.

آکاایران: خوشرو: با آمریکایی که از برجام خارج شده، چه مذاکره ای کنیم؟

خوشرو: با آمریکایی که از برجام خارج شده | چه مذاکره ای کنیم؟

آکاایران: خوشرو: با آمریکایی که از برجام خارج شده، چه مذاکره ای کنیم؟

به گزارش اعتماد، سطح تنش میان تهران و واشنگتن در چند روز اخیر از بگو و مگوهای سیاسی عبور کرده و چهره های نظامی مانند سردار سلیمانی وارد میدان شده اند. همزمان ١+٤ تلاش می کند ایران را در توافق هسته ای مصوب جولای ٢٠١٥ نگه دارد و تهران نیز در حال بررسی بسته پیشنهادی بازماندگان در برجام در میدان عمل است.

 

تا کمتر از یک هفته دیگر نخستین دور از تحریم های یکجانبه هسته ای امریکا که در نتیجه برجام از میان برداشته شده بودند، دوباره به میدان اجرا بازخواهند گشت و این در حالی است که چهره های تندروی ایران ستیز دورتادور ترامپ تلاش می کنند سایر کشورها را به تبعیت از تحریم های یکجانبه خود وادار کنند.

 

غلامعلی خوشرو، سفیر و نماینده دایم ایران در سازمان ملل متحد در گفت وگو با روزنامه اعتماد تاکید می کند که تحریم های امریکا برخلاف تحریم هایی که از کانال شورای امنیت تصویب می شوند، لازم الاجرا نیستند و اگر سایر کشورهای حاضر در برجام از این تحریم ها تبعیت کنند در حقیقت دست به نقض قطعنامه شورای امنیت زده اند. مشروح این گفت وگو به شرح زیر است:

 

دولت امریکا به ریاست جمهوری دونالد ترامپ یک به یک در حال خروج از معاهده ها و توافق های بین المللی است.

 

برجام نه اولین این تفاهم ها و نه آخرین آنها بود. این رویکرد بین المللی چهل وپنجمین رییس جمهور امریکا چه تاثیری بر جایگاه بین المللی این کشور به خصوص در سازمان ملل داشته است؟

امریکا امروز از لحاظ بین المللی در ضعیف ترین جایگاه قرار دارد. موقعیت امریکا هیچگاه تا این اندازه از منظر قوانین، مقررات و تعهدات بین المللی متزلزل نبوده است. ترامپ دولتمردی را با تاجرمآبی و دلال بازی اشتباه گرفته و فکر می کند اگر در معامله های شخصی می تواند با بلوف زدن و درشت گویی امتیازهایی بگیرد در روابط بین المللی نیز چنین چیزی ممکن است.

 

مقررات بین المللی ثمره کار و عقل جمعی جامعه جهانی است. متاسفانه ترامپ به دلیل اتکایی که به زور دارد در این مسیر نادرست قرار گرفته که یک به یک از تعهدهای بین المللی به صورت یک جانبه خارج شود. خروج از تعهدهای بین المللی شاید سود لحظه ای برای یک کشورداشته باشد اما زیان کلی برای همه کشورها به خصوص کشوری که یک جانبه از این مقررات خارج می شود، دارد.

 

ترامپ از معاهده پاریس و نفتا به راحتی خارج می شود، علیه هر گونه همکاری جمعی موضع گیری می کند و حتی سازمان ملل را به قطع همکاری ها تهدید می کند. فلسفه ترامپ این است که با تضعیف مقررات بین المللی دست و پای امریکا برای یک جانبه گرایی و یکه تازی بازتر شود، غافل از اینکه یکه تازی در عرصه بین المللی به انزوای کشور خاطی می انجامد.

 

در داخل ایران و البته در رسانه های غربی از انزوای امریکای ترامپ به واسطه خروج رییس جمهور این کشور از معاهده ها و تفاهم های بین المللی سخن بسیارگفته می شود اما با توجه به جایگاه سیاسی و اقتصادی که امریکا در عرصه بین المللی دارد، تبعات اجرایی و ملموس این انزوا چیست؟

باید تفکیکی میان قدرت تخریبی و قدرت سازنده کشورها قائل شد. امریکا از قدرت تخریبی بسیار بالایی برخوردار است. همان طور که دونالد ترامپ چندماه پیش خطاب به کیم جونگ اون (رهبر کره شمالی) گفت دکمه بمب اتمی من از دکمه بمب اتمی تو بزرگ تر است، امریکا می تواند دنیا را به آتش بکشد اما همین امریکا قادر نیست یک روستا را در عراق، افغانستان یا سوریه اداره کند.

