غذای دوزخیان، غذای دوزخیان به روایت قرآن - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد غذای دوزخیان، غذای دوزخیان به روایت قرآن ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +غذای +دوزخیان را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد غذای دوزخیان را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

غذای دوزخیان به روایت قرآن

به نقل از آکاایران: خداوند متعال سرنوشت انسان را به گونه ای رقم زده است یه در دامن طبیعت رشد یند و به طور یامل بدان وابسته و نیازمند باشد. در مقابل طبیعت را نیز طوری آفرید یه در خدمت انسان قرار گیرد و نیازهای وی را برآورد و زمینه ساز حیات و بقای او باشد.

غذای دوزخیان

گیاهان در قرآن

قرآن به مناسبت های گوناگون از گیاهان و فرآورده های گیاهی نام برده است.

خداوند به انجیر و زیتون سوگند یاد کرده است، بر بنی اسرائیل ترنجبین فرستاده، از موز و سدر در بهشت سخن به میان آورده، انگور و انار  را ازمیوه های بهشتی معرفی کرده، بر فراز سر حضرت یونس (علیه السلام) کدو رویانده و بیان می کند که چگونه بنی اسرائیل به یک نوع غذا قناعت نورزیدند و از حضرت موسی خیار، سبزی، سیر، عدس و پیاز خواستند. همچنین از گیاهان، درختان و میوه های خاصی نیز سخن گفته شده است.

 

انار (رمّان)

از این میوه سه بار در قرآن یاد شده است: یک بار در کنار خرما، انگور و زیتون، (انعام: 99) بار دیگر در کنار خرما  و زیتون (انعام: 141) و بار سوم از وجود این میوه در بهشت سخن به میان آمده است. (الرحمن: 68)

 

انجیر (تین)

قرآن یک بار از آن نام برده است و اختصاصاً سوره ای را به نام خود دارد. (تین: 1)

در قرآن «منّ» سه بار مطرح شده و در هر سه آیه همراه با سلوی آمده است. سلوی همان بلدرچین است

انگور (عنب)

آکاایران: به صورت «عنب» و «اعناب» بیش از ده بار در قرآن از آن نام برده شده است: برای تأمل در چگونگی پدید آمدن و رسیدن آن، (انعام: 99) برای تأمل در یکسان نبودن انگورها از نظر کیفیت (رعد: 4) و دیگر بار پدید آمدن آن که از نشانه های خداوندی است. (نحل: 11؛ یس: 34) شربت پدید آمده از انگور که «رزق نیکو» معرفی شده، (نحل: 67) شرط کفار برای ایمان آوردن به پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) مبنی بر اینکه باغ انگور داشته باشد، (اسراء: ) یاد کردی از شخص مغروری که باغ انگورش به خاطر غرورش از بین رفت (کهف: 32 ـ 42) یادکردی از آن به عنوان نعمت الهی، (مومنون: 19) وجود داشتن آن در بهشت (نبأ: 32) و بیان ارتباط بین باران و سرسبزی تاکستان های انگور (عبس: 28) از جمله مواردی است که قرآن از انگور نام برده است.

پیاز (بصل)

قرآن در ماجرای بنی اسرائیل که به یک نوع غذا قناعت نکردند، از پیاز نام می برد؛ چیزی که بنی اسرائیل از حضرت موسی (علیه السلام) درخواست کردند. (بقره: 61)

ترنجبین(منّ)

قرآن سه بار از عطای «منّ و سلوی» برای بنی اسرائیل یاد کرده است. (بقره: 57؛ اعراف: 160؛ طه: 80) اما اینکه مقصود از «منّ» چیست، در میان مفسران اختلاف نظر است.

برخی آن را شیره درخت دانسته و بعضی نان مخصوصی که شب ها بر آن ها فرود می آمده است.

عده ای نیز قارچ را نوعی از آن دانسته اند؛ ولی به نظر می رسد ممکن است بر اثر باران های نافعی که می باریده، درختان آن محیط، صمغ و شیره مخصوصی بیرون می داده اند و بنی اسرائیل در ضمن گردش خویش به این درختان رسیده و از شیره آن ها استفاده کرده اند.

در قرآن «منّ» سه بار مطرح شده و در هر سه آیه همراه با سلوی آمده است. سلوی همان بلدرچین است. (فاروقی، گیاهان در قرآن، ترجمه احمد نمایی، ص 17)

 

حنا(کافور)

واژه کافور یک بار در قرآن به کار رفته و در آن از شربتی سخن به میان آمده که با طعم کافور است و اهل بهشت از آن می نوشند. (انسان: 5) اما اینکه کافوری که در قرآن به کار رفته، کافور امروزی است یا نه؟

فاروقی در کتاب «گیاهان در قرآن» پس از بررسی ترکیبات شیمیایی کافور امروزی می نویسد: «کافور دارویی است بسیار سودمند در پزشکی؛ هم برای کاربرد خارجی و هم برای مصرف داخلی، اما برای تهیه غذا و ماده افزودنی به شربت ها مناسب نیست.» (گیاهان در قرآن، ص 17)

وی به این مسئله اشاره می کند که در زمان حمله عرب ها به عراق و ایران، آنان با ماده سفیدی رو به رو می شوند که فکر می کنند نمک است، اما به آن ها گفته می شود این ماده دارویی است که در فارسی به آن کافور می گویند. بر این اساس یافوری یه در قرآن مطرح شده و در عهدین و موارد دیگر نیز به یار رفته، همان «حنا» ست.

از این میوه سه بار در قرآن یاد شده است: یک بار در کنار خرما، انگور و زیتون، بار دیگر در کنار خرما و زیتون و بار سوم از وجود این میوه در بهشت سخن به میان آمده است

طبرسی معتقد است: «کافور اسم چشمه ای است در بهشت، ولی گفته شده رایحه دل انگیز شربت بهشتیان همانند کافور است.» (مجمع البیان، ج10، ص 407)

خارسم (ضریع)

ضریع یک بار در قرآن نام برده شده و آن، غذای دوزخیان است؛ غذایی که نه سیر می کند و نه نیرو ایجاد می کند. خارسم گیاهی است پلید و تلخ که چارپایان آن را نچرند و به دلیل بدمزگی و وجود سمّ در آن حتی به آن نزدیک نیز نشوند. (فرهنگ معین، ذیل واژه خارسم)

خردل

این واژه دو بار در قرآن مطرح شده و در هر دو آیه ضرب المثل خردی و کوچکی به حساب آمده است. (انبیاء: 47؛ لقمان: 16) دکتر معین می نویسد: «گیاهی است ... که دو نوع سفید و سیاه دارد، برگ هایش شبیه برگ ترب ولی کوچک تر از آن است، دارای گل های زرد و دانه های ریز و قهوه ای و طعم تند است، دانه های آن را پس از کوبیدن در آب یا سرکه خمیر سازند و با غذا جهت تحریک اشتها تناول کنند.» (فرهنگ معین، ذیل واژه خردل)

 

گردآوری: بخش دین واندیشه اکاایران 

غذای دوزخیان، غذای دوزخیان به روایت قرآن گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات