قرب به انبیا، ملاک قُرب به انبیاء چیست؟ - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد قرب به انبیا، ملاک قُرب به انبیاء چیست؟ ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +قرب +به +انبیا را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد قرب به انبیا را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

به نقل از آکاایران: نسبت ایمانى، فراتر و محکم‏تر از نسبت خویشاوندى است و افرادى که همفکر و هم خط و هم هدف باشند، به همدیگر نزدیک ‏تر از کسانى هستند که در ظاهر قوم و خویشند، ولى به لحاظ فکرى و اعتقادى از همدیگر جدایند.

 قرب به انبیا 

ما کانَ إِبْراهیمُ یَهُودِیًّا وَ لا نَصْرانِیًّا وَ لکِنْ کانَ حَنیفاً مُسْلِماً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکینَ (آل عمران ـ 67)

ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه حق گرایی فرمانبردار بود، و از مشرکان نبود.

 

اینجا خداوند ابراهیم علیه السلام را به عنوان حنیف توصیف نموده، زیرا او بود که پرده‏هاى تقلید و تعصب را درید، و در زمان و محیطى که غرق بت پرستى بود هرگز در برابر بت سجده نکرد.

ولى از آنجا که بت پرستان زمان جاهلیت عرب، نیز خود را بر دین حنیف ابراهیم معرفى مى ‏کردند، و این سخن به قدرى شایع شده بود که یهود و نصارى آنها را حنفاء مى‏گفتند (به این ترتیب حنیف درست معنایى بر ضد معناى اصلیش پیدا کرده بود، و با بت پرستى مرادف شده بود) خداوند پس از توصیف ابراهیم به عنوان حنیف و مسلم، مى‏ فرماید: "او هرگز از مشرکان نبود" (وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ) تا هرگونه ارتباطى میان ابراهیم و بت پرستان عرب را نفى کند.

و نیز این آیه، با آوردن کلمه‏ى «مُسْلِماً» در کنار کلمه‏ى «حَنِیفاً»، هم دامن ابراهیم را از شرک پاک کرده است و هم دامن این کلمه‏ى مقدّس را از مشرکان. (حضرت على علیه السلام فرمودند: دین ابراهیم همان دین محمّد صلى اللَّه علیه و آله بود. بحارالانوار، ج 12، ص 11)

امام صادق علیه السلام در تفسیر عبارت «حَنِیفاً مُسْلِماً» فرمودند: «خالصا مخلصا لیس فیه شى‏ء من عبادة الاوثان» یعنى ابراهیم شخصى خالص و برگزیده بود که در او ذره‏اى از پرستش بت‏ها نبود. (تفسیر نور الثقلین، کافى، ج 2، ص 15)

 

یک سوال مهم:

در اینجا ممکن است گفته شود: اگر ابراهیم را نتوانیم پیرو آئین موسى علیه السلام و مسیح علیه السلام معرفى کنیم، به طریق اولى نمى ‏توانیم او را مسلمان بدانیم، زیرا او هزاران سال قبل از ظهور اسلام و پیغمبر اکرم صلی الله و علیه وآله بوده است؟ پس چرا قرآن او را به عنوان مسلم معرفى کرده است؟

در حدیثى از على علیه السلام مى ‏خوانیم: "سزاوارترین مردم به پیامبران آنها هستند که به دستورهاى آنها بیش از هر کس عمل مى‏ کنند- سپس آیه فوق را تلاوت فرمود- و افزود: دوست محمد کسى است که اطاعت از فرمان خدا کند هر چند نسبش از او دور باشد و دشمن محمد کسى است که نافرمانى او کند هر چند قرابت و خویشاوندیش با او نزدیک باشد"

پاسخ این سوال از نکته‏اى که قبلاً نیز به آن اشاره کرده‏ایم روشن مى ‏شود که "مسلم" در اصطلاح قرآن به معنى خصوص پیروان پیامبر اسلام صلی الله و علیه وآله نیست بلکه اسلام به معنى وسیع کلمه، همان تسلیم در برابر فرمان حق و توحید کامل و خالى از هرگونه شرک و بت پرستى است، که ابراهیم علیه السلام پرچمدار آن بود.

بنابر آنچه گفته شد معلوم شد که ابراهیم پیرو هیچ یک از این آئین ها نبوده، تنها چیزى که در اینجا باقى مى ‏ماند این است که چه کسانى مى ‏توانند رابطه و پیوند خود را با مکتب ابراهیم علیه السلام به عنوان یک سند افتخار- اثبات کنند، و به تعبیر دیگر چگونه مى ‏توان خود را پیرو این پیامبر بزرگ که همه پیروان ادیان الهى براى او عظمت قائل هستند دانست.