 

امریکا این میزان لشکر، پول و امکانات در اختیار دارد اما به این دلیل که ارتباطی با مردم این منطقه ندارد در عمل از اداره حتی یک روستا در این منطقه عاجز است. ترامپ صرفا به قدرت تخریبی و تهدیدآفرین امریکا تکیه کرده غافل از اینکه با قدرت سازنده می تواند در سطح بین المللی کار خود را پیش ببرد. در عرصه جهانی کشورهای بسیاری هستند که ممکن است از امریکا بترسند اما همزمان نفرت مزمنی از رفتارها و کردارهای دولتمردانی شکل می گیرد که به یکه تازی و یک جانبه گرایی گرایش دارند.

 

قریب به دو ماه و نیم از خروج امریکا از برجام می گذرد. برجام به نوعی ضمیمه قطعنامه ٢٢٣١ شورای امنیت است و هنگام تولد توافق هسته ای نیز دست اندرکاران اعتقاد داشتند که ضمیمه قطعنامه ٢٢٣١ شدن برجام می تواند به نوعی در شرایط بحرانی به کمک کشورهای عضو توافق بیاید.

 

جدا از مساله پیگیری شکایت ایران در دیوان لاهه که اخیرا هم مطرح شده است شما در قریب به سه ماه گذشته در سازمان ملل سازوکاری برای طرح شکایت ایران از عهدشکنی امریکا در نظر داشتید؟

زمانی که برجام بخشی از قطعنامه ٢٢٣١ می شود به این معنا است که دست همه کشورهای جهان باید در روابط اقتصادی با ایران باز باشد. هیچ کشوری نباید مانعی برای تجارت سایر کشورها با ایران ایجاد کند. با برجام همه کشورها به رابطه تجاری با ایران تشویق شده اند و این مساله فقط مختص کشورهایی نیست که در توافق با ایران حضور داشته اند.

 

برجام نگرش جدید و تحول بنیادینی در رابطه ایران با شورای امنیت ایجاد کرد. خروج یکجانبه امریکا از برجام مورد تایید هیچ کشوری و هیچ عضوی از اعضای شورای امنیت نبوده و تمام اعضا از امریکا خواسته اند که به تعهدات خود پایبند بماند. همه خروج امریکا از برجام را تقبیح و از رفتارهای ترامپ در قبال این توافق ابراز نگرانی کرده اند. تداوم برجام با وجود خروج یک عضو از آن در حالی که سازمان ملل و تمام اعضای آن به برجام پایبند هستند یک پیروزی دیپلماتیک برای ایران است.

 

جمهوری اسلامی ایران تمام تخلف های امریکا را به دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت گزارش داده و چندنامه از سوی وزیر خارجه ایران نوشته و ارسال شده و در تمامی آنها از دبیرکل خواسته شده نسبت به نقض برجام از سوی امریکا عکس العمل نشان دهد. از سایر کشورها نیز خواستیم که رفتار نسنجیده و یکجانبه امریکا را جبران کنند. ما سقف فعالیت های ممکن در این زمینه در سازمان ملل و شورای امنیت را انجام داده ایم. زمینه و ظرفیت سنجی برای کارهای دیگری نیز در دستور کار است که نمی توانم جزییات آنها را فعلا بازگو کنم.

 

شما از پیروزی دیپلماتیک ایران و محکومیت شفاهی اقدام های امریکا توسط سایر کشورها پس از خروج ترامپ از برجام سخن می گویید. اما در میدان عمل برخی از کمپانی ها درحال خروج از ایران هستند و همزمان امریکا سایر کشورها را برای به صفر رساندن خرید نفت از ایران تحت فشار قرار داده است.

 

توان مقابله ایران و سایر کشورها با اقدام های یکجانبه امریکا در میدان عمل تا کجاست؟

تحریم های امریکا به تنهایی کارساز نیستند.

 

سیاست ترامپ وضع تحریم های صرف امریکا نیست. ترامپ به دنبال وادار کردن سایر کشورها به همراهی با خود است.

 

بله، نخستین کاری که ما برای مقابله با این اعمال فشارهای امریکا بر سایر کشورها باید انجام بدهیم فعالیت های دیپلماتیک است. همکاری سایر کشورها با امریکا در تحریم های ایران نیز به معنای زیرپاگذاشتن قطعنامه های شورای امنیت است.

 

تحریم های فرامرزی امریکا بسیاری از کمپانی ها و دولت ها را مجبور به انتخاب می کند: یا کار با ایران و تحمل تنبیه اقتصادی یا خروج از ایران.

 

بله، امریکا همین امروز هم می تواند کشوری غیر از ایران را در آسیا تهدید، تحریم یا حتی به آن لشکرکشی کند. این اقدام برخلاف همه مقررات بین المللی است و شاید هیچ کس هم نتواند مانع امریکا در این حوزه شود. متاسفانه ساختار جامعه بین المللی به این شکل است اما امریکا نمی تواند همه مشتری های نفتی ما را نابود کند. ایران تلاش می کند نفت خود را بفروشد اما این مساله نیاز به کار دیپلماتیک و توسعه همکاری های دو و چندجانبه با همسایگان دارد. هیچ کس در دنیا ملزم به رعایت تحریم های امریکا نیست.

 

اگر تحریم های شورای امنیت علیه یک کشور اعمال شود برای سایر کشورها الزام آور خواهد بود اما این قاعده به تحریم های یک جانبه قابل بسط نیست. دولت امریکا یک جانبه همه دنیا را تهدید می کند. جنگی که امریکا امروز به راه انداخته صرفا با ایران نیست بلکه با همه جهان است.

 

امروز سایر کشورهای جهان باید از خود قدرتی در مقابل امریکا نشان بدهند وگرنه اگر همه دنیا از یک کشور وابسته به زور اطاعت کنند، در حقیقت تسلیم آن کشور شده اند. در مورد رفتارهای ترامپ نه در داخل امریکا و نه در سطح بین المللی اجماعی موجود نیست. می توان گفت که امروز در جهان اجماعی علیه امریکای ترامپ در حال شکل گیری است. در داخل امریکا بسیاری از مردم از عامه تا نخبه و همچنین در سطح رسانه ها رفتارهای یک جانبه ترامپ را محکوم می کنند. به هرحال جمهوری اسلامی ایران با یک دشمن قوی و زورگو روبه رو است اما دلیلی برای تسلیم در برابر این دشمن موجود نیست. کار جمهوری اسلامی مقاومت است و این مقاومت را باید از راه تدبیر، مذاکره و دیپلماسی پیش برد و تاثیر فعالیت های مخرب امریکا علیه ایران را به حداقل رساند. ما نباید قدرت امریکا را براساس معیارهای روی کاغذ و آمار و ارقام موجود بررسی کنیم.

 

اگر امریکا آن میزان که ادعا می کنند قدرتمند بود امروز در عراق و افغانستان تا این اندازه گرفتار و ناتوان نشده بود. نیروهای امریکایی در عراق در پادگان ها محصور هستند اما شاهد هستیم که هرسال حدود ٥ میلیون ایرانی در مناسبت های مذهبی مانند اربعین با پای پیاده به عراق می روند و بازمی گردند. یک امریکایی نمی تواند با خیال راحت در بغداد یا کابل قدم بزند اما وضع برای ایرانی ها اینگونه نیست. قدرت زورگویی و یک جانبه گرایی امریکا در عمل بسیار پرهزینه بوده اما دستاوردی برای امریکا نداشته است.

 

طبق گفته شما کشورهای بسیاری در سطح بین المللی هستند که با سیاست های امریکا مخالفند اما انگشت شمارند کشورهایی که مانند ایران رابطه دیپلماتیک با امریکا نداشته و ندارند. سوالی که امروز از سوی افکار عمومی به خصوص نسل جوان بسیار مطرح می شود این است که چرا ایران با امریکا درباره همه موضوعات مورد اختلاف گفت وگو نمی کند؟ ما تجربه مذاکره با امریکا درباره فعالیت های هسته ای را داشتیم و کارنامه جمهوری اسلامی ایران نیز در این مذاکرات قابل دفاع است.

 

ما با امریکا مذاکره کردیم. شما به فرمایش حکیمانه رهبری مراجعه کنید که فرمودند اگر در این مذاکرات همراهی و صداقت و همکاری ببینیم شاید زمینه گفت وگو درباره سایر مسائل نیز فراهم شود. این اظهارنظر ایشان برای تعارف نبوده و به عنوان یک سیاست از سوی جمهوری اسلامی ایران مطرح شد. اما در عمل حتی در جریان مذاکرات نیز شاهد بودیم که امریکایی ها چه سخت گیری هایی انجام دادند. حتی در دوره باراک اوباما پس از پایان مذاکرات و تولد برجام نیز دولت امریکا به تمام تعهدات خود تمام و کمال عمل نکرد.

 

بیشترین نگرانی امریکا در دوره باراک اوباما این بود که چگونه از تحریم های غیرهسته ای که وضع کرده بودند، حفاظت کنند تا در جریان لغو تحریم های هسته ای ایران، آن تحریم های غیرهسته ای بلااثر نشوند. در همان دوره اوباما که برجام به نوعی ارثیه وی به حساب می آمد کنگره امریکا قوانینی را تصویب کرد تا حتی اروپایی هایی که به ایران در طول ١٠ سال پیش از برجام سفر کرده بودند ملزم به دریافت ویزای امریکا شوند. چند نخست وزیر سابق اروپایی که مثلا در سال های گذشته در قالب طرح گفت وگوی تمدن ها به ایران آمده و با برخی از مقام های سابق ایران دیدار کرده بودند هنگام ورود به امریکا در همان فرودگاه با مشکل روبه رو شدند.

 

ایران با امریکا مذاکره کرد، تفاهمی حاصل و مورد تایید شورای امنیت قرار گرفت و اجرایی شد اما از همان لحظه نخست، امریکا کارشکنی های خود را آغاز و در دولت ترامپ نیز به طور کامل از این توافق خارج شد. همه این کارشکنی ها از سوی امریکا در حالی انجام شد که ایران حتی یک مورد تخطی از تعهدهای برجامی خود نداشته و بیش از ١٠ گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی موید آن است که تهران به تعهدات خود پایبند بوده است. دوباره با امریکا بر سر چه مذاکره کنیم؟ حالا که امریکا از برجام خارج شده دوباره بر سر سایر مسائل با همان امریکای عهدشکن مذاکره کنیم؟ مذاکره وقتی ممکن است که طرف مذاکره کننده به حداقلی از استانداردها پایبند باشد.

 

سخنان شما به این معناست که ایران بازگشت امریکا به برجام را پیش شرط مذاکره با این کشور بر سر سایر مسائل می داند؟

این مسائل فرضی است. حرف ما این است که امریکا نه تنها تعهدات خود در توافق را انجام نداد بلکه علیه توافق نیز دست به کار شد.

 

سوال این است امریکا امروز از برجام خارج شده، آیا از این به بعد هرگونه مذاکره با امریکا درباره هر مساله ای از نظر ایران غیرممکن خواهد بود؟

من در جایگاهی نیستم که هرگونه مذاکره را در هر زمانی نفی یا تایید کنم. در هر موقعیتی متناسب با همان موقعیت تصمیم گیری خواهیم کرد. در این موقعیت ما در وضعیتی هستیم که ترامپ با اقدام های خود جامعه امریکا را دو شقه کرده و اینطور نیست که ٩٠ درصد جامعه امریکا موافق کارهای ترامپ باشند بلکه بیش از نیمی از جامعه این کشور مخالف وی هستند و حتی برخی از جمهوریخواهان نیز مخالف خروج امریکا از برجام هستند.

 

به همین دلیل زمانی که مساله خروج امریکا از برجام به کنگره ای که ابتدا مخالف برجام بود ارجاع داده شد، این کنگره حاضر نشد شرایط مدنظر ترامپ را اضافه کند. پس ترامپ حتی در حزب خود نیز حامیانی ندارد و خروج امریکا از برجام یک اقدام کاملا یک جانبه است.

 

به هرحال دولت ترامپ می تواند ادعا کند که همچنان به دیپلماسی در برابر ایران پایبند است و گواه آن نیز اظهارات چهره های نزدیک به رییس جمهور ایران است که اخیرا گفته اند تیم ترامپ سال گذشته چندین بار برای دیدار میان دو رییس جمهور درخواست داده اما با پاسخ منفی رییس جمهور روحانی روبه رو شده است.

 

صحبت کردن دو طرف دارد و نمی توانید یک طرف را به صحبت با دیگری وادار کنید. شما می توانید مایل به گفت وگو باشید اما حداقل انگیزه ای باید در طرف دیگر این گفت وگو هم وجود داشته باشد. گفته می شود که تیم ترامپ پیشنهاد گفت وگو را داده اما دونالد ترامپ صبح آن روز یک سوم از سخنرانی خود در مجمع عمومی را به ایران اختصاص داد و بدترین توهین ها را به مردم ایران کرد و سپس عصر همان روز پیشنهاد دیدار دو رییس جمهور مطرح شد.

 

زمانی که فردی از تریبون مجمع عمومی این میزان درشت و ناسزاگویی انجام می دهد، چرا ایران باید به پیشنهاد گفت وگو پاسخ مثبت بدهد؟ رییس جمهور ایران یک روز بعد از سخنرانی ترامپ، با عقل و طمانینه پاسخ مستقیمی به اظهارات رییس جمهور امریکا نداد و ایده های خود را مطرح کرد. در واقع می توان گفت در تله ای که ترامپ انداخته بود، وارد نشد که این مساله از هوشمندی ما ایرانی ها است. اگر ما هم در مجمع عمومی مانند و با ادبیات ترامپ جواب او را می دادیم معنی این کار این بود که دستور کار مجمع عمومی فحاشی بین ایران و امریکا است. ایران پایبندی خود را به مجمع عمومی ثابت کرده بود و این ترامپ بود که در سخنرانی سراسر توهین آمیزش حتی حضور مردم در انتخابات ریاست جمهوری سال ٩٦ را زیر سوال برد.

 

ترامپ یا هیچ گونه اطلاعاتی درباره ایران ندارد یا اطلاعات خود را از طریق گروه های مخالف ایران به دست می آورد و گمان می کند می تواند با زورگویی ملتی را تسلیم کند. زمانی که فردی صبح در مقابل سران دیگر کشورها به یک کشور توهین می کند چطور رییس جمهور آن کشور عصر همان روز می تواند پیشنهاد مذاکره وی را بپذیرد؟ شاید هدف وی از طرح این پیشنهاد نیز همین بوده که بگوید تحت فشار طرف ایرانی را وادار به مذاکره کردم. سوال دیگر این است که آیا شروع مذاکره دو کشور باید در سطح روسای جمهور باشد؟ مذاکره باید در سطح پایین و بی سر و صدا مطرح شده و سپس شرایط برای گفت وگو در سطوح بالاتر هموار شود.

 

درخواستی برای مذاکره در سطوح پایین تر میان دو کشور از سوی امریکا مطرح شده است؟

حرف های زیادی را درباره مسائل زیادی مطرح می کنند و اگر از خودشان سوال کنید هیچ کدام را تایید نمی کنند. امریکایی ها سیاست خبری گمراه کننده و دیپلماسی بسیار نسنجیده ای را در پیش گرفته اند و هیچ کدام از این کانال ها و حرف ها ارزش توجه در داخل را ندارد. این حرف ها بیشتر طرح هایی برای بازی های خبری، تبلیغی یا دیپلماتیک هستند و صداقتی در آنها موجود نیست.

 

منظور شما این است که دونالد ترامپ و چهره های نزدیک به وی از تمایل به توافق بزرگ با ایران سخن می گویند اما در این پیشنهاد جدی نیستند؟

چه توافقی با ایران بکنند؟ مهم ترین مساله برای ما پرونده هسته ای بود که نه فقط با امریکا بلکه با این کشور هم به عنوان بخشی از جامعه جهانی توافق کردیم اما آنها به تعهدهای خود پایبند نماندند.

