.

آکاایران: معاون وزیر خارجه بریتانیا: تسهیل تجارت با ایران دغدغه اروپا است

معاون وزیر خارجه بریتانیا: تسهیل تجارت با ایران دغدغه اروپا است

آکاایران: معاون وزیر خارجه بریتانیا: تسهیل تجارت با ایران دغدغه اروپا است

می گوید اروپا و امریکا در رابطه تاریخی چند دهه ای خود بر سر برجام با اختلافی کم سابقه رو به رو شده اند. این را «سایمون مک دونالد» یکی از چهره های باسابقه وزارت خارجه انگلیس می گوید. او که در روزهای پرخبر و متلاطم روابط تهران و لندن و همچنین تحولات برجام مسئولیت ثابت معاونت وزارت خارجه را عهده دار است، ایران را یکی از شرکای کلیدی بریتانیا در خاورمیانه می داند و معتقد است سهم زیادی از تصمیم گیری ها و فعالیت های وزیرخارجه این کشور به کشورمان اختصاص یافته است. با این مقام انگلیسی در خلال سفر ۲۴ ساعته او به تهران گفت و گو کردیم. به گفته مک دونالد اراده ای سیاسی در تهران، لندن، برلین، پاریس، مسکو و پکن برای حفظ برجام وجود دارد و اگر طرفین مصمم باشند، آنگاه می توانند نتیجه مطلوب را به دست آورند. متن این گفت و گو که در سفارت انگلیس در تهران انجام شده را می خوانید.

 

ایران و کشورهای طرف توافق هسته ای به دنبال خروج امریکا از برجام، راهکارهایی سازنده و عملیاتی برای حفظ این توافق را جست و جو می کنند... پیرو این تلاش، اروپایی ها بسته ای از پیشنهادات را آماده و ارائه کرده اند که چندان مورد رضایت مقام های ایران قرار نگرفته است. نظر شما درباره این بسته پیشنهادی چیست؟

لازم است مخالفت خود را با توصیف شما از واکنش تهران به مذاکرات و بحث های انجام شده در جلسه ۶جولای وین بین وزیران امور خارجه ایران، انگلیس، چین، فرانسه، آلمان و روسیه (برای یافتن راه های حفظ برجام پس از خروج امریکا) اعلام کنم. فکر می کنم مقام های ایرانی بابت اینکه اروپایی ها در مورد این موضوع مهم راه خود را از امریکا جدا کرده اند، هنوز بخشی از این توافقنامه هستند و در کنار تهران، به حمایت از آن می پردازند، قدردان و خرسند بودند. صحبت های انجام شده در آن جلسه در مورد چگونگی حمایت از برجام بود.

 

اما ایران معتقد است جزئیات راهکارهای عملیاتی پیشنهادات اروپا بخوبی تبیین نشده است.

 

نباید فراموش کرد که موضوعی به اهمیت برجام را نمی توان در یک روز و در یک جلسه تمام و کمال حل کرد. من گمان می کنم طرف ایرانی نیز این موضوع را درک می کند. این (جلسه و بسته) بخشی از یک فرآیند بود و من فکر می کنم تا به اینجا پیشرفت خیلی خوبی داشته ایم. مردم بسیاری بخصوص در امریکا، بسیار متعجب هستند که چطور دو ماه پس از خروج امریکا از برجام، این توافقنامه همچنان با قدرت وجود دارد و به قوت خود باقی است.

