در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد برهان قاطع در قرآن را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: خداوند متعال در قرآن گرامی،پیامبران را با لطافت هر چه تمام‏تر به معصوم بودن وصف می‏کند بنگرید:

برهان قاطع قرآن,قرآن برهان عرفان,برهان نظم در قرآن

برهان صدیقین در قرآن

برهان قرآن

1. خداوند در سوره ی انعام پس یاد کردن نام چند تن از پیامبرانش(س)آنان را با وصف هدایتگری می‏ستاید و از مخاطبان می‏خواهد که راه آنان را بپویند: «أولئک‏الّذین هدی اللّهُ فَبِهُدا هُم اقتدِهْ» (1)

«اینان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده است؛پس به هدایت آنان اقتدا کن»

شیوه ی استدلال:

خداوند در این آیه پیامبران را به صفت هدایت شده یاد کرده و ستوده است و این بدان معناست که آنان الگوی انسانهایند از دیگر سوی تصویر می‏کند که هر کس مشمول هدایت الهی شد، ضلال‏ناپذیر است و هیچ چیز و هیچ کس یارای گمراه کردن او را ندارد آن جا که می‏فرماید.

«و من یُضْلِلِ اللّهُ فماله من هاءٍ و من تهدِی اللّهُ فماله من مُضِلٍّ» (2)

و هر کس را خدا گمراه کرد از برایش راهبری نیست.و هرکه را خدا هدایت کند گمراه کننده‏ای ندارد.

از سوی سوم:در جایی دیگر از قرآن می‏فرماید:حقیقت و ماهیت عصیان و نافرمانی،گمراهی و انحراف از راه راست است بنگرید:

ألم أعهد إلیکم یا بنی آدم أن لا تعبد والشیطان إنه لکم عدوّ مبین. و أن اعبدونی و هذا صراط مستقیم.و نقد أضلّ منکم جِبِلّدٍ کثیراً أفلم تکوفوا تعقلون

«ای فرزندان آدم،مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید،زیرا وی دشمن آشکار شماست و اینکه مرا بپرستید؛این است راه راست!و(او)گروهی انبوه از میان شما را سخت گمراه کرد،آیا تعقّل نمی‏کردند »

نتیجه:پیامبران مشمول هدایت الهی هستند.هرکس مشمول هدایت الهی باشد گمراه نمی‏شود.پس پیامبران گمراه نمی‏شوند.(3)

2. «و من یُطِعِ اللَّهَ و الرسولَ فاولئک مع الّذین أنعم اللهُ علیهم من النّبییّن و الصدیقین و ااشهداء و حَسُنَ أولئک رفیقاً» (4)

و در آیه‏ای دیگر خداوند کسانی را که به آنان نعمت ارزانی کرده،به مصونیت از خشم خود و گمراهی ستوده است.یعنی نه بر آنان خشم می‏گیرد و نه گمراه می‏شوند:«صراطَ الّذینَ أنعمتَ علیهم غیِرِ المغضوبِ علیهم و لاَ الضّالّینَ»(5)

شکل منطقی این آیات چنان است که می‏آید:

- خداوند به پیامبران نعمت داده است؛

- هرکس خداوند به او نعمت دهد،نه مورد خشم خدا قرار می‏گیرد و نه گمراه می‏شود؛

- پس پیامبران نه گمراهند و نه در خور خشم پروردگار.

عصمت در رساندن پیام‏

عموم متکلمان مسلمان براین باورند که پیامبران در این مرحله برخوردار از عصمت هستند،جز آنکه از با قلانی(2/403ق)نقل شده که ایشان خطای پیامبران را در این مرحله به نحو سهو و فراموشی ونه عمدی،روا می‏دانسته است.(6)

عصمت در این مرحله دو بخش دارد:الف - عصمت از دروغ، ب - عصمت از خطای سهوی در تلقّی و دریافت وحی و فهم کردن و رساندن آن به مرده.همان سان که گذشت،دلیل تحت عهده‏دار پاسخگویی به این شبهه است که هر دو را اثبات می‏کند.و دیدیم که خواجه نصیرالدین طوسی نیز از آن به نحو عموم سود برد؛زیرا اعتماد کامل به پیامبران جز با اعتقاد قطعی به ایمن بودن ایشان از خطا در تلقّی وحی و تحمّل و گزارش عین آن به مخاطبان نیست؛چه ایمن از خطای عمدی و چه سهوی.(7)

برخی از آیاتی که عصمت در تبلیغ رسالت را اثبات می‏کنند به قرار ذیل است:

یکم:«و ما ینطق عن الهوی‏.إن هو إلاّ وحیٌ یوحی‏»(8)

دوم:«عالِمُ الغَیب فلا یُظهر علی غیبه أحداً.إلاّن من ارتقی من رسولٍ؛فإنه یَسلُک بین یدیه و من خلفه رَصَداً.یتعلمَ أن قد أَبلَغوُا رسالات ربّهم و أحاط بمالدیهم و أحصی‏ کلَّ شی‏ءٍ عَدَداً.(9)

شاهد مثالهای ما در استدلال به این آیه عبارتهای ذیل است:

1.من بین یدیه؛

2. من خلفه؛

3. أحاط بمالدیهم.

افزون بر این توضیحاتی که درپی می‏آید به روشن‏تر استدلال به این آیه برای عصمت در مرحله ی تبلیغ رسالت کمک می‏کند:

1. فَلا یُظْهِرُ؛اظهار ازیاب إفعال و به معنای اعلام کردن است که نتیجه ی آن رساندن پیام اعلام شده به مخاطبان است؛

2. «مِنْ» «من رسول»،بیانی است یعنی خداوند از پیامبرانش خشنود است که آنان را بر غیب خویش آگاهی می‏کند؛

3. ضمیر در «فإنّه یسلک»به خداوند بر می گردد؛همان سان که ضمیر مستقر در سیلک نیز به او بر می‏گردد،افزون بر این «سیلک»به معنای «یجعل» است(گماردن)

4. ضمائر در عبارت«بین یدیه و خلفه»به پیامبر برای می‏گردد،لیکن بر او از ضمیر نخست آن است که خداوند میان پیامبران و مخاطبان و نیز(ضمیر دوم)میان خود و آنان(پیامبران)،فرشتگانی را برای مراقبت و نگهبانی از وحی و پیام خویش،می‏گرد تا از لوح محفوظ تا زمین(قلب پیامبران)مصون از گزند باشد و هم از قلب پیامبران تا زمانی که آن را به مردمان ابلاغ می‏کند و هم آن گاه که واژه‏های وصافی را بر زبان می‏آورد.(10)

پی نوشت ها________

1) انعام 6/90.

2) یس 36/62-60.

3) زیرا ضلالت و معصیت(گمراهی و نافرمانی) یا بگو رابطه‏ای این همان دارند.

4) نساء 4/69.«و کسانی که از خدا و پیامبراطاعت کنند،در زمره کسانی خواهند بود که خداایشان را گمراهی داشته(یعنی)پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگانند و آنان چه نیکو همه مانند.»

5) حمد 1/7.«راه آنهایی که برخوردارشان کرده‏ای،- به آنان نعمت داده‏ای - همانان که نه در خور خشم‏اند و نه گمگشتگان.»

6) موافق /358.

7) الشیخ جعفر السبحانی،محاضرات فی‏الإلهیّات،تلخیص الشیخ علی الربّانی الگلپایگانی،موسسة النشر الإلسلامی الطبقة السابق،1419ه.ص 414،همر،الإلهیات علی هدی الکتاب و السنة و العقل،پیشین،2/173- 172.

8) نجم 53/4و3.«و از سر هوس سخن نمی‏گوید.این سخن جز وحیی که وحی می‏شود نیست.»

9) جنّ 72/28-26.«دانایِ نهان است،و کسی را بر غیب خود آگاه نمی‏کند،جز پیامبری را که از او خشنود باشد(است)،که(در این صورت)برای او از پیش رو و از پشت سرش نگاهبانانی برخواهد گماشت؛تا معلوم بدارد که پیامهای پروردگار خود را رسانیده‏اند؛و(خدا)بدانچه نزد ایشان است احاطه دارد و هر چیزی را به عدد شماره کرده است.

10) ر.ک:جعفر سبحانی،2/176- 175 و پژوهشی در عصمت معصومان،پیشین /112- 110

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

پکیج صوتی قرآن مبین

گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران
تبلیغات