تلاش ایتالیا برای بازگشت استعماری به لیبی -آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد تلاش ایتالیا برای بازگشت استعماری به لیبی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت اخبار آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: ایتالیا، لیبی را منطقه نفوذ خود می داند؛ از نظر جغرافیایی فاصله ای بین لیبی و ایتالیا موجود نیست و از نظر تاریخی، لیبی تا پایان جنگ جهانی دوم مهمترین مستعمره ایتالیا در آفریقا بوده است.


خبرگزاری مهر:ایتالیا، لیبی را منطقه نفوذ خود می داند؛ از نظر جغرافیایی فاصله ای بین لیبی و ایتالیا موجود نیست و از نظر تاریخی، لیبی تا پایان جنگ جهانی دوم مهمترین مستعمره ایتالیا در آفریقا بوده است.
 
روابط لیبی و ایتالیا حتی زمانی که لیبی از سال ۱۹۹۲ به بعد به خاطر تحریم ها در انزوا قرار گرفته بود هم قطع نشد و شرکت «اِنی» ایتالیا به صورت مستمر، سرمایه گذار اصلی در بخش گاز و نفت لیبی باقی ماند.

با وجود آنکه مقامات ایتالیایی تاکید می کنند هدف عملیات دریایی شان در لیبی مقابله با قاچاقچیان مهاجرین غیرقانونی و کاستن از میزان عبور این افراد از ساحل لیبی به سواحل ایتالیا است، اما بسیاری از ناظرین، این عملیات را بازگشت ایتالیا به مطامع استعماری در لیبی می دانند، کشوری که از اسفند ۱۳۸۹، در هرج و مرج به سر می برد.
به گزارش آکاایران: اهداف علنی
یازدهم مردادماه جاری بود که پارلمان ایتالیا با اکثریت ۳۲۸ رأی در مجلس نمایندگان و ۱۹۱ رأی در مجلس سنا، با طرح ارسال برخی واحدهای دریایی به لیبی موافقت کرد. هدف این طرح، بنا بر آنچه در پارلمان ایتالیا اعلام شد عبارت بود از فراهم آوردن کمک فنی جهت نگهبانی از سواحل لیبی در مقابل قاچاق مهاجرین غیرنظامی به سمت قاره اروپا از طریق دریای مدیترانه و همچنین کاستن از میزان ورود آنان به به سواحل ایتالیا از سواحل لیبی.
این طرح، پس آنکه دو طرف لیبیایی و ایتالیایی درباره جزئیات عملیات با یکدیگر توافق کرده بودند به تصویب مجلسین ایتالیا رسید. حکومت ایتالیا از زبان وزیر دفاعش (خانم روبرتا پینوتی) اعلام کرد که این عملیات در ابتدای امر عبارت خواهد بود از ارسال یک کشتی پشتیبانی، جهت اقدام به عملیات مراقبت از تجهیزات دریایی لیبی و سپس به یک سری عملیات دوره ای تبدیل خواهد شد. البته در این بین تاکید کرد: «در صورت تعدی به نظامیان ایتالیایی، آنها می توانند پاسخ دهند، هرچند به شکل محدود.»
به گفته ناظرین، ایتالیا (که تحت فشار بسیاری از سازمان های غیردولتی قرار دارد تا با جمع آوری مهاجرین از مقابل سواحل لیبی، آنان را به ایتالیا منتقل نماید) امیدوار است عملیات نگهبانی از سواحل لیبی به جلوگیری از حرکت قایق های زهوار در رفته قاچاقچیان جلوگیری به عمل آورده و به این ترتیب جلوی آنکه جان مهاجرین غیرقانونی به خطر افتد را بگیرد.
پیش از این نیز ایتالیا برای برقراری صلح در این مستعمره سابقش تلاش های گسترده ای صورت داده و بار امواج متعدد مهاجرین غیرقانونی آفریقایی را نیز (که از سواحل لیبی حرکت کرده و با عبور از دریای مدیترانه خود را به جزیره لامبادوزای ایتالیا می رسانند) تحمل کرده بود. تا حدی که حالا و پیش از پیش از برگزاری انتخابات سراسری که قرار است در سال آینده برگزار شود، موضوع مهاجرت غیرقانونی تبدیل شده به زمینه ای برای بحث و جدل های گسترده ی سیاسی در ایتالیا.
به گزارش سازمان ملل متحد، از ابتدای سال جاری، حدود ۹۴ هزار مهاجر غیرقانونی با عبور از دریای مدیترانه خود را به ایتالیا رسانده اند و البته ۲۳۷۰ تن نیز در حین تلاش برای رسیدن به ایتالیا در دریا غرق شده اند.
بنا بر آمار آژانس آوارگان سازمان ملل، در سال ۲۰۱۶، تقریبا ۱۶۳ هزار مهاجر و پناهنده، مستقیما از لیبی و از طریق دریای مدیترانه خود را به دیگر سواحل اروپا رسانده اند، در حالیکه این رقم در سال ۲۰۱۵، تقریبا ۱۳۸ هزار تن بود. در مجموع، از ابتدای سال ۲۰۱۴ تا کنون، بیش از نیم میلیون نفر از شمال آفریقا به صورت غیرقانونی وارد ایتالیا شده اند.
اهداف مخفی
