در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد اجل را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: خداوند سبحان می فرمایند: «مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى»1 هر موجودی در آسمان و زمین، بلکه خود آسمان و زمین دارای مهلت و اجلی محدود و معین می باشند. هر امتی نیز اجلی دارد که هرگز از آن اجل پیشی نگرفته و عقب نمی ماند. «مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا یَسْتَأْخِرُونَ»2

 اجل هر موجود، وقتی است که به آن رسیده و در آن استقرار می یابد و به همین خاطر از آن به «یوم» نیز تعبیر شده است:«قُل لَّکُم مِّیعَادُ یَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ سَاعَةً وَلَا تَسْتَقْدِمُونَ»3 در جای دیگر می فرماید: «هُوَ الَّذِی خَلَقَکُم مِّن طِینٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُّسمًّى عِندَهُ»4و خبر می دهد که «اجل مسمی» نزد اوست.

هر موجودی در آسمان و زمین دارای مهلت و اجلی محدود و معین می باشد

« مَا عِندَکُمْ یَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ»5 خبر می دهد که آنچه نزد اوست، پایان نمی یابد، تغییر و تبدیل نمی پذیرد، در معرض فساد واقع نمی شود و زمان، و وقوع حوادث آن را تحت تأثیر قرار نمی دهد. پس «اجل مسمی»، ظرفی است محفوظ و ثابت که مظروف آن هیچ تغییر و تأثّر و پایانی ندارد.

"إنّما مثَلُ الحیوةِ الدّنیا کماءٍ أنزلناه من السّماءِ فاختَلطَ به نباتُ الأرضِ ممّا یأکلُ النّاسُ و الأنعامُ حتّی إذا أخذتِ الأرضُ زُخرفَها و ازّینّت و ظنّ أهلُها أنّهم قادرون علیها أتیها أمرُنا لیلا ً أو نهاراً فجعلناها حصیداً کأَنْ لم تَغنِ بالأمسِ کذلک نُفَصِّلُ الآیاتِ لقومٍ یتفکّرون"؛

همانا مَثَل زندگی دنیا مانند آبی است که از آسمان ها فرو فرستادیم، تا با آن انواع مختلف گیاهِ زمین ،از آنچه آدمیان و حیوانات تغذیه کنند بروید. تا آن گاه که زمین از خرّمی و سبزی به خود زیور بسته و آرایش کرده و اهل آن خود را بر آن قادر و متصرّف پندارند که ناگهان فرمان ما به شب یا روز در رسد و آن همه زیور زمین را درو کند وچنان خشک شود که گویی دیروز در آن سرزمین نبوده است. این گونه خدا آیاتش رابه روشنی، برای اهل فکرت بیان می کند.6

خداوند در آیه دیگر بسان تمثیل مزبور می فرماید: "وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا کَمَاء أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاء فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِیمًا تَذْرُوهُ الرِّیَاحُ وَکَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ مُّقْتَدِرًا"7 ؛ ای پیامبر برای آنها، زندگانی دنیا را این گونه مَثَل زن، که ما آبی از آسمان نازل کردیم و با آن آب درختان و نباتات گوناگون زمین درهم پیچیده و خرّم بروید. سپس صبحگاهی همه درهم شکسته و خشک شود و به دست بادها زیر و زبر گردد و خدا بر همه چیز در جهان اقتدار کامل دارد.8

روز مرگ روز رجوع إلی الله و سوق یافتن به سوی اوست

خداوند خبر می دهد؛ زینت زمین مهلتی دارد، و با امری از جانب او، تحقق می یابد و به پایان می رسد. حیات دنیا نیز این گونه است. پس امری الهی، وجود دارد که اجل دنیا به توسط آن، فرا می رسد.

«مَن کَانَ یَرْجُو لِقَاء اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ»9از این حقیقت به رجوع إلی الله، مصیر الی الله و لقاء الله تعبیر شده است. این رجوع،همان خروج از دنیا، و ورود به عالم آخرت است. این همان «موت» است که خداوند تعالی آن را توصیف کرده ،نه آنچه که در ظاهر به چشم می آید، یعنی بطلان حس و حرکت و از بین رفتن حیات و خلاصه، فانی شدن و نیست شدن. «وَجَاءتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِکَ مَا کُنتَ مِنْهُ تَحِیدُ»10خداوند مرگ را با صفت «حقّ» توصیف کرده است پس مرگ بطلان و عدم و نیست شدن نیست. و «َالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ»11 روز مرگ روز رجوع إلی الله و سوق یافتن به سوی اوست.12

1-الاحقاف:آیه 3 5-نحل: آیه 96 9-عنکبوت: آیه 5
2-المؤمنون:آیه 43 6-یونس: 24 10-ق: آیه 19
3-سبأ: آیه 30 7-کهف: آیه ی 45 11-قیامت: 29-30
4-انعام: آیه 2 8-معاد در قرآن: ص59-60 12-الانسان: ص 58-60

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران

گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران
تبلیغات