 

انگلیس به عنوان یکی از کشورهای طرف برجام، فارغ از تلاش های جمعی اروپا چه تلاشی برای حفظ منافع اقتصادی ایران در چارچوب توافق هسته ای داشته است؟

انگلیس به همراه شرکای اروپایی خود در حال انجام اقدامات لازم برای مدیریت گام های بعدی بوده است. این موضوع برای ما از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که با اینکه در حال خروج از اتحادیه اروپا هستیم، می خواهیم نشان دهیم که همچنان می توانیم با شرکای خود در مورد مسائل کلیدی سیاست خارجی، که یک مثال اصلی آن حفظ برجام است، همکاری تنگاتنگی داشته باشیم. بنابراین، حفظ برجام تنها دلمشغولی و کار انگلیس نیست، بلکه موضوع و پروژه اروپا نیز هست. ما با ایران در حال بحث در مورد بخش های دارای بیشترین نفع برای این کشور هستیم. بخش های نفت، گاز و بانک در مرکز اصلی مذاکرات قرار دارند.

 

با امضای برجام، اروپایی ها یک تعهد را پذیرفته اند که در مقایسه با یک آرمان از اهمیت و حساسیت بالاتری برخوردار است. اگرچه، ساز و کار های جدیدی لازم است ایجاد و به کار انداخته شود که توسعه و بسط آنها زمانبر است. اما لازم است تأکید کنم که به عقیده ما برجام قرارداد خوبی برای ایران است. ما براین باوریم که به نفع ایران است  در این قرارداد باقی بماند. حفظ برجام به نفع اروپا نیز هست و به همین دلیل است که ما به سختی در راستای این هدف مشغول به کار هستیم.

 

دولت شما تا چه اندازه آماده به خطر انداختن منافع خود برای حفظ برجام است؟

هر مذاکره ای شامل و نیازمند سازش از سمت دو طرف است. می توانم این انتظار را داشته باشم که در این فرآیند مسائلی به وجود خواهد آمد که انجامش برای ما و ایران کمی مشکل است. اما لازم است هر دو طرف برای رسیدن به توافق سازش کنند.

 

احیای قانون مسدود ساز تحریم ها که از سوی اتحادیه اروپا برای مصون ماندن شرکت های اروپایی مبادله کننده با ایران دنبال می شود تا چه اندازه برای نجات برجام راهگشاست؟ آیا این قانون می تواند منافع شرکت های بزرگ اروپایی را از مجازات مالی امریکا تضمین کند؟

قانون مسدود سازی تحریم ها بخشی از بسته پیشنهادی اروپا به ایران است. فعال سازی این قانون علامت و سیگنال مهمی از سمت اروپایی هاست که نشان دهنده حمایت آنها از برجام است. این موضوع هنوز مورد توافق نهایی در اروپا قرار نگرفته است. روندها و مراحلی درباره این موضوع وجود دارد که هنوز در جریان است. بنابراین تا آخر آگوست نخواهیم فهمید که آیا این قانون فعال خواهد شد یا خیر.

 

آیا پیش از این، بهره گیری از این قانون با هدف مقابله با تحریم های فرامرزی اروپا نتیجه بخش بوده است؟

این قانون در اواسط دهه ۱۹۹۰ طراحی شد اما به عقیده من در آن زمان اجرا نشد. با وجود این، این قانون یکی از راهکارهای تئوریک است که در اختیار اتحادیه اروپا قرار دارد. از آنجایی که قانون بسیار پر ریسکی است، اگر اتحادیه اروپا تصمیم به فعال سازی آن بگیرد، نشانه و علامت مهمی خواهد بود. فعال سازی این قانون چیزی نیست که بتوان فاقد دقت و جدیت کافی انجامش داد، چراکه می دانیم با این اقدام استقبال خوبی از سوی ایالات متحده صورت نخواهد گرفت. موضوع اصلی این است که تجارت و داد و ستد بین کشورهای اروپایی و ایران را تسهیل کنیم. این علامتی است که ما داریم برای ایران می فرستیم؛ اینکه ما می خواهیم شرکت هایمان بتوانند به انجام داد و ستد با ایران ادامه دهند، فاقد اینکه آنها از جریمه ای که برای انجام این کار از نظر قانونی صحیح، روی آنها اعمال خواهد شد، ترسی دارا باشند.

 

به نظر می رسد کشورهای اروپایی و امریکا بر سر برجام دچار اختلاف نظر جدی شده اند... این مواجهه تا چه اندازه می تواند به تعمیق بیشتر شکاف کشورهای دو سوی آتلانتیک بینجامد؟

به نظر من، اینکه سه کشور اروپایی عضو برجام در حال انجام اقدامی متفاوت از ایالات متحده هستند، علامت و سیگنال مهمی است. این موضوع در سیاست خارجی به ندرت اتفاق می افتد. امیدوارم ایران این موضوع را ببیند که این موضوع پراهمیتی برای ما است و این مسأله چیزی نیست که هر سال یا هر دهه به وقوع بپیوندد. انگلیس، فرانسه و آلمان در حال حاضر در قبال یک موضوع مهم بین المللی، موضعی متفاوت از امریکا را اتخاذ کرده اند. دلیل اینکه ما این کار را انجام می دهیم این است که بسیار به حفظ برجام پایبند هستیم. باور ما این است که این قرارداد برای ایران خوب است و بهتر است که این کشور در آن باقی بماند. بنابراین در حال تلاش برای کمک به ایران هستیم تا تهران در این توافقنامه باقی بماند.

 

اگرچه این یک موضوع مورد اختلاف با واشنگتن است، انگلیس و اروپایی ها نیز با امریکا در برخی از نگرانی هایش شریک هستند. ما سؤالاتی در مورد برنامه فناوری موشکی ایران و رفتار منطقه ای این کشور داریم. بنابراین، این حقیقت که داریم در موضوع برجام با امریکا مخالفت می کنیم، به این معنا نیست که در مورد تمامی جنبه های سیاست های این کشور در قبال خاورمیانه و ایران مخالف هستیم.

 

مسئولیت بازطراحی «رآکتور اراک» در ایران که پیش از این با چین و امریکا بود، اکنون به چین و انگلیس واگذار شده است و انگلیس وظیفه ریاست مشترک گروه کاری اراک را بر عهده خواهد گرفت، برنامه کشور شما برای انجام این مأموریت چیست؟

موضوع ریاست مشترک انگلیس به همراه چین در پروژه به روزسازی رآکتور آب سنگین اراک در جلسه وین مورد موافقت قرار گرفت. خود لندن برای انجام این کار پیشقدم شد. از آنجایی که این یک مأموریت فنی بسیار مهم است، ما برنامه فنی لازم را برای آن طرح ریزی خواهیم کرد. بحث های اولیه در راستای این هدف از پیش شروع شده است.

 

آیا با کشور چین پیرامون این پروژه گفت و گو کرده اید؟

ما از قبل تر تماس ابتدایی خود را با شریک چینی به منظور انجام تعهداتمان تحت این پروژه آغاز کرده ایم.

 

تهران و لندن در تاریخ روابط سیاسی دوجانبه فراز و فرودهای زیادی را پشت سر گذاشته اند، عبور طرفین از اختلافات و گشایش فصل تازه در روابط دوجانبه نیازمند طی چه مراحلی است؟

ایران یک شریک تجاری مهم برای انگلیس است. بلافاصله پس از امضای برجام، تجارت میان دو کشور شاهد افزایشی صددرصدی شد و به حدود ۵۰۰ میلیون دلار رسید. در آن زمان، انفجاری در سود و فعالیت های تجاری بین دو طرف رخ داد که منتج به این افزایش صددرصدی شد و بسیار مورد استقبال انگلیس بود. پیش از امضای برجام در جولای ۲۰۱۵، این رقم نسبتاً پایین تر بود، اما اکنون لازم است صبر کنیم و ببینیم که در آینده چه چیزی اتفاق خواهد افتاد چراکه بسیار زود است که بخواهیم قضاوت کنیم که تأثیر خروج امریکا از برجام چه خواهد بود. به طور مشخص، آن چه که امسال تا به اینجا رخ داده  در حال ایجاد تلاطم در روابط تجاری میان دو کشور است.

 

در این سفر، با افراد مسئول در سفارت انگلیس در تهران در زمینه تجارت و سرمایه گذاری ملاقات و گفت و گو کردم. بخشی در سفارت داریم تحت عنوان تجارت بین المللی، که کارش تشویق تجارت و سرمایه گذاری بین انگلیس و ایران است.

 

اگرچه اعضای این بخش بسیار حرفه ای و مصمم هستند، این حقیقت را مخفی نمی کنند که خروج امریکا از برجام کار آنها را پیچیده می کند. اگرچه این پیچیدگی آنها را برای انجام مسئولیتشان مصمم تر می کند.

 

چه زمینه های مشترکی برای همکاری های سیاسی و اقتصادی در مناسبات دوجانبه تهران و لندن دیده می شود؟

انگلیس و ایران همدیگر را بخوبی می شناسند. روابط آنها با یکدیگر به دهه ها پیش تر باز می گردد. حتی در حال حاضر که در حال انجام این مصاحبه هستیم، در اتاقی نشسته ایم که در قرن ۱۹ برای نماینده دیپلماتیک انگلیس ساخته شده است.

 

امید من برای آینده به نسل بعدی دو کشور دوخته شده است. فکر می کنم فضای ارتباط برای جوانان در هر دو کشور نسبت به یکدیگر باز است. به علاوه، ایرانی های زیادی هستند که در انگلیس به تحصیل مشغول هستند و مردم زیاد دیگر از این کشور با انگلیس به خاطر آن چه که در اینترنت می بینند آشنا هستند. با افزایش درک نسل بعدی، آینده حتی از زمان کنونی روشن تر خواهد بود.  از لحاظ اقتصادی، بخش نفت یک زمینه بالقوه برای گسترش همکاری هاست.  انگلیس می تواند به توسعه بیشتر صنعت نفت ایران کمک کند. در حال حاضر، ایران به انگلیس نفت صادر نمی کند چراکه انگلیس نفت خود را دارد. اگرچه، بخش نفت یک صنعت جهانی است  بنابراین، شرکت های انگلیسی می توانند در ایران به کار مشغول باشند حتی اگر صادرات زیادی از ایران به انگلیس انجام نشود.

 

ایران و انگلیس در مسائل مربوط به منطقه چه منافع مشترکی دارند؟ دولت شما پیش از این، مواضع ضد و نقیضی را در پیگیری اهداف منطقه ای اش و مشخصاً درباره تهران اتخاذ کرده است.

ایران قدرت مهمی در خاورمیانه است و انگلیس هم منافع زیادی در خاورمیانه دارد. بنابراین به طور منطقی، در زمینه سیاست، این دو کشور بهتر است با هم روی موضوعات منطقه ای کار کنند.

 

صلح، ثروت و موفقیت در صدر فهرست منافع مشترک قرار دارد. با وجود کشورهای بزرگ و هنگامی که صلح به عنوان یک نشان بین المللی شناخته می شود، تجارت بالا می رود، رشد اقتصادی قوی تر است و مردم ثروتمندترند و در رفاه بیشتری قرار دارند. نفع هر دو کشور در منطقه در صلح بیشتر ثروت و موفقیت افزون تر مردمشان است.

 

ما می بینیم و درک می کنیم که ایران نفع امنیتی در منطقه خود دارد. بنابراین به طور مشروع بر سر میز مذاکره در مسائل منطقه ای حاضر است. همچنین، امیدواریم که ایران از فرآیند سیاسی در حل مشاجرات منطقه ای، مانند آنهایی که به طور خاص در سوریه و یمن در جریان است، حمایت کند. حمایت ایران از فرآیند سیاسی در این دو کشور کمک مهمی به حل بحران در آنها خواهد بود.