 

بحث لغوی:

«حنف»، به معناى گرایش به حقّ است و در مقابل آن واژه‏ى «جنف»، معنى گرایش و تمایل به باطل را مى‏ دهد. بنابراین «حنیف» به کسى گفته مى‏ شود که در مسیر باشد، ولى بت ‏پرستان آن را در مورد خود بکار مى‏ بردند و مشرکان نیز «حنفاء» خوانده مى ‏شدند.

إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهیمَ لَلَّذینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِیُّ وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ اللَّهُ وَلِیُّ الْمُوْمِنینَ (آل عمران ـ 68)

در حقیقت، نزدیکترین مردم به ابراهیم، همان کسانی هستند که او را پیروی کرده اند، و [ نیز ] این پیامبر و کسانی که [ به آیین او ] ایمان آورده اند و خدا سرور مومنان است.

 

مهمترین پیوند، پیوند مکتبى است‏

در آیه فوق این حقیقت بیان شده است که هیچ رابطه‏اى بالاتر از رابطه مکتبى نیست، بلکه ارتباط با مردان خدا و اولیاء اللَّه تنها از همین طریق است.

بنابراین هیچ کس نمى‏ تواند ادعاى ارتباط با پیامبر اسلام صل یالله و علیه وآله و امامان معصوم علیهم السلام کند مگر از همین طریق.

در روایات اسلامى نیز روى این موضوع، با صراحت تکیه شده است از جمله در حدیثى از على علیه السلام مى ‏خوانیم: "سزاوارترین مردم به پیامبران آنها هستند که به دستورهاى آنها بیش از هر کس عمل مى‏ کنند- سپس آیه فوق را تلاوت فرمود- و افزود: دوست محمد کسى است که اطاعت از فرمان خدا کند هر چند نسبش از او دور باشد و دشمن محمد کسى است که نافرمانى او کند هر چند قرابت و خویشاوندیش با او نزدیک باشد" (مجمع البیان، ج 1 و 2 ص 458 - نور الثقلین، ج 1 ص 353)

خداوند ابراهیم علیه السلام را به عنوان حنیف توصیف نموده، زیرا او بود که پرده‏هاى تقلید و تعصب را درید، و در زمان و محیطى که غرق بت پرستى بود هرگز در برابر بت سجده نکرد

بنابر این از این آیه معلوم مى‏ شود که نسبت ایمانى، فراتر و محکم‏تر از نسبت خویشاوندى است و افرادى که همفکر و هم خط و هم هدف باشند، به همدیگر نزدیک‏تر از کسانى هستند که در ظاهر قوم و خویشند، ولى به لحاظ فکرى و اعتقادى از همدیگر جدایند.

امام صادق علیه السلام به یکى از یاران با وفایش فرمود: «انتم و الله من آل محمد» به خدا سوگند که شما از آل محمّد صلى اللَّه علیه و آله هستید. و سپس آیه فوق را تلاوت فرمود. (تفسیر مجمع البیان)

رسول اکرم صلى اللَّه علیه و آله نیز در مورد سلمان فارسى فرمودند: «سلمان منا اهل البیت» (بحارالانوار، ج 10، ص 123)

با اینکه آیه فرمود: نزدیک ‏ترین مردم به ابراهیم، پیروان او هستند، لکن نام پیامبر اسلام و مسلمانان را جداگانه برد، تا بهترین نمونه ‏ى پیروى را در وجود حضرت محمّد صلى اللَّه علیه و آله و مسلمانان، به دنیا نشان دهد.

امام صادق علیه السلام فرمود: مراد از «الَّذِینَ آمَنُوا» در آیه، امامان و پیروان آنها هستند. (کافى، ج 1، ص 416)

 

پیام ‏های آیه:

1ـ پیوند مردم با رهبر، پیوند مکتبى است، نه پیوند قبیله‏اى، زبانى، منطقه‏اى و نژادى. «إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ»

2ـ ملاک قُرب به انبیاء، اطاعت از آنان است. «أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ»

پیامبر اسلام صلى اللَّه علیه و آله و مسلمانان، در خط ابراهیم و هم مرام و هم هدف با او هستند. «أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ»، «وَ هذَا النَّبِیُّ»

 

منابع:

تفسیر نور، ج 2

تفسیر نمونه، ج 2

کافى، ج 1 و ج 2

بحار الانوار، ج 10 و ج 12

مجمع البیان، ج 1 و 2

نور الثقلین، ج 1

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران

قرب به انبیا، ملاک قُرب به انبیاء چیست؟ گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات