.
مطالب بیشتر

آخرین خبرهای سیاسی

سوریه و طرح جغرافیای روسی
سالروز دخالت نظامی روسیه در سوریه نزدیک می شود، بدون آنکه هیچ گونه تغییر پایه ای در سیاست های مسکو در خصوص پرونده سوریه ایجاد شده باشد. بلکه به نظر می رسد که به تازگی، روسیه اهداف دخالت نظامی خود را بر سطوح استراتژیک، در جهت ترسیم جغرافیای سیاسی جدیدی در خاورمیانه متمرکز کرده است و قصد دارد از طریق ائتلاف با سه حلقه ترکیه، ایران و چین، منافع و نفوذ خود در منطقه را تضمین کند. الجزیره قطر می نویسد: روسیه تصمیم دارد دخالت نظامی در سوریه را به نقطه اتکایی برای عملیاتی پیچیده و طولانی تبدیل کند؛ به این ترتیب که از خاک سوریه برای برپایی نبردهای سیاسی بزرگ استفاده کند، به نحوی که این نبردها مقدمه ای برای آغاز یک جنگ جهانی جدید باشند. در سطح میدانی، روسیه به دستاوردهای زیادی در سوریه دست یافته است که یکی از آن ها ایجاد اولین پایگاه نظامی خارجی در پایگاه هوایی حمیمیم در لاذقیه است؛ پایگاهی که طبق توافق بین روسیه و نظام سوریه از مصونیت کامل برخوردار بوده و از دادن مالیات نیز معاف است. با این حال، حفظ دستاوردها برای روسیه آسان نخواهد بود؛ چراکه ائتلاف این کشور با ایران تأثیری منفی بر روابط روسیه با کشورهای عربی حاشیه خلیج می گذارد و این دولت را با مشکلات عمده ای مواجه می کند.

واشنگتن کردها را نفروخت!
با توجه به سیاست «اداره توازن ها» که واشنگتن در خاورمیانه در پیش گرفته است، نمی توانیم به خود اجازه دهیم که مواضع اخیر ایالات متحده درباره عملیات نظامی ترکیه در شمال سوریه را حمل بر آن کنیم که آمریکا کردها را فروخت تا هم پیمان ترکش پیروز شود. روزنامه سعودی الحیات در این باره می نویسد: آمریکا از کردها در سوریه استفاده زیادی کرد؛ این نیروها شرایط را برای حضور نظامی مستقیم آمریکا در شمال شرق سوریه فراهم کردند؛ منطقه ای که تحت سیطره خود کردها می باشد. در این میان، با اینکه تحرک نظامی ترکیه در جرابلس، علیه کردها، با توافق ترکی ـ روسی صورت گرفت، این اقدام ترکیه با موافقت آمریکا نیز روبه رو شد؛ چراکه با وجود تمسک واشنگتن به کردها و مشارکت آن با نیروهای دموکرات سوریه، ایالات متحده دریافت که کردها در تجاوز از غرب فرات و برانگیختن حساسیت ترکیه به مرزهایش با سوریه، اشتباه کرده اند؛ از این رو، درخواست آنکارا مبنی بر بازگشت کردها به شرق فرات را پذیرفت. این مسئله به معنای آن است که ایالات متحده همچنان از سیطره کردها بر قامشلی تا شرق فرات حمایت می کند؛ زیرا ورود مستقیم ترک ها به سوریه، نیاز آمریکا به کردها را بیشتر می کند و در این موقعیت، آن ها نمی توانند برگ برنده خود را به ترکیه بفروشند.

چرا داعش در جرابلس نجنگید؟
بدیهی است که داعش بدون هیچ درگیری جرابلس را به نیروهای ترک تسلیم کرد و این واقعه زمینه را برای این نتیجه گیری فراهم می کند که عملیات مذکور با هماهنگی داعش و ترکیه انجام شده است؛ اما سؤالی که مطرح می شود آن است که انگیزه داعش از این اقدام چه بوده است؟ روزنامه البناء لبنان در این باره می نویسد: دو تفسیر در رابطه با علت مبارزه نکردن داعش در جرابلس وجود دارد؛ اولین تفسیر، دولت ترکیه را به همکاری با داعش متهم می کند که در طی این همکاری نیروهای داعش برای سهولت مقابله ترکیه با کردها، از منطقه جرابلس عقب نشینی کردند. و دوم، تفسیری است مبنی بر محاسبات داعش در خصوص فکر ایجاد یک درگیری مستقیم بین کردها و ترک ها؛ چراکه این برخورد شرایطی را فراهم می کند تا داعش بتواند استان های شرقی سوریه و برخی روستاهای حلب را تحت اختیار خود درآورد؛ به ویژه آنکه درگیری کردها در این نبرد، آن ها را مجبور می کند برای تقویت خود، نیروهایی از حسکه و الرقه را به مناطق نبرد با ترک ها اعزام کنند؛ امری که به معنای برهم خوردن توازن نیروها در این دو استان است و به داعش فرصت می دهد بار دیگر به این مناطق دست اندازی کرده و درصدد جبران
خسارت های خود برآید.