.

آکاایران: شوک جهان سیاست نسبت به رد و بدل شدن هشدارها و تهدیدها میان ایران و امریکا

شوک جهان سیاست نسبت به رد و بدل شدن هشدارها و تهدیدها میان ایران و امریکا

آکاایران: شوک جهان سیاست نسبت به رد و بدل شدن هشدارها و تهدیدها میان ایران و امریکا

جهان سیاست در شوک هشدارها و تهدیدهایی است که میان ایران و امریکا رد و بدل می شود. برخی با نگاه خوش بینانه و البته در مقام مقایسه با دیگر پرونده های میان امریکا با سایر کشورها این میزان بگو و مگو میان ایران و امریکا را مقدمه ای می دانند بر آغاز گفت وگوهای دو طرف ولو در سطح بسیار پایین و موردی. برخی دیگر اما نگران سطح تنشی هستند که می تواند هر لحظه از حالت قابل کنترل خارج شده و بحرانی دیگر در منطقه غرب آسیا بیافریند. تحلیلگران رسانه های متفاوت هرکدام از لنزی خاص به این تنش نگاه کرده اند:

 

آسوشیتدپرس:

تهدیدها با توییت از بین نمی روند

تهدید توییتری تهران توسط دونالد ترامپ رییس جمهور ایالات متحده درست در زمانی که سیاست فشار حداکثری بر ایران به گفته برخی برای تغییر نظام دراین کشور تشدید شده، به بمب خبری بدل شد. هیچ کس پیش بینی جنگ فوری میان ایران و امریکا را ندارد. هم توییت ترامپ و هم سخنرانی ضدایرانی وزیر خارجه وی تنها دو هفته پیش از آنکه بخشی از تحریم های غیرهسته ای ایران دوباره اعمال شوند، صورت گرفت.

 

همزمان دولت ترامپ قصد دارد یک رسانه فارسی زبان دیگر راه بیندازد تا در سایه آن بتواند به گمان خود، ایرانی ها را علیه دولت بشوراند. برخی می گویند که توییت ترامپ در واکنش به اظهارنظر حسن روحانی رییس جمهور ایران بوده که به امریکا درباره مادر جنگ ها و بازی کردن با دم شیر در مواجهه با ایران هشدار داده است. شاید بتوان گفت که نوشتن این توییت عکس العملی فوری به آن سخنان روحانی بوده اما رویکردی که در این توییت ترامپ دنبال شده در حقیقت بخشی از همان سیاست خارجی وسیع تر ترامپ در قبال ایران است.

 

٢٤ ساعت پس از این توییت ترامپ بود که محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران در توییت خود نوشت: ما را بی خیال تصور کنید. دنیا لاف های تندتر از این را چند ماه پیش شنیده است. ایرانیان هم ۴۰ سال است مشابه اینها را البته با لحن متمدنانه تری شنیده اند. ما هزاران سال است که در اینجا بوده ایم و سقوط امپراتوری ها را دیده ایم، از جمله امپراتوری خودمان که از عمر برخی کشورها طولانی تر بود. مراقب باشید! چند ساعت پس از این توییت وزیر خارجه ایران زمانی که خبرنگاران در کاخ سفید از دونالد ترامپ سوال کردند که آیا نگران تحریک و واکنش ایران نیست؟ وی در پاسخ گفت: اصلا، به هیچ وجه.

 

می توان گفت که اظهارات جدید ترامپ برای ایرانی ها نیز تازگی نداشته است و آنها منتظر این برخوردهای ترامپ پس از خروج وی از برجام در ماه مه بودند. ٤ آگوست و ٤ نوامبر تاریخ های بازگشت تحریم های ایران هستند و ایرانی ها از هم اکنون خود را برای هر دوی این تاریخ ها آماده کرده اند. مایک پمپئو در بخش هایی از سخنان خود در جمع مثلا ایرانی های مقیم کالیفرنیا گفت که امریکای تحت ریاست ترامپ دیگر در قبال تحولات جاری در ایران سکوت نمی کند. می توان گفت که از این منظر حق با پمپئو است و ترامپ ساکت نمی ماند اما به نظر می رسد که کاخ سفید قصد دارد روحانی را مقصر این تنش جدید میان تهران و واشنگتن معرفی کند.

 

یک سناتور دموکرات که از اعضای کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده است در این باره می گوید: اقدام های ایران در خاورمیانه یک تهدید به حساب می آید اما نمی توان این تهدید را با توییتی از جانب ترامپ حل و فصل کرد. امریکا پس از خروج از توافق هسته ای با ایران هیچ استراتژی مشخصی در قبال تهران ندارد.

 

تیم کین از کاندیداهای معاونت رییس جمهور دموکرات ها در سال ٢٠١٦ نیز توییت ترامپ را نشانه خطرناک دیگری از تلاش کاخ سفید برای به راه انداختن جنگ با ایران می داند. ترامپ در یک سال و نیم گذشته از عمر ریاست جمهوری اش تجربه توییت های آتشین درباره برخی از پرونده های بین المللی مانند کره شمالی را داشته که پس از این توییت ها کیم جونگ اون به پای میز مذاکره آمد. البته از تاریخ ١٢ ژوئن که کیم جونگ اون و دونالد تراپ با هم دیدار کردند تا این لحظه پیشرفت های بسیار کمی در مذاکرات دو جانبه حاصل شده است.

 

واشنگتن پست:

فشار بر مردم ایران، نتیجه عکس می دهد

در زمین سیاسی که ترامپ در آن توپ می زند، مدافعان وی انتقادها از او را مشروط به شرایط خاص کرده اند. در حقیقت می توان گفت که مدافعان وی در این مقطع زمانی از برخی از سیاست های وی حمایت می کنند که اگر هر رییس جمهور دیگری در هر مقطع دیگری این کار را کرده بود، با انتقادهای جدی روبه رو می شد. درحالی که ترامپ همچنان به مسیر ایده آل خود برای نزدیکی به مسکو ادامه می دهد و دیکتاتورهای عرب را در آغوش می کشد اما ایران را بزرگ ترین دشمن خود می داند. در چند روز گذشته روحانی و ترامپ، ظریف و پمپئو بگو و مگوهایی را در فضای مجازی تجربه کردند. کاخ سفید از زمان خروج امریکا از برجام خواهان تشدید تحریم ها بر ایران شده و همچنین تلاش می کند بر آتش برخی اعتراض ها در ایران بدمد.

 

امروز می توان گفت هیچ شکی موجود نیست که دولت ترامپ به دنبال تغییر نظام در ایران است. حلقه پیرامونی ترامپ از پمپئو تا جان بولتون همگی سال هاست که این ایده را دنبال می کنند. با این وجود برخی از تحلیلگران مسائل ایران میان نحوه برخورد ترامپ با پرونده ایران و پرونده کره شمالی شباهت هایی قائل شده اند و آن را به آتش و خشم تشبیه کرده اند. با این وجود برخی مانند علی واعظ، کارشناس مسائل ایران در گروه بین المللی بحران می گویند که مشاجره میان ایران و امریکا ایدئولوژیک است و این مساله ای است که در اختلاف کره شمالی با امریکا وجود خارجی نداشت. همزمان برخی دیگر از تحلیلگران نیز می گویند که اقدام های دونالد ترامپ عملا به سود جناح اصولگرا در ایران تمام شده است. جناحی که همواره تاکید داشت هرگونه توافق با امریکا اشتباه است و اکنون رییس جمهور امریکا با خروج از برجام، توپ را در اختیار این جناح قرار داده است.

 

عده ای دیگر از تحلیلگران نیز هشدار می دهند که اعمال فشار بر ایران می تواند منجر به ناآرامی های جدید در منطقه شود و نیروهای مورد حمایت ایران در کشورهای مختلف منافع امریکا یا متحدانش را تحت الشعاع قرار دهند. دونالد ترامپ می گوید که از اعتراض های مردمی در ایران حمایت می کند اما علی واعظ می گوید هر اندازه که مردم ایران بیشتر با فشارهای اقتصادی دست و پنجه نرم کنند کمتر به دنبال ایجاد تغییرات رادیکالی در وضعیت سیاسی ایران آنگونه که ترامپ و متحدانش در منطقه می خواهند، می روند.

 

جیسون رضاییان از خبرنگارهای واشنگتن پست که سابقه کار و بازداشت در ایران را داشته و در سخنرانی روز یکشنبه پمپئو نیز شرکت کرده بود اعتقاد دارد که حرکت های دولت ترامپ مانند تشدید فشار اقتصادی یا اعمال محدودیت بر ورود و خروج ایرانی ها به امریکا نتیجه معکوس خواهد داد و این اقدام ها در تضاد با شعارهای دولت ترامپ است که می گوید خیر و صلاح ایرانی ها را می خواهد.

 

پولیتیکو:

ترامپ مشکل را به بحران تبدیل کرد

تهدید توییتری ترامپ با حروف بزرگ انگلیسی بیشتر شبیه کپی برداری از یک سیاست در قبال پرونده ای دیگر و جایگذاری آن در پرونده ایران است. او دقیقا همان نسخه ای را برای ایران می پیچد که برای کره شمالی تجویز کرده بود: تحریم ها را اعمال کنید، لیستی نامشخص از پیشنهادها را ارایه کنید و بعد منتظر بمانید تا هر چه پیش آید خوش آید. ترامپ زمانی که این نسخه را برای کره شمالی اعمال می کرد اندکی از نتیجه نامطمئن بود لذا با ترس و لرز گام برمی داشت اما اکنون از ترس های وی نیز کاسته شده و به نظر می رسد که جسارت بیشتری یافته است.

