماینده از کجا بدانم که موکلین من می خواهند از حرف های روحانی قانع شوم یا نشوم. ارزیابی رای مردم در سلسله مراتب انجام وظایف نمایندگی مکانیزمی ندارد. برای همین باید در موضوعات مهم مثل برجام، رابطه یا گفت وگو با امریکا و... با نظر و رای مردم تصمیم گیری بشود. باید از مکانیزم سوال از مردم استفاده کرد تا معلوم شود که افکار عمومی چه می خواهند.

 

منظورتان این است که روحانی با مردم حرف بزند و بعد در یک همه پرسی از مردم بپرسیم که قانع شده اند یا خیر؟

بله، باید روشن شود که نظر مردم چیست. روحانی به عنوان رییس جمهور اختیاراتی دارد و می تواند نظرخواهی و همه پرسی از مردم را مطرح کند. می تواند از مردم در مورد سیاست خارجی، رابطه با امریکا، پاسخ به ترامپ در مورد گفت وگو و... بپرسد. اگر مردم در سرنوشت خودشان رای و نظری داده باشند تا آخر دفاع و ایستادگی می کنند.

 

شما از ابزار همه پرسی به عنوان یک ابزار مناسب در شرایط فعلی صحبت می کنید اما چه کسی باید این را طرح کند. مردم که نمی توانند بگویند همه پرسی برگزار کنید. این وظیفه شما به عنوان نماینده یا خود رییس جمهور است.

بله، من هم به همین خاطر امروز می گویم که اکنون وقت همه پرسی است. من کار دیگری نمی توانم انجام دهم. در چارچوب حقوق و قوانین حاکم بر نمایندگی می گویم که باید مردم را در تصمیم گیری ها دخیل کرد. اگر مردم در صحنه باشند ما به نتیجه مطلوب خواهیم رسید. حضور مردم در مراسم و راهپیمایی ها نشان از حضور بخشی از آحاد مردم موافق است اما نشان از تمامی مردم و اکثریت قاطع نیست. ما مانند رای به جمهوری اسلامی در مسائل مهم نیاز به مشارکت همه مردم داریم. باید اجازه دهیم که مخالفین یا ممتنع ها هم اظهار و عنوان رای کنند به خصوص اکنون و در این شرایط ویژه به رای مردم نیاز داریم.

 

نکته اینجا است که بسیاری از مسوولان و تحلیلگران شرایط را چندان بحرانی ارزیابی نمی کنند.

بله، عده ای اصرار دارند که بگویند وضع خوب است، مشکلی نداریم، فروش نفت انجام می شود، تعامل با بانک های جهانی فاقد مشکل انجام می شود، مردم از شرایط راضی هستند و شما هم حرف مفت می زنید ولی من فکر می کنم که اینطور نیست.

 

شما شرایط را حاد ارزیابی می کنید؟

شاید برخی بگویند که نباید با گفتن این حرف ها روحیه مردم را به هم ریخت اما اگر سکوت کنیم و نظاره کنیم که بعد از نماز جمعه مشهد تجمع برگزار می کنند و همه شعار می دهند «ننگ ما ننگ ما دولت... ما» به نتایج بدتری خواهیم رسید.

 

چطور باید به نتایج خوب رسید؟ به نظر شما راهکارهای آقای خاتمی برای برون رفت از این وضعیت کفایت می کند؟

بله، برای سربلندی ایران و جمهوری اسلامی باید قبل از حمله براندازان داخلی و خارجی سریعا به ١٥ موردی که جناب خاتمی اشاره کردند، توجه شود و اقدام عملی نیز صورت گیرد. راه برون رفت از این شرایط همبستگی و وحدت ملی، رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی، آزادی همه مطبوعات است. در یک کلام باید شنیدن حرف مردم را سرمشق فکر و تصمیم و اجرا قرار دهیم.

 

برای سربلندی ایران و جمهوری اسلامی باید قبل از حمله براندازان داخلی و خارجی سریعا به ١٥ موردی که جناب خاتمی اشاره کردند، توجه شود و اقدام عملی نیز صورت گیرد. راه برون رفت از این شرایط همبستگی و وحدت ملی، رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی، آزادی همه مطبوعات است.

 

اکنون وقت همه پرسی است. من کار دیگری نمی توانم انجام دهم. در چارچوب حقوق و قوانین حاکم بر نمایندگی می گویم که باید مردم را در تصمیم گیری ها دخیل کرد. اگر مردم در صحنه باشند ما به نتیجه مطلوب خواهیم رسید.

 

رییس جمهور باید خیلی سریع به مجلس آمده و با نمایندگان صحبت کند حتی بهتر است که تا پایان مهلت یک ماهه نیز صبر نکند.

 

فرض کنیم که اکنون استیضاح کرده، عدم کفایت رییس جمهور را کلید زده و بعد هم رییس جمهور دیگری انتخاب کنند؛ مگر با این روش شرایط کشور تغییر می کند؟ به نظر من این آدرس غلط دادن است.

 

رییس جمهور باید بپذیرد که کم گذاشته، با بدنه اصلاحات تعامل تام و تمام نداشته، با همه کسانی که او را یاری کرده و تلاش کردند که برای دور دوم در پاستور کرسی داشته باشد، نامهربانی کرده است.

 

آرزو فرشید

 

etemadne​wspaper.‎​ir
.

منبع : sarpoosh.com

تبلیغات