 

آقای جرمی هانت، به عنوان وزیر خارجه نوین انگلیس جایگزین آقای بوریس جانسون شده است. نگاه ایشان نسبت به گسترش همکاری های بین المللی انگلیس و بویژه با ایران بر چه اصولی مبتنی است؟

اگرچه آقای هانت تنها مدت کوتاهی است که بر سر کار آمده است، از پیش می داند که ایران کشور کلیدی برای یک وزیر امور خارجه انگلیسی است. فکر می کنم بررسی و حل مسائل دوطرفه بین لندن و تهران و حفظ برجام و حمایت از آن از اولین موضوعاتی است که در سر دارد.

 

آیا برگزیت تأثیری بر سیاست های انگلیس در قبال ایران و همکاری های بین المللی لندن، به طور خاص در زمینه حفظ برجام، خواهد داشت؟

اگرچه، از ۲۹ مارس سال آینده، انگلیس دیگر عضوی از اتحادیه اروپا نخواهد بود، این کشور همچنان از قدرت های قاره سبز خواهد بود و به همکاری نزدیک خود با قدرت های اروپایی دیگر در سیاست خارجی و امنیتی ادامه خواهد داد. بنابراین، مطمئن هستم که حتی هنگامی که انگلیس خارج از اتحادیه اروپا است، به همکاری تنگاتنگ خود با آلمان، فرانسه، EAS و دیگر کشورها در مورد مسائل سیاست خارجی مهم، شامل موضوع ایران و برجام، ادامه خواهد داد.

 

این حقیقت که ما یک چارچوب مشترک به نام E3+3 در مورد بررسی و اتخاذ اقدام های لازم در مورد مسائل ایران را داریم، به این معنا خواهد بود که بی نظمی در فرآیند های موجود بواسطه موضوع برگزیت به وجود نخواهد آمد.

با توجه به تحولات کنونی پیرامون برجام و در آستانه بازگشت تحریم های هسته ای امریکا، چشم انداز اجرای این توافق را چگونه ارزیابی می کنید؟

 

آنچه که من می بینم این است که اراده ای سیاسی در تهران، لندن، برلین، پاریس، مسکو و پکن برای حفظ برجام وجود دارد. در دیپلماسی، اگر طرفین مصمم باشند، آنگاه می توانند نتیجه مطلوب را به دست آورند. من خوشبین هستم که با هم قادر خواهیم بود این توافق مهم را حفظ کنیم.

 

 

نیم نگاه

 

حفظ برجام تنها دلمشغولی و کار انگلیس نیست، بلکه موضوع و پروژه اروپا نیز هست. ما با ایران در حال بحث در مورد بخش های دارای بیشترین نفع برای این کشور هستیم. بخش های نفت، گاز و بانک در مرکز اصلی مذاکرات قرار دارند

 

ایران یک شریک تجاری مهم برای انگلیس است. بلافاصله پس از امضای برجام، تجارت میان دو کشور شاهد افزایشی صددرصدی شد و به حدود ۵۰۰ میلیون دلار رسید

 

امید من برای آینده به نسل بعدی دو کشور دوخته شده است. فکر می کنم فضای ارتباط برای جوانان در هر دو کشور نسبت به یکدیگر باز است

 

اراده ای سیاسی در تهران، لندن، برلین، پاریس، مسکو و پکن برای حفظ برجام وجود دارد. در دیپلماسی، اگر طرفین مصمم باشند، آنگاه می توانند نتیجه مطلوب را به دست آورند

 

بخشی در سفارت داریم تحت عنوان تجارت بین المللی، که کارش تشویق تجارت و سرمایه گذاری بین انگلیس و ایران است

 

ایران قدرت مهمی در خاورمیانه است و انگلیس هم منافع زیادی در خاورمیانه دارد. بنابراین به طور منطقی، در زمینه سیاست، این دو کشور بهتر است با هم روی موضوعات منطقه ای کار کنند

 

iran-news​paper.‎​com
.

منبع : sarpoosh.com

تبلیغات