 

سیاست ترامپ در قبال کره شمالی همان طور که رییس جمهور هم در خلوت خود متوجه شده به نفع منافع امریکا پیش نرفت. ترامپ اعلام پیروزی کرده اما کره شمالی هیچ گام قابل توجه ملموسی برای خلع سلاح برنداشته است. پیونگ یانگ برخی از رفتارهای تحریک آمیز خود مانند تست موشک های بالستیک و هسته ای را متوقف کرده ست. این البته خبر خوبی است اما ساختار تحریم های کره شمالی تضعیف شده و امریکا و کره جنوبی نیز رزمایش های مشترک را متوقف کرده اند. در آن سوی میدان کیم جونگ اون از انزوایی که به آن مبتلا بود، خارج شده است.

 

حقیقت این است که اگر ترامپ مساله تهدید به جنگ با کره شمالی را تا این میزان پررنگ نکرده بود، می توانست بهره های بیشتری ببرد. با این وجود در این مرحله می توان گفت که ترامپ نمی تواند همان نسخه را برای تهران تکرار کند. بهتر است خوش بین ها دل خود را صابون نزنند چرا که از توافق بزرگ میان واشنگتن و تهران خبری نخواهد بود. نه تنها ایران دیگر به ترامپ به دلیل خروج از توافقی بین المللی اعتماد ندارد بلکه برنامه های موشکی و همچنین فعالیت های منطقه ای ایران که ترامپ دست روی آن گذاشته است بخشی از امنیت ملی این کشور به حساب می آیند چرا که تهران تجربه جنگ عراق را در ذهن دارد.

 

ترامپ برای آنکه این دو مساله را از قالب امنیت ملی ایران خارج کند به راهکاری امنیتی برای معادله های پیچیده منطقه ای نیاز دارد که در این بازه زمانی ممکن نیست. از سوی دیگر برخلاف آنچه که ترامپ انتظار دارد نشست سنگاپور وی با کیم جونگ اون با روحانی در یک کشور حاشیه خلیج فارس (مثلا عمان) ممکن نیست. دو مانع بر سر تحقق چنین نشستی وجود دارد: آنها و ما. نخستین مساله این است که حتی اگر و اگر ترامپ حاضر باشد برای رسیدن به توافقی با ایران به جای برجام، امتیازهای بیشتری را به تهران بدهد، معلوم نیست که ایران این پیشنهاد را بپذیرد چرا که ساختار سیاست داخلی در ایران پیرامون مساله تعامل با امریکا بسیار پیچیده است.

 

به طور کلی می توان گفت که عالم سیاست در ایران بسیار پیچیده تر از کره شمالی است. هم تهران و هم پیونگ یانگ در دشمنی با امریکا وجه اشتراک داشتند اما کیم توانست فاقد اندک مخالفتی از سوی یک یا دو جناح داخلی آن دشمنی ها را به تاریخ بسپارد. کاری که روحانی نمی تواند بکند. هرگونه تلاش برای تغییر سیاست ایران در قبال امریکا می تواند صداهای مخالف بسیاری را در ایران بلند کند و البته ناگفته نماند که ترامپ با رفتارهای ضدایرانی خود در یک سال و نیم گذشته به جناح سیاسی مخالف رابطه با امریکا در ایران کمک بسیاری کرده است.

 

مانع دوم نیز در داخل امریکا است. حساسیت سیاسیون و چهره های مختلف در داخل امریکا به هرگونه تلاش برای عادی سازی رابطه با ایران بسیار بیشتر از اما و اگرها درباره عادی سازی رابطه پیونگ یانگ - واشنگتن است. بنابراین می توان گفت که ترامپ هم در داخل از دستان باز آنچنانی برای در آغوش کشیدن ایران برخوردار نیست. ژاپن و کره جنوبی در پرونده کره شمالی را نمی توان با اسراییل و عربستان سعودی در پرونده ایران مقایسه کرد. تل آویو و ریاض لابی ها و پایگاه های سیاسی خود را در داخل منطقه دارند.

 

اکنون با این مقدمه باید سوال کرد که اگر تهدیدها و تنش آفرینی های ترامپ قرار نیست ما را نه به سمت توافق و نه تنش زدایی با ایران ببرد پس چه آینده ای در انتظار این رابطه است؟ انزوا یا تقابل؟ پاسخ این است که اگر اروپا و سایر کشورهای حاضر در برجام بتوانند راهی برای ادامه خرید نفت از ایران و گردش مالی ایمن این کشور در سیستم مالی بین المللی با وجود تحریم های امریکا بیابند، واشنگتن تمام نفوذ خود را از دست خواهد داد. اگر اروپا و سایر بازماندگان نتوانند چنین کاری بکنند، ایران برنامه هسته ای خود را از سر خواهد گرفت. در هر دو صورت باید گفت که ترامپ یک مشکل در حال حل را به یک بحران بین المللی بدل کرد. دولت وی هیچ گونه استراتژی منسجم و واحد سیاسی در قبال ایران نداشت. این مسائل می تواند نسخه ایرانی آتش و خشم ترامپ را هرلحظه خارج از کنترل کند.

 

سارا معصومی

 

etemadnews​paper.‎​ir
.

منبع : sarpoosh.com

تبلیغات