در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد وحی را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

به نقل از آکاایران: یکی از مباحث اساسی در زمینه مسائل قرآنی بحث پیرامون پدیده وحی است؛ یعنی بحث درباره شناخت حقیقت  وحی و تحلیل ماهیت این شعور مرموز، تبیین نحوه تلقی آن، چگونگی برقراری ارتباط میان دو عالم علوی و سفلی و ...

چیستی وحی,چیستی وحی قران,وحی چیست

انواع وحی بر پیامبران

وحی چیست؟

پاسخ به سوالاتی از این دست، راه را برای دریافت باورهای قرآنی هموارتر خواهد ساخت.

وحی در لغت

وحی در لغت به معانی مختلفی آمده است از جمله: اشارت، کتابت، نوشته، رساله، پیام، سخن پوشیده، اعلام در خفا، شتاب و عجله و هر چه از کلام یا نوشته یا پیغام یا اشاره که به دیگری به دور از توجه دیگران القا و تفهیم شود وحی گفته می شود.(1)

راغب اصفهانی گوید: «اصل الوحی الاشاره السریعه؛ وحی پیامی پنهانی است که اشارت گونه و با سرعت انجام گیرد.»(2)

به طور کلی می توان گفت معنای لغوی وحی عبارت است از: اعلام سریع و مخفیانه که همه موارد استعمال وحی در قرآن را به گونه ای حقیقی و یا مجازی شامل می شود؛ به عبارت دیگر، معانی مذکور ریشه در معنای لغوی داشته و بدین معنا بازگشت می کنند.(3)

وحی در اصطلاح قرآن

واژه وحی در قرآن معانی متعددی یافته است:

1.اشاره پنهانی و رمز آلود: چنانکه درباره زکریای نبی علیه السلام می فرماید: «فخرج علی قومه من المحراب فاوحی الیهم ان سبحوه بکرة و عشیا؛ پس، از محراب بر قوم خویش درآمد و ایشان را آگاه گردانید که روز و شب به نیایش بپردازید».(4)

یکی از مباحث اساسی در زمینه مسائل قرآنی بحث پیرامون پدیده وحی است؛ یعنی بحث درباره شناخت حقیقت  وحی و تحلیل ماهیت این شعور مرموز، تبیین نحوه تلقی آن، چگونگی برقراری ارتباط میان دو عالم علوی و سفلی و ...

2.الهام و هدایت غریزی: نظیر کریمه «و اوحی ربک الی النحل ان اتخذی من الجبال بیوتا ... و پروردگار تو به زنبور عسل وحی کرد که در کوهها برای خود خانه ای بساز».(5)

3.هدایت فطری یا الهامات ربانی: سخن قرآن درباره مادر موسی علیه السلام ناظر به این قسم از وحی است: «و اوحینا الی ام موسی ان ارضعیه فاذا خفت علیع فالقیه فی الیم ... ؛ و به مادر موسی وحی کردیم که او را شیر ده و چون بر او بیمناک شدی او را در نیل بینداز ...».(6)

4. هدایت تکوینی: مانند: «و اوحی فی کل سماء امرها(7)؛ (خداوند سبحان) در هر آسمانی نظام تکوینی آن را تقدیر نموده و به ودیعت گذاشته است».(8)

5.القاءات وسوسه انگیز و فتنه آلود شیطانها: قرآن درباره وسوسه افکنی های و فتنه خیزی های شیاطین جن و انس نیز تعبیر به وحی نموده است: «و ان الشیاطین لیوحون الی اولیائهم لیجادلوکم...؛ و در حقیقت شیطان ها دوستان خود را وسوسه می کنند تا با شما به مجادله برخیزند... »(9)

6.وحی بر انبیا و رسل: آنگاه که گفته می شود قرآن یک کتاب وحیانی است منظور این قسم خاص از وحی است چنانکه در قرآن می خوانیم: «و کذالک اوحینا الیک قرآنا عربیا لتنذر ام القری من حولها؛ و بدین گونه قرآن عربی بر تو وحی کردیم تا (مردم) مکه و کسانی را که پیرامون آنند هشدار دهی.»(10)

