588 - مصونیت از کسالت در عبادت (4)

588 - مصونیت از کسالت در عبادت (4)588

آکاایران: 588

آکاایران: تاریخ: دوشنبه 1396/8/29
شارح : محمد محمدی ری شهری
مدت:

چهارمین نکته در تبیین این فراز نورانی، این است که نشاط در امور دنیوی و کسالت و تنبلی در امور اخروی، به شدت در روایات مورد نکوهش قرار گرفته است. در خطبه ۱۰۳ نهج البلاغة از امیر المؤمنین (علیه السّلام) چنین نقل شده است:

إنَّ مِن أبغَضِ الرِّجالِ إلَى اللَّهِ تَعالى لَعَبداً وَکَلَهُ اللَّهُ إلى نَفسِهِ، جائِراً عَن قَصدِ السَّبیلِ سائِراً بِغَیرِ دَلیلٍ.

از منفورترین مردمان در نزد خداى متعال، بنده اى است که خداوند، او را به خود وا گذاشته، از راه راست به در رفته و بى راه نما حرکت مى کند.

حضرت در ادامه این سخن، علامت کسی که خداوند او را به حال خودش واگذار کرده است را اینگونه بیان می نماید:

إن دُعِیَ إلى حَرثِ الدُّنیا عَمِلَ، وإن دُعِیَ إلى حَرثِ الآخِرَةِ کَسِلَ! کَأَنَّ ما عَمِلَ لَهُ واجِبٌ عَلَیهِ، وکَأَنَّ ما وَنى فیهِ ساقِطٌ عَنهُ.[۲]

اگر به کِشت دنیا فرا خوانده شود، عمل مى کند و اگر به کِشت آخرت دعوت شود، تنبلى مى ورزد! تو گویى آنچه براى آن عمل مى کند، بر او واجب است و آنچه در آن سستى و کوتاهى مى ورزد، از او برداشته شده است.

کشت دنیا، همان امور دنیوی است که در انجامش نشاط دارد و کشت آخرت، امور مربوط به آخرت و اعمال عبادی است که در انجامش سستی و تنبلی می کند.


[۱] الصحیفة السجّادیّة، دعای ۲۰.
[۲] نهج البلاغة، خطبه ۱۰۳.

.

منبع : hadith.ir

تبلیغات