.

آکاایران: کارشناس مسائل روسیه: به هیچ کشوری نمی توان اعتماد کرد!

کارشناس مسائل روسیه: به هیچ کشوری نمی توان اعتماد کرد!

آکاایران: کارشناس مسائل روسیه: به هیچ کشوری نمی توان اعتماد کرد!

هنوزبعد گذشت ١٢روز ازدیدار ترامپ و پوتین محتوای مذاکره روسای جمهور روسیه و آمریکا در هلسینکی مکتوم مانده است. وزیر دفاع آلمان می گوید پوتین با ایفای نقش بازیگری جهانی، می خواهد ضعف های اقتصاد کشورش را بپوشاند اما هدف یا برنامه ترامپ مشخص نیست.

 

هیچ استراتژی روشنی از سوی ترامپ پس از ملاقات با رییس جمهور روسیه دیده نمی شود.

 

نمایندگان کنگره آمریکا خواستار اطلاعاتی در این زمینه شده اند که آیا ترامپ به پوتین امتیازاتی داده یا نه. این دیدارپشت درهای بسته انجام گرفت و تنها مترجم های طرفین اجازه حضور در این ملاقات را یافتند.

 

جهان به ملاقات پوتین و ترامپ در پایتخت فنلاند چشم دوخته بود. در کنار بحران اوکراین، دخالت های روسیه در انتخابات آمریکا و نیز موضوع ایران و سوریه جزو این گفت وگوها بود اما طرفین در کنفرانس خبری مشترک تنها به کلیاتی از این دست اشاره کردند.« قانون» برای بررسی بیشتر این موضوع با شعیب بهمن،کارشناس مسائل روسیه،گفت وگویی داشته که در ادامه ازنظر می گذرد:

 

یکی از موضوعاتی که در دیدار پوتین و ترامپ بررسی شد، منع گسترش سلاح هسته ای بود اما تنها چند روز بعد از این دیدار شاهد رونمایی و آزمایش تسلیحات نظامی روسیه بودیم،به نظر شما این عمل از سمت روسیه به چه معناست؟

در مجموع آن چیزی که در دیدار پوتین و ترامپ اتفاق افتاد بیش از آنکه مبنای مذاکره جدی دوجانبه باشدوبخواهد دستاورد از آن بیرون بیاید،بیشتر نمایشی سیاسی بود که به ویژه از طرف آمریکایی ها و شخص ترامپ دنبال می شد.برای این دیدار موضوعات مختلفی گمانه زنی می شد که در دستور کار باشد و میان رهبران دوکشور مورد بحث و بررسی قرار بگیرد؛یکی ازاین موضوعات کنترل تسلیحات بود.در حال حاضرمی توان گفت هیچ توافق سیاسی بین دو کشور حاصل نشده یا زمینه ای برای توافق در خصوص کنترل تسلیحات یا به طور اساسی تر، کنار گذاشتن اختلافات بین المللی میان مسکو و واشنگتن به دست نیامده است.

 

در چنین شرایطی واضح و روشن است که هرکدام از این کشورها درپی حفظ وافزایش قدرت خود در سطح بین الملل هستند و با توجه به اینکه یکی از مهم ترین ابعاد قدرت را قدرت نظامی تشکیل می دهد؛بنابراین دستیابی به تسلیحات جدید و آزمایش آن، می تواند بر قدرت روسیه یا آمریکا یا هر کشور دیگری در سطح بین الملل بیفزاید.می توان گفت باقی ماندن اختلافات روسیه و آمریکا و همچنین فقدان چشم انداز مناسب ومطلوب برای دستیابی به یک توافق ازجمله مسائلی هستند که درشرایط فعلی نمی توانند آمریکا و روسیه را به یک شرایط مطلوبی برسانند.

 

موضوع بحران سوریه یکی دیگر از موضوعات مورد بررسی در این دیدار بود؛به نظر شما روسیه و آمریکا در این زمینه می توانند به توافقاتی برسند؟

در رابطه با بحران سوریه نیز همان شرایط پیشین حاکم است به این دلیل که دراهداف و منافع کلی دو کشور تفاوت های اساسی وجود دارد.روس ها از زمان شروع بحران و به ویژه زمانی که فرصت حضور مستقیم در سوریه پیداکردند به صورت عیان و آشکار خواستار حفظ نظام سیاسی حاکم برسوریه و همچنین مبارزه با گروه های مختلف تروریستی بودند؛درحالی که آمریکایی ها به عنوان یکی از به وجودآورندگان این بحران خواهان تغییر نظام سیاسی بودند.در برهه های گوناگون زمانی اسناد و مدارک زیادی وجود دارد که آمریکایی ها از گروه های مختلف تروریستی حمایت کردند (حمایت مالی،تسلیحاتی و... .)

 

فقط در یک حالت می توان گفت که احتمال شکل گیری همکاری میان روسیه و آمریکا وجود داد.به این شرط که یکی از طرفین در سیاست و اهداف خود تغییری بدهند اما در حال حاضر با توجه به آنچه از سیاست خارجی هر دو کشور مشاهده می شود ، نه روسیه و نه آمریکا تمایلی به این تغییررویکرد خود ندارند.البته آمریکا ملاحظاتی را در خصوص سوریه دارد ،به ویژه به واسطه تامین امنیت اسراییل.آن ها سعی می کنند در این راستا با روسیه وارد مذاکره بشوند تا بتوانند امنیت اسراییلی هارا تامین بکنند.واقعیت این است که توافق بزرگی در خصوص سوریه بین دو کشوراتفاق نیفتاده و بعید است که دست کم در آینده نزدیک اتفاق بیفتد.

 

با توجه به مواضع آمریکا در قبال ایران و دیدار بین رهبران دوکشور قدرتمند(آمریکا و روسیه)،آیا روسیه روابط خود را با ایران تغییر می دهد وآیا برای ایران قابل اعتماد است؟

تا به امروز آمریکایی ها موفق به تاثیرگذاری در پروژه همکاری ایران و روسیه در سوریه نبودند.علت اصلی واساسی آن این است که دوکشور(ایران و روسیه)منافع و اهداف همسویی را در خصوص مساله سوریه دارند و این منافع و اهداف با رویکردهای آمریکا کاملا متفاوت است.همواره یک متغیر سوم در رابطه ایران و روسیه وجود داشته است، این متغیر سوم می تواند ساختار بین الملل،فشارهای ناشی از توزیع قدرت در نظام بین الملل یا کشوری قدرتمند که همواره تاثیری در روابط تهران و مسکو داشته است،باشد.

 

عاملی که می تواند بیان کننده نزدیکی و همسویی ایران و روسیه باشد این است که تا چه اندازه دو کشوربتوانند اهداف ومنافع خود رابه صورت مشترک وهمسو در برابر سایر بازیگران تعریف کنند.دست کم در پرونده سوریه آنچه تا کنون اتفاق افتاده حاکی از آن است که تهران و مسکو مبتنی بر توافقاتی که از ابتدا باهم داشتند ،همچنان آن را پیش می برند.اگر بخواهیم بدانیم که آیا این پروژه تبدیل به پروسه خواهد شد یابه سایرپروژه ها و مسائلی که ایران با آن درگیر است تسری پیدا خواهد کرد یا نه ،باید روابط ایران وروسیه را در سال های گذشته بررسی کنیم.

 

در خصوص قسمت دوم سوال باید گفت به هیچ کشوری نمی توان اعتماد کرد. مبنای رفتارهر کشور با سایر کشورها منافع ملی آن کشور است و منافع ملی ایران و روسیه تا هر زمان که اقتضا کند،همراهی وهمکاری را خواهند داشت.هر زمان هم که منافع ملی دو کشور اقتضا نکند ،کشورها به شکل دیگری رفتارخواهندکرد.در این بین چیزی که تا به امروز فقدان آن حس شده ومی تواند باعث گسترش همکاری ها بین دوکشور بشود؛بحث روابط اقتصادی بین دو کشور است.

 

این موضوع متاسفانه در سال های گذشته به هیچ وجه با توسعه چشمگیری روبه رو نبوده ،به نحوی که روابط اقتصادی ایران و روسیه کمتر از دو میلیارد دلار بوده است که این رقم برای دوکشوری که تمایل دارند همکاری های خود را در خصوص مسائل منطقه ای وبین المللی گسترش بدهند، سطح بسیار پایینی است.

 

فاطمه خسروی

 

gha​noondaily.‎​ir
.

منبع : sarpoosh.com

تبلیغات