کاربرد وحی در معنای اخیر خود بر سه گونه است: 1- وحی مستقیم و بی واسطه 2- وحی با واسطه فرشته ای چون روح القدس یا جبرئیل 3- وحی از فراسوی یک حجاب همچون آفرینش صوت در درخت واقع در کوه طور که در داستان حضرت موسی علیه السلام بدان اشاره شده است:

آکاایران: وحی در لغت به معانی مختلفی آمده است از جمله: اشارت، کتابت، نوشته، رساله، پیام، سخن پوشیده، اعلام در خفا، شتاب و عجله و هر چه از کلام یا نوشته یا پیغام یا اشاره که به دیگری به دور از توجه دیگران القا و تفهیم شود وحی گفته می شود.

«و ما کان لبشر ان یکلمه الله الا وحیا او من وراء حجاب او یرسل رسولا فیوحی باذنه ما یشاء انه علی حکیم؛ و هیچ بشری را نرسد که خدا با او سخن گوید جز ( از راه) وحی یا از فراسوی حجابی، یا فرستاده ای بفرستد و به اذن او هر چه بخواهد وحی نماید آری، اوست بلند مرتبه سنجیده کار».(11)

در تبیین وحی نبوی همین مقدار می توان گفت که: وحی تلقی و دریافت پیام راهنمایی انسان از راه اتصال به غیب است و پیامبر تنها وسیله این سنخ ارتباط میان انسان ها و جهان دیگر، یعنی عالم مافوق طبیعت است که حاصل این پیام و ارتباط غیبی همان دین الهی و کتاب آسمانی است که به جامعه عرضه می کند.(12)

از آنچه گذشت می توان نتیجه گرفت که وحی کلمه مشترکی است که از رابطه خداوند در ربوبیت و تدبیر سراسر گیتی حکایت می کند:«ربنا الذی اعطی کل شیء خلقه ثم هدی؛ پروردگار ما کسی است که هر موجودی را آفرید و راه رسیدن به مقصود را به او نشان داده است».(13)

این فرآیند گسترده ی الهام بخشی، سه چیز را که عبارتند از: قوانین جاری در طبیعت، راه یابی غریزی موجودات حیوانی و قوانین تشریعی مخصوص انسان، پدیدار ساخته است که گیرنده این نوع سوم افراد ویژه ای هستند. همچنان که قلمرو محدود معرفت های انسان، ناتوان از تحلیل و تبیین بسیاری از رازهای نهفته در جهان کیهانی و ادراکات غریزی عالم حیوانات است طبیعتا نمی توان توقع داشت که ماهیت وحی تشریعی پیامبران را که یک نوع رابطه انحصاری با جهان ماورای طبیعت است دریابد، اما وجود این حقیقت را می توان از طریق ره آورد فکری و آثار و نشانه های آن شناخت که بهترین معرف هر کس اثر وجودی اوست.(14)

 

پی نوشت ها:

1- محمد هادی معرفت، علوم قرآنی، صص11-12.

2- راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص515.

3-سید محمد حسن جواهری، پرسمان علوم قرآنی، ص37.

4- مریم 11:19.

5-نحل 68:16.

6- قصص 7:28.

7- فصلت 12:46.

8- همان، پرسمان علوم قرآنی، ص38.

9- انعام 121:6.

10- شوری 7:22.

11- شوری 51:42.

12- ر.ک. مرتضی مطهری، وحی و نبوت، ص142و محمود رامیار، تاریخ قرآن، ص135.

13- طه 50:20.

14- ر.ک. فصلنامه بینات، شماره8، زمستان1374، محمد باقر سعیدی روشن، وحی از زبان وحی، ص61.

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران
تبلیغات