 

دولت امریکا تغییر کرده و رییس جمهور جدید می گوید من توافقی صرفا هسته ای را نمی خواهم و به دنبال توافقی هستم که تمام مسائل از جمله فعالیت های منطقه ای و آزمایش های موشکی ایران را هم شامل شود.

 

دولت امریکا می تواند هر خواسته ای داشته باشد اما توافق دو طرف دارد. یک طرف نمی تواند به دیگری بگوید برای واگذاری سه دانگ خانه ات به من باید با من توافق کنی. چنین چیزی در عرصه بین المللی نداریم. امریکایی ها فکر می کنند آنچه را در جنگ هم نمی توانند به دست آورند می توانند با شعار یا ادای به تمایل برای مذاکره به دست آورند.

 

برخی از منتقدان برجام می گویند تیم ایران سه سال مذاکره فشرده با ١+٥ را پیش برد و چرا در این سه سال پاسخی برای این سوال که اگر رییس جمهور بعدی امریکا برجام را نپذیرد، یافت نشد؟ آیا تیم ایران راهی حقوقی برای گرفتن ضمانتی جدی تر از دولت وقت امریکا داشت؟

نه تنها دولت بعدی امریکا بلکه همان دولت وقت هم می توانست از توافق خارج شود. ما یا هر دولت دیگر حاضر در توافقی هم می توانیم و می تواند از این توافق خارج شود. چارچوب این تفاهم براساس قرارداد چندجانبه بود و اگر در عمل این اجرا مطابق با استانداردها پیش می رفت همه اعضا باید به آن پایبند می ماندند. قطعنامه شورای امنیت به گونه ای تنظیم شده که اگر ایران خارج نشده و تعهدات خود را اجرایی کند در چندسال آینده پرونده هسته ای ایران به طور کامل از شورای امنیت خارج خواهد شد و تحریم های تسلیحاتی ایران نیز از بین خواهد رفت.

 

البته محدودیت هایی مانند ممانعت از ساخت بمب اتم همواره پابرجا خواهد بود که جمهوری اسلامی ایران بارها گفته به دنبال بمب اتمی نیست و نخواهد بود. برجام تنها توافقی نیست که ترامپ از آن خارج شد بلکه وی از معاهده پاریس هم خارج شده و از ناتو هم باج گیری می کند. ما نباید خودمان را مقصر قلدرمآبی، بدرفتاری، بی انضباطی و عدم پایبندی یک کشور به تعهداتش بدانیم و همچنین نباید این قلدرمآبی طرف مقابل را به صرف اینکه زور دارد، بپذیریم. تمام مقررات بین المللی برای این است که قانون جنگل حکمفرما نشود. اگر قانون جنگل باشد هرکه زور دارد بقیه را شکار می کند.

 

در یک سال و نیم گذشته سیگنال های متفاوتی از دولت ترامپ و اعضای کابینه وی دریافت شده است. چهره هایی که سابق بر این خواهان تغییر نظام در ایران بودند امروز در دولت ترامپ حضور داشته و پشت تریبون می گویند سیاست تغییر رفتار و نه تغییر نظام ایران را دنبال می کنند اما رفتارهای پشت پرده همین افراد گویای چیز دیگری است.

 

از نظر شما دولت ترامپ سیاست تغییر نظام یا تغییر رفتار را در قبال ایران دنبال می کند؟

سیاست دولت ترامپ ایجاد ناامیدی و تحمیل فشار اقتصادی برمردم ایران است تا از این طریق نارضایتی و بی ثباتی در ایران ایجاد کرده و ایران را از اقتدار ملی و منطقه ای محروم سازند. این سیاست مسلم و قطعی امریکا در قبال ایران است. اینکه در عمل چه گام هایی بردارند و به چه تاکتیک هایی متوسل شوند به تحولات داخل ایران بستگی دارد.

 

باید انسجام و وحدت ملی در ایران تقویت شده، شکاف ها و نارضایتی هایی که در اقشار مختلف به دلایل مختلف وجود دارد مورد توجه جدی قرار بگیرد و اقدام های سریعی صورت بگیرد تا از ناامیدی در جامعه کاسته شود. مبارزه با فساد باید به شکل جدی و نه شعاری پیگیری شود و امواج خطرساز جوسازی های روزمره مهار شود تا در سایه این تحولات بازسازی جامعه صورت پذیرد. تنها با این اقدام ها در داخل است که می توانیم با دست اندازی ها و سیاست های قلدرمآبانه امریکا در قبال ایران مقابله کنیم.

 

هیچ روزی در تاریخ پس از جمهوری اسلامی ایران نبوده که امریکا به دنبال براندازی نظام نباشد اما یک روز این آرزو را غیرقابل تحقق و روز دیگر آن را قابل تحقق اما در نتیجه یک دوره طولانی تلاش و ممارست مدت تصور کرده است. بعد از سال ١٣٨٨ فرید زکریا با جورج سوروس مصاحبه ای داشت. در آن مصاحبه سوروس شرط بندی کرد که تا یک سال آینده نظام جمهوری اسلامی ایران وجود خارجی نخواهد داشت.

 

من در آن زمان یادداشتی نوشته و در آن تاکید کردم که این نظام نه فقط تا سال آینده بلکه تا نسل های دیگر هم که آقای سوروس نباشد به حیات خود ادامه خواهد داد. آقای سوروس آن شرط را باخت و البته چیزی هم به ما نداد. امریکایی ها از یک طرف می گویند ایران به قدری از درون بی ثبات و بی نظم است که تا یک روز دیگر نظام ساقط خواهد شد و از طرف دیگر هم می گویند که ایران به قدری قوی است که هیچ اتفاقی در کشورهای منطقه نمی افتد مگر آنکه دست ایران در کار باشد.

 

امریکا ایران را به انواع و اقسام مسائل متهم می کند تا در حقیقت دست خود را برای فشار بر ایران باز کند. ایران نفوذ و قدرت و انسجام داخلی دارد و نظام ما نتیجه انقلاب مردم است. ایران کشوری است که در جنگ خود را ساخته و ماندگار شده است. شما در هر محله ای اسم چند شهید را بر کوچه دارید و این بدان معناست که این ملت داوطلبانه در برابر هر قلدری که چشمی به این خاک داشته جنگیده است. این ملت را با قلدری و تهدید نمی توان از مسیر خارج کرد. تمام این قلدری های امریکا برای باج خواهی از ایران است.

 

تنش میان تهران و واشنگتن از بگو و مگوهای سیاسی عبور کرده و روز پنجشنبه ما شاهد سخنان بسیار تند سردار سلیمانی خطاب به رییس جمهور امریکا بودیم. آیا فکر می کنید این تنش در این مرحله همچنان قابل کنترل است یا به ماشه ای می ماند که هر لحظه کشیده خواهد شد؟

اظهارات مقام های ایرانی در خلأ اتفاق نمی افتد بلکه در پاسخ به سخنانی است که از طرف مقابل مطرح می شود. سخنان کودکانه و شاید بهتر باشد بگویم ابلهانه ای که مقام های امریکایی در برابر ایران در چند وقت اخیر داشتند هر ایرانی را به عکس العمل وادار می کند. امریکایی ها این تصور غلط را دارند که اگر درشت و سخیف صحبت کنند ایرانی ها می ترسند. چنین چیزی موجود نیست و قرار نیست کسی از اظهارات قلدرمابانه بترسد. جامعه جهانی باید بفهمد که کشورهایی هستند که در مقابل زورگویی مقاومت می کنند و هر زمان که کشورها مقاومت کردند قلدرها سرجای خود می نشینند وگرنه اگر کشورها عکس العملی از خود نشان ندهند، آنها فاقد هزینه کشورها را اشغال می کنند. پاسخ این درشت گویی های ترامپ و اطرافیان وی باید داده شود.

 

برخی تحلیلگران در چند روز اخیر به خصوص پس از توییت تند دونالد ترامپ که به هشدار به ایران تعبیر شد، سعی در شبیه سازی رفتار ترامپ با کره شمالی و ایران دارند. خط تحلیلی این عده براین مساله استوار است که ترامپ ابتدا سطح تنش را تا حد بسیار زیادی بالا برده و سپس مذاکره می کند.

 

تا انجا که من می دانم کره ای ها چندسال است که می گویند رییس جمهور امریکا باید پای میز مذاکره با ما نشسته و به ما تعهد بدهد. روسای جمهور امریکا تا پیش از ترامپ پای میز مذاکره با رهبر کره شمالی نمی نشستند اما در نهایت ترامپ این خواسته کره ای ها را انجام داد. در عالم دیپلماسی می گوییم صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی. فرض کنیم کشوری تسلیم می شود، این رفتار آن کشور دلیلی برای تبعیت ما نیست. هرکشوری از کره شمالی تا لیبی یا صدام حسین در عراق مسیر مستقل خود را انتخاب می کند. جمهوری اسلامی ایران در ٤٠ سال گذشته به تدبیر خود بیشتر متکی بوده تا ترس از بلوف های سایرین. تصمیم هایی که ایران در منطقه غرب آسیا گرفته همگی تصمیم های درستی بوده اند.

 

ایران هیچگاه در افغانستان از طالبان حمایت نکرد، در عراق با صدام کنار نیامد. ایران هیچگاه به ایجاد داعش کمک نکرد و هیچ وقت به امریکا اعتماد نکردیم. پیروزی هایی که امروز در منطقه داریم به دلیل تدبیری است که خرج کرده ایم. اگر کشوری مانند عربستان سعودی همه اشتباه هایی که ما مرتکب نشده ایم را انجام داده مقصر ما نیستیم و این کشور باید در سیاست هایش تجدیدنظر کند. عربستان سعودی که متحد امریکاست نباید فکر کند که با خرید تسلیحات مدرن و به کار گرفتن آنها علیه مردم بی پناه یمن می تواند ادعای پیروزی کند. کلام آخر این است که ایران با تدبیر، امید و مقاومت می تواند از این سختی بگذرد.

 

روحانی در مجمع عمومی در تله ترامپ نیفتاد.

 

ترامپ نه فقط با ایران که با جهان می جنگد.

 

ترامپ دولتمردی را با تاجرمآبی و دلال بازی اشتباه گرفته است.

 

امریکا امروز از لحاظ بین المللی در ضعیف ترین جایگاه قرار دارد.

 

امریکا می تواند دنیا را به آتش بکشد اما همین امریکا قادر نیست یک روستا را در عراق، افغانستان یا سوریه اداره کند.

 

تداوم برجام با وجود خروج یک عضو از آن در حالی که سازمان ملل و تمام اعضای آن به برجام پایبند هستند، یک پیروزی دیپلماتیک برای ایران است.

 

امریکا نه تنها تعهدات خود در توافق را انجام نداد بلکه علیه توافق نیز دست به کار شد.

 

مقاومت در برابر امریکا را باید از راه تدبیر، مذاکره و دیپلماسی پیش برد.

 

باید با دیپلماسی فعال تاثیر فعالیت های مخرب امریکا علیه ایران را به حداقل برسانیم.

 

سربازان امریکایی در پادگان های نظامی عراق محصور هستند اما ٥ میلیون زایر ایرانی با پای پیاده به عراق می روند.

 

سیاست دولت ترامپ ایجاد ناامیدی و تحمیل فشار اقتصادی برمردم ایران است.

 

ملت ایران را با قلدری و تهدید نمی توان از مسیر خارج کرد.

 

ایران در رابطه با نقض تعهد امریکا در برجام چندنامه به سازمان ملل داده است.

 

امریکا نمی تواند همه مشتری های نفتی ایران را نابود کند.

 

باید تفکیکی میان قدرت تخریبی و قدرت سازنده امریکا قائل شد.

 

با امریکایی که از برجام خارج شده، چه مذاکره ای کنیم؟

 

آیا شروع مذاکره دو کشور باید در سطح روسای جمهور باشد؟

 

هیچ روزی در تاریخ پس از جمهوری اسلامی ایران نبوده که امریکا به دنبال براندازی نظام نباشد.

 

همکاری سایر کشورها با امریکا در تحریم های ایران به معنای زیرپاگذاشتن قطعنامه های شورای امنیت است.

 

تمام این قلدری های امریکا برای باج خواهی از ایران است.

 

امریکایی ها فکر می کنند آنچه را در جنگ هم نمی توانند به دست آورند، می توانند با شعار یا ادای به تمایل برای مذاکره به دست آورند.

 

سارا   معصومی

 

.

منبع : sarpoosh.com

تبلیغات