با وجود آنکه طرف ایتالیایی مدعی است در پس این عملیات های دریایی در آبهای سرزمینی لیبی؛ به دنبال ایجاد محاصره دریایی این کشور (که یک اقدام تجاوزکارانه محسوب می گردد) نیست، و هدفی جز مقابل به قاچاقچیان انسان ندارد، اما بسیاری از کارشناسان بحث لیبی می گویند ایتالیا در پس این عملیات، غیر از اهداف اعلامیِ به ظاهر موجه، به دنبال محقق کردن یک سری هدف مخفی و اعلام نشده است.
ایتالیا، لیبی را منطقه نفوذ خود می داند: از نظر جغرافیایی هیچ فاصله ای بین لیبی و ایتالیا موجود نیست جز امواج مدیترانه، و از نظر تاریخی، لیبی تا پایان جنگ جهانی دوم، مهم ترین مستعمره ایتالیا در قاره آفریقا بوده است.
روابط بین این دو کشور حتی زمانی که لیبی از سال ۱۹۹۲ به بعد به خاطر تحریم ها در انزوا قرار گرفته بود هم قطع نشد و شرکت «اِنی» ایتالیا به صورت مستمر، سرمایه گذار اصلی در بخش گاز و نفت لیبی باقی ماند و از سال ۲۰۰۳ به بعد هم که لیبی بازگشت به سمت به اصطلاح «جامعه جهانی» را آغاز کرد، رُم یکی از دروازه های این ورود مجدد می شد.
در کنار اینها، باید تحرکات ایتالیا در آبهای سرزمینی لیبی را در چارچوب عصبانیت و ناخرسندی اش از طرح فرانسه برای بحران لیبی نیز تفسیر کرد؛ طرحی که طی آن، رئیس جمهور فرانسه امانوئل ماکرون، توانست اوایل مرداد رئیس دولت آشتی ملی لیبی (فائز سراج) و سرلشگر بازنشسته خلیفه حفتر را در یکی از مناطق اطراف پاریس کنار هم نشانده و بین آنها توافقی ایجاد نماید. این درحالی است که ایتالیا، فرانسه را مسئول شماره یک وضعیتی می داند که لیبی در پی دخالت نظامی علیه این کشور در سال ۲۰۱۱، به آن دچار شده و در همین راستاست که ایتالیا از فرانسه درخواست کرده: «اشتباهاتی که در گذشته در لیبی انجام شد را تکرار نکند.»
ماموریت های هوایی
البته در کنار اینها و هم زمان با رسیدن کشتی ایتالیایی به پایگاه های دریایی طرابلس (یعنی منطقه ای که تحت اختیار فائز سراج قرار دارد)، نیروی هوایی ایتالیا نیز پروازهایش در آسمان لیبی را افزایش داده است.
رم مدعی است که پرواز هواپیماهای جنگی اش در آسمان لیبی به هدف زیر نظر داشتن اوضاع کلی کشور و رصد هرگونه تحرکی است که ایتالیا آن را «مشکوک» می خواند. و البته در کنار اینها، اعلام کرده هدف حمایت از هیئت نظامی ای که کارشان را در آبهای سرزمینی لیبی آغاز کرده اند را نیز دنبال می کند.
در این بین، روزنامه «ایل ماتّینو»ی ایتالیا فاش کرده که هواپیماهای جاسوسی ایتالیا برخی اوقات در آسمان شرق لیبی، یعنی منطقه ای که در اختیار حفتر قرار دارد و پارلمان و مقر فرماندهی نیروهای وابسته به او در آن منطقه مستقر هستند، نیز پرواز داشته است. و البته، فراموش نکنیم که خلیفه حفتر نیز تهدید کرده بود کشتی های ایتالیایی در صورت ورود به آبهای سرزمینی لیبی (طبیعتا منطقه ای که در اختیار اوست) مورد حمله قرار خواهند گرفت.
هواپیماهای ایتالیایی قادرند تصاویرِ هوایی گرفته و نقشه برداری هایی با دقت بالا انجام دهند و در کنار آن، داده هایی که برای هدف های متعدد (هم نظامی و هم اطلاعاتی-امنیتی و هم غیر نظامی) کارایی دارند را جمع آوری کنند. گزارش های رسانه ای حاکی است که هواپیماهای جاسوسی ایتالیایی در آسمان شهرهای الخمس و همچنین مصراته پرواز داشته اند و این درحالیست که این شهرها، اصلا جزو نقطه های حرکت قایق های قاچاق انسان به سمت قاره ی اروپا محسوب نمی شوند!
با این احتساب و با توجه به تقسیم عملی لیبی شرقی و غربی بین نیروهای حفتر و سراج، و با نظری به تلاش های فرانسه برای ایجاد جای پا در لیبی، آیا ایتالیا قصد دارد با بهانه قراردادن یک مسئله موجه، یعنی مهاجرت غیرقانونی و بسیار هزینه سازِ صدها هزار تن به کشورش از طریق لیبی، به دوران استعمار بازگشته و به مرور، تسلط نظامی و سپس سیاسی و در ادامه اقتصادی خود را بر این کشور وسیع و نفت خیز آفریقایی تثبیت کند؟ تحولات آینده، جواب روشنی به این سوال خواهد داد.
.

منبع :

تلاش ایتالیا برای بازگشت استعماری به لیبی

تلاش ایتالیا برای بازگشت استعماری به لیبی گردآوری توسط بخش خبرگزاری فردا سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات