دعاهای حضرت نوح، دعاهای حضرت نوح علیه السلام در قرآن - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد دعاهای حضرت نوح، دعاهای حضرت نوح علیه السلام در قرآن ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +دعاهای +حضرت +نوح را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد دعای حضرت نوح را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

به نقل از آکاایران: حضرت نوح، یکى از پیامبران الهى بود که عمرى دراز یافت به گونه‏اى که عمر او ضرب المثل شده است.

دعاهای حضرت نوح، دعاهای حضرت نوح علیه السلام در قرآن
دعاهای حضرت نوح,دعای حضرت نوح,دعای حضرت نوح در قران

دعای نوج

نوح مردم را به خداپرستى و معرفت فرا مى خواند و از بت پرستى و جهالت باز مى داشت. مردم که با عقاید پدران خویش خو گرفته بودند و از اندیشه و تفکر به دور بودند نوح را تهدید کردند که «اى نوح اگر از کارت دست برندارى تو را سنگباران مى کنیم.»

نوح دست به دعا برداشت و گفت:

رَبِّ إِنَّ قَوْمى کَذَّبُونِ * فافْتَحْ بَیْنى وَ بَیْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنى وَ مَنْ مَعِى مِنَ المُؤمِنینَ(1)؛ پروردگارا، قوم من مرا تکذیب کردند. بین من و آنان داورى کن، و مرا و کسانى که با من ایمان آورده‏اند از دست آنان نجات بخش.

خداوند در قرآن کریم مى فرماید: «ما نوح و همراهان او را نجات دادیم و دیگران را غرق کردیم.»

- در قرآن کریم یک سوره به نام حضرت نوح آمده است و تمام این سوره مربوط به داستان آن حضرت است. خداى متعال مى فرماید: «ما نوح را به سوى قومش فرستادیم پیش از آن که عذاب دردناک به سراغشان آید. او به مردم گفت: من شما را هشدار مى دهم، خدا را بپرستید و تقواى الهى را پیشه گیرید و مرا اطاعت کنید. اگر چنین کنید خداوند شما را مى آمرزد و اجل شما را به تأخیر مى اندازد.»

این پیام و تبلیغ، مردم را بیدار نکرد و به همین سبب نوح از سرِ درد با خداوند چنین گفت: «بارالها، شب و روز مردم را دعوت کردم و هر چه بیشتر فراخواندم مردم بیشتر گریزان شدند، هر گاه آنان را به آمرزش تو دعوت مى کنم انگشت به گوش مى کنند، لباس بر سر مى کشند تا پیام مرا نشنوند و بر کردار خود اصرار مى ورزند. به طور علنى و پنهانى آنان را خواندم و گفتم از پروردگارتان طلب آمرزش کنید چرا که او آمرزنده است. اوست که باران بر شما فرو مى فرستد و اموال و پسران به شما مى دهد و باغ‏ها و نهرها برایتان فراهم مى آورد.»

نوح سپس آیات و نشانه‏هاى حق تعالى را در عالم آفرینش برایشان بازگو کرد. اما باز هم بیدار نشدند و به یکدیگر سفارش مى کردند که از بت‏هاى خود دست برندارید. آنان در گناهان غوطه ور شدند و سرانجام اهل جهنم گشتند.

در این هنگام نوح دست به دعا برداشت و به پروردگار عرضه داشت:

رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الکافِرِینَ دَیّاراً * إِنَّک َ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَک َوَلا یَلِدُوا إِلاّ فاجِراً کَفّاراً * رَبِّ ا غْفِرْ لِى وَ لِوالِدَى وَ لِمَنْ دَخَلَ بَیْتِى مُؤْمناً وَ لِلْمُؤْمِنِینَ وَالمُؤْمِناتِ وَلا تَزِدِ الظّالِمِینَ إِلاّ تَباراً(2)؛ بارالها، از کافران بر روى زمین هیچ کس باقى نگذار. اگر آنان را رها کنى بندگان تو را گمراه مى کنند و به جز تبهکارِ کافر، فرزندى نیاورند. بارالها، مرا و پدر و مادرم و هر مؤمنى را که به خانه‏ام وارد شود و همه مردان و زنان با ایمان را بیامرز و بر نابودى ستمگران بیفزا.

 

- خداوند در سوره قمر مى فرماید: «در دوران گذشته قوم نوح بنده ما را تکذیب کردند و گفتند او دیوانه و جن زده است.» نوح هم دست به دعا برداشت و خداوند را خواند و چنین گفت:

أَنّى مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ(3)؛ بارالها، من در هدایت مردم شکست خوردم؛ تو خود مرا یارى فرما.

- در سوره مؤمنون آمده است: «ما نوح را به سوى قومش فرستادیم. او به مردم گفت: اى قوم من، خداوند را بپرستید، به جز او براى شما خدایى نیست، آیا پروا نمى کنید؟»

گروه کافران گفتند: «نوح چون شما بشر است که مى خواهد بر شما برترى جوید؛ اگر خداوند مى خواست پیامبرى بفرستد فرشتگانى را به پیامبرى مى فرستاد، نوح دیوانه است.»

در این هنگام نوح دست به دعا برداشت و گفت:

رَبِّ انْصُرْنى بِما کَذَّبُونِ(4)؛ بارالها، در برابر تکذیب این مردم مرا یارى کن.

خداوند مى فرماید: «به نوح وحى کردیم که زیر نظر و راهنمایى ما کشتى بساز، و هرگاه فرمان رسید و آب از تنور فوران کرد از هر یک از حیوانات دو عدد و نیز خانواده‏ات را سوار بر کشتى کن، و هرگاه تو و همراهان در کشتى مستقر شدید بگو:

اَلْحَمْدُلله‏ِِ الَّذى نَجّینا مِنَ الْقَوْمِ الظالمِینَ * وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنى مُنْزَلاً مُبارَکاً وَ أنْتَ خَیْرُ المُنْزِلینَ(5)؛ حمد براى خدایى است که ما را از دست ستمکاران نجات داد. و بگو: بارالها، مرا در منزلگاهى مبارک جاى ده، [زیرا] تو بهترین فرود آورندگانى.»

پیامبر گرامى (صلّى الله علیه وآله) به حضرت على (علیه السلام) فرمود: «اى على، هرگاه در جایى منزل کردى بگو: اللّهمّ أنزِلنى مُنْزَلاً مبارَکاً و أنت خیر المنزِلین؛ چرا که خیر و خوبى آن منزل روزى تو مى شود و شرّ و بدى آن از تو دور مى شود.»(6)

در حدیث «أربع مائة» که على (علیه السلام) چهار صد سخن کوتاه و نغز در آداب زندگى و بندگى براى یارانش بیان فرمود، آمده است: «هر گاه جایى منزل کردید بگویید: اَللّهُمَّ أَنْزِلْنَا مُنْزَلاً مُبَارَکاً وَ أَنْتَ خَیْرُ المُنْزِلِینَ.»(7)

- نوح 0 سال در میان مردم تبلیغ یکتاپرستى و پاکى و درستى کرد. اما ده قرن تبلیغ و دعوت، آن مردم خفته جاهل را بیدار نکرد و به هوش نیاورد، و از آن همه بذر توحید و خداپرستى به جز بسیار اندک در دل سخت‏تر از سنگ آنان جوانه نزد و به بار ننشست. افزون بر آن، پیامبر الهى را به باد استهزا مى گرفتند و تهمت‏هایى که خود شایسته آن بودند به او مى بستند و مؤمنان همراه او را مردمانى پست مى خواندند....

با چنین پیشینه عصیان و تبهکارى است که به فرمان الهى از آسمان باران شدیدى باریدن مى گیرد و از جاى جاى زمین چشمه‏ها مى جوشد و سیل و طوفان همه جا را فرا مى گیرد.

نوح که از پیش آماده چنین شرایطى است؛ به مؤمنان و همراهان خود مى گوید تا بر کشتیى که به دست خود او ساخته شده است، سوار شوند. نوح به هنگام سوار شدن بر کشتى مى گوید:

بِسْمِ الله‏ِ مَجْریها وَ مُرْسیها إِنَّ رَبّى لَغَفُورٌ رَحیم(8)؛ به نام خداست حرکت و توقف کشتى؛ به درستى که پروردگارم آمرزنده و مهربان است.

در این هنگام، آب از آسمان و زمین به ‏هم مى پیوندد و همه جارا فرا مى گیرد و همه نابکاران سیه روز را در کام خود فرو مى کشد. در حالى که نوح و همراهانش بر کشتى نجات سوارند و بر سطح آب در حرکتند. وقتى که آب همه جا را فرا گرفت و همه گمراهان لجوج را به کام مرگ کشید، فرمان الهى بر توقف باران و جوشش زمین صادر مى شود و کشتى نوح بر کوه «جودى» آرام مى یابد. در این میانه، نوح که پسر نادرستش را در میان غرق شدگان مى بیند دست به دعا بر مى دارد و مى گوید:

رَبِّ إِنَّ ابْنى مِنْ أَهْلى وَ إِنَّ وَعْدَکَ الحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْکَمُ الْحاکِمینَ(9)؛ بارالها، پسرم از خانواده من است (و تو وعده‏داده بودى که خانواده مرا نجات دهى) و وعده تو حق است و تو احکم الحاکمین هستى.

خداوند فرمود: «اى نوح، او از خاندان تو نیست، او ناشایست است، آنچه را که به آن آگاهى ندارى از من مخواه، من تو را پند مى دهم، مبادا از جاهلان باشى.»

نوح به خود آمد و گفت:

رَبِّ إِنّى أَعُوذُ بِکَ أَنْ أَسْئَلَکَ ما لَیْسَ لى بِهِ عِلْمٌ، وَإِنْ لا تَغْفِرْ لى وَتَرْحَمْنى أَکُنْ مِنَ الْخاسِرینَ (10)؛ بارالها، من به تو پناه مىبرم از این که چیزى را که به آن آگاهى ندارم از تو بخواهم، اگر مرا نیامرزى و به من رحم نکنى از زیان‏کاران خواهم بود.

 

پی نوشت ها:

1- شعراء (26) آیات 117 و118.

2- نوح (71) آیات 26 ـ 28.

3- قمر (54) آیه 10.

4- مؤمنون / ذ 26. همین جمله در همین سوره در آیه 39 از زبان پیامبر دیگر آمده است و نام او به صراحت ذکر نشده است. بعضى آن پیامبر را هود «پیشواى قوم عاد»، و بعضى دیگر صالح «پیامبر قوم ثمود» مى دانند.

5- مؤمنون/ 28 و 29.

6- تفسیر صافى، ج3، ص399.

7- خصال، ص634.

8- هود/41.

9- هود/45.

10- هود/47.

 

 گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله دعاهای حضرت نوح، دعاهای حضرت نوح علیه السلام در قرآن شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

داستان حضرت نوح در قرآن , درباره حضرت نوح

دعاهای حضرت نوح، دعاهای حضرت نوح علیه السلام در قرآن گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات